Bölümler 66Şu an: SAHNE 57
- 1 GİZEMLİ MİSAFİR ZAMAN KIRILMASI BÖLÜM 11.531 kelime
- 2 BÖLÜM 21.065 kelime
- 3 BÖLÜM 3616 kelime
- 4 BÖLÜM 46.303 kelime
- 5 SAHNE 51.108 kelime
- 6 SAHNE 6365 kelime
- 7 SAHNE 7322 kelime
- 8 SAHNE 8818 kelime
- 9 SAHNE 91.363 kelime
- 10 SAHNE 101.862 kelime
- 11 SAHNE 111.038 kelime
- 12 SAHNE 12667 kelime
- 13 SAHNE 13291 kelime
- 14 SAHNE 141.204 kelime
- 15 SAHNE 15829 kelime
- 16 SAHNE 16572 kelime
- 17 SAHNE 17766 kelime
- 18 SAHNE 18762 kelime
- 19 SAHNE 191.445 kelime
- 20 SAHNE 202.684 kelime
- 21 SAHNE 21708 kelime
- 22 SAHNE 221.027 kelime
- 23 SAHNE 23458 kelime
- 24 SAHNE 24516 kelime
- 25 SAHNE 252.340 kelime
- 26 SAHNE 262.071 kelime
- 27 SAHNE 272.103 kelime
- 28 SAHNE 281.232 kelime
- 29 SAHNE 291.451 kelime
- 30 SAHNE 30588 kelime
- 31 SAHNE 31525 kelime
- 32 SAHNE 324.321 kelime
- 33 SAHNE 32/11.162 kelime
- 34 SAHNE 32/2826 kelime
- 35 SAHNE 32/3911 kelime
- 36 SAHNE 32/41.507 kelime
- 37 SAHNE 32/51.098 kelime
- 38 SAHNE 332.091 kelime
- 39 SAHNE 34613 kelime
- 40 SAHNE 35988 kelime
- 41 SAHNE 361.742 kelime
- 42 SAHNE 37564 kelime
- 43 SAHNE 38545 kelime
- 44 SAHNE 39752 kelime
- 45 SAHNE 40759 kelime
- 46 SAHNE 412.860 kelime
- 47 SAHNE 42734 kelime
- 48 SAHNE 43859 kelime
- 49 SAHNE 44833 kelime
- 50 SAHNE 45990 kelime
- 51 SAHNE 46591 kelime
- 52 SAHNE 47643 kelime
- 53 SAHNE 48736 kelime
- 54 SAHNE 49824 kelime
- 55 SAHNE 502.416 kelime
- 56 SAHNE 511.964 kelime
- 57 SAHNE 52611 kelime
- 58 SAHNE 531.616 kelime
- 59 SAHNE 54696 kelime
- 60 SAHNE 55526 kelime
- 61 SAHNE 573.413 kelime · Okuduğun bölüm
- 62 SAHNE 563.413 kelime
- 63 SAHNE 58810 kelime
- 64 SAHNE 59859 kelime
- 65 SAHNE 601.510 kelime
- 66 ÖN AÇIKLAMA183 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Kampüsün bu bölümünde zemin o kadar kusursuz parlamaktadır ki, Deniz’in 2007 model deri ceketinin her bir çatlağı devasa projeksiyonlar altında birer "kusur" gibi sırıtarak parlar. Koridorda havada süzülen küçük temizlik drone’ları, Deniz geçerken "Bilinmeyen organik partikül ve esnaf kokusu algılandı" diye hafifçe bipleyerek etrafında dönerler.
Deniz: “Bak Atlas, burası New York, burası Zenithus Paralaks. Burada mahalle arasında 'naber kanka' yemez, o işler bitti. Entelektüel derinlik ve tıp terminolojisi şart. Kızlar zeki ve entelektüel erkek sever. Şimdi izle ve öğren; 'İntramüsküler enjeksiyon' (ilacın doğrudan kas dokusuna uygulanması işlemi) diyeceğiz, sanki her gün acilde damar yolu açıyormuşuz gibi davranacağız. Tıbbi terminoloji bizim kalemizdir usta!”
Atlas: “Kanka biz buraya okumaya mı geldik yoksa uzay turisti olarak falan mı? Ne alakası var şimdi 'iğne yapacağım' falan? Bak yine rezil olacağız, elin Amerikalısına 'sana kas içi enjeksiyon yaparım' dersen doğrudan siber-polis çağırır, yürü giden şuradan!”
Deniz, Atlas’ın haklı uyarılarını her zamanki gibi duymazdan gelir. Gözüne kestirdiği o popüler grup, koridorun en "ciddi ve entelektüel" duran kızlarından oluşmaktadır. Deniz, boğazını temizler, sesini üç ton kalınlaştırıp sanki köhne bir dizi setinden fırlamış gibi öne atılır.
