66. bölüm / 78

Saklı Geçmiş

Bölümler 78Şu an: Saklı Geçmiş

Gün yavaşça batarken konağın avlusunu turuncu bir ışık kaplamıştı.
Avjin merdivenlerin taş basamaklarında oturmuş, Bahoz’u uzaktan izliyordu.
Bahoz, nehrin kenarından gelen rüzgârın içinde durmuştu; elleri cebinde, sessiz, derin düşüncelere dalmıştı.
Son günlerde hep böyleydi.
Konuşmaları kısa, bakışları uzun ama sessizdi.
Ne öfke vardı yüzünde, ne de huzur.
Sanki içinde kimseye anlatamadığı bir ağırlık taşıyordu.

Avjin başını yana eğdi.
Ona yaklaşmak istedi, ama aynı zamanda bu sessizliğe dokunmaktan da çekindi.
Bahoz’un gözlerinde bir şey vardı — hem uzak, hem koruyan bir ışık.
Belki de bu yüzden hiçbir şey sormadı o anda.

Akşam yemeğinde herkes aynı masadaydı.
Heja Ana dua ederken Bahoz başını eğmişti; Avjin ise göz ucuyla onu izliyordu.
Bir ara parmakları istemsizce masanın altında Bahoz’un eline değdi.
Bahoz başını kaldırmadı, ama elini çekmedi de.
Sadece o dokunuşun içindeki sessiz güveni hissettirdi.

Yemekten sonra Avjin bahçeye çıktı.
Hava serindi, gece kokusu toprağa sinmişti.
Bahoz birkaç dakika sonra yanına geldi.
“Üşürsün,” dedi sade bir sesle, omzuna bir şal bırakarak.

Avjin hafifçe gülümsedi.
“Son zamanlarda çok dalgınsın,” dedi yavaşça. “Bir şey mi var?”

Bahoz sustu.
Bir an, gerçeği söylemek istedi —
annesinin adını, o yangını, mektubu...
Ama dudakları sadece bir cümle kurdu:
“Bazen sessizlik daha çok şey anlatır.”

Avjin gözlerini onun yüzünde gezdirdi.
Yüz hatlarında sertlik yoktu, ama derin bir yorgunluk vardı.
Kalbinde bir soru yankılandı:
Neden uzaklaştı benden, ama aslında hâlâ bu kadar yakın?

Bir süre nehirden gelen su sesi dışında hiçbir şey duyulmadı.
Avjin içinden yüzlerce soru geçirdi, ama hiçbirini sormadı.
O anda fark etti —
Bazen insan birini anlamak için konuşmaya değil, sadece yanında durmaya ihtiyaç duyardı.

Yavaşça Bahoz’un yanına geldi, sessizce onun koluna dokundu.
Bahoz dönüp baktı, gözlerinde hafif bir şaşkınlıkla karışık sıcaklık vardı.

“Bir şey sormayacağım,” dedi Avjin.
“Sadece bilmeni istiyorum… ne olursa olsun, buradayım.”

Bahoz’un boğazı düğümlendi.
Bir an gözlerini kaçırdı, sonra başını hafifçe salladı.
“Biliyorum,” dedi kısık sesle.
Ve o kadar.
Ne geçmiş konuşuldu, ne de mektup.

O gece nehir kıyısında iki insan, kelimelere sığmayan bir anlaşma yaptı.
Biri gerçeği sakladı, diğeri sormaktan vazgeçti.
Ama her ikisi de aynı şeyi seçti:
Birbirini.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

17okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Saklı Geçmiş

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138