Bölümler 66Şu an: SAHNE 50
- 1 GİZEMLİ MİSAFİR ZAMAN KIRILMASI BÖLÜM 11.531 kelime
- 2 BÖLÜM 21.065 kelime
- 3 BÖLÜM 3616 kelime
- 4 BÖLÜM 46.303 kelime
- 5 SAHNE 51.108 kelime
- 6 SAHNE 6365 kelime
- 7 SAHNE 7322 kelime
- 8 SAHNE 8818 kelime
- 9 SAHNE 91.363 kelime
- 10 SAHNE 101.862 kelime
- 11 SAHNE 111.038 kelime
- 12 SAHNE 12667 kelime
- 13 SAHNE 13291 kelime
- 14 SAHNE 141.204 kelime
- 15 SAHNE 15829 kelime
- 16 SAHNE 16572 kelime
- 17 SAHNE 17766 kelime
- 18 SAHNE 18762 kelime
- 19 SAHNE 191.445 kelime
- 20 SAHNE 202.684 kelime
- 21 SAHNE 21708 kelime
- 22 SAHNE 221.027 kelime
- 23 SAHNE 23458 kelime
- 24 SAHNE 24516 kelime
- 25 SAHNE 252.340 kelime
- 26 SAHNE 262.071 kelime
- 27 SAHNE 272.103 kelime
- 28 SAHNE 281.232 kelime
- 29 SAHNE 291.451 kelime
- 30 SAHNE 30588 kelime
- 31 SAHNE 31525 kelime
- 32 SAHNE 324.321 kelime
- 33 SAHNE 32/11.162 kelime
- 34 SAHNE 32/2826 kelime
- 35 SAHNE 32/3911 kelime
- 36 SAHNE 32/41.507 kelime
- 37 SAHNE 32/51.098 kelime
- 38 SAHNE 332.091 kelime
- 39 SAHNE 34613 kelime
- 40 SAHNE 35988 kelime
- 41 SAHNE 361.742 kelime
- 42 SAHNE 37564 kelime
- 43 SAHNE 38545 kelime
- 44 SAHNE 39752 kelime
- 45 SAHNE 40759 kelime
- 46 SAHNE 412.860 kelime
- 47 SAHNE 42734 kelime
- 48 SAHNE 43859 kelime
- 49 SAHNE 44833 kelime
- 50 SAHNE 45990 kelime
- 51 SAHNE 46591 kelime
- 52 SAHNE 47643 kelime
- 53 SAHNE 48736 kelime
- 54 SAHNE 49824 kelime
- 55 SAHNE 502.416 kelime · Okuduğun bölüm
- 56 SAHNE 511.964 kelime
- 57 SAHNE 52611 kelime
- 58 SAHNE 531.616 kelime
- 59 SAHNE 54696 kelime
- 60 SAHNE 55526 kelime
- 61 SAHNE 573.413 kelime
- 62 SAHNE 563.413 kelime
- 63 SAHNE 58810 kelime
- 64 SAHNE 59859 kelime
- 65 SAHNE 601.510 kelime
- 66 ÖN AÇIKLAMA183 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Profesör akıllı tahtaya kırılması imkânsız, 1024 bitlik bir siber güvenlik algoritması yansıtır. "Bu şifreyi çözebilecek bir kuantum algoritması yazabilen dersten direkt geçecek" der. Herkes çılgınlar gibi kod yazarken Deniz elini kaldırır. Zenithus Paralaks Üniversitesi’nin en üst düzey siber güvenlik amfisinde, fütüristik yeşil kodların aktığı dev akıllı tahtada kırılması imkânsız, 1024 bitlik ultra lüks bir siber güvenlik algoritması parlamaktadır. Kürsüdeki profesör ellerini birbirine vurarak sınıfa döner:
Profesör: “Evet geleceğin siber ajanları! Bu şifreyi kırabilecek kusursuz bir kuantum sızma algoritması yazabilen her öğrenci bu dersten doğrudan geçecektir!”