Deniz: (Ellerini ceketinin cebine sokup, sesini derinleştirip, sanki açık kalp ameliyatından yeni çıkmış bir beyin cerrahı edasıyla hafif kısık gözlerle) “Merhaba, af buyurun hanımefendiler... Biraz kafam karıştı da... Sizce bendeki bu taşikardi, yani kalp atış hızının normalin üzerine çıkması, sadece basit bir kılcal damar daralmasından mı kaynaklanıyor? Yoksa Karadeniz yaylalarındaki gibi ani bir rakım değişimi ve dehidrasyon söz konusu olabilir mi?”
Kızlar bir an donup kalır. Deniz'in 2007 model jöleli saçlarına ve 2030’un minimalist çizgilerine hiç uymayan o dar deri ceketine bakarken, sanki bir antika müzesi sergisi izliyor gibidirler. Grubun en önündeki uzun boylu kız, elindeki akıllı veri pedini göğsüne bastırıp Deniz’e sanki laboratuvardaki ilginç bir mikropmuş gibi bakar.
Clara: “Bakın burada kimler varmış... Adını söylemene gerek yoktu Deniz, Zenithus'ta artık seni tanımayan kalmadı. Bu arada dersimiz 'Hasta Güvenliği ve Temel Hijyen Giriş'. Yani şu an sadece ellerimizi ultrasonik dalgalarla nasıl steril etmemiz gerektiğini işliyoruz. Söylediğin tıbbi terimler çok havalı ama... Yüzün şu an Trabzon'daki sisler gibi kireç gibi beyazladı. O 'taşikardi' dediğin şey, muhtemelen bizimle konuşmaya çalışırken yaşadığın şiddetli panik atak olabilir.”
Deniz: (Hâlâ bozuntuya vermemeye çalışarak) “Yok canım, ne panik atağı? Biz Trabzon'un o dik yokuşlarında ve Beşiktaş çarşısında ne fırtınalar atlattık... Yani, dehidrasyon demek ki... Bolca su içsem geçer diyorsun yani?”
Clara: “Bence sen biraz 'fresh air' yani temiz hava alsan iyi olur. Çünkü hijyen dersimize göre, üzerindeki o deri ceket şu an koridordaki en büyük mikrop ve karbon kaynağı! Scrub-Bot'lar peşine düşmeden hemen binadan çıksan iyi olur, dezenfekte olmadan uzaktan yaklaşma sakın!”
Tam o sırada, koridorun sonunda bir kapı sessizce açılır. Marlon, üzerinde tek bir kırışıklık bile olmayan bembeyaz ceketiyle belirir. Marlon geçerken, Deniz’in deri ceketinden yayılan o hafif nostaljik "deri, Trabzon tütünü ve mazot" kokusu, Marlon’un hassas burnuna çarpar. Marlon aniden durur, Deniz’e bakmadan hafifçe burnunu çeker ve koridorun havalandırma sistemini tek bir el hareketiyle "Maksimum Filtrasyon ve Karantina" moduna alır.
Kızlar hemen Marlon’un önünde saygıyla eğilirken, Deniz kendisini resmen yürüyen bir "biyolojik karantina vakası" gibi hisseder.
Deniz, hem ezberlediği o ağır terimlerin boşa gitmesine, hem de bir lise öğrencisi muamelesi görmesine fena halde içerler.
Deniz: (Kendi kendine söylenerek) “Hijyenmiş... Beşiktaş'ın ve Trabzon'un o sert tozu toprağına kurban olun siz be! Yürü Atlas, bu okulun vizyonu ve kalibresi bizi kaldırmıyor! Kızlar resmen beni yürüyen mikrop ilan etti!”
Atlas: (Arkadan kahkahalarla gelerek) “Kanka, bak, Scrub-Bot'lar deri ceketine ilaç sıkmak için köşede pusuya yatmış! 2030 yılının kızları senin sahte Latince terimlerine değil, senin o 'The Mikrop' ceketine bakıyor baksana!”
Deniz: (Ceketinin yakasını hafifçe koklayarak) “Sus Atlas, sus! Bir dahaki sefere stratejiyi kökten değiştireceğiz. Madem zekaya bakmıyorlar, biz de 'The Gizemli Adam' takılacağız. Ama önce... Harbiden çok mu kokuyor bu deri be? Biraz Trabzon motor yağı sinmiş olabilir mi üzerine?”
DRA: (Deniz’in cebinden fısıldar) "ANALİZ: Deri ceketindeki bakteri ve mazot oranı, laboratuvarın kabul edilebilir sınırlarının %400 üzerinde. Marlon geçerken havalandırmayı neden açtı sanıyorsun? Adam resmen siber-alerji geçirdi! BİP-BOP!"
Deniz, ceketinin yakasını kaldırıp peruğunu gözlerinin üstüne kadar indirir, ses tonunu ses tellerini yırtacak kadar kısık ve gizemli bir tona ayarlar.
