Bölümler 97Şu an: Üçüncü Bölüm
- 1 Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.610 kelime
- 2 İkinci Bölüm859 kelime
- 3 Üçüncü Bölüm587 kelime
- 4 Dördüncü Bölüm1.281 kelime
- 5 Beşinci Bölüm1.073 kelime
- 6 Altıncı Bölüm538 kelime
- 7 Yedinci Bölüm493 kelime
- 8 Sekizinci Bölüm1.197 kelime
- 9 Dokuzuncu Bölüm393 kelime
- 10 Onuncu Bölüm1.332 kelime
- 11 İkinci Kısım — Birinci Bölüm2.069 kelime
- 12 İkinci Bölüm1.337 kelime
- 13 Üçüncü Bölüm799 kelime
- 14 Dördüncü Bölüm1.273 kelime
- 15 Beşinci Bölüm1.198 kelime
- 16 Altıncı Bölüm871 kelime
- 17 Yedinci Bölüm1.688 kelime
- 18 Üçüncü Kısım — Birinci Bölüm1.863 kelime
- 19 İkinci Bölüm1.566 kelime
- 20 Üçüncü Bölüm1.153 kelime
- 21 Dördüncü Bölüm892 kelime
- 22 Beşinci Bölüm1.819 kelime
- 23 Altıncı Bölüm1.019 kelime
- 24 Yedinci Bölüm1.183 kelime
- 25 Sekizinci Bölüm1.719 kelime
- 26 Dokuzuncu Bölüm915 kelime
- 27 Onuncu Bölüm635 kelime
- 28 On Birinci Bölüm1.098 kelime
- 29 On İkinci Bölüm627 kelime
- 30 On Üçüncü Bölüm783 kelime
- 31 On Dördüncü Bölüm1.234 kelime
- 32 On Beşinci Bölüm795 kelime
- 33 Dördüncü Kısım — Birinci Bölüm1.403 kelime
- 34 İkinci Bölüm984 kelime
- 35 Üçüncü Bölüm2.766 kelime
- 36 Dördüncü Bölüm760 kelime
- 37 Beşinci Bölüm934 kelime
- 38 Altıncı Bölüm1.964 kelime
- 39 Yedinci Bölüm2.143 kelime
- 40 Sekizinci Bölüm2.030 kelime
- 41 Dokuzuncu Bölüm498 kelime
- 42 Onuncu Bölüm2.798 kelime
- 43 On Birinci Bölüm1.221 kelime
- 44 Beşinci Kısım — Birinci Bölüm1.982 kelime
- 45 İkinci Bölüm1.721 kelime
- 46 Üçüncü Bölüm1.877 kelime
- 47 Dördüncü Bölüm710 kelime
- 48 Beşinci Bölüm1.328 kelime
- 49 Altıncı Bölüm823 kelime
- 50 Yedinci Bölüm864 kelime
- 51 Sekizinci Bölüm1.794 kelime
- 52 Dokuzuncu Bölüm1.365 kelime
- 53 Altıncı Kısım — Birinci Bölüm1.196 kelime
- 54 İkinci Bölüm1.214 kelime
- 55 Üçüncü Bölüm1.755 kelime
- 56 Dördüncü Bölüm2.561 kelime
- 57 Beşinci Bölüm1.856 kelime
- 58 Altıncı Bölüm3.428 kelime
- 59 Yedinci Bölüm1.770 kelime
- 60 Sekizinci Bölüm1.225 kelime
- 61 Dokuzuncu Bölüm1.787 kelime
- 62 Onuncu Bölüm2.699 kelime
- 63 On Birinci Bölüm973 kelime
- 64 Yedinci Kısım — Birinci Bölüm1.906 kelime
- 65 İkinci Bölüm904 kelime
- 66 Üçüncü Bölüm1.377 kelime
- 67 Dördüncü Bölüm1.133 kelime
- 68 Beşinci Bölüm1.794 kelime
- 69 Altıncı Bölüm1.245 kelime
- 70 Yedinci Bölüm930 kelime
- 71 Sekizinci Bölüm347 kelime
- 72 Sekizinci Kısım — Birinci Bölüm2.809 kelime
- 73 İkinci Bölüm2.156 kelime
- 74 Üçüncü Bölüm1.311 kelime
- 75 Dördüncü Bölüm2.481 kelime
- 76 Beşinci Bölüm4.230 kelime
- 77 Altıncı Bölüm3.104 kelime
- 78 Yedinci Bölüm3.692 kelime
- 79 Sekizinci Bölüm5.823 kelime
- 80 Dokuzuncu Bölüm1.187 kelime
- 81 Dokuzuncu Kısım — Birinci Bölüm3.110 kelime
- 82 İkinci Bölüm3.949 kelime
- 83 Üçüncü Bölüm1.284 kelime
- 84 Dördüncü Bölüm3.835 kelime
- 85 Onuncu Kısım — Birinci Bölüm1.989 kelime
- 86 İkinci Bölüm2.392 kelime
- 87 Üçüncü Bölüm2.587 kelime
- 88 Dördüncü Bölüm588 kelime
- 89 Beşinci Bölüm4.646 kelime
- 90 Altıncı Bölüm2.343 kelime
- 91 Yedinci Bölüm1.803 kelime
- 92 Sekizinci Bölüm1.866 kelime
- 93 Dokuzuncu Bölüm1.100 kelime
- 94 On Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.517 kelime
- 95 İkinci Bölüm11.644 kelime
- 96 Üçüncü Bölüm785 kelime · Okuduğun bölüm
- 97 Dördüncü Bölüm1.113 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Üçüncü Bölüm
Tifüsün seyri şöyledir.
