Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 66Şu an: SAHNE 18
  1. 1 GİZEMLİ MİSAFİR ZAMAN KIRILMASI BÖLÜM 11.531 kelime
  2. 2 BÖLÜM 21.065 kelime
  3. 3 BÖLÜM 3616 kelime
  4. 4 BÖLÜM 46.303 kelime
  5. 5 SAHNE 51.108 kelime
  6. 6 SAHNE 6365 kelime
  7. 7 SAHNE 7322 kelime
  8. 8 SAHNE 8818 kelime
  9. 9 SAHNE 91.363 kelime
  10. 10 SAHNE 101.862 kelime
  11. 11 SAHNE 111.038 kelime
  12. 12 SAHNE 12667 kelime
  13. 13 SAHNE 13291 kelime
  14. 14 SAHNE 141.204 kelime
  15. 15 SAHNE 15829 kelime
  16. 16 SAHNE 16572 kelime
  17. 17 SAHNE 17766 kelime
  18. 18 SAHNE 18762 kelime · Okuduğun bölüm
  19. 19 SAHNE 191.445 kelime
  20. 20 SAHNE 202.684 kelime
  21. 21 SAHNE 21708 kelime
  22. 22 SAHNE 221.027 kelime
  23. 23 SAHNE 23458 kelime
  24. 24 SAHNE 24516 kelime
  25. 25 SAHNE 252.340 kelime
  26. 26 SAHNE 262.071 kelime
  27. 27 SAHNE 272.103 kelime
  28. 28 SAHNE 281.232 kelime
  29. 29 SAHNE 291.451 kelime
  30. 30 SAHNE 30588 kelime
  31. 31 SAHNE 31525 kelime
  32. 32 SAHNE 324.321 kelime
  33. 33 SAHNE 32/11.162 kelime
  34. 34 SAHNE 32/2826 kelime
  35. 35 SAHNE 32/3911 kelime
  36. 36 SAHNE 32/41.507 kelime
  37. 37 SAHNE 32/51.098 kelime
  38. 38 SAHNE 332.091 kelime
  39. 39 SAHNE 34613 kelime
  40. 40 SAHNE 35988 kelime
  41. 41 SAHNE 361.742 kelime
  42. 42 SAHNE 37564 kelime
  43. 43 SAHNE 38545 kelime
  44. 44 SAHNE 39752 kelime
  45. 45 SAHNE 40759 kelime
  46. 46 SAHNE 412.860 kelime
  47. 47 SAHNE 42734 kelime
  48. 48 SAHNE 43859 kelime
  49. 49 SAHNE 44833 kelime
  50. 50 SAHNE 45990 kelime
  51. 51 SAHNE 46591 kelime
  52. 52 SAHNE 47643 kelime
  53. 53 SAHNE 48736 kelime
  54. 54 SAHNE 49824 kelime
  55. 55 SAHNE 502.416 kelime
  56. 56 SAHNE 511.964 kelime
  57. 57 SAHNE 52611 kelime
  58. 58 SAHNE 531.616 kelime
  59. 59 SAHNE 54696 kelime
  60. 60 SAHNE 55526 kelime
  61. 61 SAHNE 573.413 kelime
  62. 62 SAHNE 563.413 kelime
  63. 63 SAHNE 58810 kelime
  64. 64 SAHNE 59859 kelime
  65. 65 SAHNE 601.510 kelime
  66. 66 ÖN AÇIKLAMA183 kelime

Kapı girişinde mahşeri bir kalabalık vardı. Polisler ve panzerler tetikte beklerken, gökyüzünde bir helikopter devriye atıyordu. Deniz ve Atlas, diğer öğrenciler gibi X-Ray cihazından geçerken polisin kemerine kadar el koyduğu o gergin atmosferden sıyrılıp sınıfa girerler. Deniz’in gözleri hala koridordaki kızlardadır.
Deniz: (Her zamanki gibi etrafına bakınarak kızları süzüyordu) "Vay arkadaş! Atlas, yemin ederim şu kapıdaki sarışın kızın bacakları için okulun harcını çift yatırırım. Sütun değil mübarek, Galata Kulesi! Hele şu göğüslere bir baksana. Yasla kafanı o diz kapağına, yüzyıllık uykunu al, öyle bir huzur... Sanki Byzantium o dizin üzerine kurulmuş!"
Atlas: "Sus be zevzek! Millet burada gelecek kaygısından tırnaklarını yiyor, sen 'mimari analiz' yapıyorsun. Bak sınıfa, burası derslik mi yoksa Star Wars seti mi belli değil!"
Deniz sınıfın kapısından içeri adım attığında, genzini yakan o ağır ozon ve eski devre kartı kokusuyla irkildi. Burası sınav odası değil, bir uçak kokpiti ile bir telefon santralinin karışımı gibiydi. Yerlerde kalın gri kablo yığınları birbirine dolanmış, her masanın üzerinde devasa, ağır CRT monitörler ve o dönem için “uzay teknolojisi” sayılan dokunmatik panel prototipleri duruyordu.
Deniz: (Şaşkınlıkla etrafına bakındı) “Ula kanka, burası sınav odası mı yoksa telekomünikasyon merkezi mi? Her masada birer devasa ekran, kablolar her yeri sarmış... Ne dersin, biz imtihana mı geldik yoksa interneti mi bağlayacağız?”
Atlas çoktan yerine oturmuş, önündeki kızılötesi tarayıcıları ve karmaşık joystick’leri inceliyordu. Masası, o dönemin yüksek teknolojili bir oyun konsolunu andırıyordu.
Deniz kendi masasına geçtiğinde şaşkınlığı arttı; masanın kenarında, sınavda verileri işlemek için kullanılan mekanik bir kol vardı.