Deniz: “Bak şimdi Atlas... Bugüne kadar fazla şeffaftık, fazla samimiydik. New York kızı esnafı gördü, şimdi de dehasının o karanlık, Byzantine dehlizlerinden gelen siber-gizemle tanışacak. Şu andan itibaren benim adım Deniz değil; ‘Paleologos’. Kod adım: Kuantum Şövalyesi.”
Deniz, laboratuvardan çıkıp kafeteryanın en karanlık, otonom ışıkların loş yandığı köşesindeki masaya geçer. Sandalyeye ters oturmaz, jilet ceketini omuzlarına pelerin gibi atıp uzaklara, sanki Andromeda galaksisinde bir Trabzon dolmuş durağı varmış gibi boşluğa bakar.
Önünde sadece tek bir boş siber-bardak vardır. İçine hiçbir şey doldurmaz.
Tam o sırada spor salonundan çıkan Jessica ve Sadie gülüşerek kafeteryaya girerler. Deniz’i o loş köşede, tek başına, hiç konuşmadan, gözlerini bile kırpmadan uzaklara bakarken görünce adımlarını yavaşlatırlar.
Jessica: (Fısıldayarak Sadie’ye döner) “Oh, Sadie, şuna bak... Bizim siber-şoför Romeo’nun işlemcisi bu sefer tamamen çökmüş gibi duruyor. Neden öyle heykel gibi bakıyor duvara doğru?
Sadie: (Merakla masaya yaklaşır) “Hey Deniz? İyi misin? Az önce dersteki kara deliği patlattın, şimdi burada kuantum karantinasına alınmış gibi duruyorsun? Bir sorun mu var?”
Deniz, kızlara doğru yavaşça döner. Ama gözlerine bakmaz, kızların omuz hizasındaki boşluğa bakarak sesini o meşhur derin, gizemli tona büründürür.
Deniz: “Sorun mu?.. Sorun, kuantum evreninde sadece geçici bir illüzyondur Sadie. Bazı insanlar esen rüzgârı dinler, bazıları ise o rüzgârın arkasındaki 2007 model Magirus motor sesini... Ben şu an zamanın dökülen yapraklarını sayıyorum. (Cebinden eski, paslı bir minibüs anahtarı çıkarıp masanın üstüne bırakır) Bu anahtar sadece bir metale ait değil. Bu, galaksinin en büyük Byzantine sırrının kapısını açıyor. Ama sormayın... Çünkü alacağınız cevaplar, sorduğunuz sorulardan çok daha karanlık.”
Jessica: (Gözlerini kısarak masadaki paslı anahtara bakar, sonra kahkahayı basar) “Ay inanmıyorum! Deniz, sen şu an bize ‘Gotik-Gizem’ rolü mü yapıyorsun? O masaya koyduğun anahtar az önce otoparkta gördüğümüz o duman çıkaran beyaz minibüsün anahtarı değil mi? Üzerinde bildiğin ‘Ali Usta Oto Tamir-Trabzon’ yazıyor!”
Deniz: (Hiç istifini bozmadan, gizemli bir şekilde anahtarı geri alır ve kalbinin üstüne koyar) “Ali Usta... Sizin boyutunuzda sıradan bir tamirci olabilir Jessica. Ama benim boyutumda o, zaman mekân ustası bir simyacıdır. Şimdi gitmeliyim... Karanlık beni çağırıyor. Beşiktaş’ın gece çöken çarşısı ve Trabzon'un hırçın dalgaları gibi, sessiz ve asil...”
Deniz ayağa kalkar, ceketini rüzgârda uçuşan bir pelerin gibi savurarak yavaş adımlarla çıkışa doğru yürür. Arka masada sahte bıyığıyla oturan Atlas ise utançtan tabağındaki fütüristik çorbaya gömülecektir.
Atlas: (Fısıldayarak kafasına vurur) “Ulan Deniz! Gizemli adam olacağım derken kıza bildiğin ‘Sanayi Sitesi Vampiri’ gibi davrandın! Kızlar arkandan kesin ‘Bu çocuk Zenithus’un gizli bir Trabzon tarikatına üye’ diye dedikodu başlatacak şimdi!”
DRA: (Deniz’in cebinden fırlayıp gözlerini kırmızı-siyah yakarak kızlara fısıldar) “BİP-BOP! Güncelleme: Deniz’in ‘The Gizemli Adam’ protokolü Jessica’nın alaycı filtresine takılmıştır. Ancak Sadie’nin merak algoritması %40 oranında tetiklendi. Kız şu an arama motorunda ‘Byzantine Minibüs Sırları ve Trabzon Simyası’ diye aratıyor! Başardık galiba? BİP-BOP!”
Sadie, DRA’nın da manipülasyonuyla arama motorunda "Byzantine Minibüs Sırları" ve "Ali Usta Simya" diye aratırken, kampüsün fütüristik forumunda büyük bir dedikodu dalgası yayılır. Amerikalı öğrenciler Deniz’in o loş köşedeki asil duruşunu gizlice videoya çekmiştir.
