21. Bölüm ✽

-21-

Leyla, bir anlığına ne diyeceğini bilemedi.
“Ne? Kim… kim olabilir?”

Cihan başını iki yana salladı. “Bilmiyorum ama Yusuf da fark etti, hızlandı. Ben aşirete haber veriyorum, sonra Yusuf'a yetişmeye çalışacağım! "

Zelal, Leyla’nın elini sıktı.
“allahım abimi sen koru! .”

Ama Leyla’nın içindeki o kötü his, şimdi daha da büyümüştü.
Yusuf’un telefonunu aramak istedi ama hattı meşguldü.

Birden zelalin gözleri doldu. "Cihan! Abime bir şey olmasın". Dedi

" Merak etmeyin kimseye bir şey olmayacak! Leyla ve zelal odaya girin kapıyı kilitleyin çıkmayın! ". Dedi Cihan

Leyla ve zelal odaya girip kapıyı kilitledi. Konağın önündeki bütün adamlar ve korumalar, arabalara atlayıp cihanın peşinden gitti.

" Allahın sen onları koru yarabbim! " . Dedi Leyla

Konak'ta sadece Seher hanım kalmıştı, diğer herkes çeyizler ile Yusuf'un konağına gitmişti.

"Ne oluyor! Bu ne kargaşa! ". Diyerek avluda bağırdı seher hanım.

Leyla kapıyı açtı. " Yusuf'un peşinde birileri var, Cihan adamları toplayıp, peşlerine takıldı". Dedi

Seher hanım ağrıyan başını tutarak. "Allahım yine bir şey olacak, yav biz senin getirdiğin belalardan kurtulamayackmıyız Leyla! ". Diye bağırdı.

Tam o sırada konağın koca kapısı, güm! Diye açıldı. Herkes irkildi

Bu gelen Azad dı, elinde bir silah Leyla'ya doğrultmuştu.

" Seni anca böyle yakalayabilirdim Leyla! Ya yanında Cihan var Ya da Yusuf Zeyd! Asla yanlız değildin. Bir plan yaptım ve herkes şuan Cihan ve Yusuf'un peşindeler! ". Dedi Öfke ile Azad

" Sen ne saçmalıyorsun! Soysuz Azad! ". Dedi seher hanım.

Leyla, ilk defa seher hanıma baktı. Onu korumaya mı çalışıyordu?

" Azad abim seni bulunca sağ bırakmayacak biliyorsun değil mi? Cihanı da unutma! ". Diye bağırdı zelal

" Aaa minik zelal sende mi burdaydın?". Dedi Azad

Ve silahını doğrultarak merdivenlerden yukarıya çıktı, Leylayı kolundan sıkıca tuttu ve geri merdivenlerden indi.

"Seni soysuz adi! Bu yanına kalmayacak biliyorsun değil mi? ". Dedi seher hanım

Leyla, arabanın kapısı sertçe kapandığında bir anlığına kulakları uğuldadı. Motor gürültüsüyle birlikte araba hızla yola çıktı.

“Azad! Ne yapıyorsun sen?!” diye bağırdı Leyla, bileğini kurtarmaya çalışarak.
Azad’ın bakışları diktiği yoldan ayrılmadı. “Senin yüzünden hayatım mahvoldu, Leyla! Sevdiğim kadına ben değil başkası dokunuyor! ”

Leyla nefes nefese kaldı. “Benimle ne istiyorsun? Beni nereye götürüyorsun?”

Azad, direksiyonu sertçe kırdı, tozlu bir dağ yoluna girdi. “Ağanın oğluna gelin gittiğini sanıyorsun ama… bu gece senin düğün hediyen benden olacak. Yusuf'tan önce ben senin tadına bakacağım! ". dedi alaycı bir sesle.

Leyla’nın kalbi göğsünden çıkacak gibiydi. Gizlice çantasına uzandı, ama çantası konakta kalmıştı. Tek silahı diliydi.
“Yusuf seni bulursa, bu dünyanın sonu olur Azad! Sana da ailene de…”

Azad bir kahkaha attı. “Bulamaz. Zaten arkamızdan gelen yok. Hepsi Yusuf’un peşinde.”

Araba, ıssız bir tepeye doğru çıkarken Leyla, yolun kenarındaki taşları, virajları aklında tutmaya çalıştı. Kaçması gerekirse kullanacaktı.

