Buddenbrooklar kitap kapağı

47. bölüm / 97

Dördüncü Bölüm

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 97Şu an: Dördüncü Bölüm
  1. 1 Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.610 kelime
  2. 2 İkinci Bölüm859 kelime
  3. 3 Üçüncü Bölüm587 kelime
  4. 4 Dördüncü Bölüm1.281 kelime
  5. 5 Beşinci Bölüm1.073 kelime
  6. 6 Altıncı Bölüm538 kelime
  7. 7 Yedinci Bölüm493 kelime
  8. 8 Sekizinci Bölüm1.197 kelime
  9. 9 Dokuzuncu Bölüm393 kelime
  10. 10 Onuncu Bölüm1.332 kelime
  11. 11 İkinci Kısım — Birinci Bölüm2.069 kelime
  12. 12 İkinci Bölüm1.337 kelime
  13. 13 Üçüncü Bölüm799 kelime
  14. 14 Dördüncü Bölüm1.273 kelime
  15. 15 Beşinci Bölüm1.198 kelime
  16. 16 Altıncı Bölüm871 kelime
  17. 17 Yedinci Bölüm1.688 kelime
  18. 18 Üçüncü Kısım — Birinci Bölüm1.863 kelime
  19. 19 İkinci Bölüm1.566 kelime
  20. 20 Üçüncü Bölüm1.153 kelime
  21. 21 Dördüncü Bölüm892 kelime
  22. 22 Beşinci Bölüm1.819 kelime
  23. 23 Altıncı Bölüm1.019 kelime
  24. 24 Yedinci Bölüm1.183 kelime
  25. 25 Sekizinci Bölüm1.719 kelime
  26. 26 Dokuzuncu Bölüm915 kelime
  27. 27 Onuncu Bölüm635 kelime
  28. 28 On Birinci Bölüm1.098 kelime
  29. 29 On İkinci Bölüm627 kelime
  30. 30 On Üçüncü Bölüm783 kelime
  31. 31 On Dördüncü Bölüm1.234 kelime
  32. 32 On Beşinci Bölüm795 kelime
  33. 33 Dördüncü Kısım — Birinci Bölüm1.403 kelime
  34. 34 İkinci Bölüm984 kelime
  35. 35 Üçüncü Bölüm2.766 kelime
  36. 36 Dördüncü Bölüm760 kelime
  37. 37 Beşinci Bölüm934 kelime
  38. 38 Altıncı Bölüm1.964 kelime
  39. 39 Yedinci Bölüm2.143 kelime
  40. 40 Sekizinci Bölüm2.030 kelime
  41. 41 Dokuzuncu Bölüm498 kelime
  42. 42 Onuncu Bölüm2.798 kelime
  43. 43 On Birinci Bölüm1.221 kelime
  44. 44 Beşinci Kısım — Birinci Bölüm1.982 kelime
  45. 45 İkinci Bölüm1.721 kelime
  46. 46 Üçüncü Bölüm1.877 kelime
  47. 47 Dördüncü Bölüm710 kelime · Okuduğun bölüm
  48. 48 Beşinci Bölüm1.328 kelime
  49. 49 Altıncı Bölüm823 kelime
  50. 50 Yedinci Bölüm864 kelime
  51. 51 Sekizinci Bölüm1.794 kelime
  52. 52 Dokuzuncu Bölüm1.365 kelime
  53. 53 Altıncı Kısım — Birinci Bölüm1.196 kelime
  54. 54 İkinci Bölüm1.214 kelime
  55. 55 Üçüncü Bölüm1.755 kelime
  56. 56 Dördüncü Bölüm2.561 kelime
  57. 57 Beşinci Bölüm1.856 kelime
  58. 58 Altıncı Bölüm3.428 kelime
  59. 59 Yedinci Bölüm1.770 kelime
  60. 60 Sekizinci Bölüm1.225 kelime
  61. 61 Dokuzuncu Bölüm1.787 kelime
  62. 62 Onuncu Bölüm2.699 kelime
  63. 63 On Birinci Bölüm973 kelime
  64. 64 Yedinci Kısım — Birinci Bölüm1.906 kelime
  65. 65 İkinci Bölüm904 kelime
  66. 66 Üçüncü Bölüm1.377 kelime
  67. 67 Dördüncü Bölüm1.133 kelime
  68. 68 Beşinci Bölüm1.794 kelime
  69. 69 Altıncı Bölüm1.245 kelime
  70. 70 Yedinci Bölüm930 kelime
  71. 71 Sekizinci Bölüm347 kelime
  72. 72 Sekizinci Kısım — Birinci Bölüm2.809 kelime
  73. 73 İkinci Bölüm2.156 kelime
  74. 74 Üçüncü Bölüm1.311 kelime
  75. 75 Dördüncü Bölüm2.481 kelime
  76. 76 Beşinci Bölüm4.230 kelime
  77. 77 Altıncı Bölüm3.104 kelime
  78. 78 Yedinci Bölüm3.692 kelime
  79. 79 Sekizinci Bölüm5.823 kelime
  80. 80 Dokuzuncu Bölüm1.187 kelime
  81. 81 Dokuzuncu Kısım — Birinci Bölüm3.110 kelime
  82. 82 İkinci Bölüm3.949 kelime
  83. 83 Üçüncü Bölüm1.284 kelime
  84. 84 Dördüncü Bölüm3.835 kelime
  85. 85 Onuncu Kısım — Birinci Bölüm1.989 kelime
  86. 86 İkinci Bölüm2.392 kelime
  87. 87 Üçüncü Bölüm2.587 kelime
  88. 88 Dördüncü Bölüm588 kelime
  89. 89 Beşinci Bölüm4.646 kelime
  90. 90 Altıncı Bölüm2.343 kelime
  91. 91 Yedinci Bölüm1.803 kelime
  92. 92 Sekizinci Bölüm1.866 kelime
  93. 93 Dokuzuncu Bölüm1.100 kelime
  94. 94 On Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.517 kelime
  95. 95 İkinci Bölüm11.644 kelime
  96. 96 Üçüncü Bölüm785 kelime
  97. 97 Dördüncü Bölüm1.113 kelime