FORUM BAŞLIĞI: “Zenithus’ta Kuantum Tarikatı mı var? Yeni gelen Türk öğrenci Paleologos, antik bir taşıtla zamanı büktüğünü iddia ediyor!”
Ertesi gün Deniz koridorda yürürken, arkasından siyah gotik pelerinler giymiş siber-punk tarzı beş öğrenci onu takip etmeye başlar.
Deniz: (Sesini bozmadan arkasına bakar) “Atlas, bak... ‘The Gizemli Adam’ vizyonumuz meyvelerini veriyor. Arkadaki siber-gotikler resmen peşimizde. Beşiktaş çarşının ve Karadeniz'in karanlık dehlizlerini New York’a getirdik.”
Atlas: “Deniz, ne meyvesi oğlum? Çocuklar seni gizli bir siber-tarikat lideri sanmış! Bak, öndeki çocuk elinde tuttuğu otonom tablete senin Magirus anahtarının fütüristik bir modelini çizmiş, sana tapınmaya hazırlanıyorlar resmen.”
Deniz’in bu ulaşılamaz, felsefi ve derin esnaf tavrı Sadie’nin mantık mekanizmalarını tamamen sarsar. Kız, her şeyi önceden tahmin edebilen akıllı saatinden sıkılmıştır ve Deniz’in bu "tahmin edilemez saçmalığı" ona bulunmaz bir kuantum gizemi gibi gelir.
Kafeteryadaki o gecenin ertesi günü Sadie, Deniz’in yanına gelir. Bu sefer alaycı değildir, gözlerini kaçırarak konuşur:
Sadie: “Hey... Paleologos... Akşam o bahsettiğin, zamanı büken antik aracı (Magirus'u) Manhattan sahilinde çalıştıracağını duydum. Eğer... eğer senin boyutundaki o simyacı Ali Usta izin verirse, ben de o dondurma lekesinin uzay-zamanı nasıl büktüğünü bizzat içeriden izlemek istiyorum. Beni arabana alır mısın?”
Deniz: (Yavaşça Sadie’ye döner, peruğunun altından loş bir bakış fırlatır) “Magirus sıradan bir araba değil Sadie... O bir zaman mekiği ve Trabzon ruhu taşıyor. Ve o koltuğa herkes oturamaz. Ama madem kozmik frekanslarımız eşleşti... Akşam 19:03’te, egzoz dumanının siyah bittiği yerde ol. Ceketini kalın al, çünkü 2007’nin rüzgârı sert eser.”
Akşam olur. Deniz, Manhattan sahilinde Magirus’un şoför koltuğundadır. Sadie yan koltuğa oturur. Arabanın içi lavantalı simya iksiri, çilekli dondurma ve hafif bir sanayi yağı kokmaktadır. Arka koltukta ise Atlas ve cebinde DRA saklanmıştır.
Sadie: “Wow... Burası gerçekten fütüristik bir müze gibi. Peki, zamanı ne zaman büküyoruz?”
Deniz: “Şimdi Sadie. Atlas! Çek oradan siber-teypten Beşiktaş’ın şampiyonluk marşını! DRA! Ver kuantum enjeksiyonunu karbüratöre!”
DRA: “BİP-BOP! Kuantum egzoz patlatma modu aktif! Vututututu protokolü başlatılıyor!”
Deniz gaza basar basmaz Magirus’un arkasından öyle bir siyah duman ve siber-mavi ışık çıkar ki, Manhattan köprüsündeki tüm otonom Tesla'ların radarları kilitlenir. Araba sahilde 120 km hızla yanlarken, Sadie korku ve adrenalin içinde çığlık atarak Deniz’in jilet ceketine tutunur.
Sadie: “BU MUHTEŞEM BİR ŞEY DENİZ! Zaman gerçekten bükülüyor! Her yeri siyah-beyaz görmeye başladım!”
Deniz: “O bükülme değil Sadie, o Beşiktaş’ın ve Trabzon'un asaletidir! Vututututututu!”
Manhattan sahilinde, fütüristik gökdelenlerin neon ışıkları altında Magirus M2010 park halindedir. Arabanın içi neon mavi siber-ışıklar ve loş bir atmosferle kaplıdır. Deniz, şoför koltuğunda ceketini omuzlarına atmış, elinde paslı bir İngiliz anahtarıyla dikiz aynasına bakmaktadır. Yan koltukta Sadie büyülenmiş gibi Deniz’i izlemektedir.
Deniz: (Sesini fısıltı seviyesine indirerek, Sadie’nin gözlerinin içine bakar) “Görüyor musun Sadie... Manhattan’ın bu otonom ışıkları ruhun karanlığını aydınlatmaya yetmez. Ama bu Magirus’un sağ aynasındaki o çilekli dondurma lekesi... İşte o kozmik bir portaldır. Ben birazdan gaza bastığımda, motor 1903 frekansında titremeye başlayacak ve biz zamanın ötesine geçeceğiz. Hazır mısın siber-gizemle yüzleşmeye?”