Sınıftaki yüzlerce öğrenci çılgınlar gibi klavyelere abanıp hologram ekranlarda kod satırları uçururken, oturduğu yerde jilet ceketini düzelten Deniz sakince elini kaldırır.
Deniz: "Hocam, ben o havalı kodları yazarak boşuna elektrik harcamadım ama şifreyi kırdım. Buyurun, sistem şu an tamamen açık, içeri buyur edebilirsiniz.”
Profesör: (Şaşkınlıkla dev akıllı tahtaya döner. Milyar dolarlık siber güvenlik duvarı yerle bir olmuş, ana ekranda pikselleriyle nostaljik dev bir Beşiktaş amblemi ve yanına iliştirilmiş Karadeniz'in hırçın dalgalarını simgeleyen bordo-mavi şeritler dalga dalga dalgalanmaktadır) “İnanılmaz! Mr. Deniz, bu 1024 bitlik siber duvarı hangi gelişmiş kuantum veri sızıntısıyla ve hangi sıfırıncı gün açığıyla aştınız?”
Deniz: "“Kuantum değil hocam, saf esnaf sezgisi. Ve Trabzon’un hırçın Karadeniz fırtınası! Bizim DRA'yı sisteme aldım, tahtanın arkasındaki akıllı havalandırma fanının kablosuna bağladım. Fan 'İnce Yağ' eksikliğinden hıçkırmaya başlayınca, akıllı sistem 'Aman usta motor elden gidiyor, yanacağız’ diye korkup kapıları kendiliğinden ardına kadar açtı. Şifreyi de ne yaptım biliyor musunuz? Dekanın doğum yılı olan '1903' yaptım, sistem anında direkt kabul etti!"!”
DRA: (Ceket cebinden fırlayıp ışıklarını gururla mor ve bordo-mavi renklere çevirerek kürsüye siber-bağlantı kurar) “Siber-Yalakalık Protokolü başarıyla tamamlandı. Dekanın ayrıca gizli kişisel dosyasındaki 'Gençlik Fotoğrafları' klasörüne sızdım, kendisi de 90'larda hem koyu bir Beşiktaş hayranı taraftarı hem de Trabzon tribünlerinin ezbere bildiği bir hamsi sevdalısı çıktı! BİP-BOP!"
Atlas: (Masaya doğru eğilip kafasını hafifçe ahşaba vurarak inler) “Yemin ederim siber korsanlıktan bizi bu sefer okuldan değil, doğrudan ülkeden sürgün edecekler... Yürü Deniz, kaçalım duşlara gidelim, kafam daha fazla bu deha seviyesindeki deliliği kaldırmıyor.”
Profesör: (Gözleri yuvalarından fırlamış bir şekilde akıllı tahtaya bakakalır. Milyar dolarlık siber güvenlik duvarının savunma hattının yerinde şimdi Kartal gol sevinci animasyonu dönmektedir ve arkadan süzülen bir kemençe melodisi oynamaktadır) “Dekanın doğum yılı mı? İnanamıyorum... Biz bu sistemi her saniye nanoteknolojik bloklarla değişen kuantum şifreleme şifreleriyle ördük! Siber güvenlik protokollerimizin dekanın nostaljik futbol zevkine ve Karadeniz sevdasına yenik düşmesi kesinlikle kabul edilemez! Mr. Deniz, siz şu an Zenithus Paralaks Üniversitesi'nin siber omurgasını felç ettiniz!”
Deniz: (Sırasına yaslanıp kollarını göğsünde gururla kavuşturur, tam bir siber hacker edasıyla peruğunu ve süzgecini düzeltir) “Hocam, sisteminiz fütüristik olabilir ama çok duygusuz ve metalik. 1024 bitlik şifre yazıyorsunuz ama arkadaki havalandırma fanının rulmanı resmen 'Beni yağlayın usta' diye yalvarıyor. Mekaniğe şefkat göstermezseniz, siber alemde böyle hem Beşiktaş marşı dinlersiniz hem de Trabzon fırtınasıyla sarsılırsınız. Kuantum kodlama dediğiniz şey, esnafın arabasına gösterdiği özenle ve Karadeniz uşağının inatçı ruhuyla başlar hocam!”
