Bölümler 97Şu an: On Birinci Bölüm
- 1 Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.610 kelime
- 2 İkinci Bölüm859 kelime
- 3 Üçüncü Bölüm587 kelime
- 4 Dördüncü Bölüm1.281 kelime
- 5 Beşinci Bölüm1.073 kelime
- 6 Altıncı Bölüm538 kelime
- 7 Yedinci Bölüm493 kelime
- 8 Sekizinci Bölüm1.197 kelime
- 9 Dokuzuncu Bölüm393 kelime
- 10 Onuncu Bölüm1.332 kelime
- 11 İkinci Kısım — Birinci Bölüm2.069 kelime
- 12 İkinci Bölüm1.337 kelime
- 13 Üçüncü Bölüm799 kelime
- 14 Dördüncü Bölüm1.273 kelime
- 15 Beşinci Bölüm1.198 kelime
- 16 Altıncı Bölüm871 kelime
- 17 Yedinci Bölüm1.688 kelime
- 18 Üçüncü Kısım — Birinci Bölüm1.863 kelime
- 19 İkinci Bölüm1.566 kelime
- 20 Üçüncü Bölüm1.153 kelime
- 21 Dördüncü Bölüm892 kelime
- 22 Beşinci Bölüm1.819 kelime
- 23 Altıncı Bölüm1.019 kelime
- 24 Yedinci Bölüm1.183 kelime
- 25 Sekizinci Bölüm1.719 kelime
- 26 Dokuzuncu Bölüm915 kelime
- 27 Onuncu Bölüm635 kelime
- 28 On Birinci Bölüm1.098 kelime
- 29 On İkinci Bölüm627 kelime
- 30 On Üçüncü Bölüm783 kelime
- 31 On Dördüncü Bölüm1.234 kelime
- 32 On Beşinci Bölüm795 kelime
- 33 Dördüncü Kısım — Birinci Bölüm1.403 kelime
- 34 İkinci Bölüm984 kelime
- 35 Üçüncü Bölüm2.766 kelime
- 36 Dördüncü Bölüm760 kelime
- 37 Beşinci Bölüm934 kelime
- 38 Altıncı Bölüm1.964 kelime
- 39 Yedinci Bölüm2.143 kelime
- 40 Sekizinci Bölüm2.030 kelime
- 41 Dokuzuncu Bölüm498 kelime
- 42 Onuncu Bölüm2.798 kelime
- 43 On Birinci Bölüm1.221 kelime
- 44 Beşinci Kısım — Birinci Bölüm1.982 kelime
- 45 İkinci Bölüm1.721 kelime
- 46 Üçüncü Bölüm1.877 kelime
- 47 Dördüncü Bölüm710 kelime
- 48 Beşinci Bölüm1.328 kelime
- 49 Altıncı Bölüm823 kelime
- 50 Yedinci Bölüm864 kelime
- 51 Sekizinci Bölüm1.794 kelime
- 52 Dokuzuncu Bölüm1.365 kelime
- 53 Altıncı Kısım — Birinci Bölüm1.196 kelime
- 54 İkinci Bölüm1.214 kelime
- 55 Üçüncü Bölüm1.755 kelime
- 56 Dördüncü Bölüm2.561 kelime
- 57 Beşinci Bölüm1.856 kelime
- 58 Altıncı Bölüm3.428 kelime
- 59 Yedinci Bölüm1.770 kelime
- 60 Sekizinci Bölüm1.225 kelime
- 61 Dokuzuncu Bölüm1.787 kelime
- 62 Onuncu Bölüm2.699 kelime
- 63 On Birinci Bölüm973 kelime · Okuduğun bölüm
- 64 Yedinci Kısım — Birinci Bölüm1.906 kelime
- 65 İkinci Bölüm904 kelime
- 66 Üçüncü Bölüm1.377 kelime
- 67 Dördüncü Bölüm1.133 kelime
- 68 Beşinci Bölüm1.794 kelime
- 69 Altıncı Bölüm1.245 kelime
- 70 Yedinci Bölüm930 kelime
- 71 Sekizinci Bölüm347 kelime
- 72 Sekizinci Kısım — Birinci Bölüm2.809 kelime
- 73 İkinci Bölüm2.156 kelime