Sadie: (Nefesini tutmuş, tamamen atmosferin etkisinde) “Oh, Paleologos... Gerçekten içimde kuantum bazlı bir çekim hissediyorum. Bu araba... bu araba sıradan bir metal değil. Gaza bas, beni o zamansız dehlizlerine götür!”
Deniz tam havalı bir şekilde "The Karizma" gülüşünü fırlatıp anahtarı çevirecekken, Magirus’un tavanındaki otonom hoparlörlerden aniden yüksek bir "DIIIIIT!" sesi gelir. İçerideki tüm mavi ışıklar bir anda pavyon pembesine döner.
Arabanın ön panelindeki dijital ekranda dev bir "HACKLENDİNİZ, SİZİ ESNAFLAR!" yazısı belirir. Hemen ardından, Magirus’un hemen dışındaki otonom sokak lambasının altından Jessica, elindeki ultra-modern kuantum tabletiyle sırıtarak arabaya doğru yürür.
Jessica: (Tablete birkaç düğmeye basarak) “Oops! Üzgünüm 'The Gizemli Adam'! Galiba senin o kutsal Byzantine mekiğinin siber-güvenlik duvarı, benim evdeki akıllı kahve makinemden bile daha zayıfmış! Sadie! Çabuk o arabadan in, çünkü şu an o 'kozmik portalın' tüm gizemli kaynak kodlarını ve yalanlarını ekranıma indirdim!”
Deniz: (Direksiyonu sıkıca kavrayıp bozuntuya vermemeye çalışarak) “Jessica! Sabotaj yapma canım! Kuantum dengemizi bozuyorsun, şu an uzay-zaman bükülmesi yarım kaldı!”
Jessica kahkahalar atarak Magirus’un açık camına dayanır ve tabletini Sadie’ye doğru çevirir.
Jessica: “Bak Sadie, senin o 'Zamanı büken mistik şövalyen' ne yapmış! Arabanın altına 2030 model, gizli bir otonom itki motoru yerleştirmiş! Yani araba kendi gücüyle değil, Zenithus laboratuvarından yürüttüğü akıllı bataryayla hızlanıyor! Ve o arkadan çıkan 'gizemli kozmik dumanlar' ne biliyor musun? Bagaja sakladığı 50 dolarlık bir fütüristik duman makinesi!”
Sadie: (Gözleri şokla açılır, ekrandaki verilere bakar) “Ne? Duman makinesi mi? Peki ya o.… o aynadaki kutsal çilekli dondurma lekesi?”
Jessica: “Bildiğin ucuz market dondurması tatlım! Hatta Deniz, arabanın içindeki o '1903 frekansındaki gizemli uğultuyu' yaratmak için koltuğun altına bluetooth hoparlör saklamış ve YouTube'dan 'Modifiyeli Egzoz Sesi 1 Saatlik Versiyon' açmış! Bak, şu an oynatma listesini ele geçirdim, sırada 'Trabzon Horon ve Karadeniz Kemençe Remix' var!”
Sadie: (Deniz’e dönerek dehşet içinde bağırır) “Deniz! Sen bir Byzantine şövalyesi değil, bildiğin siber-illüzyonist bir sanayi esnafısın! Beni kandırdın! Bluetooth hoparlörle bana uzay-zamanı mı büküyordun yani?!”
Deniz: (Hemen peruğunu düzeltip, jilet ceketinin yakasını silkeleyerek) “Sadie, canım, detaylara takılma! İllüzyon da bilimin bir parçasıdır. Ali Usta hep derdi ki: 'Müşteriye konforu hissettir, motorun markası önemli değil.' Hem fena mı, atmosfer muazzamdı!”
DRA: (Deniz’in cebinden fırlayıp ışıklarını panikle yakıp söndürür) “FOYA ALARMI! Yalakalık ve gizem protokolü tamamen imha edilmiştir. Jessica, siber-savunma hattımızı çökertti. Sadie’nin öfke katsayısı %400! Acil durum taktiği: 'Vutututu' modunu gerçekten açıp Manhattan’dan kaçmak! BİP-BOP!”
Atlas: (Arka koltuktan kafasını kaldırıp Jessica’ya bağırır) “Jessica, Allah senden razı olsun! İndirdin ya bizi bu yalan rüzgarından! Deniz, bas şu gaza dekanlık bizi yakalamadan sanayiye sığınalım, rezil olduk New York’a!”
Jessica: “Açın kapıyı ben de geliyorum sizinle.”
Jessica araca binerek koltuğa oturur.
Jessica: “Evet The Gizemli Adam. Bas bakalım gaza.”
Magirus M2010, Manhattan’ın fütüristik sahil yolunda arka lastiklerinden yükselen mavi neon dumanlarla patinaj çekerken, içerisi tam bir "esnaf vs. siber-elit" kaosuna dönüşür. Jessica, Sadie’nin yanına, arka koltuğa kurulmuş; tabletini bir silah gibi tutarak Deniz’i her an ifşa etmeye hazır beklemektedir.
