Bölümler 97Şu an: Dördüncü Bölüm
- 1 Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.610 kelime
- 2 İkinci Bölüm859 kelime
- 3 Üçüncü Bölüm587 kelime
- 4 Dördüncü Bölüm1.281 kelime
- 5 Beşinci Bölüm1.073 kelime
- 6 Altıncı Bölüm538 kelime
- 7 Yedinci Bölüm493 kelime
- 8 Sekizinci Bölüm1.197 kelime
- 9 Dokuzuncu Bölüm393 kelime
- 10 Onuncu Bölüm1.332 kelime
- 11 İkinci Kısım — Birinci Bölüm2.069 kelime
- 12 İkinci Bölüm1.337 kelime
- 13 Üçüncü Bölüm799 kelime
- 14 Dördüncü Bölüm1.273 kelime
- 15 Beşinci Bölüm1.198 kelime
- 16 Altıncı Bölüm871 kelime
- 17 Yedinci Bölüm1.688 kelime
- 18 Üçüncü Kısım — Birinci Bölüm1.863 kelime
- 19 İkinci Bölüm1.566 kelime
- 20 Üçüncü Bölüm1.153 kelime
- 21 Dördüncü Bölüm892 kelime
- 22 Beşinci Bölüm1.819 kelime
- 23 Altıncı Bölüm1.019 kelime
- 24 Yedinci Bölüm1.183 kelime
- 25 Sekizinci Bölüm1.719 kelime
- 26 Dokuzuncu Bölüm915 kelime
- 27 Onuncu Bölüm635 kelime
- 28 On Birinci Bölüm1.098 kelime
- 29 On İkinci Bölüm627 kelime
- 30 On Üçüncü Bölüm783 kelime
- 31 On Dördüncü Bölüm1.234 kelime
- 32 On Beşinci Bölüm795 kelime
- 33 Dördüncü Kısım — Birinci Bölüm1.403 kelime
- 34 İkinci Bölüm984 kelime
- 35 Üçüncü Bölüm2.766 kelime
- 36 Dördüncü Bölüm760 kelime
- 37 Beşinci Bölüm934 kelime
- 38 Altıncı Bölüm1.964 kelime
- 39 Yedinci Bölüm2.143 kelime
- 40 Sekizinci Bölüm2.030 kelime
- 41 Dokuzuncu Bölüm498 kelime
- 42 Onuncu Bölüm2.798 kelime
- 43 On Birinci Bölüm1.221 kelime
- 44 Beşinci Kısım — Birinci Bölüm1.982 kelime
- 45 İkinci Bölüm1.721 kelime
- 46 Üçüncü Bölüm1.877 kelime
- 47 Dördüncü Bölüm710 kelime
- 48 Beşinci Bölüm1.328 kelime
- 49 Altıncı Bölüm823 kelime
- 50 Yedinci Bölüm864 kelime
- 51 Sekizinci Bölüm1.794 kelime
- 52 Dokuzuncu Bölüm1.365 kelime
- 53 Altıncı Kısım — Birinci Bölüm1.196 kelime
- 54 İkinci Bölüm1.214 kelime
- 55 Üçüncü Bölüm1.755 kelime
- 56 Dördüncü Bölüm2.561 kelime
- 57 Beşinci Bölüm1.856 kelime
- 58 Altıncı Bölüm3.428 kelime
- 59 Yedinci Bölüm1.770 kelime
- 60 Sekizinci Bölüm1.225 kelime
- 61 Dokuzuncu Bölüm1.787 kelime
- 62 Onuncu Bölüm2.699 kelime
- 63 On Birinci Bölüm973 kelime
- 64 Yedinci Kısım — Birinci Bölüm1.906 kelime
- 65 İkinci Bölüm904 kelime
- 66 Üçüncü Bölüm1.377 kelime
- 67 Dördüncü Bölüm1.133 kelime · Okuduğun bölüm
- 68 Beşinci Bölüm1.794 kelime
- 69 Altıncı Bölüm1.245 kelime
- 70 Yedinci Bölüm930 kelime
- 71 Sekizinci Bölüm347 kelime
- 72 Sekizinci Kısım — Birinci Bölüm2.809 kelime
- 73 İkinci Bölüm2.156 kelime
- 74 Üçüncü Bölüm1.311 kelime
- 75 Dördüncü Bölüm2.481 kelime
- 76 Beşinci Bölüm4.230 kelime
- 77 Altıncı Bölüm3.104 kelime
