54. bölüm / 78

Yıldızların Altında

Bölümler 78Şu an: Yıldızların Altında

Gece, konağın bahçesine yavaşça çökmüştü.
Gökyüzü, sanki binlerce ince ışıkla süslenmiş bir kumaş gibiydi.
Yıldızlar, nehrin uzaktan gelen uğultusuna karışan cırcır sesleriyle birlikte sessizliğe dokunuyordu.

Bahoz, verandada oturuyordu.
Elinde yarım kalmış bir çay bardağı, gözlerinde düşünceli bir parıltı vardı.
Günün yorgunluğu değil, kalbindeki yoğunluk dinlenmiyordu.
Birazdan geleceğini hissetti — sanki rüzgâr bile onun adımlarını önceden taşıyordu.

Az sonra kapının perdesi aralandı.
Avjin, sessizce dışarı çıktı.
Üzerinde ince bir şal vardı, saçları omzuna dökülmüş, gözleri ay ışığında parlıyordu.

“Uyumadın mı?” diye sordu.
Bahoz, başını kaldırmadan gülümsedi.
“Yıldızlar bu kadar açıkken uyumak olur mu?”

Avjin yanına oturdu. Aralarındaki mesafe çok azdı, ama o birkaç santim bile kalp atışlarını duyuruyordu.
Rüzgâr şalını hafifçe savurdu; Bahoz eliyle tuttu, geri verdi.
“Üşüme,” dedi.
O basit söz bile, içinde koruma, sahiplenme ve sevgi taşıyordu.

Bir süre sustular. Gökyüzüne baktılar birlikte.
Avjin usulca konuştu:
“Eskiden yıldızlara bakarken hep bir dilek tutardım. Ama hiçbirini hatırlamıyorum artık.”

Bahoz onun yan profilini izliyordu, gözleri yumuşadı.
“Belki hepsi bu an içindi,” dedi. “Tutulan dilekler bazen geç gelir.”

Avjin başını çevirdi, gözleriyle gülümsedi.
“Ya sen? Hiç dilek diledin mi?”

Bahoz bir an düşündü.
“Eskiden diledim,” dedi. “Ama sonra… dilediğim ne varsa elimden gitti. Şimdi sadece anı yaşıyorum. Şu an mesela… seninle yıldızlara bakmak yetiyor.”

Avjin’in kalbi hafifçe ürperdi.
“Böyle söyleyince insanın sessiz kalası geliyor,” dedi.

Bahoz da gülümsedi.
“Bazen sessizlik, en doğru cevaptır.”

Bir süre konuşmadılar.
Sadece rüzgârın sesi, uzaktan gelen nehrin uğultusu ve birbirlerine karışan nefesleri vardı.
Avjin başını yavaşça Bahoz’un omzuna yasladı.
Bahoz, o hareketiyle birlikte elini onun parmaklarının üzerine koydu.

Gökyüzündeki yıldızlar o an biraz daha parlak görünüyordu.
Sanki evren, bu iki kalbi kendi sessizliğine saklamak istiyordu.

Avjin gözlerini kapattı, fısıltıyla söyledi:
“Bu geceyi unutmak istemem.”

Bahoz, onun saçlarının arasına bakarak, aynı sessizlikle karşılık verdi:
“Unutulacak bir gece değil bu.”

Zaman akmayı bıraktı.
Yalnızca yıldızlar, sessiz tanıklarıydı bu iki kalbin yakınlaşmasına.
Ne yemin vardı ne söz; sadece saf bir sıcaklık,
ve birbiriyle konuşmayı öğrenmiş iki kalbin sessiz anlaşması…

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

22okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Yıldızların Altında

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 152