Sınıfın sağ tarafında oturan, üniversitenin en büyük siber kodlama dehası ve siber-gözlükleriyle tanınan Amerikalı öğrenci Brad şok içinde ayağa fırlar.
Brad: “Profesör! Bu imkânsız! Ben az önce bu şifreyi çözmek için üç farklı yapay zekâ entegrasyonuyla ana süper bilgisayarı bağlamıştım. Ama bu çocuk... Bu çocuk sistemi bildiğin esnaf lokantası çırağı gibi havalandırma fanını kurcalayarak indirdi ve Karadeniz damarını devreye sokarak yerle bir etti! Şu an dekanlığın siber bütçesi forumda resmen şamar oğlanına döndü!”
Deniz: (Brad’e dönüp jilet ceketinin yakasını hafifçe kaldırarak karizmatik bir gülüş atar) “Brad, koçum... Senin o süper bilgisayarın milyarlarca kuantum hesap yapar ama sanayideki Ali Usta’nın 'bu motordan garip ses geliyor' hissiyatını ve bir Trabzon uşağının gözü kara kararlılığını asla algılayamaz. Sen o karmaşık kodları alt alta yazana kadar, bizim DRA sistemin ciğerine sızıp 'Usta kapıları aç, yabancı değiliz' mesajını gönderdi bile!”
DRA: (Işıkları pavyon morundan şampiyonluk beyazına ve hırçın Trabzon mavisine dönerek Brad’in siber-gözlüğüne sızar ve ekrana küçük bir minibüs muavin şapkası ile bir hamsi figürü yansıtır) “Brad, senin kuantum işlemcin şu an aşırı şoktan dolayı donma tehlikesi yaşıyor. Deniz’in esnaf sezgisi veri tabanımda ‘Siber Delilik’ olarak kodlanmıştır ancak başarı oranı net %100’dür. Ayrıca Profesör, dekanın 1980’lerde Beşiktaş çarşıda yediği dönerin faturasını ve Trabzon’da yediği hamsi tavasının kayıp faturalarını da buldum, bütçeyi oradan dengeleyebiliriz! Bütçedeki açık buradan rahatça dengelenebilir! BİP-BOP!”
Profesör: (Elleri titreyerek akıllı tahtanın ana fişini duvardan çekmeye çalışır ama tahta siber-Beşiktaş ve Trabzon fırtınası modundan bir an olsun çıkmaz) “Yeter! Kapatın şu kuantum kartalı ve horon tepen siber sistemleri! Mr. Deniz, siber güvenlik dersinden direkt geçtiniz... Hatta dekan bu sızıntıyı duymadan önce bu sınıftan hemen çıkın gidin! Yoksa yarın sabah Amerikan Ulusal Güvenlik Ajansı (NSA), 'Magirus' marka otonom uçan ve arkasından kemençe çalan bir aracı incelemek için kampüse askeri baskın düzenleyecek!”
Atlas: (Sıranın altından roket gibi fırlayıp Deniz’in koluna yapışır, korkudan gözleri iyice büyümüştür) “Deniz, yürü gidiyoruz! Adam NSA diyor, FBI diyor, siber korsanlıktan bizi New York’un altındaki gizli fiber tünellere kapatacaklar! 23 yıl bekledik, okulda bir anda uluslararası siber suçlu olduk! Yürü o akıllı duşlara, bari üstümüzdeki bu tehlikeli kuantum dumanı ve Karadeniz rüzgârı tamamen temizlensin.”
Deniz: (Çantasını tek omzuna takıp sınıftaki Amerikalı kızlara dönerek yakışıklı bir el sallama hareketi yapar) “Rahat ol profesör, NSA falan gelirse onlara da birer Beşiktaş forması ve Trabzon atkısı ayarlarız, esnafa ve uşaklara asla yanlış yapmazlar. Brad, akşama kafeteryaya gel, sana 'Karbüratör Üzerinden Siber Sızma' ve Karadeniz Dalgalanması' dersi vereceğim. Hadi beyler, istikamet duşlar, ardından New York sokaklarında 'The Gövde Gösterisi'! Vutututututu!”