- 78 Yedinci Bölüm3.692 kelime
- 79 Sekizinci Bölüm5.823 kelime
- 80 Dokuzuncu Bölüm1.187 kelime
- 81 Dokuzuncu Kısım — Birinci Bölüm3.110 kelime
- 82 İkinci Bölüm3.949 kelime
- 83 Üçüncü Bölüm1.284 kelime
- 84 Dördüncü Bölüm3.835 kelime
- 85 Onuncu Kısım — Birinci Bölüm1.989 kelime
- 86 İkinci Bölüm2.392 kelime
- 87 Üçüncü Bölüm2.587 kelime
- 88 Dördüncü Bölüm588 kelime
- 89 Beşinci Bölüm4.646 kelime
- 90 Altıncı Bölüm2.343 kelime
- 91 Yedinci Bölüm1.803 kelime
- 92 Sekizinci Bölüm1.866 kelime
- 93 Dokuzuncu Bölüm1.100 kelime
- 94 On Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.517 kelime
- 95 İkinci Bölüm11.644 kelime
- 96 Üçüncü Bölüm785 kelime
- 97 Dördüncü Bölüm1.113 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Dördüncü Bölüm
Senatoda boşalan her koltuk dört hafta içinde doldurulmalıdır; anayasa böyle buyurur. James Möllendorpf’un ölümünün üzerinden üç hafta geçti ve şimdi seçim günü geldi çattı: şubat sonlarında, havanın çözülüp karların eridiği bir gün.
Breite Straße’de, delikli sırlı tuğla cephesi, kurşunî beyaz gökyüzüne yükselen sivri kuleleri ve küçük kuleleri, öne çıkmış sütunlara oturan üstü örtülü merdivenleri, pazar meydanını ve çeşmesini görmeyi sağlayan sivri kemerli revaklarıyla Belediye Sarayı’nın önünde… öğlen saat birde insanlar toplanıyor. Ayaklarının altında iyice eriyip dağılan kirli, sulu karın içinde durmaksızın bekliyor; birbirlerine bakıp sonra yine karşıya gözlerini dikiyor, boyunlarını uzatıyorlar. Çünkü o kapının ardında, yarım daire biçiminde dizilmiş on dört koltuğun bulunduğu toplantı salonunda, Senato ve Yurttaşlar Meclisi üyelerinden oluşan seçim kurulu, seçim kurullarının önerilerini hâlâ bekliyor…
İş uzadıkça uzamış. Kurullardaki tartışmalar yatışacak gibi değil; mücadele çetin ve şimdiye dek toplantı salonundaki kurula aynı kişi birden çok kurul tarafından önerilmemiş. Öyle olsaydı belediye başkanı onu hemen seçilmiş ilan edecekti… Tuhaf! Nereden çıktıklarını, nerede ve nasıl doğduklarını kimse anlamıyor; ama söylentiler kapıdan sokağa sızıp yayılıyor. İki belediye görevlisinin yaşça büyüğü olan ve kendine başka türlü değil, hep “devlet memuru” diyen Bay Kaspersen orada dikilip öğrendiklerini dişlerini sıkıp gözlerini kaçırarak ağzının kenarından dışarı mı aktarıyor? Şimdi, önerilerin toplantı salonuna ulaştığı ve üç kurulun her birinin başka bir adayı önerdiği söyleniyor: Hagenström, Buddenbrook, Kistenmaker! Tanrı hiç değilse genel seçimde gizli oyla kesin bir çoğunluk çıkmasını nasip etsin! Sıcak galoş giymeyenler bacaklarını kaldırıp yere vurmaya başlıyor; ayakları soğuktan sızlıyor.