Bu sırada konakta…
Zelal, titreyen elleriyle telefonu kavramış, Yusufu arıyordu, ama ulaşamıyordu, sonra Cihanı aradı “Cihan! Cihan yetiş! Azad Leyla’yı kaçırdı!”

Cihan’ın sesi boğuk ve telaşlıydı. “Ne?! Nasıl kaçırır Zelal! Nereden çıktı o herif?! Leylanın kılına zarar versin, sonu benim elimden olacak. Yusuf’un peşindeyiz, ama hemen adamlarımdan birkaçını geri yolluyorum. Kapıları kilitleyin!”

Seher Hanım, elini alnına koydu. “Bu kız belayı çektikçe çekiyor! Ama bu defa Azad ağır ödeyecek.”

Yusuf ise o sırada şehir çıkışındaki virajlı yolda, peşindeki siyah ciplerle kovalamaca halindeydi. Bir yandan direksiyon hakimiyetini sağlamaya çalışırken bir yandan da telefonuna düşen Cihan’ın mesajını gördü:
“Azad, Leyla’yı aldı. Hemen geri dön!”

Yusuf’un yüzü buz kesildi. Freni sertçe bastı, peşindekilerle arasına mesafe koydu ve aracını hızla döndürdü. Artık tek hedefi vardı: Leylayı kurtarmak.

--{}{}--

Araba, virajlı toprak yolda savrularak ilerliyordu. Camdan içeri giren keskin rüzgâr, Leyla’nın nefesini kesiyordu.

“Azad, aklını mı kaçırdın?!” diye bağırdı.

Azad gözlerini yoldan ayırmadan, “Sana gününü göstereceğim Leyla… Beni herkesin önünde küçük düşürmenin bedelini ödeyeceksin!” dedi.

Leyla, usulca kapı koluna uzandı. Arabanın hızı fazlaydı, ama yolun ilerisinde keskin bir viraj vardı. Eğer zamanlamayı doğru yaparsa belki atlayabilirdi.

Yolda – Yusuf

Yusuf, gaza sonuna kadar basmıştı. Telefonu direksiyonun önünde, Cihan’ın sesi kulaklarında çınlıyordu.
“Adamlarımız köy girişinden döndü. Leyla’yı götürebileceği her yere bakacağız, aşiret nöbette!”

Yusuf’un kaşları çatıldı. “azadın ölümü benim elimden olacak!”

Arkasındaki siyah cipler hâlâ onu takip ediyordu ama artık umurunda değildi. Direksiyonu sertçe kırarak kestirme bir dağ yoluna girdi. Motor bağırtısıyla birlikte taşlar lastiklerin altından fırlıyordu.

Dağ yolunda – Leyla

Uzun bir tozlu yoldan sonra, dağın tepesinde bir kulübeye varmışlardı. Azad Leyla'yı kolundan tutarak içeriye soktu ve kapıyı kilitledi.

Gömleğini çıkartarak koltuğa oturdu.
"İlk planım tabiki sen, senin tadına bakmak, sonrada kullanılmış bir peçete gibi, seni bu kulübeye kilitleyip, ateşe vermek, kulübe odundan olduğu için, alevlenip kül olması yarım saati bulmaz güzelim! ". Dedi

"Hayır.. Hayır! ". Diyerek geriye çekildi Leyla.

Konak'ta.

Zelal ve seher hanım eli kolu bağlı bir şekilde koltukta oturuyordu.

Konağın kapısı açıldı birden. " Ben anahtarımı burada unutm-". Diyerek sustu sedef. Sonra devam etti.

"Ne oldu size? Herkes nerde? ". Dedi

Zelal ağlayarak ." O pislik Azad Leylayı kaçırdı! Öldürecek onu! Abim ve cihanın peşine de adamlarını taktırmış öldürtecek onları! ". dedi

Sedef sinirle. " İt herif! Ben biliyorum nerde olduklarını, bittin Azad sen! ". Dedi

Zelal ayağa kalkarak heyecanla. " Ben araba kullanmayı biliyorum, hadi gidelim!". dedi

"Bende biliyorum? Hadi gidelim". Dedi sedef.

"Bana haber verin! ". Diye bağırdı arkadan seher hanımefendi

" Bu sefer çok ileriye gittin Azad!". Diyerek gaza bastı sedef.