42. bölüm / 78

Sözün Küllerinden

Bölümler 78Şu an: Sözün Küllerinden

Heja Ana, avludaki taş basamaklara oturmuştu. Akşam rüzgârı nar dallarını hafifçe savuruyor, loş ışıkta yüzündeki çizgiler geçmişin izleri gibi belirginleşiyordu.
Avjin sesizce ne diyeceğini bilemeden durdu. O an Heja’nın sesi, bir annenin kalbinden kopan sarsıntı kadar yumuşak ve ağır çıktı:

— “Zelal’e bir söz vermiştim kızım…” dedi Heja, gözleri uzaklara dalmıştı. “Sana ana olacağım, seni kendi evladım gibi koruyacağım demiştim. Ama yapamadım. Kızım sana sahip çıkamadım, Zelal’in emaneti olsan da seni koruyacak kadar güçlü olamadım o zamanlar.”

Bir an sustu. Nefesini tuttu sanki. Avjin’in gözleri doldu. Heja devam etti, sesi titreyerek ama kararlılıkla:

— “Ama artık yeter. O sözü bir daha çiğnemeyeceğim. Bundan sonra tutacağım. Zelal rahat uyuyacak mezarında… çünkü ben seni gerçekten ana yüreğimle sarmalayacağım, Avjin.”

Heja ellerini Avjin’in yanaklarına koydu.
— “Bahoz’uma kuma olacağın günü öğrendiğimde… içimde bir acı vardı, evet. Ama bil istedim kızım, seni sevmemin bir sebebi de buydu. Ben Zelal’e verdiğim sözü senden yana tuttum. Çünkü biliyorum, senin kaderin bu hanenin ışığını yakacak.”

Bir damla yaş süzüldü Heja’nın gözünden; sesi dualaşır gibi yumuşadı:
— “Ben küle dönmüş bir oğul büyüttüm Avjin. Bahoz, yangınlarda kalan bir çocuk gibiydi… kalbi tutuşmuş, sevgiyi unutur olmuştu. Ama belki… belki Allah nasip ederse, senin okyanus gözlerinde o kül yeniden suya kavuşacak. Sen onu söndürecek değil, yeniden yaşatacak olan olacaksın.”

Avjin’in dudakları titredi. Gözyaşları yanaklarına süzüldü, ama bu kez acıdan değil; bir kabullenişin, bir kaderin yükünü omuzlamanın sessizliğiyle.

Heja, onun elini tuttu, parmaklarını kendi nasırlı avuçlarının içine yerleştirdi:
— “Bundan böyle sen benim Zelalime verdiğim sözü taşıyorsun, kızım. Sen bu konağın kaderisin. Ve ben… ben artık sana gerçekten bir ana olacağım.”

Avjin başını eğdi, ellerini Heja’nın dizine koydu, kısık sesle fısıldadı:
— “Ana… Anam da görüyordur, sen de bil bundan sonra… Ben elimden geleni yapacağım. Bahoz’u yeniden yaşatmak, yüreğini diriltmek için…”

Heja, başını eğip onun alnını öptü.
Nar dalları o an sessizce eğildi, rüzgâr sanki geçmişten bir dua taşıyordu.
Kül, okyanusla buluşmak üzereydi…

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

19okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Sözün Küllerinden

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 139