14. Bölüm

Elfim

Elfim: Merhaba Neşe'm nasılsın? Akşamki o magazin haberlerini ve karakol olaylarını gördüm, aklım çıktı valla. İyi misin bebeğim?

Siz: Selam Elfim, iyiyim iyiyim merak etme. Holding prensi Atahan sağ olsun, benim için dünyayı birbirine kattı resmen. Karakoldan yeni geldim, yatakta tavanı izliyorum şu an. 🙈

Elfim: Ay sorma, internet resmen Atahan’ın o çocuğa attığı yumrukla çalkalanıyor. Ama benim sana acil bir şey sormam lazım Neşem. Eğer o dün geceki olaylardan sonra çok yorgun değilsen ve bir işin yoksa, senden büyük bir yardım isteyeceğim.

Siz: Hayırdır tatlım, ne yardımı? Canım ne zaman isterse o zaman yardım ederim biliyorsun, söyle bakalım. 😉

Elfim: Kızım şimdi şöyle, Yaman’la resmen yüzyılda bir denk gelecek cinsten bir romantizm bombası patlattık. Birkaç günlüğüne baş başa kaçamak bir tatile çıkıyoruz! ✈️ Ama aklım arkada kalmasın diye çocukları sana bırakmak istiyorum.

Siz: Oha. Birkaç günlük tatil mi? Ay gidin bol bol dinlenin tabii, hakkınız valla. E, Hayat ve Yamaç bana mı geliyor yani?

Elfim: Evet Neşem ya. Eğer senin için de uygunsa, Hayat’ı ve Yamaç’ı birkaç günlüğüne sana, yani o meşhur neşene ve kuralsız dünyana bırakmak isterim. Başka kimseye güvenemem şu an. 👦👧

Siz: Ay tabiii ki, çok isterim Elfim. Ne demek işim var, o iki küçük afacanı seve seve misafir ederim ben. Ev şenlenir hem, fena mı? Hemen getirebilirsin çocukları. 🥰

Elfim: Ay harikasın Neşem ya, içimi resmen rahatlattın! Çocuklar zaten senin o süslü, kuralsız hallerine bayılıyor. Yamaç arabalarıyla oynar, Hayat da senin rujlarını izler artık. 😂 Valizleri arabaya atıp hemen geliyoruz o zaman.

Siz: Tamam tatlım, getirin bakalım bebek bombalarını. Ama uyarayım; benim odamdaki lüks ruju duvar boyası niyetine kullanırlarsa seni tatilden tıpış tıpış geri döndürürüm valla.💄❌

Elfim: Ahahahah. Merak etme, sıkı sıkı tembihlerim ben onları. Hadi biz çıktık evden, on dakikaya kapındayız. Öpüyorum çok, bayyy.

Siz: Hadi bekliyorum, benim evimde benim kurallarım geçer tatlım. Çocukları da kendime benzetip öyle teslim edeceğim sana, şimdiden hazırlıklı ol. 😎✌️

...

Aradan tam on dakika geçmişti ki kapının zili sabırsızca, ardı ardına çalmaya başladı. Aynada kendime son bir kez bakıp hızla koridora koştum ve dış kapıyı açtım.

Karşımda elinde kocaman iki çocuk valiziyle nefes nefese kalmış bir Elfida, hemen yanında da dünyanın en sevimli ama en tehlikeli iki canlısı duruyordu: Üç yaşındaki ikizleri Hayat ve Yamaç.

"Sonunda geldik." diye soludu Elfida, valizleri antreye bırakıp bana sarılırken. "Yaman arabada bekliyor, uçağı kaçıracağız yoksa. Neşem, sana emanetler. Seni çok seviyorum, bay bay."

Elfida arkasına bile bakmadan merdivenlerden aşağı ışık hızıyla kaçarken, kapıda el ele tutuşmuş iki çift kocaman gözle baş başa kaldım. Yamaç’ın elinde minik bir yarış arabası vardı, Hayat ise pembe emziğini ağzından çıkarıp doğrudan bana doğru uzattı.

"Neşe aba." diye bağırdı ikisi aynı anda ve boynuma doğru atıldılar.

"Oy, benim fıstıklarım gelmiş." diyerek ikisini birden kucağıma almaya çalıştım ama üç yaşındaki bebelerin bu kadar ağır olabileceğini hesaba katmamıştım. İkisini de zar zor koridora indirip kapıyı kapattım. "Evet bebek bombaları, hoş geldiniz. Şimdi kuralları koyma sırası bende."

Yamaç hemen elimdeki oyuncağı halıya fırlatıp antredeki vestiyerin kapaklarını yumruklamaya başladı. Hayat ise paytak adımlarla doğrudan benim odama, yani o en kutsal köşeme, makyaj masama doğru yöneldi.

"Eyvah," dedim kendi kendime, arkalarından koşarken. "Benim lüks rujlar elden gidiyor."

Odamın kapısından içeri girdiğimde Hayat çoktan makyaj pufuma tırmanmıştı. Minicik parmaklarıyla, dün Atahan'ın parasıyla aldığım o en pahalı, mat kadife kırmızısı ruju kavramış, kapağını dişleriyle açmaya çalışıyordu.

"Pişt resmi küçük hanım. Dur bakayım orada. O elindeki şey senin düşündüğün gibi bir boya kalemi değil tatlım. O benim başkaldırı rengim, ona dokunursan Atahan enişten holdingi başımıza yıkar valla."