Buddenbrooklar kitap kapağı

49. bölüm / 97

Altıncı Bölüm

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 97Şu an: Altıncı Bölüm
  1. 1 Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.610 kelime
  2. 2 İkinci Bölüm859 kelime
  3. 3 Üçüncü Bölüm587 kelime
  4. 4 Dördüncü Bölüm1.281 kelime
  5. 5 Beşinci Bölüm1.073 kelime
  6. 6 Altıncı Bölüm538 kelime
  7. 7 Yedinci Bölüm493 kelime
  8. 8 Sekizinci Bölüm1.197 kelime
  9. 9 Dokuzuncu Bölüm393 kelime
  10. 10 Onuncu Bölüm1.332 kelime
  11. 11 İkinci Kısım — Birinci Bölüm2.069 kelime
  12. 12 İkinci Bölüm1.337 kelime
  13. 13 Üçüncü Bölüm799 kelime
  14. 14 Dördüncü Bölüm1.273 kelime
  15. 15 Beşinci Bölüm1.198 kelime
  16. 16 Altıncı Bölüm871 kelime
  17. 17 Yedinci Bölüm1.688 kelime
  18. 18 Üçüncü Kısım — Birinci Bölüm1.863 kelime
  19. 19 İkinci Bölüm1.566 kelime
  20. 20 Üçüncü Bölüm1.153 kelime
  21. 21 Dördüncü Bölüm892 kelime
  22. 22 Beşinci Bölüm1.819 kelime
  23. 23 Altıncı Bölüm1.019 kelime
  24. 24 Yedinci Bölüm1.183 kelime
  25. 25 Sekizinci Bölüm1.719 kelime
  26. 26 Dokuzuncu Bölüm915 kelime
  27. 27 Onuncu Bölüm635 kelime
  28. 28 On Birinci Bölüm1.098 kelime
  29. 29 On İkinci Bölüm627 kelime
  30. 30 On Üçüncü Bölüm783 kelime
  31. 31 On Dördüncü Bölüm1.234 kelime
  32. 32 On Beşinci Bölüm795 kelime
  33. 33 Dördüncü Kısım — Birinci Bölüm1.403 kelime
  34. 34 İkinci Bölüm984 kelime
  35. 35 Üçüncü Bölüm2.766 kelime
  36. 36 Dördüncü Bölüm760 kelime
  37. 37 Beşinci Bölüm934 kelime
  38. 38 Altıncı Bölüm1.964 kelime
  39. 39 Yedinci Bölüm2.143 kelime
  40. 40 Sekizinci Bölüm2.030 kelime
  41. 41 Dokuzuncu Bölüm498 kelime
  42. 42 Onuncu Bölüm2.798 kelime
  43. 43 On Birinci Bölüm1.221 kelime
  44. 44 Beşinci Kısım — Birinci Bölüm1.982 kelime
  45. 45 İkinci Bölüm1.721 kelime
  46. 46 Üçüncü Bölüm1.877 kelime
  47. 47 Dördüncü Bölüm710 kelime
  48. 48 Beşinci Bölüm1.328 kelime
  49. 49 Altıncı Bölüm823 kelime · Okuduğun bölüm
  50. 50 Yedinci Bölüm864 kelime
  51. 51 Sekizinci Bölüm1.794 kelime
  52. 52 Dokuzuncu Bölüm1.365 kelime
  53. 53 Altıncı Kısım — Birinci Bölüm1.196 kelime
  54. 54 İkinci Bölüm1.214 kelime
  55. 55 Üçüncü Bölüm1.755 kelime
  56. 56 Dördüncü Bölüm2.561 kelime
  57. 57 Beşinci Bölüm1.856 kelime
  58. 58 Altıncı Bölüm3.428 kelime
  59. 59 Yedinci Bölüm1.770 kelime
  60. 60 Sekizinci Bölüm1.225 kelime
  61. 61 Dokuzuncu Bölüm1.787 kelime
  62. 62 Onuncu Bölüm2.699 kelime
  63. 63 On Birinci Bölüm973 kelime
  64. 64 Yedinci Kısım — Birinci Bölüm1.906 kelime
  65. 65 İkinci Bölüm904 kelime
  66. 66 Üçüncü Bölüm1.377 kelime
  67. 67 Dördüncü Bölüm1.133 kelime
  68. 68 Beşinci Bölüm1.794 kelime
  69. 69 Altıncı Bölüm1.245 kelime
  70. 70 Yedinci Bölüm930 kelime
  71. 71 Sekizinci Bölüm347 kelime
  72. 72 Sekizinci Kısım — Birinci Bölüm2.809 kelime
  73. 73 İkinci Bölüm2.156 kelime
  74. 74 Üçüncü Bölüm1.311 kelime
  75. 75 Dördüncü Bölüm2.481 kelime
  76. 76 Beşinci Bölüm4.230 kelime
  77. 77 Altıncı Bölüm3.104 kelime
  78. 78 Yedinci Bölüm3.692 kelime
  79. 79 Sekizinci Bölüm5.823 kelime
  80. 80 Dokuzuncu Bölüm1.187 kelime
  81. 81 Dokuzuncu Kısım — Birinci Bölüm3.110 kelime
  82. 82 İkinci Bölüm3.949 kelime
  83. 83 Üçüncü Bölüm1.284 kelime
  84. 84 Dördüncü Bölüm3.835 kelime
  85. 85 Onuncu Kısım — Birinci Bölüm1.989 kelime
  86. 86 İkinci Bölüm2.392 kelime
  87. 87 Üçüncü Bölüm2.587 kelime
  88. 88 Dördüncü Bölüm588 kelime
  89. 89 Beşinci Bölüm4.646 kelime
  90. 90 Altıncı Bölüm2.343 kelime
  91. 91 Yedinci Bölüm1.803 kelime
  92. 92 Sekizinci Bölüm1.866 kelime
  93. 93 Dokuzuncu Bölüm1.100 kelime
  94. 94 On Birinci Kısım — Birinci Bölüm1.517 kelime
  95. 95 İkinci Bölüm11.644 kelime
  96. 96 Üçüncü Bölüm785 kelime
  97. 97 Dördüncü Bölüm1.113 kelime

