5. bölüm / 78

Ağanın Sessiz Cehennemi

Bölümler 78Şu an: Ağanın Sessiz Cehennemi

Dağların gölgesinde kurulu Şahmaran konağı, görkemi kadar suskunluğuyla da tanınırdı.
O konakta kimse yüksek sesle gülmez, kimse ağlamazdı. Çünkü Ağa evin sessizliğini severdi — o sessizlik, kalbindeki fırtınayı bastırmanın tek yoluydu.

Bahoz Şahmaran, daha yirmi beşine varmadan ağalık yükünü sırtına almıştı. Babasının ölümünden sonra hem toprakların hem de koca bir soyun sorumluluğu onun olmuştu.
Halk, “Bahoz ağa serttir ama adildir,” derdi.
Kadınlar onun bakışından korkar, erkekler sözünü iki etmezdi.
Ama hiç kimse bilmezdi ki Bohaz'ın kalbi yıllar önce bir kadının oyunuyla donmuştu.

---

Berfin…
Güzel, ince sesli, gözleri yeşil bir kadındı.
Zengin bir ailenin kızıydı ama ailesi, Şahmaran ailesinin gücüne yaklaşmak için kızlarını Bahoz’a vermek istiyordu. Bahoz o zaman gençti; ne politikayı bilirdi, ne oyunları. Onun tek derdi toprağına, halkına sahip çıkmaktı.

Berfin’in annesi, yıllardır bu evliliğin peşindeydi.
Köyde yayılan bir söylentiyle başladı her şey.
“Bahoz Ağa, Berfin’le gönül düşürmüş,” dediler.
Oysa Bahoz,o kadının yüzüne bir kez bile bakmamıştı.
Ama söz ağızdan çıkmış, dağlara yayılmıştı bir kere.
Ve Şahmaran soyundan bir ağa, “bir kızın adını kirletti” denilmesine izin veremezdi.

Böylece evlilik, bir mecburiyetin, bir iftiranın üstüne kuruldu.
Bahoz istemeden, kalbini hiç tanımadığı bir kadına verdi.
Düğün büyük oldu, davullar çaldı, ateşler yakıldı.
Ama Bahoz o gece, kendi sessizliğine gömüldü.
Berfin’in bakışlarında sevda değil, zafer vardı.

---

Evliliklerinin ilk aylarında Berfin, herkesin önünde nazik ve uysal görünürdü.
Ama kapılar kapandığında, gözleri buz kesilirdi.
Ağanın çevresindekileri yavaş yavaş kendine bağlamaya başladı. Hizmetçilerden biri “Ağa böyle dedi,” derdi, o da fısıldardı:
“Ben ne dersem o olur. Ağam beni kırmaz.”

Bahoz başta bunlara aldırmadı. Ama zamanla fark etti ki konağın düzeni değişmişti.
Kendisine en yakın olanlar bile artık karısına danışmadan adım atmıyordu.
Berfin, Şahmaran soyunun evini sessizce kendi krallığına çevirmişti.

O ise sustu.
Çünkü töreye göre “kadın evin namusudur.”
Namusun kirlenmesini, kendi içi yansa da dillendiremezdi.

Bir gece, babasının eski dostu olan yaşlı bir adam yanına geldi.
“Bohaz Ağa,” dedi, “ Kadın gölge gibi olmalı; güneşin önüne geçerse, karanlık getirir.”
Bahoz o gece uyuyamadı.
Artık biliyordu: Karısı kendisi için değil, güç için evlenmişti.

Ama iş işten geçmişti.
Berfin, konaktaki her gözün, her kulağın içindeydi.
O günden sonra işleri eline aldı bütün adamları, hizmetçileri emrinde kim varsa değiştirdi.Kendine has adamlarla devam etti. Lakin karısını ne sevebildi nede yanında dumak istedi. Kalbi eridi bitti kendi yalnızlığının içinde küle döndü.
Ne sabah güneşi içini ısıttı, ne dağlarda esen rüzgâr ona huzur verdi.

Her gece odasında yalnız oturur, içinden sadece bir cümle geçerdi:
“İnsanı en çok yakan, güven verdiğin elin zehridir.”

---

Köyde kimse bilmezdi bu gerçeği.
Dışarıdan bakıldığında, Şahmaran konağı ihtişamın simgesiydi.
Ama içeride, iki yabancı aynı sofrada susarak yaşardı.
Berfin’in tek isteği, Bahoz’ın soyunu devam ettirmekti.
Yıllar geçti, çocuk olmadı.
Ve o gün geldiğinde, Berfin’in içindeki zehir yeniden aktı.

O, sadece Şahmaran konağının hanımı olmakla yetinmeyecekti.
Bir “ağa kadını” olarak, istediği her şeyi elde edecekti.

Henüz görmemişti onu, ama bir gün duydu:
“Azad Barzanî’nin kızı, Avjin… Zelal’in kanından, güzelliğiyle köyü susturuyor.”
Berfin’in gözleri o an parladı onu yanıma çekersem iyi olur diye düşündü.
Ama nerden bilebilirdi ki hakkında planlar kurduğu kızın üzerine kuma geleceğini.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

94okunma 3beğeni 2yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Ağanın Sessiz Cehennemi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138