18. bölüm / 78

Göz Göze Bir Sabah

Bölümler 78Şu an: Göz Göze Bir Sabah

Gecenin sessizliği yerini sabahın solgun ışığına bırakmıştı.
Pencerenin aralığından içeri sızan güneş, taş duvarları usulca aydınlatıyor, odanın içinde ince bir sıcaklık dolaşıyordu.
Ben, uykuyla uyanıklık arasında gözlerimi araladım.
Yanımda hâlâ Bahoz Ağa vardı — derin bir uykuya dalmıştı.

Bir an öylece kaldım.
O güçlü, sert görünümlü adamın yüzünde şimdi bir huzur vardı; alnındaki çizgiler yumuşamış, nefesi dinginleşmişti.
Dün geceki o kararlı bakışların yerinde şimdi sadece sessizlik ve güven vardı.

İçimden bir ses, bu anı izlememi söyledi.
Başımı yavaşça yastıktan kaldırdım, saçlarımı geriye ittim.
Güneş ışığı, onun yüzüne düşüyordu — kömür karası kirpikleri, sert çenesine vuruyordu.
Bir kadının sevebileceği kadar gururlu, bir yüreğin dayanabileceği kadar asil duruyordu.

Elim, farkında olmadan hareket etti.
Parmak uçlarımla yüzüne dokunmak istedim — sadece bir an, sadece hissedebilmek için…
Ama tereddüt ettim.
Sonra usulca, korkarak, yanağına değdirdim.
Cildi sıcaktı, kalbim de öyle.

Tam o sırada gözlerini açtı.
Sert ama bir o kadar da sakin bir bakışla bana baktı.
Göz göze gelince elim hâlâ yüzündeydi; çekemedim, sadece donakaldım.

Bahoz, dudaklarının kenarına belli belirsiz bir tebessüm kondurdu.
Sesi sabahın sessizliğini yırtar gibi çıktı, tok ama yumuşaktı:

> “Ne yapıyorsun sen, küçük hanım? Ben uyurken yüzümü mi sayıyordun?”

Birden yüzüm alev alev oldu.
Elimi hızla geri çektim, yorganın altına gizledim kendimi.
Kalbim deli gibi çarpıyordu, ne diyeceğimi bilemedim.

> “Ben… şey… sadece erken uyanmıştım…” diyebildim, kekeleyerek.

Bahoz, omzunu yastığa yasladı, gülümsemeye devam etti.

> “Erken uyanmışsın belli, ama ellerin de erkenden dolaşmaya çıkmış galiba.”

Utancımdan yüzümü kapattım, o ise gülümsemeyi kesmedi.
Kandil ışığının yerini alan sabah ışığında, Bahoz’un gülüşü odayı doldurdu.
Sertliğinin ardında bir sıcaklık, bir oyunbazlık vardı.

> “Utanma Avjin,” dedi sonunda. “Burası senin evin, ben de senin kocan. Artık yüzümden korkmana gerek yok.”

Yavaşça başımı kaldırdım, gözlerime yine o ciddiyetle baktı ama bu kez içinde bir şefkat vardı.
O an anladım; Bahoz Ağa sadece güçlü bir adam değil, aynı zamanda kalbini göstermeyi bilen biriydi — nadiren de olsa.

Ben utangaç bir gülümsemeyle karşılık verdim,
O elini uzatıp saçımı okşadı, parmak uçları alnımdan bir tutam saçı geriye itti.

> “Git hazırlan, kahvaltıya inelim,” dedi. “Yoksa Dilan gelir seni kaldırır, o zaman daha çok utanırsın.”

Kahkaha atarak ayağa kalktı,
Ben ise yorganın altında hâlâ yüzüm kıpkırmızı, kalbim ise karmakarışıktı.

O sabah, Şahmaran konağında ilk kez bir kadın gibi değil, bir eş gibi hissettim kendimi.
Ve Bahoz’un gülüşü, günün geri kalanında kulağımda yankılandı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

63okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Göz Göze Bir Sabah

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 136