70. bölüm / 78

Resmi Nikah

Bölümler 78Şu an: Resmi Nikah

Sabahın ışığı yerini günün kalabalığına bırakmıştı.
Bugün, hayatımın geri kalanını belirleyecek gündü.
Aynaya baktım; gözlerim ilk kez korkudan değil, umutla parlıyordu.
“Hazırsın, Avjin,” dedim kendi kendime. “Bu kez kimse seni susturamayacak.”

Bahoz, kapının önünde bekliyordu.
Elinde sade bir çiçek buketi vardı.
“Bu kadar gergin olma,” dedi, gülümseyerek.
“Ben senin yanındayım.”

Birlikte şehirdeki küçük nikah dairesine gittik.
Ne süslü elbiseler, ne kalabalık vardı.
Sadece biz vardık… ve ikimizin elleri, birbirine kenetlenmişti.

Nikah memuru dosyasını açarken kalbim göğsümden çıkacak gibiydi.
Bahoz elimi tuttu, başını bana eğdi.
“Hazırsan, ben de hazırım.”
“Hazırım,” dedim, gözlerim dolarak.

İsimlerimiz söylendi, kalem uzatıldı.
Elim titredi, ama o anda Bahoz’un eli üstüme geldi.
Birlikte imzaladık.
Kâğıt üzerindeki mürekkep, artık bir bağa dönüşmüştü — gizli değil, gerçek bir bağa.

Nikah bittikten sonra dışarı çıktık.
Güneş tam tepemizdeydi.
Bahoz kahkaha attı, ben de ona katıldım.
Birbirimizi yıllardır tanıyormuşuz gibi gezdik o gün; nehir kenarına indik, sokaklarda dolaştık, kimseye aldırmadan gülümsedik.
O kadar huzurluydum ki, içimde yıllardır taş gibi duran yük sanki eriyip gitmişti.

Akşam olduğunda konağa döndük.
Mutfaktan yemek kokuları geliyordu, herkes sofradaydı.
Dilan, Heja Ana, hatta işçiler bile oradaydı.
Bahoz elimi tuttu, sofraya doğru yürüdü.
Konuşmaya başlamadan önce gözlerim titredi, kalbim boğazıma düğümlendi.

Ama Bahoz elimi sıktı.
“Birlikteyiz,” der gibi baktı bana.

Sonra sessizliği o bozdu:
“Bugün… Avjin’le evlendik.”

O an odadaki her şey durdu.
Kaşık sesleri kesildi, herkes nefesini tuttu.
Dilan’ın gözleri doldu, Heja Ana başını eğdi, sonra yavaşça gülümsedi.
Kimseden öfke gelmedi, sadece uzun bir sessizlik ve ardından derin bir nefes.

Avjin olarak ilk kez başımı kaldırdım.
“Artık saklanmayacağız,” dedim, yavaş ama kararlı bir sesle.
“Biz seçtik birbirimizi.”

Bahoz gülümsedi, elimi bırakmadı.
O an sofradaki herkesin bakışında şaşkınlık kadar kabulleniş de vardı.

O gece, sofrada sadece yemek değil, yıllarca beklemiş bir huzur da vardı.
Ben artık gizlenen, korkan bir kuma değildim.
Artık Avjin’dim —
Ve Bahoz Ağanın yanında, kendi adımlarıyla yürüyen bir kadın.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

20okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Resmi Nikah

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 139