8. bölüm / 78

Töreye Meydan Okuyan Baba

Bölümler 78Şu an: Töreye Meydan Okuyan Baba

O gece alınan karar köyde yankılandı.
Şahmaran Aşireti Barzanî’nin kapısından kız isteyip eli boş dönmemişti ama, içlerinde bir ağırlık vardı.
Çünkü Azad Barzanî’nin öfkesinin sınırı yoktu.

Ertesi sabah, konakta sessizlik hakimdi.
Avjin, babasının yüzüne bakamıyor, odasına kapanmış ağlıyordu.
Kadınlar fısıltıyla konuşuyordu:

> “Azad Ağa kabul etti ama kalbi razı değilmiş.”

Öğleden sonra Azad Ağa, haber saldı:
“Şahmaranlar gelsin, bir çift sözüm var.”

---

Akşamüstü, Bahoz Ağa ve annesi Heja Hanım yeniden konağa geldiler.
Bu defa ortam daha resmiydi.
Aşiretin büyükleri, ileri gelenler, imam, köyün yaşlıları salonda yerini almıştı.
Ocakta ateş yanıyor, duvarlardaki gölgeler titriyordu.

Azad Barzanî baş köşeye oturdu.
Sert bir sessizlikten sonra, kalın sesi odayı doldurdu:

> “Benim kızımın anasının canına mal olmuş bir doğumu var. O kız, benim evimin tek nefesi. Töreye söz verdim, ama töre benim evladımın onurundan üstün değildir. Eğer bu evlilik olacaksa, öyle sessiz sedasız olmayacak. Benim kızım kuma olsa bile, düğünü birinci gelin düğünü gibi yapılacak!”

Oda buz kesti.
Heja Hanım kaşlarını çattı, ama bir şey demedi.
Azad devam etti:

> “Ya kızımın adını tüm doğu duyacak, ya da bu iş burada biter. Benim kapımdan başı öne eğik bir gelin çıkmaz. Töreyi de, erkeği de tanırım. Ama bu sefer ben şart koşuyorum.”

Bu sözler, yıllardır kimsenin Azad Ağa’dan duymadığı kadar meydan okuyan sözlerdi.
Bahoz başını kaldırdı, babasının sert bakışlarına karşı dimdik durdu.
O an, iki erkek arasında sessiz bir saygı doğdu.

Bahoz yavaşça ayağa kalktı.
Sesi sakindi, ama içinde hem töreye bağlılık hem de bir erkek sözü vardı:

> “Azad Ağa, senin kızın benim gözüme değil, yüreğime değdi. Senin sözün başım üstüne. Doğuda görülmemiş bir düğün olacak. Davullar sadece Barzanî’de değil, tüm Hakkari’de, Mardin’de, Botan’da çalacak.
Söz veriyorum — düğün öyle bir düğün olacak ki, Avjin’in adı gökyüzüne yazılacak.
İki gün sonra söz merasimi yapacağız. Ondan sonra hazırlıklar başlar.”

Azad Ağa başını eğdi, sakalının altından belli belirsiz bir tebessüm geçti.
Kızını ezdirmemişti — en azından adını.
“Öyleyse,” dedi, “kızımın alın teri, gözyaşı değil; onuru olsun çeyizi.”

Heja Hanım sessizce oğluna baktı.
Bahoz’un sesinde bir kararlılık, yüzünde tuhaf bir dinginlik vardı.
Belki de ilk kez, bir erkeğin gururu ile bir babanın onuru aynı masada birleşmişti.

---

Gece dağların ardına çekilirken, köydeki davulculara haber salındı.
“Hazırlanın, iki gün sonra Barzanî konağında söz var.”

Kadınlar telaşla kumaş seçiyor, erkekler davet listesi yapıyor, köyde heyecan dalga dalga yayılıyordu.
Ama Avjin’in odasında sessizlik hakimdi.
Duvarda asılı, annesinin eski yazması rüzgârla kıpırdandı.
Kız, aynaya baktı — gözleri doluydu.

“Babam gururumu korudu,” dedi fısıltıyla.
“Peki, kalbimi kim koruyacak?”

Ve o gece, gökyüzü karla karışık ağladı.
Doğu’da yeni bir düğün hazırlanıyordu.
Ama herkes biliyordu…
Bu düğün, bir gelinin değil; bir kaderin düğünü olacaktı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

79okunma 2beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Töreye Meydan Okuyan Baba

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 136