40

Gece yarısını geçmişti.
Zümra yatağın bir tarafında, Mirza diğer tarafında sessizce yatıyordu. Aralarında günlerdir olduğu gibi mesafe vardı.
Mirza uzun süre tavana baktıktan sonra sessizliği bozdu.
"Zümra."
Zümra gözlerini kapalı tuttu.
"Efendim?"
"On gündür aynı yatakta birbirimize yabancı gibi yatıyoruz."
Zümra'nın gözleri açıldı.
Mirza devam etti.
"Sen bana kızgınsın, biliyorum. Sana yaşattıklarımı da unutmanı istemiyorum."
Zümra yavaşça ona döndü.
"O zaman neden hâlâ benimle uğraşıyorsun?"
Mirza gözlerinin içine baktı.
"Çünkü senden vazgeçemiyorum."
Zümra'nın gözleri doldu.
"Ben de vazgeçemiyorum ama çok kırıldım."
Mirza yatağın üzerinde ona doğru biraz yaklaştı.
"Bir daha seni kırmamak için ne gerekiyorsa yapacağım."
Zümra başını eğdi.
"Ya yine aynı şey olursa?"
"Olmayacak."
"Bu kadar emin konuşma."
"Çünkü artık seni kaybetmenin ne demek olduğunu biliyorum."
Zümra'nın gözlerinden bir damla yaş süzüldü.
Mirza elini uzattı ama bu kez dokunmadan önce durdu.
"İzin verirsen..."
Zümra birkaç saniye ona baktı.
Sonra sessizce elini Mirza'nın elinin üzerine koydu.
Mirza'nın parmakları onun parmaklarını tuttu.
Zümra gözyaşlarını silmeden fısıldadı.
"Çok kızgınım sana."
Mirza hafifçe gülümsedi.
"Biliyorum."
"Çok kırgınım."
"Biliyorum."
"Ve hemen her şeyi unutmayacağım."
"Unutma."
Zümra şaşkınlıkla baktı.
Mirza elini biraz daha sıktı.
"Unutma. Ben de sana bir daha aynı acıyı yaşatmamak için hatırlayayım."
Zümra'nın bütün direnci o anda çözüldü.
Mirza'ya doğru yaklaşıp başını göğsüne yasladı.
Mirza hiç tereddüt etmeden ona sarıldı.
Günlerdir birbirlerinden uzak duran ikisi, ilk kez yeniden birbirlerine sarılmıştı.
Zümra gözlerini kapattı.
"Bir daha beni yalnız bırakma."
Mirza dudaklarını saçlarına bastırdı.
"Sen de beni bırakma."
Zümra cevap vermedi.
Sadece kollarını biraz daha sıkılaştırdı.
O gece aralarındaki mesafe ilk kez tamamen kayboldu.
Sabahın ilk ışıkları odaya süzülürken Zümra gözlerini açtı.
Bir süre sessizce tavana baktı. Gece yaşananları düşündükçe gözleri doldu.
Yanındaki Mirza hâlâ uyuyordu.
Zümra dudaklarını birbirine bastırdı ama gözyaşlarını tutamadı. Sessizce ağlamaya başladı.
Mirza, onun titreyen nefesini duyup gözlerini açtı.
"Zümra?"
Zümra hemen yüzünü çevirdi.
"Bir şey yok."
Mirza doğrulup ona baktı.
"Gözlerime bak."
Zümra başını salladı.
"Bakmayacağım."
Mirza yavaşça ona yaklaştı.
Zümra artık kendini tutamadı.
"Sen beni sürekli üzüyorsun..."
Sesi titriyordu.
"Sürekli yalnız bırakıyorsun. Ne olursa olsun yine seni istediğim için kendime kızıyorum."
Mirza'nın yüzü düştü.
Zümra gözyaşlarını silmeye çalıştı.
"Ben senden uzak durmaya çalışıyorum, kendimi korumaya çalışıyorum ama olmuyor. Seni görünce bütün kızgınlığım birbirine karışıyor."
Mirza tek kelime etmeden kollarını açtı.
Zümra önce geri çekilmek istedi.
Ama Mirza onu nazikçe kollarının arasına aldı.
"Gel..."
Zümra başını onun göğsüne yasladığında gözyaşları yeniden aktı.
Mirza onu sıkıca sardı.
"Artık yalnız değilsin."
Zümra hıçkırarak fısıldadı.
"Ya yine üzersen?"
Mirza saçlarını okşadı.