İnsanın içinde önce ruhsal bir keyifsizlik belirir; bu hızla derinleşip yıpratıcı bir umutsuzluğa dönüşür. Aynı zamanda bedeni bir halsizlik sarar. Bu halsizlik yalnızca kaslarla kirişleri değil, bütün iç organların işleyişini, en başta da yiyecekleri tiksinerek reddeden mideyi etkiler. Güçlü bir uyku ihtiyacı vardır; ama aşırı yorgunluğa rağmen uyku huzursuz, yüzeysel, korkulu ve dinlendirmeyen türdendir. Beyin ağrır; sersemlemiş ve dalgın gibidir, sislerle örtülüdür ve baş dönmesiyle sarsılır. Bütün uzuvlarda belirsiz bir ağrı vardır. Ara sıra, hiçbir özel neden yokken burun kanar. İşte başlangıç dönemi budur.
Ardından bütün bedeni sarsan, dişleri birbirine vurduran şiddetli bir üşüme nöbeti ateşin başlayacağına işaret eder; ateş hemen en yüksek derecelere çıkar. Göğüs ve karın derisinde mercimek büyüklüğünde kırmızı lekeler belirir. Parmağın bastırmasıyla kaybolur, ama hemen geri gelirler. Nabız çılgınca atar; dakikada yüz atıma kadar çıkar. Vücut sıcaklığı kırk dereceyken ilk hafta böyle geçer.
İkinci haftada baş ve uzuv ağrıları diner; buna karşılık baş dönmesi çok şiddetlenir, kulaklardaki uğultu ve gürültü neredeyse işitme kaybına yol açar. Yüz ifadesi aptallaşır. Ağız açık kalmaya başlar; gözler buğulanır, çevreyle ilgisini yitirir. Bilinç bulanır; hastayı uyku hali ele geçirir ve hasta çoğu zaman gerçekten uyumadan kurşun gibi ağır bir uyuşukluğa gömülür. Arada, sayıklamaları ve yüksek sesli, heyecanlı hayalleri odayı doldurur. Güçsüzlüğü, kirli ve tiksindirici hale gelecek kadar artmıştır. Diş etleri, dişleri ve dili de nefesini berbat eden siyahımsı bir tabakayla kaplanmıştır. Karnı şişmiş halde kıpırtısız sırtüstü yatar. Yatakta aşağı kaymıştır, dizleri ayrık durur. Her yanı telaşla, hızla ve yüzeysel biçimde çalışır; solunumu da nabzı da böyledir. Nabzı dakikada yüz yirmi kısa, kesik atıma ulaşır. Göz kapakları yarı kapalıdır; yanakları başlangıçta ateşten kıpkırmızı yanarken artık kızarmaz, mavimsi bir renk almıştır. Göğüs ve karındaki mercimek büyüklüğündeki kırmızı lekeler çoğalmıştır. Vücut sıcaklığı kırk bir dereceye ulaşır…
Üçüncü haftada halsizlik doruğa ulaşır. Yüksek sesli hezeyanlar susmuştur; hastanın ruhunun boş bir geceye mi gömüldüğünü, yoksa bedeninin haline yabancılaşıp ondan uzaklaşarak kimsenin sesini ve işaretini duymadığı uzak, derin ve sessiz düşlere mi daldığını kimse söyleyemez. Beden, uçsuz bucaksız bir duyarsızlık içinde yatar. İşte karar anı…
