Bölümler 97Şu an: Yedinci Bölüm
- 1 Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.610 kelime
- 2 İkinci Bölüm859 kelime
- 3 Üçüncü Bölüm587 kelime
- 4 Dördüncü Bölüm1.281 kelime
- 5 Beşinci Bölüm1.073 kelime
- 6 Altıncı Bölüm538 kelime
- 7 Yedinci Bölüm493 kelime · Okuduğun bölüm
- 8 Sekizinci Bölüm1.197 kelime
- 9 Dokuzuncu Bölüm393 kelime
- 10 Onuncu Bölüm1.332 kelime
- 11 İkinci Kısım — Birinci Bölüm2.069 kelime
- 12 İkinci Bölüm1.337 kelime
- 13 Üçüncü Bölüm799 kelime
- 14 Dördüncü Bölüm1.273 kelime
- 15 Beşinci Bölüm1.198 kelime
- 16 Altıncı Bölüm871 kelime
- 17 Yedinci Bölüm1.688 kelime
- 18 Üçüncü Kısım — Birinci Bölüm1.863 kelime
- 19 İkinci Bölüm1.566 kelime
- 20 Üçüncü Bölüm1.153 kelime
- 21 Dördüncü Bölüm892 kelime
- 22 Beşinci Bölüm1.819 kelime
- 23 Altıncı Bölüm1.019 kelime
- 24 Yedinci Bölüm1.183 kelime
- 25 Sekizinci Bölüm1.719 kelime
- 26 Dokuzuncu Bölüm915 kelime
- 27 Onuncu Bölüm635 kelime
- 28 On Birinci Bölüm1.098 kelime
- 29 On İkinci Bölüm627 kelime
- 30 On Üçüncü Bölüm783 kelime
- 31 On Dördüncü Bölüm1.234 kelime
- 32 On Beşinci Bölüm795 kelime
- 33 Dördüncü Kısım — Birinci Bölüm1.403 kelime
- 34 İkinci Bölüm984 kelime
- 35 Üçüncü Bölüm2.766 kelime
- 36 Dördüncü Bölüm760 kelime
- 37 Beşinci Bölüm934 kelime
- 38 Altıncı Bölüm1.964 kelime
- 39 Yedinci Bölüm2.143 kelime
- 40 Sekizinci Bölüm2.030 kelime
- 41 Dokuzuncu Bölüm498 kelime
- 42 Onuncu Bölüm2.798 kelime
- 43 On Birinci Bölüm1.221 kelime
- 44 Beşinci Kısım — Birinci Bölüm1.982 kelime
- 45 İkinci Bölüm1.721 kelime
- 46 Üçüncü Bölüm1.877 kelime
- 47 Dördüncü Bölüm710 kelime
- 48 Beşinci Bölüm1.328 kelime
- 49 Altıncı Bölüm823 kelime
- 50 Yedinci Bölüm864 kelime
- 51 Sekizinci Bölüm1.794 kelime
- 52 Dokuzuncu Bölüm1.365 kelime
- 53 Altıncı Kısım — Birinci Bölüm1.196 kelime
- 54 İkinci Bölüm1.214 kelime
- 55 Üçüncü Bölüm1.755 kelime
- 56 Dördüncü Bölüm2.561 kelime
- 57 Beşinci Bölüm1.856 kelime
- 58 Altıncı Bölüm3.428 kelime
- 59 Yedinci Bölüm1.770 kelime
- 60 Sekizinci Bölüm1.225 kelime
- 61 Dokuzuncu Bölüm1.787 kelime
- 62 Onuncu Bölüm2.699 kelime
- 63 On Birinci Bölüm973 kelime
- 64 Yedinci Kısım — Birinci Bölüm1.906 kelime
- 65 İkinci Bölüm904 kelime
- 66 Üçüncü Bölüm1.377 kelime
- 67 Dördüncü Bölüm1.133 kelime
- 68 Beşinci Bölüm1.794 kelime
- 69 Altıncı Bölüm1.245 kelime
- 70 Yedinci Bölüm930 kelime
- 71 Sekizinci Bölüm347 kelime
- 72 Sekizinci Kısım — Birinci Bölüm2.809 kelime
- 73 İkinci Bölüm2.156 kelime
- 74 Üçüncü Bölüm1.311 kelime
- 75 Dördüncü Bölüm2.481 kelime
- 76 Beşinci Bölüm4.230 kelime
- 77 Altıncı Bölüm3.104 kelime
- 78 Yedinci Bölüm3.692 kelime
- 79 Sekizinci Bölüm5.823 kelime
- 80 Dokuzuncu Bölüm1.187 kelime
- 81 Dokuzuncu Kısım — Birinci Bölüm3.110 kelime
- 82 İkinci Bölüm3.949 kelime
- 83 Üçüncü Bölüm1.284 kelime
- 84 Dördüncü Bölüm3.835 kelime
- 85 Onuncu Kısım — Birinci Bölüm1.989 kelime
- 86 İkinci Bölüm2.392 kelime
- 87 Üçüncü Bölüm2.587 kelime
- 88 Dördüncü Bölüm588 kelime
- 89 Beşinci Bölüm4.646 kelime
- 90 Altıncı Bölüm2.343 kelime
- 91 Yedinci Bölüm1.803 kelime
- 92 Sekizinci Bölüm1.866 kelime
- 93 Dokuzuncu Bölüm1.100 kelime
- 94 On Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.517 kelime
- 95 İkinci Bölüm11.644 kelime
- 96 Üçüncü Bölüm785 kelime
- 97 Dördüncü Bölüm1.113 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Yedinci Bölüm
Genel neşe doruğa ulaşmıştı; Bay Köppen yeleğinin birkaç düğmesini açma ihtiyacını açıkça duyuyordu. Ne yazık ki bunu yapamazdı; yaşlı beylerden hiçbiri böyle bir şeye yeltenmiyordu. Lebrecht Kröger yemeğin başındaki gibi dimdik oturuyordu; Papaz Wunderlich beyazlığını ve zarafetini koruyordu; yaşlı Buddenbrook biraz arkasına yaslanmış olsa da son derece ince tavrını sürdürüyordu. Yalnız Justus Kröger’in biraz sarhoş olduğu belliydi.
