26. bölüm / 78

Küller Arasında

Bölümler 78Şu an: Küller Arasında

Konağın bütün ışıkları sönmüştü.
Avluda yalnızca kandillerin solgun alevi yanıyordu.
Ama o alevler bile Berfin’in odasında duyulan sessiz hıçkırıkları saklayamıyordu.

Kapı aralık, perdeler kapalıydı.
Berfin yatağın kenarında oturuyordu,
elleri titrek, gözleri kıpkırmızı…
Bir yandan kendi kendine konuşuyor, bir yandan aynadaki yansımasına bakıyordu.

> “Ben bu konağın hanımıydım… herkes bana ‘Berfin Hanım’ derdi.
Şimdi ne oldum? Bir kenara itilmiş bir kadın mı?
Onun elini tuttu, onu korudu… beni değil…”

Sesi boğuldu.
Yıllarca biriktirdiği gurur, o aynada paramparça olmuştu.
Bahoz’un sessizliği, Avjin’in sabrı, hepsi birer hançer gibi saplanıyordu içine.

Kapı hafifçe tıklandı.
Heja Hanım içeri girdi — elinde bir örtü, yüzünde hem yorgunluk hem hüzün vardı.

> “Kızım…” dedi alçak sesle.
“Yine ağlıyorsun.”

Berfin başını çevirdi.

> “Ağlamayayım da ne yapayım anne?
O kadını getirdin bu eve, sonra da bana ‘sabret’ dedin.
Sabır nereye kadar?”

Heja Hanım yaklaşıp yanına oturdu.

> “Ben seni gelin aldığımda senin gözlerin de Avjin’in gözleri gibiydi — masum.
Ama sen yıllar geçtikçe bu konağın soğukluğunu içine aldın.
Kızım, Bahoz seni sevdi.
Ama sevgi, nefretle bir arada kalmaz.”

Berfin dişlerini sıktı.

> “Ben sadece onu kaybetmemek istedim.
O kız geldi, her şey değişti.
Artık gözleri bana değil, ona bakıyor.”

Heja Hanım iç çekti.

> “Belki de gözleri hep birine değil, bir huzura bakıyordur.
Sen o huzuru yıllar önce bıraktın, Berfin.”

Bir sessizlik oldu.
Berfin’in gözyaşları yanaklarından süzülüp eteğine düştü.

> “O kızı istemiyorum anne.
Onu bu evden göndereceğim.
Ne yaparsam yapayım, ağam yine bana dönecek.”

Heja Hanım başını yavaşça salladı.

> “Yanılıyorsun kızım.
Çünkü bir kadın, başka bir kadını yakarak sevgi kazanamaz.
Ateşle oynayan, sonunda kendi küllerinde kalır.”

Berfin başını kaldırdı, gözlerinde hem nefret hem kırgınlık vardı.

> “Ben kül olsam da fark etmez.
Yeter ki o kız yanmadan duramasın.”

Heja Hanım bir an sustu — o söz, bir annenin kalbini deldi.
Ayağa kalktı, kapıya yönelirken sadece şunu söyledi:

> “Sen bu evin hanımıydın, Berfin.
Ama hanım olmak sadece giydiğin ipeklerle değil, kalbinde taşıdığın merhametle olur.
Onu kaybedersen, Bahoz değil… Allah bile senden yüz çevirir.”

Kapı kapandı.
Berfin aynadaki yansımasına tekrar baktı.
Ağlamayı kesti.
Yüzünde donuk bir ifade belirdi — içinde hem pişmanlık hem intikamın kıvılcımı vardı.

> “Ben Şahmaran Konağı’nın Berfin’i’yim,” diye fısıldadı kendi kendine.
“Ve bu savaş daha bitmedi."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

48okunma 2beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Küller Arasında

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 139