Bazı kişilerde özel koşullar tanıyı güçleştirir. Örneğin hastanın yakınlarının umudu olarak tamamen sağlıklı dolaştığı sırada hastalığın ilk belirtileri olan keyifsizlik, halsizlik, iştahsızlık, huzursuz uyku ve baş ağrıları zaten çoğunlukla varsa? Bu belirtiler, birdenbire şiddetlenseler bile pek olağandışı görünmüyorsa? Yine de sağlam bilgi sahibi, işinin ehli bir doktor, örneğin adını verecek olursak, küçük, siyah kıllı elleriyle yakışıklı Doktor Langhals, çok geçmeden hastalığın adını doğru koyabilecek duruma gelir; göğüste ve karında o uğursuz kırmızı lekelerin belirmesi de kesinlik sağlar. Alınması gereken önlemler ve uygulanacak tedaviler konusunda tereddüt etmez. Sıcaklığı on yedi dereceyi aşmayan, olabildiğince geniş ve sık sık havalandırılan bir hasta odası ayarlar. Son derece temizliğe özen gösterir; yatağı tekrar tekrar düzeltip hastanın bedenini, mümkün olduğu sürece —ki bazı vakalarda bu pek uzun sürmez— yatak yaralarından korumaya çalışır. Ağız boşluğunun ıslak bez parçalarıyla sürekli temizlenmesini sağlar; ilaç olarak iyot ve iyodür karışımı kullanır, kinin ve antipirin yazar, özellikle mide ve bağırsaklar ağır biçimde etkilendiğinden, son derece hafif ama çok besleyici bir diyet uygular. Hastayı tüketen ateşle banyolarla mücadele eder: Hastanın, gündüz gece aralıksız, çoğu kez her üç saatte bir, küvetin içine taşınması gereken tam vücut banyoları yaptırır; küvetin suyu da ayak ucundan başlayarak yavaşça soğutulur. Her banyodan sonra hastaya hızla güç ve canlılık verecek bir şeyler, konyak, hatta şampanya içirir…
Ne var ki bütün bu tedavileri neredeyse rastgele uygular; sanki yalnızca herhangi bir işe yarama ihtimalleri var diye, etkili olup olmadıklarını bilmeden. Çünkü bilmediği bir şey vardır; tek bir soruda bile karanlıkta el yordamıyla ilerler, bir ikilem karşısında üçüncü haftaya, krize ve karar anına dek tam bir kararsızlık içinde kalır. “Tifüs” dediği hastalığın bu vakada, aslında önemsiz sayılabilecek bir talihsizlik, belki önlenebilecek bir enfeksiyonun tatsız sonucu ve bilimin araçlarıyla karşı konulabilecek bir durum mu olduğunu; yoksa yalnızca bir çözülme biçimi, ölümün ta kendisinin başka bir kılığa bürünmüş hali mi olduğunu bilmez. Ölüm başka bir maskeyle de gelebilir ve ona karşı hiçbir çare yoktur.
Tifüste olan şudur: Uzak ateş düşlerinin, hastanın yakıcı bir yitip gitme halinin içine hayat, apaçık, yüreklendirici bir sesle çağrılır. Bu ses, yabancı ve sıcak yolda ilerleyen zihne sert ve taze bir biçimde ulaşır; o yol gölgelere, serinliğe, huzura çıkar. İnsan kulak kesilip, çok geride bıraktığı ve artık unuttuğu o yöreden kendisine ulaşan bu aydınlık, neşeli, biraz alaycı dönüş ve geri gelme çağrısını işitir. İçinde korkakça bir görev ihmali duygusu, utanç, yeniden canlanan bir enerji, cesaret ve sevinç, ardında bıraktığı o alaycı, renkli ve acımasız keşmekeşe duyduğu sevgi ve bağlılık kabarırsa, yabancı ve sıcak yolda ne kadar uzaklara sapmış olursa olsun geri döner ve yaşar. Ama işittiği hayat sesinden korkup tiksinerek irkilirse; bu anı, bu neşeli ve meydan okuyan ses başını sallamasına, savunurcasına elini arkasına uzatmasına ve önünde açılan kaçış yolunda ileriye doğru kaçmasına yol açarsa… hayır, o zaman öleceği açıktır. –
Bölüm etkileşimi