- 74 Üçüncü Bölüm1.311 kelime
- 75 Dördüncü Bölüm2.481 kelime
- 76 Beşinci Bölüm4.230 kelime
- 77 Altıncı Bölüm3.104 kelime
- 78 Yedinci Bölüm3.692 kelime
- 79 Sekizinci Bölüm5.823 kelime
- 80 Dokuzuncu Bölüm1.187 kelime
- 81 Dokuzuncu Kısım — Birinci Bölüm3.110 kelime
- 82 İkinci Bölüm3.949 kelime
- 83 Üçüncü Bölüm1.284 kelime
- 84 Dördüncü Bölüm3.835 kelime
- 85 Onuncu Kısım — Birinci Bölüm1.989 kelime
- 86 İkinci Bölüm2.392 kelime
- 87 Üçüncü Bölüm2.587 kelime
- 88 Dördüncü Bölüm588 kelime
- 89 Beşinci Bölüm4.646 kelime
- 90 Altıncı Bölüm2.343 kelime
- 91 Yedinci Bölüm1.803 kelime
- 92 Sekizinci Bölüm1.866 kelime
- 93 Dokuzuncu Bölüm1.100 kelime
- 94 On Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.517 kelime
- 95 İkinci Bölüm11.644 kelime
- 96 Üçüncü Bölüm785 kelime
- 97 Dördüncü Bölüm1.113 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
On Birinci Bölüm
Tony boş durmadı, işini kendi eline aldı. Sakinleşip yatışmasını, fikrini değiştirmesini uman Konsolos, şimdilik ondan yalnızca bir şey istemişti: sessiz kalmasını ve Erika gibi evden çıkmamasını. Her şey yoluna girebilirdi… Öncelikle şehirde hiçbir şey duyulmamalıydı. Perşembe günü yapılacak aile toplantısı iptal edildi.
Ama Bayan Permaneder’in gelişinden sonraki ilk gün, avukat Doktor Gieseke, onun el yazısıyla gönderdiği bir not üzerine Mengstraße’ye çağrıldı. Tony onu tek başına, birinci kattaki koridorun orta odasında kabul etti. Oda ısıtılmıştı; bir iş için olacak, ağır bir masanın üstüne bir hokka, yazı takımı ve bürodan alt kattan getirilmiş, folyo boyutunda bir yığın beyaz kâğıt yerleştirmişti. İkisi de birer koltuğa oturdu…
»Doktor Bey!« dedi kollarını kavuşturup başını geriye atarak tavana bakarken. »Hayatı hem bir insan olarak hem de mesleği gereği tanıyan birisiniz; sizinle açık konuşabilirim!« Ardından Babett’le ilgili olanları ve yatak odasında yaşananları anlattı. Doktor Gieseke, merdivendeki üzücü olayın da kendisine yöneltilen, ayrıntılarını açıklamayı reddettiği o hakaretin de yeterli bir boşanma gerekçesi sayılmadığını üzülerek bildirmek zorunda kaldı.
»Pekâlâ,« dedi. »Teşekkür ederim.«
Sonra yasaların kabul ettiği boşanma gerekçelerinin bir dökümünü hazırlamasını istedi. Ardından açık fikirli ve büyük bir dikkatle, çeyiz hukukuna ilişkin uzun bir açıklamayı dinledi; sonrasında Doktor Gieseke’yi şimdilik ciddi ama nazik bir tavırla uğurladı.
Aşağı kata indi ve Konsolos’u özel bürosuna çağırdı.
