38. bölüm / 78
Okyanus Ve KülSessiz Fırtına
Bölümler 78Şu an: Sessiz Fırtına
- 1 Avjinin Doğduğu Gece304 kelime
- 2 Sessiz Yas327 kelime
- 3 Annesiz Büyüyen Kız372 kelime
- 4 Zelalin Kopyası415 kelime
- 5 Ağanın Sessiz Cehennemi498 kelime
- 6 Kaderin Kurduğu Sofra492 kelime
- 7 Kuma İsteme Gecesi458 kelime
- 8 Töreye Meydan Okuyan Baba431 kelime
- 9 Söz Gecesi444 kelime
- 10 Şahmaran Konağında Fırtına367 kelime
- 11 Gelin Gidiş366 kelime
- 12 Konağa İlk Adım325 kelime
- 13 İmam Nikahı536 kelime
- 14 Avjinin Gözünden Düğün375 kelime
- 15 İlk Gece388 kelime
- 16 Konağa Alışma389 kelime
- 17 Bahoz Ağanın İlgisi353 kelime
- 18 Göz Göze Bir Sabah383 kelime
- 19 Sessiz Kabul586 kelime
- 20 Konağın Sessiz Telaşı560 kelime
- 21 Misafir504 kelime
- 22 Bir Hanımın Doğuşu452 kelime
- 23 Gündüzün Sessiz Fırtınası338 kelime
- 24 Ateşin Bedeli610 kelime
- 25 Yanığın Sessizliği426 kelime
- 26 Küller Arasında363 kelime
- 27 Bir Kadının Kalbine Dokunan Sessizlik572 kelime
- 28 Gece Baskını558 kelime
- 29 Yeni Düzenin İlanı685 kelime
- 30 Küller Ve Yeni Günler308 kelime
- 31 Gölgeden Gelen Rüzgar350 kelime
- 32 Konağa Dönmeyen Sessizlik402 kelime
- 33 Gülün Mesajı429 kelime
- 34 Gece Misafiri420 kelime
- 35 Berfinin İzleri508 kelime
- 36 Yaman’ın İhaneti482 kelime
- 37 Tuzak533 kelime
- 38 Sessiz Fırtına409 kelime · Okuduğun bölüm
- 39 Nar Ağacının Gölgesinde492 kelime
- 40 Zelal’in Gölgesi489 kelime
- 41 Kalbinde Sakla212 kelime
- 42 Sözün Küllerinden312 kelime
- 43 Sessizlikteki Dualar245 kelime
- 44 Paylaşılan Hatıralar197 kelime
- 45 Yeniden Bir Olmak411 kelime
- 46 Seninle Yeni Başlangıç341 kelime
- 47 Güne Dokunan Eller322 kelime
- 48 Yola Düşen Kalpler384 kelime
- 49 Nehir Kıyısında311 kelime
- 50 Gün Batımının Sözü339 kelime
- 51 Sana Doğru298 kelime
- 52 Kalbe Dönüş370 kelime
- 53 Aynı Nefesin İçinde350 kelime
- 54 Yıldızların Altında319 kelime
- 55 Sabahın Kalbinde404 kelime
- 56 Sessizliğin İçinde Kalanlar359 kelime
- 57 Soğuk Gülümseme346 kelime
- 58 Eski Dostun Gölgesi466 kelime
- 59 Yarım Kalan Söz246 kelime
- 60 Külün Altındaki Gerçek309 kelime
- 61 Gerçeğin Bedeli369 kelime
- 62 Sessiz Fırtına426 kelime
- 63 Adı Konmayan Mesafe329 kelime
- 64 Zelalden Kalanlar295 kelime
- 65 İçten İçe Yanmak342 kelime
- 66 Saklı Geçmiş336 kelime
- 67 Geceden Sonra313 kelime
- 68 Biz Olma Vakti284 kelime
- 69 Kaderin İlk Adımı356 kelime
- 70 Resmi Nikah306 kelime
- 71 Geceyi Susturan Kalp270 kelime
- 72 Hanım Ağa260 kelime
- 73 Güzel Günler210 kelime
- 74 Yeni Hayatın Haberi442 kelime
- 75 Gelecek İçin453 kelime
- 76 Küçük Mucizeyi Paylaşmak263 kelime
- 77 Yeni Soy Yeni Umut226 kelime
- 78 Küllerden Doğan Okyanus Final465 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Berfin, sabahın gri ışıklarıyla uyanmadı o gün — zaten hiç uyumamıştı.
