Misafir

Bölümler 78Şu an: Misafir

Güneş dağların ardına saklandığında, Şahmaran Konağı’nın avlusu kandillerle doldu.
Kumaş perdelerin ardından ışıklar taş duvarlara vuruyor, konağın görkemi geceye meydan okuyordu.
Mutfaktan gelen mis kokularla karışan sessizlik, büyük bir hazırlığın işaretiydi.

Bahoz Ağa akşamüstü erkenden geldi.
Üzerinde koyu renk bir gömlek, saçları geriye taranmıştı.
Kapıdan içeri girdiğinde herkes toparlandı.
Gözleri bir an bana değdi; kısa ama derin bir bakıştı.
Sanki “Her şey yolunda mı?” der gibiydi.
Ben sadece başımı eğdim.

> “Misafirler az sonra gelir,” dedi kısık sesle. “Eksik olmasın.”

Heja Hanım başıyla onayladı,

> “Merak etme oğlum, sofran hazır. Gelinler elinden geleni yaptı.”

Bahoz’un gözleri istemsizce bana döndü.
Dilan gülümserken, Berfin’in yüzü asıldı.
Ben sessizdim.
Ne övgü bekliyordum ne de göz teması…
Sadece bu akşam bir yanlış yapmamayı diliyordum.

---

Kapıdan dışarıdan gelen motor sesleriyle erkeklerin kahkahaları duyuldu.
Bahoz’un iş arkadaşları birer birer avluya girdi.
Kimi Bahoz’un omzuna vuruyor, kimi “Ağa yine en şık sofrayı kurdurmuşsun!” diyordu.
Konağın havası bir anda neşeyle doldu.

Berfin hemen yanına gidip koluna girdi,

> “Hoş geldiniz beyler, Bahoz Ağa sizi bekliyordu.”

Sanki evin tek hanımıymış gibi davranıyordu.
Ama gözleri beni arıyordu.
Nerede durduğuma, ne giydiğime kadar bakıyordu.

Ben mutfakta son tabakları kontrol ediyordum.
Dilan yanıma eğildi, fısıldadı:

> “Sen gitme oraya, Berfin zaten ortalığı yeterince karıştırır. Şimdi sahne onun olsun, sabırla bekle.”

Ben başımı salladım ama içimde bir sıkışma vardı.
Konağın kadınlarından biri olarak o sofrada yerim olmasa da, emeklerim o sofranın üzerindeydi.

---

Bir süre sonra Heja Hanım beni çağırdı.

> “Avjin, şu kahveyi sen yap. Misafirin önüne ilk kahveyi kuma getirirse uğur olur.”

Berfin’in yüzü bir anda asıldı.

> “Anne, neden o yapsın? Ben—”

Heja Hanım sert bir bakış attı.

> “Sen değil. Bu akşam o yapsın.”

Berfin dişlerini sıktı,
Ben ise kalbimin deli gibi atmasına engel olamadım.

Kahveyi hazırlarken ellerim titriyordu.
Her köpükte Bahoz’un bakışı, Berfin’in sesi, Dilan’ın sabırlı gülüşü yankılanıyordu içimde.
Fincanları tepsiye dizip salona girdiğimde, herkesin sohbeti bir anda sustu.
Gözler bana dönmüştü.

Bahoz Ağa o anda başını kaldırdı,
Gözleri bir anlığına bana takıldı.
Bakışında ne küçümseme vardı ne de öfke…
Sadece sakin, yumuşak bir ifade.
Ben tepsiyi uzatırken ellerim titredi.

> “Kahveniz afiyet olsun,” dedim kısık sesle.

Misafirlerden biri gülümseyip Bahoz’a döndü:

> “Ağam, belli ki konağınızda yeni bir yüz var. Kaderiniz bahtınız kadar güzel olsun.”

Berfin’in yüzü bir anda kasıldı.
Ama Bahoz sadece kısa bir gülümseme ile cevap verdi:

> “Şahmaran konağında herkesin bir yeri vardır.”

Sözleri hem sakin hem de kararlıydı.
Berfin susmak zorunda kaldı.
Heja Hanım da memnuniyetle başını salladı.

---

Gece ilerledikçe kahkahalar, bardak sesleri arasında yankılandı.
Ben mutfakta işleri toparlıyordum.
Ama Bahoz ara sıra başını çevirip beni uzaktan izliyordu.
O bakışlar ne söz istiyordu ne açıklama…
Sadece bir kabul gibiydi.

Berfin bunu fark ettiğinde, gözleri kıskançlıkla parladı.
Kadehini masaya biraz sertçe koydu.

> “Bazı şeyler zamanla değişir elbet, değil mi ağam?” dedi sinsi bir gülümsemeyle.

Bahoz dönüp yüzüne baktı, sesi sertti:

> “Zaman, kimin ne olduğunu gösterir Berfin. Bazısı sabrı öğrenir, bazısı kıymeti unutur.”

O an odada bir sessizlik oldu.
Ben ise uzaktan o cümleleri duydum.
İçimde bir sıcaklık yayıldı —
İlk kez, sabır kazanmış gibiydi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

53okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 136