Bölümler 97Şu an: Altıncı Bölüm
- 1 Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.610 kelime
- 2 İkinci Bölüm859 kelime
- 3 Üçüncü Bölüm587 kelime
- 4 Dördüncü Bölüm1.281 kelime
- 5 Beşinci Bölüm1.073 kelime
- 6 Altıncı Bölüm538 kelime
- 7 Yedinci Bölüm493 kelime
- 8 Sekizinci Bölüm1.197 kelime
- 9 Dokuzuncu Bölüm393 kelime
- 10 Onuncu Bölüm1.332 kelime
- 11 İkinci Kısım — Birinci Bölüm2.069 kelime
- 12 İkinci Bölüm1.337 kelime
- 13 Üçüncü Bölüm799 kelime
- 14 Dördüncü Bölüm1.273 kelime
- 15 Beşinci Bölüm1.198 kelime
- 16 Altıncı Bölüm871 kelime
- 17 Yedinci Bölüm1.688 kelime
- 18 Üçüncü Kısım — Birinci Bölüm1.863 kelime
- 19 İkinci Bölüm1.566 kelime
- 20 Üçüncü Bölüm1.153 kelime
- 21 Dördüncü Bölüm892 kelime
- 22 Beşinci Bölüm1.819 kelime
- 23 Altıncı Bölüm1.019 kelime
- 24 Yedinci Bölüm1.183 kelime
- 25 Sekizinci Bölüm1.719 kelime
- 26 Dokuzuncu Bölüm915 kelime
- 27 Onuncu Bölüm635 kelime
- 28 On Birinci Bölüm1.098 kelime
- 29 On İkinci Bölüm627 kelime
- 30 On Üçüncü Bölüm783 kelime
- 31 On Dördüncü Bölüm1.234 kelime
- 32 On Beşinci Bölüm795 kelime
- 33 Dördüncü Kısım — Birinci Bölüm1.403 kelime
- 34 İkinci Bölüm984 kelime
- 35 Üçüncü Bölüm2.766 kelime
- 36 Dördüncü Bölüm760 kelime
- 37 Beşinci Bölüm934 kelime
- 38 Altıncı Bölüm1.964 kelime
- 39 Yedinci Bölüm2.143 kelime
- 40 Sekizinci Bölüm2.030 kelime
- 41 Dokuzuncu Bölüm498 kelime
- 42 Onuncu Bölüm2.798 kelime
- 43 On Birinci Bölüm1.221 kelime
- 44 Beşinci Kısım — Birinci Bölüm1.982 kelime
- 45 İkinci Bölüm1.721 kelime
- 46 Üçüncü Bölüm1.877 kelime
- 47 Dördüncü Bölüm710 kelime
- 48 Beşinci Bölüm1.328 kelime
- 49 Altıncı Bölüm823 kelime · Okuduğun bölüm
- 50 Yedinci Bölüm864 kelime
- 51 Sekizinci Bölüm1.794 kelime
- 52 Dokuzuncu Bölüm1.365 kelime
- 53 Altıncı Kısım — Birinci Bölüm1.196 kelime
- 54 İkinci Bölüm1.214 kelime
- 55 Üçüncü Bölüm1.755 kelime
- 56 Dördüncü Bölüm2.561 kelime
- 57 Beşinci Bölüm1.856 kelime
- 58 Altıncı Bölüm3.428 kelime
- 59 Yedinci Bölüm1.770 kelime
- 60 Sekizinci Bölüm1.225 kelime
- 61 Dokuzuncu Bölüm1.787 kelime
- 62 Onuncu Bölüm2.699 kelime
- 63 On Birinci Bölüm973 kelime
- 64 Yedinci Kısım — Birinci Bölüm1.906 kelime
- 65 İkinci Bölüm904 kelime
- 66 Üçüncü Bölüm1.377 kelime
- 67 Dördüncü Bölüm1.133 kelime
- 68 Beşinci Bölüm1.794 kelime
- 69 Altıncı Bölüm1.245 kelime
- 70 Yedinci Bölüm930 kelime
- 71 Sekizinci Bölüm347 kelime
- 72 Sekizinci Kısım — Birinci Bölüm2.809 kelime
- 73 İkinci Bölüm2.156 kelime
- 74 Üçüncü Bölüm1.311 kelime
- 75 Dördüncü Bölüm2.481 kelime
- 76 Beşinci Bölüm4.230 kelime
- 77 Altıncı Bölüm3.104 kelime
- 78 Yedinci Bölüm3.692 kelime
- 79 Sekizinci Bölüm5.823 kelime
- 80 Dokuzuncu Bölüm1.187 kelime
- 81 Dokuzuncu Kısım — Birinci Bölüm3.110 kelime
- 82 İkinci Bölüm3.949 kelime
- 83 Üçüncü Bölüm1.284 kelime
- 84 Dördüncü Bölüm3.835 kelime
- 85 Onuncu Kısım — Birinci Bölüm1.989 kelime
- 86 İkinci Bölüm2.392 kelime
- 87 Üçüncü Bölüm2.587 kelime
- 88 Dördüncü Bölüm588 kelime
- 89 Beşinci Bölüm4.646 kelime
- 90 Altıncı Bölüm2.343 kelime
- 91 Yedinci Bölüm1.803 kelime