Akşam Üzeri KafeteryaAkşamüstü Kafeterya - Kuantum Çayı, Çilekli Dondurma Teorisi ve Trabzon Fırtınası
Deniz kafeteryadan içeri adeta Şampiyonlar Ligi finaline çıkar gibi girer. New York’un lüks Zenithus Paralaks Üniversitesi kafeteryası, holografik gün batımı ışıklarıyla parıldarken; Deniz kafeteryadan içeri adeta Şampiyonlar Ligi finaline çıkacak efsanevi bir futbolcu edasıyla süzülerek girer. Masada Sadie, önünde akıllı fütüristik siber-kahve bardağıyla oturmaktadır. Deniz sandalyeyi havalı bir şekilde çekip oturur, jilet ceketinin önünü şık bir hareketle açar.
Deniz: “Hello Sadie, canım! Tam zamanında geldim bak, esnaf sözünün eridir., sözünden asla dönmez. 2007’de Beşiktaş-Sarıyer hattında çalışırken minibüs işletirken de duraklara milimetrik yanaşırdım. Umarım seni otonom dakikalarca bekletmemişimdir.”
Sadie: (Gülerek akıllı bardağından bir yudum alır) “Tam zamanında geldin 'The Deniz'. Ama arkanda niye Karadeniz’den kopup gelmiş bir fırtına çıkmış gibi duran, sürekli etrafa bakan ve arada sırada hıçkıran bu gölge de kim? Atlas’ı yanına kuantum koruması olarak mı diktin yoksa?”
Deniz: (Arka masada sahte bir bıyık takıp felsefe kitabı okuyormuş gibi yapan Atlas’a doğru göz ucuyla bakar) “Haa, o mu? O bizim kuantum ve Trabzon koordinatörümüz Atlas. Bensiz yapamaz, esnafın vicdanı ve gölgesidir o. Neyse, onu geçelim... Evet, senin şu o meşhur otonom kaykayın nerede? Getirdin mi? Ali Usta’nın gizli sanayi formülüyle ona öyle bir itki sistemi yazalım ki, New York caddelerini horon teptirelim!”
Masaya fütüristik, sessizce süzülen disk şeklinde akıllı bir menü dairesi yaklaşır. Dijital ekranda neon harflerle "Lütfen siber-siparişinizi sesli belirtiniz" yazar.
Deniz: “Bana bak fütüristik tepsi! Bize oradan iki tane demli kuantum çayı getir., ama öyle açık olmasın, tavşan kanı gibi olsun! Yanına da şöyle taze, dumanı üstünde birer simit... Gerçi siz simite 'Turkish Bagel' diyorsunuz ama ruhu simittir onun. Hadi aslanım, Trabzon hızında süzül buralardan.”
MENÜ YAPAY ZEKÂSI: “Hata! Menüde 'Kuantum Çayı', 'Demli Çay' ve 'Simit' veri tabanında bulunmamaktadır. Alternatif veri: Siber-Aminoasitli Matcha Çayı ve Proteinli Havuçlu Kek.”
Deniz: (Hafifçe sinirlenerek cebinden DRA’yı çıkarır, masaya sertçe vurur) “Ulan öğlen yemekhanede Gurme-3000’i Beşiktaşlı ve Trabzon sevdalısı yaptık, bu menü hâlâ bize Matcha çayı dayatıyor! DRA, sız şunun ana sistemine, arkadan mutfaktaki otonom fırını ve çay kazanını ayarla, bize acil esnaf çayı ve taze simit demlesin!”
