51. bölüm / 78

Sana Doğru

Bölümler 78Şu an: Sana Doğru

Sabahın ilk ışıkları nehrin üzerindeki sisin arasından süzülüyordu.
Toprak yol, gece yağmurundan sonra hafifçe nemlenmişti; her adımlarında çamurun yumuşak sesi duyuluyordu.
Bahoz, elindeki montu Avjin’in omuzlarına yerleştirdi.
“Üşüdün,” dedi kısaca.

Avjin başını kaldırmadan, sadece hafif bir tebessümle karşılık verdi.
“Alışkınım,” dedi.
Ama aslında o sabah hiçbir şeye alışık değildi; içindeki her şey yeniydi.

Nehrin kenarında geçen gece, kalbinde bir kapı açılmış gibiydi.
Bahoz’un sözleri, dokunuşları, sessizliği bile Avjin’in içine işlemişti.
Artık yalnız olmadığını, hatta ilk defa biriyle aynı yönde yürüdüğünü hissediyordu.

Bahoz, arabayı çalıştırdı.
Yol boyunca ikisi de konuşmadı; ama sessizlik aralarına duvar örmüyordu artık.
Aksine, bu sessizlik onları birbirine yaklaştırıyordu.

Konağın taş duvarları uzaktan görünmeye başladığında, Avjin derin bir nefes aldı.
Bir yanıyla huzurlu, bir yanıyla tedirgindi.
O duvarların içinde hâlâ gölgeler vardı; ama bu defa yanında ışık taşıyan biri de vardı.

Bahoz, arabayı yavaşça avluya çekti.
Motor sustuğunda, kuş sesleri duyuldu.
Avjin kapıyı açmadan önce, Bahoz’un elinin direksiyonda sıkılıp gevşediğini fark etti.

“Avjin…” dedi Bahoz, sesi biraz kısıktı.
Avjin dönüp baktı.
“Evet?”

Bahoz kısa bir an sustu, sonra gözlerini onun gözlerinde sabitledi.
“Dün gece… orada, o nehir kenarında… ben uzun zamandır unuttuğum bir şeyi hatırladım.”

Avjin’in kalbi hızlandı.
“Ne?” diye sordu sessizce.

“Birine güvenmenin nasıl bir şey olduğunu.”

Avjin’in dudakları titredi, ama gülümsemeden edemedi.
“Bunu duymak… güzel,” dedi.
Sonra yavaşça kapıyı açtı, inmeden önce ekledi:
“Ben de birine inanmanın hâlâ mümkün olduğunu hissettim.”

Bahoz, onun ardına kadar açık kapısına baktı bir süre.
Avjin, konağın taş basamaklarına adım attığında dönüp bir kez daha ona baktı.
Göz göze geldiler.
Aralarında bir söz söylenmedi — ama her şey söylenmiş gibiydi.

O sabah, güneş konak duvarlarını ısıtırken,
iki kalp arasında ince ama güçlü bir bağ kurulmuştu.
Ne sesle, ne sözcükle; sadece bakışla, sadece sessizlikle…

Artık ikisi de biliyordu:
Bir nehir kenarında başlayan o huzurlu sessizlik,
konakta da yankılanmaya devam edecekti.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

19okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Sana Doğru

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138