Deniz: (Kendi masasına otururken) “Masada vites koluna benzeyen bir şey var! Joystick mi bu, yoksa sınavda Magirus mu süreceğiz? Eğer öyleyse, profesör gelsin yan koltuğa, ona bir Manhattan turu attırayım, direkt mezun etsin beni!”
Atlas: (Paneli kurcalarken) “Deniz, bak... Bu dokunmatik ekran senin tuş vuruş hızını ve nabzını ölçen bir ‘biyometrik okuyucu’. Yalan söylersen veya kopya çekmeye yeltenirsen, sistemdeki ‘hata’ sinyali hoparlörlerden ciyak ciyak ötüyormuş diye duydum.”
Deniz: “Hadi canım! O zaman ben yandım. Her güzel kız gördüğümde kalbim Beşiktaş tribünü gibi güm güm atıyor, makine beni ‘kopya çekiyor’ sanıp alarmı çalacak!”
Dev ekranda yeşil puntolarla “İMTİHAN BAŞLADI-BAŞARILAR!” yazısı belirdi. Geri sayım biter bitmez, sınıfın içinden eski model bir ana kartın o karakteristik “bip” sesleri yükseldi.
Sınıfın Ortasındaki Büyük Bilgisayarın Hoparlörü: “Aday 104-Deniz... Kalibrasyon başlatılıyor. Lütfen gözlerinizi ekranın ortasındaki sabit yeşil çizgiye odaklayın.”
O sırada yan masada bir kızın masasındaki optik tarayıcı kolu, kızın elindeki hesap makinesini tarayıp bir hata sesi çıkardı.
Sınıfın Ortasındaki Ses: “Hata. 2007 model hesap makinesi kullanımı yasaktır. Sadece zihinsel işlem yapınız.”
Deniz: (Atlas’a fısıldayarak) “Oha! Makine bildiğin kızın elindeki hesap makinesine ayar verdi. Atlas, senin masadaki mekanik kol ne yapıyor lan?”
Atlas: (Yüzü bembeyaz, kol monitörün tozunu alıp kabloları hizalamaya çalışmaktadır) “Deniz... Bu makine saçımın statik elektriğini ölçüp zekâ seviyemi hesaplıyor galiba. Ama çok yavaş, işlemci ısınınca fanlar uçak motoru gibi çalışmaya başladı!”
Derken tavan hoparlörlerinden cızırtılı bir ses yükseldi: “Dikkat! Sistem aşırı yüklenme algılandı! Floppy disk sürücüsü hatası!”
Deniz’in ekranındaki soru, o dönemin karmaşık bir yazılım dili olan Pascal üzerindeydi. Tam odaklanmıştı ki büyük bir “ÇAT!” sesiyle masanın altındaki güç kaynağından (PSU) dumanlar yükseldi. Kablolardan biri erimişti.
Deniz: “Hoppala! Şanzıman dağıldı! Atlas, duman çıkıyor lan masadan, bu teknoloji değil, bu bildiğin sanayi sitesi!”
Atlas’ın masasında ise bir dizi eski model seri portlu cihaz birbirine girmiş, ekranlar yeşil bir karıncalanma ile dolmuştu. Sınıfın genelinde monitörler titriyor, eski tip mouse’lar kendi kendine hareket ediyor, hatta bir masadan durmaksızın bir bilgisayarın “dıt-dıt” uyarı sesleri yükseliyordu.
Sınıfın Ortasındaki Ses: “PANİK YAPMAYIN. BU BİR SİSTEM SİMÜLASYONUDUR. LÜTFEN YANAN KABLOLARI SOLUMAYINIZ, PENCERELERİ AÇINIZ.”
Yan Masadaki Çocuk: (Bağırarak) “Hocam! Masamdaki joystick kilitlendi, ekran sürekli ‘Abort, Retry, Fail?’ deyip duruyor!”
Sınıf bir anda curcunaya döndü. Bir masada monitörden yansıyan ışık hüzmesi “Sınav bitti, herkes Beşiktaş Çarşı’ya gitsin!” diye anlamsız bir hata mesajı veriyordu (Atlas’ın sisteme girdiği küçük bir sızıntı).
Deniz: (Kaskı/kulaklığı fırlatıp atar) “Ulan bu ne! Teknoloji dediniz, bildiğin sanayi sitesine döndü sınıf! Atlas, senin masadaki seri port kabloları eridi, ekrana ‘Beşiktaş’ yazmaya çalışıyor ama ‘B’ harfini çizemedi!”
Atlas: (Uyuşmuş bir halde gülümseyerek) “Kanka... Çok huzurluyum... Bırak ekran yansın... Yeşil ışıklar çok hipnotik...”
Ana Ekran: “SİSTEM ÇÖKTÜ. İMTİHAN GEÇERSİZ. İNSAN FAKTÖRÜ ALGILANDI. LÜTFEN KÂĞIT KALEM KULLANAN İLKEL ÇAĞLARA GERİ DÖNÜN.”
Deniz gözlüğünü çıkarıp zonklayan başını tuttu.
Deniz: “Gördün mü Atlas? Robot mobot dedik, iki tane Beşiktaşlı ruhu görünce devreleri yandı makinelerin. O kadar kablo çekmişler, bir tane Magirus kontağına kurban gittiler!”
Atlas: “Kanka... İşlemci en son ‘Bu zekayla dondurmacı bile olamazsın’ diyordu, o an koptum zaten.”
Deniz: “Boşver be! Yürü, Terzi Rıza’ya gidelim de şu ceketlerin yırtılan yerlerini diksin. Teknolojik ilerleme dedikleri buysa, ben 1980 model Magirus’umla mutluyum arkadaş!”
İkisi de dumanlar içindeki sınıftan, yanıp sönen eski tip monitörlerin arasından gülerek çıktılar.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…