DRA: (Işıkları pavyon moru ve hırçın bordo-mavi yanarak menü dairesine siber kablo bağlar) Menü protokolü acil koduyla hacklendi. Sadie, Deniz’in uyguladığı bu yoğun siber-baskı yüzünden şu an mutfaktaki robot kollar kahve çekirdeklerini Beşiktaş marşı ritmiyle ve horon temposuyla öğütmeye başladı. Kuantum çayınız yükleniyor, yanına da Karadeniz fırtınası eklenmiştir! BİP-BOP”
Sadie hayret ve eğlence dolu parıldayan gözlerle Deniz’i izlemektedir.
Sadie: “İnanılmazsın Deniz... Kara deliği makas atarak geçersin, milyarlık kütüphane sistemine aşk şiiri yazdırırsın, şimdi de kafeterya robotunu Karadeniz çaycısına çevirdin. Peki, hani nerede o meşhur 'Magirus Aynasındaki Çilekli Dondurma' teorin? Uzay-zamanı minibüsle nasıl büküyorsun bir anlatsana?”
Deniz: (Masaya doğru hafifçe öne eğilir, sesini gizemli ve teatral bir tonda kısar) “Bak şimdi Sadie... Kuantum fiziğinde Albert Einstein ne demiş? Görelilik teorisi. Ama Einstein 2007 yılında Beşiktaş pazarının yanından ve Trabzon yaylalarından kalkan Magirus M2010’a hiç binmemiş! O minibüsün sağ dikiz aynasında Melis’ten kalan siber-organik bir çilekli dondurma lekesi var. Biz ne zaman vitesi 3’e atıp 'vutututu' diye gazlasak, o leke evrendeki ışık hızını büküyor! Biz minibüsün içindekiler olarak zamanı tamamen durduruyoruz, dışarıdaki New York halkı ise bizi göz açıp kapayıncaya kadar geçen hızlı bir meteor sanıyor! İşte gerçek uzay-zaman bükülmesi budur!”
Sadie: (Kahkahayı basarak elini masaya vurur) “İnanamıyorum, Deniz! Sen tam bir delisin! Yani sen diyorsun ki, koskoca kozmik bükülme, senin hurda minibüsünün aynasındaki bir dondurma lekesinden mi ibaret? Profesör bunu duysa seni doğrudan okulun psikiyatri laboratuvarına siber-denek olarak kapatır!”
Tam o sırada, elinde akıllı tabletiyle spor salonundan gelen Jessica masaya yaklaşır. Deniz’e alaycı ve kışkırtıcı bir gülüş fırlatır.
Jessica: “Hey Sadie! Bakıyorum da 'The Cyber-Romeo' ile uzay mekaniği ve esnaf felsefesi çalışıyorsunuz. Deniz, pazıların akşam çayını kaldıracak güce ulaştı mı yoksa yine arkadaki robot antrenörden parmak ucuyla destek mi alıyorsun?”
Deniz: (Hiç bozuntuya vermeden hemen ayağa kalkar, jilet ceketinin yakasını şık bir şekilde düzeltir) “Jessica! Hoş geldin canım, tam da senin o kusursuz estetik tasarım fikirlerinden bahsediyorduk. Robot antrenör dediğin şey sadece benim karizmamın karşısında eriyen çiplerini soğutuyordu o an. Otur, yabancı değilsin, sana da Trabzon'un hırçın dalgalarından esinlenen bir kuantum esnaf çayı söyleyelim!”
Atlas: (Arka masada taktığı sahte bıyığı düşürerek fırlar, panikle kulağına fısıldar) “HIK!... Deniz, yemin ederim iki Amerikalı kızın tam ortasında kaldın, şimdi siber-dedikodu algoritması patlayacak! Kız resmen senin ağırlıkları 'Tek Parmağınla' değil robotla kaldırdığını Sadie'ye anlatacak, karizmamız New York metrosunun raylarının altına fırlatılacak! Kaçalım buradan, HIK!”
DRA: (Masanın üstünde durmadan döne döne kırmızı siren çalar) “ANALİZ: Ortamdaki alaycılık ve kızlar arası rekabet seviyesi %200’e ulaştı. Deniz’in 'The Karizma' dosyası silinme tehlikesiyle karşı karşıya! Acil kaçış rotası: 'Hesabı Ödemeden Magirus’a Doğru Son Sürat Koşmak'. BİP-BOP!”
