Bölümler 97Şu an: Dokuzuncu Bölüm
- 1 Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.610 kelime
- 2 İkinci Bölüm859 kelime
- 3 Üçüncü Bölüm587 kelime
- 4 Dördüncü Bölüm1.281 kelime
- 5 Beşinci Bölüm1.073 kelime
- 6 Altıncı Bölüm538 kelime
- 7 Yedinci Bölüm493 kelime
- 8 Sekizinci Bölüm1.197 kelime
- 9 Dokuzuncu Bölüm393 kelime
- 10 Onuncu Bölüm1.332 kelime
- 11 İkinci Kısım — Birinci Bölüm2.069 kelime
- 12 İkinci Bölüm1.337 kelime
- 13 Üçüncü Bölüm799 kelime
- 14 Dördüncü Bölüm1.273 kelime
- 15 Beşinci Bölüm1.198 kelime
- 16 Altıncı Bölüm871 kelime
- 17 Yedinci Bölüm1.688 kelime
- 18 Üçüncü Kısım — Birinci Bölüm1.863 kelime
- 19 İkinci Bölüm1.566 kelime
- 20 Üçüncü Bölüm1.153 kelime
- 21 Dördüncü Bölüm892 kelime
- 22 Beşinci Bölüm1.819 kelime
- 23 Altıncı Bölüm1.019 kelime
- 24 Yedinci Bölüm1.183 kelime
- 25 Sekizinci Bölüm1.719 kelime
- 26 Dokuzuncu Bölüm915 kelime
- 27 Onuncu Bölüm635 kelime
- 28 On Birinci Bölüm1.098 kelime
- 29 On İkinci Bölüm627 kelime
- 30 On Üçüncü Bölüm783 kelime
- 31 On Dördüncü Bölüm1.234 kelime
- 32 On Beşinci Bölüm795 kelime
- 33 Dördüncü Kısım — Birinci Bölüm1.403 kelime
- 34 İkinci Bölüm984 kelime
- 35 Üçüncü Bölüm2.766 kelime
- 36 Dördüncü Bölüm760 kelime
- 37 Beşinci Bölüm934 kelime
- 38 Altıncı Bölüm1.964 kelime
- 39 Yedinci Bölüm2.143 kelime
- 40 Sekizinci Bölüm2.030 kelime
- 41 Dokuzuncu Bölüm498 kelime · Okuduğun bölüm
- 42 Onuncu Bölüm2.798 kelime
- 43 On Birinci Bölüm1.221 kelime
- 44 Beşinci Kısım — Birinci Bölüm1.982 kelime
- 45 İkinci Bölüm1.721 kelime
- 46 Üçüncü Bölüm1.877 kelime
- 47 Dördüncü Bölüm710 kelime
- 48 Beşinci Bölüm1.328 kelime
- 49 Altıncı Bölüm823 kelime
- 50 Yedinci Bölüm864 kelime
- 51 Sekizinci Bölüm1.794 kelime
- 52 Dokuzuncu Bölüm1.365 kelime
- 53 Altıncı Kısım — Birinci Bölüm1.196 kelime
- 54 İkinci Bölüm1.214 kelime
- 55 Üçüncü Bölüm1.755 kelime
- 56 Dördüncü Bölüm2.561 kelime
- 57 Beşinci Bölüm1.856 kelime
- 58 Altıncı Bölüm3.428 kelime
- 59 Yedinci Bölüm1.770 kelime
- 60 Sekizinci Bölüm1.225 kelime
- 61 Dokuzuncu Bölüm1.787 kelime
- 62 Onuncu Bölüm2.699 kelime
- 63 On Birinci Bölüm973 kelime
- 64 Yedinci Kısım — Birinci Bölüm1.906 kelime
- 65 İkinci Bölüm904 kelime
- 66 Üçüncü Bölüm1.377 kelime
- 67 Dördüncü Bölüm1.133 kelime
- 68 Beşinci Bölüm1.794 kelime
- 69 Altıncı Bölüm1.245 kelime
- 70 Yedinci Bölüm930 kelime
- 71 Sekizinci Bölüm347 kelime
- 72 Sekizinci Kısım — Birinci Bölüm2.809 kelime
- 73 İkinci Bölüm2.156 kelime
- 74 Üçüncü Bölüm1.311 kelime
- 75 Dördüncü Bölüm2.481 kelime
- 76 Beşinci Bölüm4.230 kelime
- 77 Altıncı Bölüm3.104 kelime
- 78 Yedinci Bölüm3.692 kelime
- 79 Sekizinci Bölüm5.823 kelime
- 80 Dokuzuncu Bölüm1.187 kelime
- 81 Dokuzuncu Kısım — Birinci Bölüm3.110 kelime
- 82 İkinci Bölüm3.949 kelime
- 83 Üçüncü Bölüm1.284 kelime
- 84 Dördüncü Bölüm3.835 kelime
- 85 Onuncu Kısım — Birinci Bölüm1.989 kelime
- 86 İkinci Bölüm2.392 kelime
- 87 Üçüncü Bölüm2.587 kelime
- 88 Dördüncü Bölüm588 kelime
- 89 Beşinci Bölüm4.646 kelime
- 90 Altıncı Bölüm2.343 kelime
- 91 Yedinci Bölüm1.803 kelime
- 92 Sekizinci Bölüm1.866 kelime
- 93 Dokuzuncu Bölüm1.100 kelime
- 94 On Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.517 kelime
- 95 İkinci Bölüm11.644 kelime
- 96 Üçüncü Bölüm785 kelime
- 97 Dördüncü Bölüm1.113 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Dokuzuncu Bölüm
Yemek odasında, pek de dürüst olmayan aşçı Dora işini görüyordu.