Dördüncü Bölüm
Mayıs ayında, artık altmış yaşında olan Gotthold amca, Konsolos Gotthold Buddenbrook, kederli bir gecede kalp kramplarına tutuldu ve kızlık soyadı Stüwing olan karısının kollarında ıstırap içinde öldü.

Zavallı Madame Josephine’in oğlu, Madame Antoinette’ten dünyaya gelen kendisinden sonra doğmuş güçlü kardeşleri karşısında hayatında hep payına düşenden azını almıştı. Çoktan kaderine razı olmuş, son yıllarda —özellikle yeğeni Hollanda konsolosluğunu kendisine bıraktıktan sonra— teneke kutusundan göğüs şekerlerini hiç kin beslemeden yemişti. Eski aile kavgasını genel ve belirsiz bir düşmanlık olarak içinde yaşatıp koruyanlar kendisi değil, kadınlarıydı: İyi yürekli ama kıt anlayışlı karısı o kadar değilse de, üç yaşlı kız, Konsolos hanıma, Antonie’ye ya da Thomas’a gözlerinde küçük, zehirli bir alev olmadan bakamıyorlardı…

Perşembe günleri, geleneksel “çocuk günlerinde”, saat dörtte Mengstraße’deki büyük evde öğle yemeği yiyip akşamı geçirmek üzere toplanılırdı. Bazen Konsolos Kröger’ler ya da eğitim görmemiş kız kardeşleriyle Sesemi Weichbrodt da gelirdi. İşte o günlerde Breite Straße’deki Buddenbrook hanımları, Tony’nin bitmiş evliliğini laf arasında gündeme getirip Madame Grünlich’i uzun uzun konuşmaya sevk eder, bu sırada birbirlerine kısa, sivri bakışlar atarlardı… Ya da saç boyamanın ne kadar değersiz bir kibir olduğu üzerine genel laflar eder, Konsolos hanımın yeğeni Jakob Kröger hakkında aşırı meraklı sorular sorarlardı. Zavallı, masum, sabırlı Klothilde’yi —gerçekten de kendini onlardan aşağıda hissetmek zorunda kalan tek kişiyi— alaya alırlardı; bu alay, parasız ve aç kızın her gün Tom ya da Tony’den uzun uzun, şaşkın bir nezaketle işittiği alay kadar masum değildi. Klara’nın katılığını ve bağnazlığını küçümserler, Christian’ın Thomas’la arasının pek iyi olmadığını çabucak anlar ve Tanrı’ya şükür ona saygı duymak zorunda olmadıklarına karar verirlerdi; çünkü o bir budalaydı, gülünç biriydi. Kendisine gelince, Thomas’ta herhangi bir zayıflık bulamıyor, üstelik Thomas da onlara, “Sizi anlıyorum, zavallılar…” der gibi hoşgörülü bir kayıtsızlıkla yaklaşıyordu; bu yüzden ona hafifçe zehirli bir saygı gösterirlerdi. Ama küçük Erika’nın pembe yanaklı, bakımlı hâline karşın büyümesinin kaygı verici biçimde geri kaldığını söylemeden edemezlerdi. Bunun üzerine Pfiffi ürperir, ağzının kenarları ıslanırken, çocuğun dolandırıcı Grünlich’e ne kadar korkunç derecede benzediğini bir kez daha vurgulardı…