"Bu kez seni üzmemek için elimden gelen her şeyi yapacağım."
Zümra cevap vermedi.
Sadece Mirza'nın kollarında biraz daha sıkı sarıldı.
Mirza da onu bırakmadı.
Zümra, Mirza'nın kollarında birkaç saniye daha kaldı. Sonra birden yüzünü buruşturdu.
"Bir dakika..."
Mirza hemen onu bıraktı.
Zümra eliyle ağzını kapatıp hızla yataktan kalktı ve banyoya doğru koştu.
Mirza şaşkınlıkla arkasından baktı.
"Zümra?"
Banyodan kusma sesi gelince Mirza'nın yüzü endişeyle gerildi. Hemen peşinden gitti.
Zümra lavabonun başında eğilmişti. Bir eliyle karnını tutuyor, diğer eliyle yüzünü siliyordu.
Mirza yanına gelip saçlarını geriye topladı.
"İyi misin?"
Zümra başını kaldırmaya çalıştı.
"İyiyim... sadece midem bulandı."
Mirza kaşlarını çattı.
"doktora gidelim mi"
Zümra mirza nın gözlerine baktı.
"normal yavaş yavaş azalıyor zaten. Kendi aptallığın yüzüne ilk üç ayında yoktun yanımda bilmemen çok normal"
Mirza buruk bir şekilde baktı.
"sana olanları anlattım be güzelim"
Zümra omuz silkti.
"bana deseydin mirza gerektiği kadar ayrı kalırdık. Sadece birbirimizi özlerdik. Acı çekmezdik. '
Mirza bu yolu da düşünmüştü. Ama çözümü o şekilde bulmuştu.
Zümra mirza ya konuştu.
" ilk ayrılık da senin şirketin yüzündendi ikincisi de. Sen seçim yapmayı bilmiyorsun ben her ne olursa olsun mirza seni seçerdim. Sen beni seçmek isterken bizi bu hale getirdin"
Mirza bir şey diyemedi.
Zümra birkaç saniye boyunca nefesini tuttu.
Kahvaltıya indiklerin de yan yana oturdular. Mirza Zümra ya peynir zeytin yumurta koydu. Kızartma koyacağı zaman Zümra mirza ya baktı.
'ağır geliyor "
Zümra artık eskisi gibi değildi. Ne yiyip içtiğini bilmiyordu. Bu yüzden en çok kendine kızıyordu.
Kahvaltıdan kalktıktan sonra Zümra ve mirza kendi konaklarına geçmek için ayrıldı.
Konağa geldiklerinde ilk Dilan karşıladı onları.
" ay sonunda ya "
Zümra gülümsemek ile yetindi.
"barıştınız değil mi"
Zümra mirza ya meydan okurcasına konuştu.
"daha değil Dilan"
Mirza Zümra nın gözlerine baktı.
'yanımda ol herşeyine razıyım "
Odaya girdiklerinde yerler içki şişleri sigara izmaritleri ile doluydu. Odadaki cam kırık yerde kan lekeleri Zümra nın imzaladığı belgeler Zümra ve mirza nın yerlere saçılmış resimleri.
Zümra mirza nın mahvolduğunu görmüştü.
Mirza Zümra ya döndü.
" Sen durma burda ben temizlerim hemen"
Zümra şişeleri gösterdi
"önce onları hallet"
Zümra da giyinme odasından yeni bir nevresim almış nevresimi değiştirmeye eğilmişti.
"güzelim sen hamilesin bırak ben yapacağım"
Zümra sert gözler ile mirza ya döndü.
"Kan var nerene ne yaptın"
Miran "yenge elini vurdu. Sen çık biz hallederiz durma burda yenge '
Zümra mirana döndü.
' hallederiz birlikte"
Odayı el birliğiyle temizledikten sonra Miran onları yanlız bırakmak adına çıktı
"salmışsın kendini"
"sensizlik çok zor"
Zümra mirza ya baktı.
"Sen tekrar bir şey sakla beni üz ağlat parçala ölmekten beter ederim seni"
Mirza Zümra ya yaklaştı.
"özledim"
"geri bas mirza '
Mirza güldü.
" kaçmak istemiyorsun da inadın el vermiyor "
Zümra dil çıkardı.
Mirza eğilip Zümra nın karnını öptü
' gözlerini kapat babacım sen hatta uyu"
Zümra mirza ya bakıyordu. Mirza ise muzurca Gülüyordu.