Şehrin gürültüsü dışarıda sürerken, onun odasında bir sessizlik hâkimdi.
Masadaki kahve kupası çoktan soğumuş, defterin sayfaları gece boyunca çevrilmekten kıvrılmıştı.
Telefonu elindeydi.
Ekranda Yaman yazıyordu.
Aramaya cesaret edemedi ama sonunda dayanamadı, tuşlara bastı.
Bir… iki… üç kez çaldı.
Sonunda o titrek, pişman sesi duydu:
— “Berfin Hanım…”
— “Ne oldu?” dedi Berfin sert bir sesle. “Konağın içinden haber ver. Avjin o notu gördü mü?”
Yaman bir an sustu, sonra kelimeler boğazına takıla takıla çıktı:
— “Her şeyi biliyor. Beni yakaladı. Ama… Bahoz Ağa’ya söylemedi.
Sadece bana bir not verdi. Onu götürmemi istedi.”
Berfin’in kalemi elinden düştü.
— “Ne notuymuş o?”
— “Affettiğini söyledi. Ama unutmadığını da…”
Bu cümle, Berfin’in kalbine saplanan bir hançer gibi oldu.
Birden ayağa kalktı, odanın içinde bir ileri bir geri yürüdü.
Perdeyi araladı, dışarıya baktı.
Sokak bomboştu, yağmur yeni başlamıştı.
> “Affetmiş ha…” diye mırıldandı kendi kendine.
“O kadının merhameti bile hesaplı.”
Derin bir nefes aldı, sinirle saçlarını geriye attı.
Sonra sandalyesine oturdu, defterini açtı ama bu kez yazmadı.
Sadece baktı.
Sanki kelimeler bile artık ona itaat etmiyordu.
Uzun bir sessizlikten sonra kendi kendine konuştu:
— “Hemen saldırmak aptallık olur.
O şimdi beni bekliyor… her adımımı izleyecek.
Benim yapmam gereken… sessiz kalmak.”
Kalemi yeniden eline aldı, defterin ortasına tek bir cümle yazdı:
> “Sessizlik, intikamın en keskin bıçağıdır.”
Sonra sayfayı kapadı, defteri çekmeceye koydu.
Masadan kalktı, aynaya baktı.
Yüzünde ilk kez öfke değil, kararlılık vardı.
— “Bazen beklemek, saldırmaktan daha güçlüdür.
Avjin, senin nefesini bile duymayacağım bu kez.
Ama unuttuğun anda… gölgeni bile yakarım.”
---
Aynı anda Şahmaran Konağı’nda...
Avjin, avludaki nar ağacının altında oturuyordu.
Elinde küçük bir kâğıt vardı — Berfin’in kokusunu hâlâ taşıyan o ilk not.
Kâğıdı parmaklarının arasında çevirdi, sonra avuçlarının arasında ufalayıp toprağa bıraktı.
Bahoz uzaktan onu izliyordu.
Yaklaştı, yanına oturdu.
— “Yine düşüncelisin,” dedi sessizce.
— “Bazı sessizlikler var Bahoz,” diye yanıtladı Avjin.
“İnsanı rahatlatmaz, sadece bekletir.”
Bahoz başını eğdi.
— “Berfin mi?”
Avjin gülümsedi, ama o gülümseme hüzünlüydü.
— “Henüz kaybetmeyi kabullenmedi. Ama en tehlikeli an, işte tam bu bekleme anıdır.”
Bahoz onun elini tuttu.
— “Korkmuyor musun?”
Avjin gözlerini uzaklara dikti.
— “Korkmak mı? Hayır.
Çünkü kim susuyorsa, o plan yapıyordur.”
---
Ve o anda, şehirde Berfin pencereye yaklaşıp sigarasını söndürdü.
Gözleri soğuktu.
Yağmurun altında, aşağıdaki sokakta yürüyen insanlara baktı.
Hiçbirinin bilmediği bir savaş başlamıştı — görünmeyen, sessiz, ama çok tehlikeli bir savaş.
> “Bekle Avjin,” dedi kendi kendine.
“Senin sessizliğini benden iyi oynayan biri var artık.”
Bölüm etkileşimi