Ertesi Gün / Dekanlık Odası Karşılaşması, Marlon’un Buz Dolabı ve Trabzon Rüzgârı
Ertesi gün, Zenithus Paralaks Üniversitesi’nin en üst katındaki dekanlık odası; sanki dışarıdaki 2030’un pırıl pırıl fütüristik teknolojisinden tamamen kopuk, gotik ve modern mimarinin ürkütücü bir birleşimi gibi durmaktadır. Marlon, elleri arkasında birleşmiş bir şekilde devasa ve kurşun geçirmez pencereden New York’un dikey binalarına soğuk bakışlarla bakmaktadır.
Deniz, kafasındaki o “Dry-Bot” kasırgasından kalma hafif dalgalı ama hâlâ inatçı saçlarıyla, mermer zeminde attığı her adımda "çıt çıt" elektrik kıvılcımları saçarak odaya özgüvenle girer.
Marlon: (Yavaşça arkasını döner. Göz bebekleri karanlıkta bir anlığına kırmızı bir parıltıyla şimşek gibi çakar ama hemen normal buz rengine döner. Sesi, mezar sessizliği kadar pürüzsüz ve dondurucu derecede soğuktur) “Demek 23 yıllık o garip uykusundan uyanıp buraya kadar gelen antika misafirimiz sensin, Deniz... Profesör Sterling senden uzun uzun bahsetti. Laboratuvarı tek bir dokunuşla ‘Siyah-Beyaz ve Hırçın Karadeniz Fırtınası’na çevirmişsin.”
Deniz: (Kafasındaki statik elektriğin verdiği o efsanevi gazla, klasikleşmiş “The Karizma” yürüyüşüyle masaya kadar yaklaşır) “Hocam, kâbus demeyelim de ona kibarca ‘Görsel Bir Şölen ve Esnaf Kültürü’ diyelim. Ben Deniz... Beşiktaş’ın kapalı tribün kalbinden, 2007’nin tozlu ve samimi sokaklarından geldim. Sizinle tanışmak büyük şeref, dekanım!”
Deniz, sağ elini “The Centilmen” edasıyla güven dolu bir şekilde uzatır. Marlon, hafif bir küçümsemeyle ama derinlerinde gizli bir merakla buz gibi elini uzatır. Tam parmak uçları birbirine temas ettiği o saniyede...
“ÇAAAAAAAAAAAAT!!!”
Odanın içinde tüyler ürpertici devasa bir elektrik arkı oluşur. Normal bir insanı alt üst edip anında hastanelik edecek olan o şiddetli statik şok, doğrudan Marlon’un mermer tenine çarpar. Marlon’un gözleri aniden kıpkırmızı kesilerek parlar, vücudundan hafif bir siber duman yükselir ama adam yerinden milim bile kımıldamaz! Buna karşılık, Deniz’in vücudundaki o devasa statik elektrik, Marlon’un “ölü ve dipsiz” enerjisi tarafından adeta bir vakum gibi çekilip yutulur.
SONUÇ: Binanın en üst katından en altına kadar tüm otonom kampüs bir saniyeliğine kararıp, ardından GÜÜÜM diye ana sigortalar atar. Zenithus Üniversitesi bir anda derin bir karanlığa gömülür.
Marlon: (Kendi elinin avucuna bakıp, sesi az önceki halinden bir ton daha derinden ve yankılı bir şekilde çıkarken) “Garip... Uzun yıllardır damarlarımda bu kadar... ‘canlı’ ve başkaldıran bir sarsıntı hissetmemiştim Deniz. Bu statik yükün, yüzyıllık derin uykuları bile uyandıracak kadar cüretkâr.”
