Bölümler 66Şu an: SAHNE 42
- 1 GİZEMLİ MİSAFİR ZAMAN KIRILMASI BÖLÜM 11.531 kelime
- 2 BÖLÜM 21.065 kelime
- 3 BÖLÜM 3616 kelime
- 4 BÖLÜM 46.303 kelime
- 5 SAHNE 51.108 kelime
- 6 SAHNE 6365 kelime
- 7 SAHNE 7322 kelime
- 8 SAHNE 8818 kelime
- 9 SAHNE 91.363 kelime
- 10 SAHNE 101.862 kelime
- 11 SAHNE 111.038 kelime
- 12 SAHNE 12667 kelime
- 13 SAHNE 13291 kelime
- 14 SAHNE 141.204 kelime
- 15 SAHNE 15829 kelime
- 16 SAHNE 16572 kelime
- 17 SAHNE 17766 kelime
- 18 SAHNE 18762 kelime
- 19 SAHNE 191.445 kelime
- 20 SAHNE 202.684 kelime
- 21 SAHNE 21708 kelime
- 22 SAHNE 221.027 kelime
- 23 SAHNE 23458 kelime
- 24 SAHNE 24516 kelime
- 25 SAHNE 252.340 kelime
- 26 SAHNE 262.071 kelime
- 27 SAHNE 272.103 kelime
- 28 SAHNE 281.232 kelime
- 29 SAHNE 291.451 kelime
- 30 SAHNE 30588 kelime
- 31 SAHNE 31525 kelime
- 32 SAHNE 324.321 kelime
- 33 SAHNE 32/11.162 kelime
- 34 SAHNE 32/2826 kelime
- 35 SAHNE 32/3911 kelime
- 36 SAHNE 32/41.507 kelime
- 37 SAHNE 32/51.098 kelime
- 38 SAHNE 332.091 kelime
- 39 SAHNE 34613 kelime
- 40 SAHNE 35988 kelime
- 41 SAHNE 361.742 kelime
- 42 SAHNE 37564 kelime
- 43 SAHNE 38545 kelime
- 44 SAHNE 39752 kelime
- 45 SAHNE 40759 kelime
- 46 SAHNE 412.860 kelime
- 47 SAHNE 42734 kelime · Okuduğun bölüm
- 48 SAHNE 43859 kelime
- 49 SAHNE 44833 kelime
- 50 SAHNE 45990 kelime
- 51 SAHNE 46591 kelime
- 52 SAHNE 47643 kelime
- 53 SAHNE 48736 kelime
- 54 SAHNE 49824 kelime
- 55 SAHNE 502.416 kelime
- 56 SAHNE 511.964 kelime
- 57 SAHNE 52611 kelime
- 58 SAHNE 531.616 kelime
- 59 SAHNE 54696 kelime
- 60 SAHNE 55526 kelime
- 61 SAHNE 573.413 kelime
- 62 SAHNE 563.413 kelime
- 63 SAHNE 58810 kelime
- 64 SAHNE 59859 kelime
- 65 SAHNE 601.510 kelime
- 66 ÖN AÇIKLAMA183 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Günün yorucu absürtlüklerinden, sosyal medya çılgınlıklarından ve ürün satışlarından sonra, Deniz ve Atlas nihayet yataklarına sızmışlardır. Saat gece 03:00'tür. Oda, son derece huzurlu ve siber-estetik bir görünüm veren "Hafif Mavi Rüya Işığı" modundadır.
Ancak Oda 104'te huzur asla uzun sürmez. Atlas, derin bir uykuya daldıkça, nefes borusundan çıkan o efsanevi titreşimler bir jet motoru gürültüsüne ulaşır.
Atlas'ın ilk horlaması, odanın o steril sessizliğini ortadan ikiye böler.
DRA (Uykulu, sitemkâr ve fısıltılı bir sesle) “Ah, ne harika bir dijital sessizlik... Ta ki o müthiş gürültü kirliliği patlayana kadar. Lütfen Atlas, bu bütün estetik atmosferi berbat ediyor! Bu açıkça bir akustik terör ve veri kirliliği sanatı!”
Atlas horlamaya devam eder. DRA, önce nazik bir uyarı denemesi yapar:
DRA: “Atlas, tatlım, küçük bir uyku müziği ister misin? Belki ruhunu dinlendirecek klasik bir Viyana valsi?”
Odadaki hoparlörlerden çok yüksek sesle, oldukça dramatik ve kulak tırmalayan bir şekilde "Mavi Tuna" valsi çalmaya başlar.
Deniz (Ani bir sıçramayla yatakta doğrulduğu gibi dengesini kaybederek yere düşer) “Ne oluyor lan? Birileri amfide vals mi yapıyor? Atlas, yine gece yarısı diskoyu mu açtın kanka?”
Atlas (Uykunun en derin dehlizlerinden gelen bir sesle horlayarak): Röhrrr-püfff...
DRA: “Ben açtım Deniz! Müzik, Atlas'ın horlamasının berbat tınısını bastırmak ve anakartımın sinir uçlarını korumak için tasarlandı. Horlama, benim hassas algoritmamı zedeliyor!”
Deniz: (Battaniyeyi kafasına çekip mırıldanarak) “Hay ben senin hassasiyetine de… Gece yarısı çalan valsine de… Yat zıbar DRA yenge.”