Burada bekleyenler halkın her kesiminden. Boyunları çıplak ve dövmeli, elleri geniş ve alçak pantolon ceplerinde denizciler; parlak siyah ketenden bluzları ve diz pantolonları, eşsiz ölçüde saf yüz ifadeleriyle tahıl hamalları; üst üste yığılmış tahıl çuvallarından inip ellerinde kırbaçla seçim sonucunu bekleyen arabacılar; boyunlarında eşarp, üzerlerinde önlük ve kalın çizgili etek, enselerinde küçük beyaz başlık, çıplak kollarında büyük sepet taşıyan hizmetçiler; hasır şapkalı balıkçı ve sebzeci kadınlar; hatta Hollanda başlıkları, kısa etekleri ve rengârenk işlemeli korselerinden taşan uzun, beyaz, bol kollu birkaç güzel bahçıvan kız… Aralarında kentliler, yakındaki dükkân sahipleri başları açık dışarı çıkmış, fikir alışverişinde bulunuyor; iyi giyimli genç tüccarlar, babalarının ya da babalarının bir arkadaşının ticarethanesinde üç dört yıllık çıraklıklarını yapan oğullar, sırt çantalı ve kitap tomarları taşıyan öğrenciler var…
Tütün çiğneyen, denizci sakalları sert iki işçinin arkasında, büyük bir heyecanla başını sağa sola çeviren bir hanım duruyor; iki iri yarı adamın omuzları arasından Belediye Sarayı’nı görebilmeye çalışıyor. Üzerinde kahverengi kürkle süslenmiş, uzun bir tür gece mantosu var; iki eliyle iç tarafından kapatmış. Yüzü sık dokunmuş kahverengi bir peçeyle tümüyle örtülü. Lastik ayakkabıları kar sularında durmadan kıpırdanıyor…
İşçilerden biri ötekine, “Vallahi bu kez de olmayacak, senin Bay Kurz,” diyor.
“Yok be ahmak, bunu artık anlatmana gerek yok. Hepsi Hagenström, Kistenmaker ve Buddenbrook’a oy veriyor.”
“Evet, şimdi mesele bu üçünden hangisinin ötekileri geçeceği.”
“Hele bunu bir daha söyle bakalım.”
“Biliyor musun? Bence Hagenström’ü seçecekler.”
“Evet, geveze seni… Sen konuş, şeytan dinlesin.”
Sonra tütününü önüne tükürür; kalabalık, tükürüğü yay çizerek uzağa atmasına izin vermiyordur. İki eliyle pantolonunu kemerinin altından yukarı çeker ve sürdürür: “Hagenström oburun teki, burnundan bile nefes alamıyor, o kadar şişman… Yok, benim Bay Kurz’um yine seçilmeyecekse Buddenbrook’tan yanayım. İş bilir adamdır…”
“Evet, öyle diyorsun ama Hagenström çok daha zengin…”
“Bunun önemi yok. Mesele o değil.”
“Bir de Buddenbrook hep manşetleriyle, ipek kravatıyla, sivri bıyığıyla pek şık… Onu gördün mü? Hep böyle biraz kuş gibi sıçrayarak yürür…”
“Yahu sersem, konumuz bu değil.”
“Onun, iki erkeğin elinden dönmüş bir kız kardeşi yok mu?”
… Gece mantolu hanım ürperiyor…
“Evet, öyle bir mesele. Ama biz bundan bir şey bilmiyoruz; zaten Konsolos’un da bunda suçu yok.”
Hayır, değil mi?! diye düşünüyor peçeli hanım, ellerini mantosunun altında sımsıkı birleştirerek… Değil mi? Çok şükür!
“Bir de,” diye ekliyor Buddenbrook’u destekleyen adam, “Belediye Başkanı Överdieck de oğlunun vaftiz babası olmuş; bunun ne anlama geldiğini sana anlatayım…”
Değil mi? diye düşünüyor hanım. Evet, çok şükür, işe yaramış!… İrkiliveriyor. Yeni bir söylenti yayılmış; zikzaklar çizerek gerilere doğru ilerliyor ve ona kadar ulaşıyor. Genel seçim bir karara varamamış. En az oyu alan Eduard Kistenmaker elenmiş. Hagenström ile Buddenbrook arasındaki mücadele sürüyor. Ağırbaşlı bir tavırla konuşan bir yurttaş, oylar eşit çıkarsa çoğunlukla karar verecek beş “seçici” seçmek gerekeceğini belirtiyor…
Birden, girişin ön taraflarından bir ses haykırıyor: “Heine Seehas seçildi!”