»Thomas,« dedi, »lütfen hemen o adama yaz… Adını anmayı sevmiyorum. Param konusunda her şeyi en ince ayrıntısına kadar biliyorum. Kendini açıklasın. Her ne olursa olsun, beni bir daha göremeyecek. Yasal olarak geçerli bir boşanmayı kabul ederse, pekâlâ; hesap dökümüyle çeyizimin iadesini isteriz. Kabul etmezse de umutsuzluğa kapılmamıza gerek yok, çünkü bilmelisin Tom, Permaneder’in çeyizim üzerindeki hakkı hukuki niteliği bakımından mülkiyet sayılıyor; elbette, bunu kabul etmek gerekir! Ama maddi açıdan bakıldığında benim de birtakım haklarım var, Tanrı’ya şükür…«
Konsolos, ellerini arkasında kavuşturmuş, odada volta atıyor ve omuzlarını sinirle oynatıyordu; çünkü »çeyiz« sözcüğünü söylerkenki yüzündeki ifade dayanılmayacak kadar gururluydu.
Vakti yoktu. İşten başını kaldıramayacak kadar çok işi vardı. Sabretmeli, zahmet olmazsa elli kez daha düşünmeliydi! Öncelikle ertesi gün Hamburg’a gitmesi gerekiyordu: Christian’la tatsız bir görüşme, bir konferans için. Christian, kendisine destek olunması, yardım edilmesi için yazmıştı; Konsolos hanım bu yardımı onun ileride alacağı mirastan karşılamak zorundaydı. İşleri içler acısı durumdaydı. Üstelik sürekli bir dizi şikâyetle uğraşmasına rağmen lokantada, sirkte, tiyatroda krallar gibi eğleniyor görünüyordu; şimdi ortaya çıkan ve kulağa hoş gelen soyadına güvenerek aldığı borçlara bakılırsa, gücünün çok ötesinde yaşıyordu. Mengstraße’de, »Kulüp«te, bütün şehirde, asıl suçlunun kim olduğu biliniyordu. Aline Puvogel adında, bekâr, iki güzel çocuğu olan bir kadındı bu. Hamburg’un tüccar beyleri arasında onunla yakın ve masraflı ilişkiler kuran yalnızca Christian Buddenbrook değildi…
Kısacası Tony’nin boşanma isteğinin yanı sıra daha nice can sıkıcı mesele vardı ve Hamburg’a gitmek gerekiyordu. Üstelik Permaneder’in de yakında kendiliğinden haber göndermesi muhtemeldi…
Konsolos yola çıktı; öfkeli ve kederli bir ruh hâliyle geri döndü. Münih’ten hâlâ haber gelmeyince ilk adımı kendisi atmak zorunda kaldı. Yazdı; serinkanlı, nesnel ve biraz da üstten bir dille yazdı: Antonie’nin Permaneder’le evlilik hayatında ağır hayal kırıklıklarına uğradığı inkâr edilemezdi… tek tek ayrıntılar bir yana, genel olarak bu evlilikte umduğu mutluluğu bulamamıştı… bu birlikteliğin sona ermesini istemesi, makul düşünen herkesçe haklı bulunmalıydı… ne yazık ki Münih’e dönmeme kararı sarsılmaz görünüyordu… Ardından Permaneder’e, bu gerçekler karşısında ne düşündüğünü sordu…
Gergin günler!… Sonra Bay Permaneder yanıt verdi.
Kimsenin, ne Doktor Gieseke’nin ne Konsolos hanımın ne Thomas’ın ne de Antonie’nin beklediği gibi yanıt verdi. Sade sözlerle boşanmayı kabul etti.