Altıncı Bölüm
Sievert Tiburtius kısa boylu, ince yapılı bir adamdı; başı büyüktü. İnce ama uzun sarı favorileri ikiye ayrılmıştı; rahat etmek için uçlarını bazen iki yanından omuzlarının üzerinden geriye atardı. Yuvarlak kafasını sayısız minicik, yün gibi kıvırcık bukle kaplıyordu. Kulak kepçeleri büyüktü, başından çok dışarı çıkıktı; kenarları içe doğru iyice kıvrılıyor, üst kısımları tilki kulağı gibi sivriliyordu. Burnu yüzünde küçük, yassı bir düğme gibi duruyor, elmacık kemikleri çıkık görünüyordu. Genellikle kısılmış gözlerle aptalca etrafına kırpıştırdığı gri gözleri, belli anlarda umulmadık biçimde açılıp giderek büyüyebiliyor, yuvalarından fırlayacak gibi oluyordu…

Bu, Riga doğumlu Papaz Tiburtius’tu. Birkaç yıl Orta Almanya’da görev yapmış, şimdi memleketine dönüyordu; orada kendisine bir papazlık görevi verilmişti. Bir zamanlar Mengstraße’de kaplumbağa çorbası ve arpacık soğanlı sosla jambon yemiş bir meslektaşının tavsiye mektubunu alarak Konsolos hanımı ziyarete geldi. Birkaç gün sürmesi beklenen kalışı boyunca konuk edilmek üzere davet edildi ve birinci katta, koridorun yanındaki geniş misafir odasına yerleşti.

Ama beklediğinden uzun kaldı. Sekiz gün geçti; Marienkirche’deki Ölüm Dansı’nı ve havari saatini, belediye binasını, “Schiffergesellschaft”ı ya da katedralde gözleri hareket eden Güneş’i hâlâ görmemişti. On gün geçti; yola çıkacağından tekrar tekrar söz etti. Ama kalması için kendisine yöneltilen ilk küçücük rica üzerine yeniden karar değiştirdi.

Jonathan ve Gözyaşı Trieschke’den daha iyi bir insandı. Bayan Antonie’nin maşa ile kıvrılmış alın bukleleriyle hiç ilgilenmedi, ona mektup da yazmadı. Buna karşılık küçük ve ciddi kız kardeşi Klara’yla çok daha yakından ilgilendi. Klara konuşurken, yürürken ya da gelip geçerken, Papaz Tiburtius’un gözleri umulmadık biçimde açılır, büyüyüp büyüyüp yuvalarından fırlayacak gibi olurdu… Günün neredeyse tamamını onun yanında geçirir; onunla dinî ve dünyevi konularda konuşur ya da ona okurdu… Hem de yüksek, çatallaşan sesiyle ve Baltık’taki memleketinin gülünççe sekerek ilerleyen telaffuzuyla.

Daha ilk gün şöyle demişti: “Konsolos hanım, merhamet edin! Kızınız Klara’da ne büyük bir hazineye, Tanrı’nın ne büyük bir lütfuna sahipsiniz. Ne harika bir çocuk!”

“Haklısınız,” diye karşılık verdi Konsolos hanım. Ama bunu o kadar sık tekrarladı ki Konsolos hanım açık mavi gözlerini ölçülü bir kuşkuyla ona çevirdi; böylece Tiburtius’u kökeni, koşulları ve geleceğe dair beklentileri hakkında biraz daha ayrıntılı konuşmaya yöneltti. Bir tüccar ailesinden geliyordu; annesi Tanrı’nın yanındaydı, kardeşi yoktu. Yaşlı babası Riga’da, bir gün kendisine, yani Papaz Tiburtius’a kalacak yeterli bir servetle, kendi halinde yaşıyordu. Üstelik görevi de ona yeterli bir gelir sağlıyordu.