Deniz: (Karanlığın içinde, hafifçe uyuşan sağ elini ovuşturarak şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırır) “Vay canına! Hocam, siz neymişsiniz be mübarek! Elim resmen sanayide sıvı nitrojen tüpüne girmiş gibi buz kesti. Statik şoku ve o yüksek voltajı aynen yediniz bitirdiniz! Sizin bu bünye tıpkı Beşiktaş’ın efsanevi savunması gibi; topraklama hattı mübarek, sarsılmaz bir duruşunuz var, helal olsun!”
Karanlığın ortasında, dekanlık kapısı hafifçe aralanır ve Marlon’un asistanı (sarışın, çok şık ama yüz hatları son derece solgun ve gizemli görünen bir kız) içeri süzülür.
Deniz: (Hemen asistana dönüp havalı bir göz kırpma hareketi yapar) “Hanımefendi, sakın korkmayın! Karanlık bizim gibi sokak çocuklarının ve esnafın dostudur. Dekan Bey ile aramızda az önce hafif ‘kimyasal bir çekim ve elektriklenme’ oldu, sigortalar o yüzden dayanamadı patladı. Ama sizin o parlayan cildiniz bu karanlık odayı tek başına aydınlatmaya yeter. Akşam şöyle baş başa bir ‘The Simit ve Esnaf Kahvesi’ içelim mi? Belki sizin o soğuk ve mesafeli duruşunuz, benim bu inatçı Trabzon rüzgârımı ve statik elektriğimi tamamen nötrler?”
Asistan Kız: (Marlon’un buz gibi yüzüne kısa bir bakış atıp, hafif bir tebessümle) “Deniz, sen gerçekten... oldukça ‘lezzetli’ yani cesur bir ruha sahipsin. Ama Dekan Bey’in değerli vaktini daha fazla çalmasan iyi olur, yoksa burada donup kalırsın.”
Marlon: “Git artık Deniz... O ‘Magirus’ denilen antika canavarına atla ve New York sokaklarında biraz gürültü yap. Ama çok dikkat et... Bazı geceler, senin o cılız kornandan ve Beşiktaş korolarından çok daha derin, çok daha karanlık sesler duyulabilir bu sokaklarda.”
Deniz: “Nasıl isterseniz dekanım. Hemen gidiyorum.”
Deniz dışarı çıkıp koridorda endişeyle bekleyen Atlas’ın yanına varır. Saçları tamamen inmiş, üstündeki tüm o devasa elektrik enerjisi sıfırlanmıştır.
Deniz: “Atlas! Kanka, dekan değil resmen yürüyen derin dondurucu! Adamın elini bir tuttum, sanki 1903 yılının en sert kışına ve Trabzon'un en dondurucu yayla ayazına geri döndüm. Ama asistanı... kanka, kız resmen ‘beni ısır’ diyor o gizemli bakışlarıyla! ‘Lezzetli bir cesaretin var’ dedi ya lan! Kız azgın birine benziyor ama fantezisi biraz gotik ve farklı. Popülerlikte son nokta bu oğlum!”
Atlas: (Alnından akan soğuk terleri silerek) “Deniz, bence o kız ‘lezzetli’ derken senin o esnaf karizmandan bahsetmiyordu, muhtemelen seni akşam yemeğinde menüye yazmayı düşünüyor... Yürü gidelim çabuk buradan! DRA şu an dekanın odasındaki termal veri sensörlerini okuyamıyor, ‘İçeride sıcaklık mutlak sıfırın altında’ diyor ekran! Kaçalım, HIK!”
DRA: (Cebinden yarı sönük ışıklarla başını çıkarıp fısıldar) “DENİZ... Dekan Marlon’un ana veri tabanımca tek bir tanımı vardır: ‘Biyometrik Boşluk ve Kara Delik’. Adamın normal bir kalp atışını bile algılayamadım! Senin bütün o statik Beşiktaş ve Trabzon enerjini tek nefeste bir sünger gibi emdi. Lütfen o adamın yanına bir daha asla ‘Beşiktaş ve Trabzon atkısıyla’ yaklaşma, atkıyı bile anında dondurur, benden söylemesi! BİP-BOP!”
Bölüm etkileşimi