“Madam Grünlich’in aşağı inmesini rica edin,” diye buyurdu Konsolos.
Tony görününce, “Hazırlan çocuğum,” dedi. Onunla birlikte salona geçti. “Hemen hazırlan ve Erika’nın da yola çıkmaya hazır olmasını sağla… Şehre gidiyoruz… Handa geceleyip yarın eve döneceğiz.”
“Peki baba,” dedi Tony. Yüzü kızarmış, şaşkın ve çaresizdi. Ne yapacağını bilemeden, bu yaşadıklarının gerçek olduğuna hâlâ inanamadan, belinde gereksiz ve telaşlı el hareketleri yapıyordu.
“Yanıma ne alayım baba?” diye kaygıyla, heyecanla sordu… “Her şeyi mi? Bütün elbiseleri mi? Bir valiz mi, iki valiz mi?… Grünlich gerçekten iflas mı ediyor?… Tanrım!… Peki mücevherlerimi alabilir miyim?… Baba, hizmetçiler gitmek zorunda… artık ücretlerini ödeyemem… Grünlich bugün ya da yarın bana evin masrafları için para vermeliydi…”
“Bunu dert etme çocuğum; bunlar burada halledilecek. Yalnızca en gerekli şeyleri al… bir valiz… küçük bir valiz. Eşyalarını ardından gönderirler. Çabuk ol, duydun mu? Biz…”
Tam o sırada perdeler iki yana açıldı ve Bay Grünlich salona girdi. Kollarını açmış, başını yana eğmiş, “İşte buradayım! İstersen öldür beni!” der gibi bir tavırla, hızlı adımlarla karısına doğru ilerledi ve tam önünde iki dizinin üzerine çöktü. Hâli içler acısıydı. Altın sarısı favorileri dağılmış, frakı buruşmuş, boyunbağı kaymış, yakası açılmıştı; alnında küçük ter damlaları vardı.
“Antonie…!” dedi. “Bak, önünde diz çökmüşüm… Bir yüreğin var mı, duygulu bir yüreğin?… Beni dinle… Karşında mahvolmuş, yıkılmış bir adam görüyorsun; eğer… evet, sevgisini reddedersen kederden ölecek bir adam! İşte burada yatıyorum… Bana ‘Senden iğreniyorum’ demeye… ‘Seni terk ediyorum’ demeye için elverir mi?”
Tony ağladı. Tıpkı o zaman Manzara Odası’nda olduğu gibiydi. Yine bu korkuyla çarpılmış yüzü, kendisine çevrilen yalvaran gözleri gördü; yine bu korku ve yalvarışın samimi, ikiyüzlülükten uzak olduğunu şaşkınlık ve duygulanmayla fark etti.
“Ayağa kalk Grünlich,” dedi hıçkırarak. “Ne olur, kalk!” Onu omuzlarından tutup kaldırmaya çalıştı. “Senden iğrenmiyorum! Böyle şeyleri nasıl söyleyebilirsin!…” Başka ne diyeceğini bilemeden, büsbütün çaresizlik içinde babasına döndü. Konsolos elini tuttu, damadının önünde eğildi ve onunla koridor kapısına doğru yürüdü.
“Gidiyor musun?” diye haykırdı Bay Grünlich ve ayağa fırladı…
“Size daha önce açıkça söyledim,” dedi Konsolos, “çocuğumu hiçbir suçu yokken felakete terk etmeyi vicdanıma sığdıramayacağımı; ekliyorum, siz de bunu yapamazsınız. Hayır efendim, kızım üzerindeki hakkınızı heba ettiniz. Bu çocuğun yüreğini öylesine temiz ve habersiz tuttuğu için Yaradan’a şükredin; böylece sizden tiksinmeden ayrılabiliyor! Hoşça kalın.”
Bay Grünlich’in aklı başından gitti. Kısa bir ayrılıktan, geri dönüşten ve yeni bir hayattan söz edebilir, belki mirası kurtarabilirdi; ama artık düşünme gücünü, atılganlığını ve becerikliliğini yitirmişti. Aynanın önündeki rafın üzerinde duran büyük, kırılmaz bronz tabağı alabilirdi; ama hemen yanındaki ince, çiçek desenli vazoyu aldı ve bin parçaya ayrılacak biçimde yere fırlattı…
“Hah! Güzel! İyi!” diye bağırdı. “Git bakalım! Arkandan ağıt yakacağımı mı sanıyorsun, kaz seni? Ah hayır, yanılıyorsunuz sevgilim! Seninle yalnızca paran için evlendim; ama para yetmediğine göre, hadi bakalım, doğruca baba evine dön! Senden bıktım… bıktım… bıktım…!”
Johann Buddenbrook kızını sessizce dışarı çıkardı. Kendisi ise bir kez daha geri döndü, sırtında elleriyle pencerenin önünde durup yağmura bakan Bay Grünlich’e doğru yürüdü, omzuna hafifçe dokundu ve alçak, uyarıcı bir sesle, “Kendinize hâkim olun. Dua edin,” dedi.
Bölüm etkileşimi