Doktor Grabow neredeydi? Konsolos hanım hiç belli etmeden ayağa kalkıp gitti; çünkü aşağıda Mamsell Jungmann’ın, Doktor Grabow’un ve Christian’ın yerleri boşalmıştı, sütunlu salondan da bastırılmış bir inleme gibi bir ses geliyordu. Tereyağı, peynir ve meyve ikram eden hizmetçi kızın ardından salondan hızla çıktı. Gerçekten de yarı karanlıkta, orta sütunun çevresindeki yuvarlak döşemeli sedirde küçük Christian ya oturuyor, ya yatıyor, ya da çömelmiş halde sessizce, yürekler acısı biçimde inliyordu.
“Ah Tanrım, hanımefendiciğim!” dedi doktorun yanında duran Ida. “Christian’cığın midesi çok kötü…”
“Mideme fenalık geliyor, anne, fena halde fenalık geliyor!” diye sızlandı Christian; fazla büyük burnunun üzerindeki yuvarlak, çukur gözleri huzursuzca bir o yana bir bu yana kayıyordu. “Fena halde” sözünü ancak aşırı çaresizlikten ağzından kaçırmıştı; ama Konsolos hanım şöyle dedi:
“Böyle sözler kullanırsak sevgili Tanrı bizi daha da beter bir mide bulantısıyla cezalandırır!”
Doktor Grabow nabzını tuttu; iyi yüzü daha da uzamış, daha da yumuşamış gibiydi.
“Küçük bir hazımsızlık… önemli bir şey değil, Konsolos hanım!” diye teselli etti. Sonra ağır, bilgiç meslek tonuyla devam etti: “Onu yatağa yatırmak en iyisi olur… biraz çocuk tozu, terletmek için belki bir fincan papatya çayı… Ve sıkı bir diyet, Konsolos hanım? Dediğim gibi, sıkı diyet. Biraz güvercin eti, biraz beyaz ekmek…”
“Güvercin eti istemiyorum!” diye kendinden geçercesine bağırdı Christian. “Bir daha as–la yemek yemeyeceğim! Midem bulanıyor, fena halde bulanıyor!” Ağır söz ona sanki gerçekten rahatlama sağlıyordu; öyle bir içtenlikle haykırmıştı.
Doktor Grabow kendi kendine, hoşgörülü ve neredeyse biraz kederli bir gülümsemeyle gülümsedi. Genç adam yine yemek yiyecekti elbet! Herkes gibi yaşayacaktı. Ataları, akrabaları ve tanıdıkları gibi günlerini oturarak geçirecek, arada dört kez birbirinden seçkin, ağır yemekler yiyecekti… Eh, Tanrı’ya emanet! Bu namuslu, varlıklı ve rahat tüccar ailelerinin yaşam alışkanlıklarını altüst edecek kişi o, Friedrich Grabow, değildi. Çağrıldığında gelecek, bir iki gün sıkı diyet önerecek, biraz güvercin eti, ince bir dilim beyaz ekmek diyecekti… Evet, evet; bu kez önemli bir şey olmadığını da vicdanı rahat biçimde söyleyecekti. Daha genç yaşında, son but tütsülenmiş etiyle son dolma hindisini yemiş nice namuslu yurttaşın elini tutmuştu; kimi ansızın, şaşkınlık içinde yazıhanesindeki koltuğunda, kimi biraz acı çektikten sonra sağlam, eski yatağında Tanrı’ya emanet olmuştu. Sonra “inme”, “felç”, “ani ve beklenmedik ölüm” denirdi… Evet, evet; “önemli bir şey yoktu” denen, belki kendisinin bile çağrılmadığı, belki sadece yemekten sonra yazıhaneye dönüldüğünde baş gösteren o tuhaf hafif baş dönmelerinin yaşandığı nice vakayı tek tek sayabilirdi Friedrich Grabow… Eh, Tanrı’ya emanet! Dolma hindileri geri çevirecek kişi o, Friedrich Grabow da değildi. Bugünkü galeta ununa bulanmış jambon arpacık soğanı sosuyla pek nefisti, şeytan alsın; ardından, insanın nefesini kesmişken, Plettenpudding gelmişti: makaron, ahududu ve yumurta köpüğü… Evet, evet… “Sıkı diyet, dediğim gibi, Konsolos hanım? Biraz güvercin eti, biraz beyaz ekmek…”
Bölüm etkileşimi