- 92 Sekizinci Bölüm1.866 kelime
- 93 Dokuzuncu Bölüm1.100 kelime
- 94 On Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.517 kelime
- 95 İkinci Bölüm11.644 kelime
- 96 Üçüncü Bölüm785 kelime
- 97 Dördüncü Bölüm1.113 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Altıncı Bölüm
Sievert Tiburtius kısa boylu, ince yapılı bir adamdı; başı büyüktü. İnce ama uzun sarı favorileri ikiye ayrılmıştı; rahat etmek için uçlarını bazen iki yanından omuzlarının üzerinden geriye atardı. Yuvarlak kafasını sayısız minicik, yün gibi kıvırcık bukle kaplıyordu. Kulak kepçeleri büyüktü, başından çok dışarı çıkıktı; kenarları içe doğru iyice kıvrılıyor, üst kısımları tilki kulağı gibi sivriliyordu. Burnu yüzünde küçük, yassı bir düğme gibi duruyor, elmacık kemikleri çıkık görünüyordu. Genellikle kısılmış gözlerle aptalca etrafına kırpıştırdığı gri gözleri, belli anlarda umulmadık biçimde açılıp giderek büyüyebiliyor, yuvalarından fırlayacak gibi oluyordu…
Bu, Riga doğumlu Papaz Tiburtius’tu. Birkaç yıl Orta Almanya’da görev yapmış, şimdi memleketine dönüyordu; orada kendisine bir papazlık görevi verilmişti. Bir zamanlar Mengstraße’de kaplumbağa çorbası ve arpacık soğanlı sosla jambon yemiş bir meslektaşının tavsiye mektubunu alarak Konsolos hanımı ziyarete geldi. Birkaç gün sürmesi beklenen kalışı boyunca konuk edilmek üzere davet edildi ve birinci katta, koridorun yanındaki geniş misafir odasına yerleşti.
Ama beklediğinden uzun kaldı. Sekiz gün geçti; Marienkirche’deki Ölüm Dansı’nı ve havari saatini, belediye binasını, “Schiffergesellschaft”ı ya da katedralde gözleri hareket eden Güneş’i hâlâ görmemişti. On gün geçti; yola çıkacağından tekrar tekrar söz etti. Ama kalması için kendisine yöneltilen ilk küçücük rica üzerine yeniden karar değiştirdi.
Jonathan ve Gözyaşı Trieschke’den daha iyi bir insandı. Bayan Antonie’nin maşa ile kıvrılmış alın bukleleriyle hiç ilgilenmedi, ona mektup da yazmadı. Buna karşılık küçük ve ciddi kız kardeşi Klara’yla çok daha yakından ilgilendi. Klara konuşurken, yürürken ya da gelip geçerken, Papaz Tiburtius’un gözleri umulmadık biçimde açılır, büyüyüp büyüyüp yuvalarından fırlayacak gibi olurdu… Günün neredeyse tamamını onun yanında geçirir; onunla dinî ve dünyevi konularda konuşur ya da ona okurdu… Hem de yüksek, çatallaşan sesiyle ve Baltık’taki memleketinin gülünççe sekerek ilerleyen telaffuzuyla.
Daha ilk gün şöyle demişti: “Konsolos hanım, merhamet edin! Kızınız Klara’da ne büyük bir hazineye, Tanrı’nın ne büyük bir lütfuna sahipsiniz. Ne harika bir çocuk!”
“Haklısınız,” diye karşılık verdi Konsolos hanım. Ama bunu o kadar sık tekrarladı ki Konsolos hanım açık mavi gözlerini ölçülü bir kuşkuyla ona çevirdi; böylece Tiburtius’u kökeni, koşulları ve geleceğe dair beklentileri hakkında biraz daha ayrıntılı konuşmaya yöneltti. Bir tüccar ailesinden geliyordu; annesi Tanrı’nın yanındaydı, kardeşi yoktu. Yaşlı babası Riga’da, bir gün kendisine, yani Papaz Tiburtius’a kalacak yeterli bir servetle, kendi halinde yaşıyordu. Üstelik görevi de ona yeterli bir gelir sağlıyordu.