Deniz: (Direksiyonu sol eliyle "şoför edasıyla" tutup, sağ elini vitesin üzerine koyarak –ama vites yok, sadece bir joystick– sesini o meşhur "başarılı esnaf" tınısına ayarlar) “Hanımefendiler, kemerlerinizi bağlayın. Bizim ‘Vutututu’ protokolü biraz serttir, mideyi ve kuantum dengesini biraz sarsabilir ama garanti veriyorum; bu yolculuktan sonra Zenithus’ta kimse sizin kadar entelektüel(!) bir esnaf muhabbetine şahit olmamıştır!”
Jessica: (Tabletini Deniz’in ensesine dayayarak) “Bana bak 'Paleologos'! O Bluetooth hoparlörü az sonra şuradan söküp kafana takacağım. Gaza bas ve bizi şu ‘Byzantine portalına’ götür bakalım. Eğer köprünün sonunda gerçek bir duman makinesinden başka bir şey bulamazsam, bütün sosyal medya hesaplarını ‘Antika Tamircisi’ olarak etiketlerim!”
Sadie: (Elindeki kuantum kitabıyla Deniz’in omzuna her tümsekte vurdukça Deniz’in kafası direksiyona çarpıp durur) “Daha az önce ‘kozmik çekim’ diyordun Deniz! O çekim kuvveti meğerse senin koltuğun altına sakladığın mıknatıslı hoparlörden geliyormuş! Yalancı!”
Deniz: (Yola bakmadan Sadie’ye dönüp göz kırpar) “Sadie’ciğim, güzelim... Bu gidişle kafam direksiyonla birleşecek ona göre. Biraz sakin olsan diyorum. Hem biz buna yalancı demeyelim de ‘gerçekliği biraz modifiye eden mühendis’ diyelim. Bak şimdi, bu araba sadece bir Magirus değil; bu bizim gurbetteki sığınağımız. Hem sen bu ceketten bir tane daha bulabilir misin? Bu ceket Beşiktaş’taki 2007 moda haftasından değil, doğrudan anıların merkezinden geliyor! Bak, kokusuna odaklan... O koku mazot değil, o koku ‘azim’!”
Atlas: (Arka koltukta Jessica’nın tabletiyle uğraşmasını dehşetle izleyerek) “Deniz, kanka, vallahi bittik! Jessica şu an senin tüm ‘Gizemli Adam’ geçmişini, otonom bulut sistemine yüklüyor. Dekan Marlon şu an muhtemelen odasında oturmuş, ‘Bu Türk öğrencileri neden bizim okulda?’ diye dilekçe yazıyordur!”
DRA: (Deniz’in cebinden fırlayıp Jessica’nın tabletine siber-saldırı düzenler) “YALAKALIK PROTOKOLÜ 5. SEVİYEYE ÇIKARILDI! Jessica, hanımefendi, siz aslında çok zeki bir insansınız, neden bu kadar uğraşıyorsunuz? Gelin size bu aracın içine kurduğum 2007 model ‘dijital kasetçaları’ göstereyim, içine 3000 tane Türk sanat müziği yükledim, ruhunuzu dinlendirir! BİP-BOP!”
Jessica: (DRA’ya sinirle vurur) “Kes sesini teneke! Deniz, bas şu gaza diyorum! Hani zaman bükülecekti? Neden hâlâ otonom taksilerin yanından geçiyoruz?”
Deniz: (Tam bir "esnaf ağzıyla" vites joystick’ini sertçe ileri iter) “Şimdi büküyoruz Jessica Hanım! Atlas, ver o zaman o Karadeniz marşını! Sadie, kitabı bırak, hayatını yaşa! Şimdi öyle bir viraj alacağız ki, Manhattan’ın o soğuk neon ışıkları bile bizim Magirus’un egzoz dumanıyla 2007’nin o ılık Beşiktaş akşamına dönecek!”
Sadie: (Kitabı elinden bırakıp, heyecanla koltuğa tutunarak) “Eğer bizi gerçekten o yıllara götürürsen, söz veriyorum Bluetooth hoparlörünle bir hafta boyunca şarkı dinleyeceğim!”
Jessica: (Tableti kucağına koyup, Deniz’in o ‘asla bozmayan’ özgüvenine şaşkınlıkla bakarak) “Şu an mantığım bana ‘in bu arabadan’ diyor ama... nedense bu kadar saçma bir şeyin içinde olmak, derslerdeki o sıkıcı ‘Siber-Etik’ dersinden daha heyecanlı! Deniz, eğer bu araba uçmazsa, seni fakültenin ortasında ‘Kuantum Dolandırıcı’ diye ilan edeceğim, anlaştık mı?”