Klara Buddenbrook on dokuzuncu yaşını sürüyordu. Koyu renk, ortadan ayrılmış düz saçları, sert ama aynı zamanda düşlere dalmış gibi bakan kahverengi gözleri, hafifçe eğri burnu, biraz fazla sıkıca kapalı ağzı ve uzun, ince yapısıyla keskin ve kendine özgü bir güzelliği olan genç bir kadına dönüşmüştü. Evde, babası kısa süre önce ölen yoksul ve kendisi gibi dindar kuzeni Klothilde’yle en yakın bağı kurmuştu. Klothilde yakında bir “düzen kurmayı”, yani miras aldığı birkaç kuruş ve mobilyayla bir yere yatılı olarak yerleşmeyi düşünüyordu… Klara, Thilda’nın uzayıp giden, sabırlı ve aç alçakgönüllülüğünden habersizdi. Tersine, hizmetçilerle, hatta kardeşleriyle ve annesiyle konuşurken biraz buyurgan bir tavrı vardı. Yalnızca kesin bir tonla alçalıp asla soru sorar gibi yükselmeyen alto sesi bile buyurgan bir nitelik taşırdı; Klara’nın başının ağrıdığı günlerde kısa, sert, hoşgörüsüz ve kibirli bir tını alabilirdi.

Konsolos’un ölümü aileyi yasa boğmadan önce Klara, anne babasının evindeki ve kendileriyle aynı toplumsal düzeydeki ailelerin evlerindeki davetlere erişilmez bir vakarla katılmıştı… Konsolos hanım kızına bakarken, yüklü çeyizine ve Klara’nın ev işlerinde becerikli olmasına rağmen onu evlendirmenin güç olacağını kendinden gizleyemiyordu. Çevresindeki kuşkucu, kırmızı şarap içen, neşeli tüccarlardan birini ciddi ve dindar genç kadının yanına yakıştıramıyordu; ama bir din adamını düşünebiliyordu. Bu düşünce Konsolos hanımı sevindirdiğinden, Papaz Tiburtius’un nazikçe yaptığı yoklamalara ölçülü ve dostça karşılık verdi.

Gerçekten de işler büyük bir kesinlikle ilerledi. Sıcak, bulutsuz bir temmuz öğleden sonrası aile yürüyüşe çıktı. Konsolos hanım, Antonie, Christian, Klara, Thilda, Erika Grünlich ve Mamsell Jungmann’la aralarında Papaz Tiburtius olduğu halde kale kapısının epey dışına kadar gittiler. Kırsaldaki bir hanın açık havasında, ahşap masalarda çilek, kaymaklı süt ya da kırmızı meyve peltesi yemek istiyorlardı. İkindi yemeğinden sonra nehre kadar uzanan büyük bostanın içinde; türlü meyve ağaçlarının gölgesinde, frenk üzümü ve bektaşi üzümü çalılarıyla kuşkonmaz ve patates tarlalarının arasında dolaştılar.

Sievert Tiburtius ile Klara Buddenbrook biraz geride kaldılar. Klara’dan epey kısa olan Tiburtius, iki omzunun üzerine düşen ayrık favorileriyle, büyük başındaki kıvrık kenarlı siyah hasır şapkasını çıkarmıştı. Ara sıra mendiliyle alnını silerek, iri gözlerle onunla uzun ve yumuşak bir konuşma yaptı. Konuşmaları sırasında ikisi bir kez durdu; Klara ciddi ve sakin bir sesle “Evet,” dedi.

Dönüşte, Konsolos hanım biraz yorulmuş ve sıcaktan kızarmış halde Manzara Odası’nda tek başına otururken Papaz Tiburtius yanına geldi. Dışarıda pazar öğleden sonrasının düşünceli sessizliği vardı. Yaz akşamının ışığına oturup onunla da uzun ve yumuşak bir konuşmaya başladı. Konuşmanın sonunda Konsolos hanım şöyle dedi: “Yeter, sevgili Papaz Bey… Evlilik teklifiniz annelik arzularımla örtüşüyor; sizin de doğru seçimi yaptığınıza sizi temin ederim. Evimize gelişinizin ve burada kalışınızın böylesine harikulade bir berekete dönüşeceğini kim düşünebilirdi!… Bugün son sözümü söylemeyeceğim; önce oğluma, Konsolos’a yazmam gerekir. Bildiğiniz gibi kendisi şu anda yurtdışında. Sağlığınız yerinde olursa yarın Riga’ya gidip görevinize başlayacaksınız; biz de birkaç haftalığına deniz kıyısına gitmeyi düşünüyoruz… Yakında benden haber alırsınız. Tanrı yeniden mutlulukla görüşmemizi nasip etsin.”

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…