Klara Buddenbrook on dokuzuncu yaşını sürüyordu. Koyu renk, ortadan ayrılmış düz saçları, sert ama aynı zamanda düşlere dalmış gibi bakan kahverengi gözleri, hafifçe eğri burnu, biraz fazla sıkıca kapalı ağzı ve uzun, ince yapısıyla keskin ve kendine özgü bir güzelliği olan genç bir kadına dönüşmüştü. Evde, babası kısa süre önce ölen yoksul ve kendisi gibi dindar kuzeni Klothilde’yle en yakın bağı kurmuştu. Klothilde yakında bir “düzen kurmayı”, yani miras aldığı birkaç kuruş ve mobilyayla bir yere yatılı olarak yerleşmeyi düşünüyordu… Klara, Thilda’nın uzayıp giden, sabırlı ve aç alçakgönüllülüğünden habersizdi. Tersine, hizmetçilerle, hatta kardeşleriyle ve annesiyle konuşurken biraz buyurgan bir tavrı vardı. Yalnızca kesin bir tonla alçalıp asla soru sorar gibi yükselmeyen alto sesi bile buyurgan bir nitelik taşırdı; Klara’nın başının ağrıdığı günlerde kısa, sert, hoşgörüsüz ve kibirli bir tını alabilirdi.
Konsolos’un ölümü aileyi yasa boğmadan önce Klara, anne babasının evindeki ve kendileriyle aynı toplumsal düzeydeki ailelerin evlerindeki davetlere erişilmez bir vakarla katılmıştı… Konsolos hanım kızına bakarken, yüklü çeyizine ve Klara’nın ev işlerinde becerikli olmasına rağmen onu evlendirmenin güç olacağını kendinden gizleyemiyordu. Çevresindeki kuşkucu, kırmızı şarap içen, neşeli tüccarlardan birini ciddi ve dindar genç kadının yanına yakıştıramıyordu; ama bir din adamını düşünebiliyordu. Bu düşünce Konsolos hanımı sevindirdiğinden, Papaz Tiburtius’un nazikçe yaptığı yoklamalara ölçülü ve dostça karşılık verdi.
Gerçekten de işler büyük bir kesinlikle ilerledi. Sıcak, bulutsuz bir temmuz öğleden sonrası aile yürüyüşe çıktı. Konsolos hanım, Antonie, Christian, Klara, Thilda, Erika Grünlich ve Mamsell Jungmann’la aralarında Papaz Tiburtius olduğu halde kale kapısının epey dışına kadar gittiler. Kırsaldaki bir hanın açık havasında, ahşap masalarda çilek, kaymaklı süt ya da kırmızı meyve peltesi yemek istiyorlardı. İkindi yemeğinden sonra nehre kadar uzanan büyük bostanın içinde; türlü meyve ağaçlarının gölgesinde, frenk üzümü ve bektaşi üzümü çalılarıyla kuşkonmaz ve patates tarlalarının arasında dolaştılar.
Sievert Tiburtius ile Klara Buddenbrook biraz geride kaldılar. Klara’dan epey kısa olan Tiburtius, iki omzunun üzerine düşen ayrık favorileriyle, büyük başındaki kıvrık kenarlı siyah hasır şapkasını çıkarmıştı. Ara sıra mendiliyle alnını silerek, iri gözlerle onunla uzun ve yumuşak bir konuşma yaptı. Konuşmaları sırasında ikisi bir kez durdu; Klara ciddi ve sakin bir sesle “Evet,” dedi.
Dönüşte, Konsolos hanım biraz yorulmuş ve sıcaktan kızarmış halde Manzara Odası’nda tek başına otururken Papaz Tiburtius yanına geldi. Dışarıda pazar öğleden sonrasının düşünceli sessizliği vardı. Yaz akşamının ışığına oturup onunla da uzun ve yumuşak bir konuşmaya başladı. Konuşmanın sonunda Konsolos hanım şöyle dedi: “Yeter, sevgili Papaz Bey… Evlilik teklifiniz annelik arzularımla örtüşüyor; sizin de doğru seçimi yaptığınıza sizi temin ederim. Evimize gelişinizin ve burada kalışınızın böylesine harikulade bir berekete dönüşeceğini kim düşünebilirdi!… Bugün son sözümü söylemeyeceğim; önce oğluma, Konsolos’a yazmam gerekir. Bildiğiniz gibi kendisi şu anda yurtdışında. Sağlığınız yerinde olursa yarın Riga’ya gidip görevinize başlayacaksınız; biz de birkaç haftalığına deniz kıyısına gitmeyi düşünüyoruz… Yakında benden haber alırsınız. Tanrı yeniden mutlulukla görüşmemizi nasip etsin.”
Bölüm etkileşimi
