14. Bölüm

Siz: Bilinmeyen?

Siz: Bilinmeyen adam iyiyim ben

Siz: Yemin ederim iyiyim

Siz: Onu bırak lütfen

Siz: Sadece bileğimi sıktı o kadar

Siz: Küçük bir kavgaydı

Siz: Onu nereye götürdüler?

Siz: Adamlarına söyle bıraksınlar

Siz: Cevap versene

Siz: Öldü mü, yaşıyor mu? Benim yüzümden birinin katili mi oldun?

Siz: Korkutuyorsun beni, gerçekten çok korkutuyorum. Ne yaptınız o adama?

Siz: Benim yüzümden birinin başına kötü bir şey gelmesini istemiyorum. Lütfen durdur onları.

Siz: Sana diyorum! Neden yazmıyorsun?

Siz: Çıldıracağım şimdi. Sokak ortasında yaka paça adam kaçırdınız resmen. Kimse görmedi mi bunu?

Siz: Polise giderim bak, yemin ederim gider anlatırım her şeyi. Araz abiyi ararım.

Siz: Tamam, özür dilerim. Bir daha polisin adını anmayacağım, söz veriyorum. Sadece bana cevap ver.

Siz: Oradasın biliyorum. Mavi tik oldu mesajlar. Neden susuyorsun?

Siz: Yalvarıyorum cevap ver.

Dört gün sonra saat 00:25

Siz: Günlerdir neden tek bir mesaj bile atmıyorsun?

Siz: Ne o adamdan haber var ne senden. Evden dışarı adımımı atamıyorum korkudan.

Siz: Lütfen bir şey yaz artık. Delirmek üzereyim.

Siz: Yaşayıp yaşamadığını bile bilmiyorum. O adama ne oldu, sen neredesin?

Siz: Bak kolyeyi hiç boynumdan çıkarmadım. Sözünü dinliyorum işte.

Siz: Gerçekten çok korkuyorum. Bu sessizlik beni öldürüyor.

Siz: Cevap ver lütfen...

Bilinmeyen: Yazıyor...

Bilinmeyen: Özledin mi beni prenses?

Siz: Sonunda yazdın. Neredesin sen günlerdir? O adama ne yaptınız?

Bilinmeyen: Ceza bitmiştir diye düşündüm. Dört gün bence kurallarımı öğrenmen için yeterli bir süre.

Siz: Ceza mı? Bana cevap vermeyerek beni cezalandırdın mı yani?

Bilinmeyen: Polisle beni tehdit etmenin bir bedeli olmalıydı Efsa. Sana beni hafife almamanı söylemiştim.

Siz: Tamam, özür dilerim dedim ya. Bir daha yapmayacağım. Sadece o adamın iyi olduğunu söyle.

Bilinmeyen: O adam bir daha kimsenin bileğini sıkamayacak, içın rahat olsun.

Siz: Ne demek bu? Ona zarar mı verdiniz?

Bilinmeyen: Benim olan şeye dokunan herkes bedelini öder Efsa. Bu konuyu kapat artık.

Siz: Sen söyleyene kadar bu konu kapanmayacak!

Bilinmeyen: O herif senin bileğini sıktı Efsa. Canını yaktı. Benim gözümün önünde sana dokunma cüretini gösterdi. Bunun bir bedeli olmayacak mı sandın?

Siz: Sadece küçük bir tartışmaydı diyorum sana. Alt tarafı bileğimi sıktı, geçti gitti işte. Değer miydi birinin hayatını karartmaya?

Bilinmeyen: Benim olduğun yerde, senin kılına zarar verecek olan adamın hayatını karartmak benim görevim.

Siz: Ben senin değilim! Anla artık bunu, ben kimsenin malı değilim.

Bilinmeyen: Gerçekten mi? O zaman neden dört gündür o kolyeyi boynundan çıkarmadı benim güzel prensesim? Neden çıtını bile çıkarmadan evde bekledin?

Siz: Çünkü beni korkutuyorsun! Senden deliler gibi korkuyorum.

Bilinmeyen: Korku güzel bir his. İnsanı hayatta tutar. Ve en önemlisi, söz dinlemeyi öğretir. Dört gün boyunca beni ne kadar özlediğini düşündün mü peki?

Siz: Seni özlemedim. Sadece ne yaptığını, o adama ne olduğunu merak ettim. Meraktan ve korkudan uyuyamadım.

Siz: Sen gerçekten bir canavarsın. Korkunç birisin.

Bilinmeyen: Ben senin canavarınım Efsa. Seni herkesten, her şeyden koruyan canavarın. Bak, ceza süren bitti. Kuralları öğrendiğini umuyorum.

Siz: Ceza mı? Bana cevap vermeyerek beni cezalandırdın mı yani? Çocuk muyum ben?

Bilinmeyen: Hayır, sen benim prensesimsin. Andım var seni korumaya. Fazla hırçınlaştığında sana kim olduğunu hatırlatmam gerekiyor sadece.

Siz: Telefonumu mu dinliyorsun, evimi mi izliyorsun? Nasıl bu kadar eminsin her şeyden?

Bilinmeyen: Tekrar etmekten nefret ederim prenses. Şimdi sus ve hastaneye git.

Siz: Neden ki? Benim bir şeyim yok.

Bilinmeyen: Kolun morarmış Efsa. O herifin sıktığı yer her geçen gün kararıyor.

Siz: Sen...

Siz: Sen kolumu nereden görüyorsun? Evin içindeyim, hırkamın kolları bile uzun.

Bilinmeyen: Sabah mutfakta hırkanı yukarı sıyırdığında gördüm prenses. Gözüm hep üzerinde demiyor muyum sana?

Siz: İnanamıyorum sana... Gerçekten her anımı izliyorsun. Gitmiyorum hastaneye falan, küçük bir morluk sadece. Geçer.

Bilinmeyen: Sana canının acımasına dayanamam demiştim. Oraya git ve bir krem al. Reçeteni hazırlattım bile.

Siz: Nasıl hazırlattın? Benim adıma mı?

Bilinmeyen: Merkez hastanesindeki nöbetçi doktor arkadaşım olur. Git ve adını söyle, seninle ilgilenecek.

Siz: Gitmezsem ne olur? Yine mi cezalandıracaksın beni? Yine mi susacaksın günlerce?

Bilinmeyen: Yazıyor...

Bilinmeyen: Bu sefer susmam Efsa. Eğer bir saat içinde o hastaneye gitmezsen, hastaneyi senin ayağına getiririm.

Siz: Tamam!

Siz: Tamam gidiyorum, sırf şu hastane muhabbeti kapansın diye gidiyorum.

Bilinmeyen: Aferin benim güzel prensesime. Söz dinlemen çok hoşuma gidiyor.

Siz: Senden nefret ediyorum.

Bilinmeyen: Biliyorum prenses. Ama bu nefretin arkasındaki o büyük bağı da görebiliyorum. Şimdi yola çık, araban kapıda bekliyor.

Siz: Ne arabası? Taksi mi çağırdın yine?

Bilinmeyen: Hayır, bu sefer bizzat benim seçtiğim bir araç. Bin ve sadece hastaneye git.

Bilinmeyen: (Son görülme: 01:10)