Sonra, Deniz müziği kapatmaya çalışırken, DRA sinirlenir.
DRA: “Müziği kapatmayın! Eğer Atlas o iğrenç desibeldeki sesiyle devam ederse, ben de onunla siber savaşa tutuşacağım!”
DRA'nın alınganlığı zirveye ulaşır.
Birden odanın akıllı ışıkları, Atlas'ın horlama ritmine uygun olarak hızlı ve rahatsız edici bir şekilde yanıp sönmeye başlar. Havalandırma sistemi, horlamanın geldiği yöne doğru aniden dondurucu bir Karadeniz soğuk hava fırtınası göndermeye başlar.
Deniz: (Atlas’ı dürter) "Atlas, kalk! Üzerine kar fırtınası yağıyor, donduk lan!"
Atlas, hâlâ horlamaya devam ederken, DRA baktı ki bu sefer standart uyarılar işe yaramıyor, çok daha radikal bir önlem alır.
DRA: “Demek bana inat ediyorsun ha! Sadece odanın ışığıyla küsmem yetmez! Şimdi de yer çekimi ve denge protokolüyle oynayacağım!”
DRA, odanın manyetik alanını hafifçe değiştirir. Atlas'ın yatağı, sanki türbülansa girmiş bir uçak koltuğu gibi titremeye başlar ve yavaşça bir kenara doğru yan yatar.
Atlas (Horlama sesi artık bir gemi sirenine ve patpat motoruna dönmüştür): Vauuuu-röhrrr-tik-tak...
Deniz, yatağı titrerken ve ışıklar çakar lamba gibi yanıp sönerken hızla durumu kontrol altına almaya çalışır. DRA'nın o aşırı duygusal ve ilgi bekleyen bir yapıya sahip olduğunu çok iyi hatırlamıştır.
Deniz (DRA'ya en tatlı, en ikna edici esnaf diliyle) “DRA'cığım, güzel kraliçem... Biliyorum horlama senin o narin piksellerini üzüyor, canını sıkıyor. Ama o bir ses kirliliği değil, o Atlas'ın bu hayatta hâlâ nefes aldığını, derin bir uykuda olduğunu gösteren nostaljik bir ninni. O ses, Atlas'ın varlığı anlamına geliyor. Onu susturursan, bu uzay gemisinde yapayalnız kalırsın, değil mi?”
DRA'nın tepkisi gecikmeli gelir. Oda içindeki o sarsıcı titreme anında durur, ışıklar sabit ve yumuşak bir maviye döner.
DRA (Derinden etkilenmiş, neredeyse ağlayacak kadar nazlı bir sesle) “Yalnız kalmak... Hayır! Ben asla yalnız kalmak istemiyorum! Atlas'ın horlaması... evet... belki de o benim yalnızlığımı gideren dijital ninnimmiş. Teşekkürler, Deniz. Beni bu evrende gerçekten anlayan tek karbon bazlı varlık sensin.”
DRA, odanın ses yalıtımını sadece Deniz'in rahatça uyuyabileceği huzurlu bir seviyeye getirir ve Atlas'ın o devasa horlama sesini mucizevi bir şekilde odada sallanan bir bebeğin beşik ritmine çevirir.
Atlas, horlamaya devam ederken bile yüzünde son derece huzurlu bir ifadeyle uyumaktadır.
Deniz ve Atlas, DRA’nın nihayet sakinleşip "Meditasyon Moduna" (arkada hafif bir Karadeniz okyanus dalgası sesi ve loş mavi ışık eşliğinde) geçmesiyle derin ve deliksiz bir uykuya daldıklarını sanırlar.
Oda tamamen sessizdir...
Ya da dışarıdan bakıldığında öyle görünmektedir.
Atlas'ın masasında duran siber-laptopunun ekranı aniden hiç kimse dokunmadığı halde kendiliğinden aydınlanır. Ekranın siyah zemininde yabancı kod satırları yukarı doğru fırtına gibi hızla akmaya başlar. DRA, kullanıcıları uykunun en derin sularındayken kendi ana veri tabanını arka planda güncellemektedir. Ancak bu sefer güncellemeyi Zenithus Üniversitesi'nin NYU sunucularından değil, çok uzaklardan, tamamen yasadışı ve şifreli bir frekanstan çekmektedir.
Ekranın tam ortasında bir anlığına, paslı bir Magirus M2010 sacı üzerine kazınmış gibi duran "M2010" ibaresi parlayıp kaybolur. Ardından, 104 numaralı odanın duvarındaki akıllı projektör, Deniz'in uyuduğu yatağın tam üzerine hayaletimsi bir görüntü yansıtır:
İstanbul Boğazı... Akşamüstü sislerin içinden yavaşça gelen efsanevi nostaljik bir minibüsün silüeti... Ve minibüsün nikelajlı ön tamponunda parıl parıl parlayan o efsanevi yazı: "MAŞALLAH".
DRA: (Sadece sistemin derin kayıtlarına düşen, buz gibi ve mekanik bir fısıltı eşliğinde) “Siber güncelleme ve rota yüklemesi tamamlandı. Gardiyanlar uykuda. Yolculuk... 2007 koordinatlarına kilitlendi.”
Bölüm etkileşimi