Yaşananlardan içtenlikle üzüntü duyduğunu, ama Antonie’nin isteklerine saygı gösterdiğini yazdı; çünkü ikisinin »artık pek birbirine uymadığını« anlamıştı. Ona zor yıllar yaşattıysa, bunları unutmaya çalışmasını ve kendisini bağışlamasını diledi… Onu ve Erika’yı bir daha göremeyeceğini düşündüğünden, ona ve çocuğa ömür boyu diledikleri bütün mutlulukları temenni etti… Alois Permaneder. – Son sözünde, çeyizi derhal geri vermeyi açıkça teklif etti. Kendi payına düşenle tasasız yaşayabilirdi. Süreye ihtiyacı yoktu; halledilecek bir ticaret işi, kendisine ait olan ev ve hemen nakde çevrilebilecek para vardı. –
Tony biraz mahcup oldu ve Bay Permaneder’in para işlerine karşı ilgisizliğini ilk kez takdire değer bulmaya yatkın hissetti.
Doktor Gieseke yeniden işe koyuldu; boşanma gerekçesi konusunda kocayla temasa geçti. Gerekçe olarak »iki tarafın da birbirine karşı aşılmaz antipatisi« belirlendi ve dava başladı: Tony’nin ikinci boşanma davası. Davanın aşamalarını ciddiyetle, konuyu bilerek ve büyük bir gayretle izledi. Nereye gitse, nerede dursa bundan söz ediyordu; öyle ki Konsolos birkaç kez öfkelendi. Şimdilik onun kederine ortak olamıyordu. »Semereler«, »getiriler«, »eklenti haklar«, »çeyiz malları«, »maddi mallar« gibi sözcükler zihnini meşgul ediyordu. Başını geriye atıp omuzlarını biraz kaldırıyor, bu terimleri vakur bir akıcılıkla durmadan tekrarlıyordu. Doktor Gieseke’nin açıklamalarından onu en çok etkileyen, çeyiz malına dâhil bir taşınmazda bulunabilecek »hazinelerden« söz eden bir maddeydi: Böyle bir hazine çeyiz malvarlığının parçası sayılmalı ve evlilik sona erdiğinde iade edilmeliydi. Hiç var olmayan bu hazineden herkese söz etti: Ida Jungmann’a, amca Justus’a, zavallı Klothilde’ye, Breite Straße’deki Buddenbrook hanımlarına. Olayları öğrendiklerinde onlar da ellerini kucaklarında birleştirip birbirlerine bakakalmışlardı; bu tesellinin de Tony’ye nasip olmasına şaşkınlıkla donup kalmışlardı… Erika Grünlich’in yeniden ders almaya başladığı Therese Weichbrodt’a, hatta birden fazla sebeple bu işten hiçbir şey anlamayan iyi Madame Kethelsen’e bile anlattı…
Sonunda boşanmanın yasal olarak geçerli ve kesin biçimde ilan edildiği gün geldi. Tony, Thomas’tan aile belgelerini isteyip yeni durumu kendi eliyle kayda geçirerek gerekli son işlemi tamamladı… Artık yeni koşullara alışması gerekiyordu.
Bunu cesaretle yaptı. Buddenbrook hanımlarının harika derecede kinayeli küçük dokundurmalarını sarsılmaz bir vakar içinde duymamış gibi geldi; sokakta karşılaştığı Hagenström ve Möllendorpf ailesinden kişilerin başlarını anlatılmaz bir soğuklukla görmezden geldi. Toplumsal hayattan tümüyle elini eteğini çekti; zaten bu hayat yıllardır baba evinde değil, erkek kardeşinin evinde sürüyordu. En yakınları yanındaydı: Konsolos hanım, Thomas, Gerda; Ida Jungmann, annelik eden dostu Sesemi Weichbrodt ve terbiyeli biçimde yetişmesine özen gösterdiği, geleceğine belki de son gizli umutlarını bağladığı Erika… Böyle yaşadı ve zaman böyle geçip gitti.
Daha sonra, hiçbir zaman açıklığa kavuşmayan bir yolla, ailenin bazı üyeleri o »sözü« öğrendi; Bay Permaneder’in o gece ağzından kaçırdığı o umutsuz sözü. Ne demişti? – »Defol şeytanın yanına, seni pis domuz!«
Tony Buddenbrook’un ikinci evliliği böyle sona erdi.
Bölüm etkileşimi
