38. Bölüm

Parktaki çardakta otururken Yazgı aniden ayağa kalktı.

Gözlerini bana dikip haince gülümsedi. Sonra Neşe’nin kolunu dürttü.

"Ay çocuklar, benim canım acayip dondurma çekti," dedi Yazgı, gözlerini kırpıştırarak.

"Efsa, hadi kalk bakkala gidip dondurma alalım. Siz de erkek erkeğe oturun biraz."

"Ben istemiyorum ki," dedim saf saf.Yazgı kolumdan tuttuğu gibi beni ayağa dikti. "İstiyorsun istiyorsun, hadi yürü."

Yaman’a baktım. Masanın altından elimi yavaşça bıraktı, dudaklarının kenarıyla bana bakıp gülümsedi. "Git bakalım küçük ördek," dedi fısıldar gibi.

Kızlarla birlikte çardaktan uzaklaşıp parkın çıkışına doğru yürümeye başladık. Daha bakkala varmadan Yazgı iki kolumdan birden yakalayıp beni durdurdu. Neşe de hemen önüme geçti. İkisinin de gözleri resmen fal taşı gibi açılmıştı.

"Dökül hemen!" dedi Yazgı heyecanla. "Kızım bu adam ne? Nereden çıktı bu çocuk?"

"Ya yavaş olun, canım acıdı," dedim gülerek. "Anlattım ya size, çocukluk arkadaşım işte."

"Bırak şimdi çocukluk arkadaşını," dedi Neşe, yüzünü yüzüme yaklaştırarak. "Adam masada otururken sana nasıl bakıyordu farkında mısın? Resmen gözleriyle yedi seni! Doğruyu söyle, aranızda bir şey oldu mu?"

Yanaklarımın anında alev alev yandığını hissettim. Gözlerimi kaçırmaya çalıştım. "Ne gibi bir şey?"

"Ay çatlatma insanı Efsa." diye çıkıştı Yazgı, kolumu dürterek. "Öpüştünüz mü doğruyu söyle!"

"Şey..." dedim, sesim iyice kısılmıştı. "Yani... Evet. Sabah odamda birazcık..."

Yazgı ve Neşe aynı anda çığlık attılar. İkisi de elleriyle ağızlarını kapattı. "İnanmıyorum. Odanda mı? Baban evdeyken mi? Kızım sen delirdin mi, Tarık amca görseydi çocuğu çiğ çiğ yerdi!" diye fısıldadı Neşe heyecanla.

"Çok güzeldi ama," dedim, boynumdaki kolyeyi parmaklarımla sıkarak. "Ona bakınca içimdeki bütün korku gidiyor kızlar. Kendimi hiç hissetmediğim kadar güvende hissediyorum."

"Hani sana mesaj atan bu çocuk yani. Sapık dedik eniştemiz oluyor. Kızım biz de iki aydır bu gizemli numara kim, Elfida'yı kim taciz ediyor diye çocuğun arkasından saydırıp duruyorduk."

Neşe hemen lafa atıldı, elindeki dondurmayı bana doğru salladı. "Ay evet. Hatta Azer bir ara 'Numarasını verin, adamlarımı toplayıp ağzını burnunu kırayım' bile dedi. Eniştenin şansına bak, kurşun yiyen adama bir de biz pusu kuracaktık az kalsın!"

"Aşk olsun kızlar ya!" dedim utançla yüzümü kapatarak. "O zamanlar ben de hatırlamıyordum ki! Hem sapık falan demeyin arkasından, duyacak şimdi."

"Duyarsa duysun kızım, yalan mı?" dedi Yazgı beni kolumdan tutup tekrar çardağa doğru yürütürken. "Adam resmen gölgelerden çıkıp hayatının baş köşesine oturdu. Ama haklısın, baksana şuna... Arkadaşlarına 'Efsa için kurşun yedim' derken bile gözü senden başkasını görmüyor."

"Seviyor beni. Hem de çok seviyor kızlar. Ben de onu çok seviyorum."

Yazgı ve Neşe bu halime bakıp aynı anda "Ayyy." diye iç geçirdiler. Neşe koluma girip hafifçe sarstı beni. "Yürü be Elfida. Sonunda be kızım, senin de gözlerinin içi gülüyor ya, dünya gözüyle bunu da gördük ya şükür namazı kılacağım."

...

"Geldiniz mi küçük ördek?" dedi Yaman. Sesindeki o boğuk, erkeksi tını her zamanki gibi içimi eritti.

"Geldik," dedim yanındaki boş sandalyeye otururken.

Ben oturur oturmaz, Yaman masanın altından yine o tanıdık ve güven veren hamlesiyle elimi kavradı. Parmaklarımızı birbirine kenetledi. Azer bu halimizi görüp bıyık altından sırıttı, Neşe’ye bakıp göz kırptı.

"Elfida, enişteyle arayı iyi tuttuk, haberin olsun," dedi Azer gülerek. "Çocuk harbi adammış. Çocukken seni koruduğu kadar varmış yani. Bizden geçer not aldı."

"Enişte mi?" dedim şok içinde, yanaklarımın alev alev yandığını hissederek. Hemen başımı çevirip Yaman’ya baktım. Yaman ise "enişte" kelimesini duyunca hiç bozulmamış, aksine acayip memnun bir şekilde gülümsemişti.

"Yakışmış ama değil mi prenses?" diye fısıldadı Yaman, kulağıma doğru iyice eğilerek. O tanıdık kokusu ve sıcak nefesi yine bütün tenimi ürpüttü.

"Sen de hemen havaya gir zaten, katil bey," diye takıldım ona sessizce, kimse duymasın diye fısıldayarak.

"Hadi bakalım, madem kadro tamamlandı, bu tanışmayı böyle kuru kuru dondurmayla geçiştiremeyiz. Akşam hep birlikte bizim bağ evine gidiyoruz. Mangal yapacağız, itiraz istemiyorum."

Yaman bana baktı, sanki benim onayımı bekliyor, ben ne dersem onu yapacak gibiydi. Gözlerimin içi parlayarak kafamı salladım.

"Bizim için uyar," dedi Yaman, sesindeki o net ve erkeksi tavırla.