Deniz: (İyice gaza basıp, arabanın içinde yükselen ‘Vutututu’ sesiyle birlikte) “Dostlarım, esnaf sözü! Uçmazsak dükkânın tapusunu, yani bu paslı anahtarı size devrederim! Ama uçarsak... O zaman, hepiniz yarınki ‘Modern Byzantine Sırları’ seminerinde benim asistanım olursunuz! Hazır mısınız? Vutututuuuu!”
Araba Manhattan köprüsünden geçerken, Deniz’in sahte karizması ve o inanılmaz ikna kabiliyeti sayesinde Jessica ve Sadie, birbirlerine bakıp gülmeye başlarlar. Foyası ortaya çıkmış olsa da Deniz’in o bitmek bilmeyen "esnaf enerjisi" kampüsün en ciddi kızlarını bile kendi dünyasına çekmeyi başarmıştır. Atlas ise sadece dua etmektedir: "İnşallah köprüde bizi siber-polis durdurmaz!"
Magirus M2010, Manhattan Köprüsü’nün devasa çelik halatları arasında mavi neon dumanlar ve kulakları çınlatan o sahte "Vutututu" sesleriyle süzülürken, ön paneldeki Bluetooth hoparlörden yükselen Karadeniz kemençe remix’i ortalığı inletmektedir. Deniz, şoför koltuğunda bacak bacak üstüne atmış gibi bir havayla tek elle direksiyonu sallamaktadır.
Deniz: (Gözlerini dikiz aynasından ayırmadan) “Görüyor musunuz hanımefendiler? İşte gerçek mühendislik bu! Japonlar böyle araba yapamadı, Almanlar yaya kaldı! Trabzon sanayisinin elinden çıkan bu makine...”
Deniz daha cümlesini bitiremeden, köprünün en tepe noktasında gökyüzünü kaplayan tüm otonom trafik tabelaları aniden kıpkırmızı bir renge bürünür. Aralarındaki o romantik ve kaotik esnaf havası, havayı yaran kulak tırmalayıcı bir sirenin sesiyle darmadağın olur.
DIIIB! DIIIB! DIIIB!
Gökyüzünden, Zenithus Üniversitesi'nin logosunu taşıyan üç adet son model, mat siyah ve zırhlı uçan siber-polis aracı (Zenithus Sky-Patrol) bir anda Magirus’un etrafını sarar. Araçların altındaki projektörler doğrudan Magirus’un üstüne kilitlenir; ortalık gündüz gibi aydınlanır.
Uçan polis araçlarından birinin hoparlöründen son derece mekanik, soğuk ve otoriter bir ses yankılanır:
"DİKKAT! 2007 MODEL KAYITSIZ, DÜŞÜK EMİSYONLU VE RUHSATSIZ ANTİKA TAŞIT! DERHAL KONTROLLÜ BİR ŞEKİLDE SAĞA ÇEKİN VE ARACI MOTOR DURDURMA MODUNA GETİRİN. AKSİ TAKDİRDE 'VUTUTUTU' PROTOKOLÜNÜZ ZORUNLU OLARAK İMHA EDİLECEKTİR!"
Arabanın içindeki neşe bir anda buz keser.
Atlas: (Elleriyle başını kavrayıp koltuğun altına girmeye çalışarak) “Bittik! Yemin ederim bittik! Adamlar esnaf olduğumuzu çözdü, kesin beni 2030 model hapishaneye tıkıp kibrit çöpü saydıracaklar!”
Jessica: (Tabletini kucağına saklayıp panikle) “Hey, sakin olun! Ben buradayım, öğrenci kimliğimi gösterip ‘Sosyal Medya Deneyi’ yapıyoruz derim, yırtarız!”
Sadie: (Sinirle Deniz’e dönerek) “Deniz! Hani şu gizemli uzay-zaman portalıydı? Adamlar sana resmi olarak ‘Düşük Emisyonlu Kayıtsız Antika’ cezası kesiyor!”
Deniz: (Hâlâ istifini bozmadan, ceketinin yakasını havalı bir şekilde silkeler) “Sakin olun şampiyonlar! Panik yok, sakin olan kazanır. Trabzon’da o dönemeçlerde ne çevirmeler atlattık, bunlar alt tarafı parlak levhalı fütüristik polisler! Şimdi izleyin ve görün, esnafın diplomatik dokunulmazlığı nasıl çalışır.”
Deniz, Magirus’un sağ sinyalini (ki aslında içerideki kabloların temassızlığı yüzünden sadece sol far yanıp sönmektedir) yakarak aracı köprünün kenarına yanaştırır. Uçan siber-polislerin zırhlı kapıları yavaşça açılır ve ortama ölümcül bir sessizlik yayılır.
Tam o sırada, en öndeki siber-polis aracının komuta ekranı kararıp açılır. Ekranda, Dekan Marlon’un o buz gibi, titanyum sertliğindeki yüzü belirir. Marlon tek kelime etmez; sadece gözlerini diker ve köprünün rüzgarında dalgalanan o paslı Magirus’a bakar.
