2. bölüm · Kader Çizgisi
- UYARI -
🤍 Yazar Notu
Bu kitabın başına bu notu özellikle bırakmak istedim.Kader Çizgisi bir kurgu. Kitapta yaşanan her şey, karakterler ve onların hikâyeleri bana ait. Bu nedenle kitapta bir karakterin yaşadığı bir olayın, gerçek hayatta bir şehri ya da o şehirde yaşayan bütün insanları temsil ettiğini düşünmenizi istemem.
Mardin’i bu hikâyeye sadece güzel bir şehir olduğu için koymadım. Bu kitap için Mardin’e gittim. Sokaklarını gezdim, farklı yerlerini gördüm, insanlarıyla vakit geçirdim. Şehri uzaktan anlatmak yerine, elimden geldiğince tanımaya ve hissetmeye çalıştım.
Çünkü Mardin benim için gerçekten çok özel. Aşık olduğum bir şehir. İnsanlarını, kültürünü ve o kendine has atmosferini seviyorum. Böyle hissettiğim bir şehri veya topluluğu bilerek yanlış tanıtmak, küçümsemek ya da kötülemek zaten benim isteyebileceğim en son şey olurdu.
Elbette bir romanda gerçek hayattan esinlenmeler olabilir. Gördüğümüz, duyduğumuz veya araştırdığımız şeyler hikâyelerimize yansıyabilir. Ama sonuçta ortaya çıkan şey bir romandır; karakterlerin hayatıdır, karakterlerin seçimleridir.
Bu yüzden kitabın herhangi bir yerinde hoşunuza gitmeyen bir olayla karşılaştığınızda, bunu bütün bir topluma mal etmeden önce “Bu, hikâyedeki karakterin hayatı” olduğunu hatırlamanızı isterim.
Kitabımı herkes sevmek zorunda değil. Herkes benim anlattığım hikâyeye katılmak zorunda da değil. Farklı düşünebilirsiniz, eleştirebilirsiniz. Buna her zaman saygım var.
Elbette herkes aynı şeyi düşünmek zorunda değil. Bir okuyucu bir karakteri yanlış bulabilir, bir olayı eleştirebilir veya hikâyenin bazı kısımlarına katılmayabilir. Bunların hepsi okuyucunun hakkı.
Fakat bir kurgudaki olaylardan hareketle gerçek hayattaki koskoca bir topluluğa anlam yüklemek, benim yazdığım hikâyenin amacı değildir.
Ben Mardin’i anlatırken Mardin şehri ve toplumu adına konuşmuyorum. Kendi karakterlerim adına ve kitabımda ki Mardin şehri hakkında konuşuyorum.
Bu nedenle kitabımı okurken lütfen her karakteri kendi hikâyesi içinde değerlendirin.Çünkü bazen bir romanın anlattığı şey, bir toplumun gerçeği değil; yalnızca bir karakterin hayatıdır.
Ve bu hikâye de tam olarak bundan ibaret. 🤍
— Eliz