52. bölüm / 78

Kalbe Dönüş

Bölümler 78Şu an: Kalbe Dönüş

Sabah güneşi konağın avlusuna düşerken, hava hafif bir serinlik taşıyordu. Bahoz arabayı tam kapının önüne çektiğinde, hizmetliler çoktan sabah işlerine başlamıştı. Dilan mutfaktan gelen sesleri duyarak başını pencereden uzattı, ardından gözleri Bahoz’la Avjin’e takıldı.

Avjin’in yüzünde alışılmadık bir dinginlik vardı. Her zamanki çekingen hali gitmişti, yerini içten bir huzura bırakmıştı. Bahoz’un ise bakışları artık farklıydı — yumuşamıştı.
Dilan bu hali görünce kaşlarını hafifçe kaldırdı, gülümsemesini gizleyemedi. “Demek ki nehir havası iyi gelmiş,” diye fısıldadı kendi kendine.

Heja Ana ise bahçedeki taş yolda yürürken onları fark etti. Gözlerini kısarak bir süre ikisine baktı. Bahoz, Avjin’in elindeki şalı düzeltirken gözleriyle bir an fazla tutundu. O küçük anı kimse fark etmedi sandılar, ama Heja Ana’nın dikkatinden hiçbir şey kaçmazdı.

“Sabahınız hayır olsun,” dedi yaşlı kadın, yüzünde bilgece bir tebessümle.
Bahoz başıyla selam verdi, “Hayırla, ana.”
Avjin de saygıyla eğildi, “Günaydın Heja Ana.”

Heja Ana onların yanına geldi, elini Avjin’in koluna koydu.
“Yüzün başka parlıyor kızım,” dedi. “Bir gece insanın kalbini böyle mi değiştirir?”

Avjin mahcupça gülümsedi, gözlerini kaçırdı.
“Belki de sabah güneşi iyi geldi,” diyebildi sadece.

Bahoz ise bu söze hafifçe gülümsedi, ama sessiz kaldı.
Heja Ana’nın bakışları arasında bir şey vardı — hem merak hem de bir anlık memnuniyet.
Sanki uzun zamandır beklediği bir şeyin kıpırtısını sezmiş gibiydi.

Konağın içine girdiklerinde herkes kendi işine dönmüş gibiydi ama fark edilen küçük şeyler vardı:
Avjin’in mutfağa girdiğinde şarkı mırıldanması,
Bahoz’un gün boyunca birkaç kez istemsizce onun olduğu yöne bakması,
ve aralarında artık söze gerek kalmayan bir sıcaklık.

Dilan, tepsiyi taşırken Avjin’e yanaştı, hafif bir sesle sordu:
“Ne oldu size dün? Sanki bambaşka gelmişsiniz.”

Avjin başını hafifçe öne eğdi, gülümsemesi dudaklarının kenarında asılı kaldı.
“Hiç… sadece içimde bir şey değişti.”

Dilan’ın gözleri parladı. “O şeyin adı belli ama sen demiyorsun,” dedi alaycı bir gülümsemeyle.

O sırada Bahoz odadan geçerken, bir an için durdu ve göz göze geldiler.
Ne Dilan konuşabildi, ne Avjin.
Sadece kısa bir bakış — ama içinde binlerce sözcük saklıydı.

Heja Ana uzaktan onları izliyordu; yüzünde sessiz bir onay ifadesi vardı.
“Demek sonunda gönül yolunu buldu,” diye mırıldandı.

O gün konağın içinde bir sessizlik vardı, ama bu kez o sessizlik alışılmış soğukluktan değil, kalpten gelen bir sıcaklıktan doğuyordu.
Kiminse farkında olmadan attığı her bakış, her gülümseme,
yeni doğan bir sevdanın ilk sabahını fısıldıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

18okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kalbe Dönüş

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 139