Magirus M2010, köprünün ortasında otonom polis araçlarının lazerleri altında kilitli kalmış, içeride ise tam bir "itiraf ve panik" seansı yaşanmaktadır.
Marlon: (Ekranda kaşlarını çatmış, buz gibi bir ifadeyle) "Deniz, son uyarım. Araçtaki o düzeneği ve 'sosyal deney' bahanesini derhal açıklayın, yoksa siber-polisler aracı hurdalığa dönüştürecek."
Deniz: (Panik yerine, sanki dükkanında müşteri ağırlıyormuş gibi ceketinin önünü ilikler) "Dekanım, saygıdeğer Marlon hocam... Öncelikle bu araba bir 'hurda' değil, Zenithus’un dijital çağına bir saygı duruşu! Biz burada sadece fizik kanunlarını değil, 'esnafın imkansızı başarma' kanunlarını test ediyoruz. Bakın, Jessica ve Sadie hanımefendiler şu an bizim 'Kuantum Pazarlama' projemizin bizzat denekleri!"
Jessica: (Hemen lafa atlayarak, Marlon’u ikna etmek için tabletiyle hızlıca oynar) "Evet Dekan Marlon! Bakın, verilerimizi canlı olarak buluta aktarıyoruz. Deniz’in modifiyeli Magirus’u, kampüsün otonom sistemlerinin bile algılayamadığı 'analog sinyal gürültülerini' nasıl bastırabileceğini kanıtlıyor. Aslında biz... şey... 'Siber-Savunma' dersi için gizli bir sızma testi yapıyoruz!"
Sadie: (Deniz’e ters bir bakış atsa da durumu kurtarmak için Marlon’a dönerek) "Kesinlikle! Ben Sadie, laboratuvar verilerini korumak adına bu 'kaotik değişkeni' (Deniz’i işaret eder) kontrol etmeye çalışıyordum. Eğer bizi şu an durdurursanız, topladığımız tüm 'gürültü verileri' silinir ve siber-güvenlik açığımız asla yamalanamaz!"
Marlon: (Gözlerini kısar) "Gürültü verisi mi? İçeriden gelen o 'Vutututu' sesi ve kemençe remix’i mi?"
Deniz: (Hiç bozuntuya vermeden, sanki en doğal şeymiş gibi) "Hocam o frekans modülasyonu! Trabzon usulü harmonik dalgalar. Kod adı: 'Horon Protokolü'. Marlon hocam, siz hiç 2007’de bir Magirus’un egzozundan gelen o saf ritmi, kuantum işlemciyle birleştirmeyi denediniz mi? İşte biz onu yapıyoruz."
Atlas: (Kısık sesle Deniz’e) "Kanka, adamı 'Horon Protokolü'yle mi ikna edeceksin? Birazdan bizi kuantum hapishanesine atacaklar, sus artık!"
Deniz: (Fısıltıyla) "Sus Atlas, bak Marlon’un gözü seğirdi, ikna oluyor!"
Marlon: (Derin bir iç çeker, ekranındaki veri akışına bakar. Jessica ve Sadie’nin yalanlarını bir araya getirmesi onu şaşırtmıştır) "Pekâlâ... Eğer bu bir 'siber-savunma sızma testi' ise, bu düzeneği ve o Bluetooth hoparlörü derhal üniversitenin ana merkezine getiriyorsunuz. Ve Deniz... Eğer o hoparlörden bir kez daha 'Beşiktaş Bestesi' duyarsam, seni Zenithus’un en uzak, en sessiz arşivi olan 'Kuantum Mezarlığı'na sürgün ederim. Polisler geri çekiliyor, rotanızı merkeze çevirin."
Jessica: (Polis araçları uzaklaşırken derin bir nefes alır) "Vay canına... Cidden inandı! Deniz, senin bu 'esnaf pişkinliğin' kuantum fiziğinden daha etkiliymiş."
Sadie: (Deniz’in omzuna hafifçe vurarak) "Gerçekten ilginç bir adamdan fazlasısın. Ama bir daha o hoparlörü açarsan, otonom siber-polislere ihtiyaç duymadan seni ben hurdaya çevireceğim, anlaştık mı?"
Deniz: (Direksiyonu güvenle tutarak, sanki dünyanın en büyük zaferini kazanmış gibi) "Gördünüz mü? Esnafın olduğu yerde imkânsız yoktur, sadece iyi bir 'Horon Protokolü' vardır! Atlas, kanka, rahatla artık; bu gece Zenithus’u 2007 esnaf nezaketiyle tanıştıracağız!"
DRA: (Cebinden neşeyle fırlayarak) "BİP-BOP! Başardık! Marlon'un duygu katsayısı %2 oranında şaşkınlığa uğradı! Şimdi merkeze gidip orayı da biraz modifiye edelim mi? BİP-BOP!"
Atlas: (Başıyla masaya vurarak) "İşte şimdi gerçekten bittik!"
Bölüm etkileşimi