Şimdi anneleriyle birlikte babalarının ölüm döşeğinin çevresinde ağlayarak duruyorlardı. Bu ölümden Mengstraße’deki akrabaların bile sorumlu olduğunu düşünüyorlarsa da oraya yine de bir haberci gönderildi.

Gecenin ortasında evin kapı zili büyük hole yayılan bir sesle çaldı. Christian eve geç gelmiş ve kendini hasta hissetmişti; bu yüzden Thomas tek başına yola çıktı, bahar yağmuruna karıştı.

Tam zamanında vardı; yaşlı adamın son kasılmalarını gördü. Sonra ölüm odasında ellerini kavuşturmuş hâlde uzun süre durup örtülerin altından belli belirsiz görünen kısa boylu bedene, yumuşakça sarkmış yüz hatları ve beyaz favorileri olan ölü yüze baktı…

“Hayatın pek iyi geçmedi, Gotthold amca,” diye düşündü. “Uzlaşmayı, başkalarını gözetmeyi çok geç öğrendin… Oysa bunlar gerekli… Ben senin gibi olsaydım, yıllar önce bir dükkânla evlenmiş olurdum… Görünüşü korumak!… Gerçekten de her şeyin başka türlü olmasını mı istiyordun? İnatçıydın; bu inatçılığın idealistçe bir şey olduğuna inanmış olabilirsin. Ama ruhunda, gizli bir aşktan daha sessiz, daha tatlı, daha mutluluk verici, daha doyurucu bir coşkuyla soyut bir iyiliği, eski bir adı, bir firma tabelasını besleyip büyütmeye, savunmaya, ona onur, güç ve itibar kazandırmaya yetecek güçten, hayal gücünden, idealizmden pek az vardı. Babanın buyruğuna rağmen sevip evlenmeye cesaret edecek kadar yiğit olsan da şiir duygusu sende yoktu. Hırstan da yoksundun, Gotthold amca. Elbette eski adımız yalnızca bir burjuva adı; onu, bir tahıl ticareti firmasını büyüterek, dünyanın küçük bir köşesinde kendi kişine saygı, sevgi ve güç kazandırarak yaşatırsın… ‘Sevdiğim Stüwing’le evleniyorum, pratik kaygıları umursamıyorum; bunlar önemsiz, dar kafalı burjuvaların işi,’ mi dedin?… Ah, biz de sınırlarımızın ne kadar dar ve acınacalı olduğunu dışarıdan, yukarıdan bakınca görecek kadar gezmiş ve eğitim almış insanlarız. Ama yeryüzündeki her şey bir simgeden ibaret, Gotthold amca! Küçük bir kentte de büyük bir adam olunabileceğini bilmiyor muydun? Baltık kıyısında mütevazı bir ticaret kentinde Sezar olunabileceğini? Elbette bunun için biraz hayal gücü, biraz idealizm gerekir… Sen bunlardan yoksundun; kendin hakkında ne düşünmüş olursan ol.”

Thomas Buddenbrook arkasını döndü. Pencereye gitti; elleri arkasında, zeki yüzünde bir gülümsemeyle yağmurun sardığı, loş ışıklı gotik belediye binası cephesine baktı.

Thomas, babasının ölümünün hemen ardından kendisi için talep edebileceği Hollanda Kraliyet Konsolosluğu makamını ve unvanını şimdi devraldı. Tony Grünlich’in ölçüsüz gururuna göre bu unvan ona geçmişti; aslanlar, arma ve taçla süslü bombeli tabela, “Dominus providebit” yazısının altında Mengstraße’deki evin alınlığında yeniden görünüyordu.

Bu iş halledilir halledilmez, daha aynı yılın haziran ayında, genç konsolos Amsterdam’a bir iş gezisine çıktı. Bu yolculuğun ne kadar süreceğini bilmiyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…