Oysa Seehase, el arabasıyla buharda pişmiş ekmek taşıyan, her daim sarhoş bir adam! Herkes gülüyor ve şakacıyı görmek için parmak uçlarına yükseliyor. Peçeli hanımı da sinirli bir gülme tutuyor; omuzları bir an sarsılıyor. Sonra, “Şaka yapmanın sırası mı?” dercesine bir hareketle sabırsızca kendini toparlıyor ve iki işçinin arasından yeniden Belediye Sarayı’na tutkuyla göz atıyor. Ama tam o sırada ellerini indiriyor; gece mantosunun önü açılıyor. Omuzları düşmüş, bitkin ve yıkılmış halde kalakalıyor…
Hagenström! Haber gelmiş; nereden geldiğini kimse bilmiyor. Sanki yerden bitmiş ya da gökten düşmüş gibi, her yere aynı anda ulaşmış. İtiraz eden yok. Karar verilmiş. Hagenström! Evet, evet, demek o seçilmiş. Artık bekleyecek bir şey kalmamış. Peçeli hanım bunu önceden bilebilirdi. Hayatta hep böyle olur. Artık eve gidebilir. İçinde ağlama isteğinin yükseldiğini hissediyor…
Bu hal daha bir saniye bile sürmeden, ansızın bir itiş kakış, kalabalığın içinden sarsıntılı bir hareket geçiyor; önden arkaya yayılan bu dalga, öndekileri arkalarındakilere doğru itiyor. Aynı anda, girişin orada parlak kırmızı bir şey beliriyor… Meclis hademeleri Kaspersen ile Uhlefeldt’in kırmızı ceketleri bunlar. Resmî üniformalarıyla, üç köşeli şapkaları, beyaz binici pantolonları, sarı tozlukları ve süslü kılıçları içinde yan yana görünüyor, geri çekilen kalabalığın arasından ilerliyorlar.
Kader gibi yürüyorlar: ciddi, sessiz, kapalı; sağa sola bakmadan, gözleri yerde… Seçimin sonucunu öğrenmişler ve sonucun gösterdiği yöne sarsılmaz bir kararlılıkla yöneliyorlar. Gittikleri yön Sandstraße değil; sağa dönüp Breite Straße’den aşağı iniyorlar!
Peçeli hanım gözlerine inanamıyor. Ama çevresindekiler de onunla aynı şeyi görüyor. İnsanlar meclis hademelerinin ardından aynı yöne doğru ilerliyor; birbirlerine, “Yok, yok, Buddenbrook! Hagenström değil!” diyorlar… Tam o sırada girişten heyecanlı konuşmalarla çeşitli beyler çıkıyor, dönüp ilk tebrik edenler olmak için hızlı adımlarla Breite Straße’den aşağı iniyorlar.
Hanım gece mantosunu toparlayıp koşmaya başlıyor. Bir hanımın normalde koşacağı gibi değil. Peçesi kayıyor, kızarmış yüzünü açığa çıkarıyor; ama bunun önemi yok. Kürk kenarlı galoşlarından biri sulu karda durmadan şapırdıyor ve onu haince engelliyor, yine de herkesi geçiyor. Bäckergrube’deki köşe eve ilk o varıyor; rüzgârlığa girer girmez zili çılgınca çalıyor, kapıyı açan kıza sesleniyor: “Geliyorlar Kathrin, geliyorlar!” Merdivenleri çıkıp oturma odasına dalıyor. Gerçekten de biraz solgun olan erkek kardeşi gazeteyi bir kenara bırakıyor ve ona hafifçe engel olmak istercesine elini kaldırıyor… Hanım ona sarılıp tekrarlıyor: “Geliyorlar Tom, geliyorlar! Seçilen sensin, Hermann Hagenström elendi!”
Bu, bir cuma günüydü. Daha ertesi gün Senatör Buddenbrook, meclis salonunda merhum James Möllendorpf’un koltuğunun önünde, toplanmış meclis üyeleriyle Yurttaşlar Komitesi’nin huzurunda şu yemini etti: “Görevimi vicdanla yerine getireceğime, bütün gücümle devletin iyiliğini gözetmeye, anayasasına sadakatle bağlı kalmaya, kamu malını dürüstçe yönetmeye ve görevimi yürütürken, özellikle de bütün seçimlerde, kendi çıkarımı, akrabalık ya da dostluk bağlarını gözetmemeye ant içerim. Devletin yasalarını uygulayacak ve zengin ya da yoksul herkese adaletle davranacağım. Gizli tutulması gereken her konuda, özellikle de gizli tutmam emredilenleri saklayacağım. Tanrı yardımcım olsun!”
Bölüm etkileşimi
