Onuncu Bölüm

‘Kimseyi kontrol edemezsiniz, sadakat içten gelir.’

Yunus Sarıtaş..
Kimdi bu isim ve Halil komiserin kazayla bu ismin ne alakası vardı?
Erva'yı sarsarak sesimi duyurmuştum nihayet, ruhu çekilir gibi aniden uyandığında otobüsün de ışıklarının yanması ve durması bir oldu.
İlk molaya gelmiştik..
Yunus'un uyuyup uyumadığıyla ilgilenmezken ayaklanmak istediğimde Erva kaşlarını çatarak az önceki olayı algılamaya çalışır gibiydi.
Telefonu çıkarıp kontrol ettikten sonra bana baktı ve bir şey kaçırmış gibi etrafa bakınmaya başladı.
“Yunus Sarıtaş dedi.. Ahmet aradı ama benim o an beynim çalışmadığı için tam olayı çözemedim, en olmadık yerde olacak iş mi bu?” Eliyle kafasına vurmak üzereyken kolundan tutup sakinleştirmeyi denedim.
Hep olayların içinde yer alıp analizci kimliğiyle çözerek başarılı olduğu için, bu olayda kendine çok kızıyordu.
“Molaya geldik, ararsın çözersin olur…” Cümlemi tamamlayamadan Erva'nın yanında başımızda dikilen Yunus'un sesiyle ağzım açık kaldı.
“Yunus Sarıtaş’ı mı arıyorsun bacım, ne kazası?” Erva alttan ters ters bakarken elinin tersini göstererek konuştu. “Tersimdesin birader, sen kim olarak benim olaylarıma karışır oldun?” Erva'yı tutamadan çoktan ayaklanmış Yunus'la burun buruna gelmişti.
Siktir..
Yunus gözlerini tavana dikip derin bir nefes aldı ve şoke eden cümleyi kurdu.
“Yunus Sarıtaş olarak pek memnun olamadım bacım,” Cebinden kimliğini gösterdiği gibi Erva'nın âdeta nutku tutulmuş gibi kaşlarını havaya kaldırdı. “Ayrıca beni kime benzettiğini de anladım..” Dudaklarını birbirine bastırıp orta kapıdan iner gibi yapıp bakışlarını bana döndürdü ve saniyelik bir zaman diliminde tek gözünü kırparak hızlı adımlarla gitti.
Midemde hissettiğim tuhaf hisle Erva'nın tam önümü kesmesi bir oldu. “O sana mı o bakışı atıp göz kırptı?” Dilim hiç karşılaşmadığım şekilde tutukluk yaptığında kafamı sallayarak otobüsten hemen indim.
Soğuk havanın bana acilen çarpması lazımdı.
Arkamdan hızına yetişen Erva koluma girer girmez, “Lan bu Yunus sana çok pis yanık..” Dudağını ıslatarak yandan bakış attım. “O bana yanık oluyorsa sen de Yunus'a mı yanık oluyorsun demek oluyor bu Ervoş?” Ağzından tiz bir ne nidası çıkarken yarım ağızla gülüş attım.
“Neyse bunları sonra konuşalım, ben şu Ahmet'i bir arayayım..” Konuyu U dönüşüyle değiştirdiği an aklıma tekrardan Yunus'un düşmesi bir oldu.
Durduk yere aklımda yer ediniyordu lavuk.

Çay içmek için masaya oturduğumuzda Erva'nın telefon konuşmasını dikkatle dinledim. “Lan Ahmet, ne olmuş oğlum Halil komisere? Sen dedin bir şeyler ben algılayamadım.” Erva'nın dikkatli okuyan gözleri dışarıya kaydığında tek kaşını kaldırdı. “O nasıl olmuş bee öyle, neyse olan olmuş.” Dudağını büzüp saçını kaşıdıktan sonra bana bakış atarak sorduğu soruya nedensizce kulaklarımı açtım.
“Yaa bu Yunus kim, komiserle ne bağlantısı var?” Kafasını eğip, “Komiserin soyadı mı? Sarıtaş,” dedi ve bir süre sonra gözleri yuvalarından çıkacak gibi büyüdü.
Ağzı da açılırken kaşları havalandı ve sanki o an aklına jeton düşmüş gibi konuştu.
“Haa ondan ben o kadar benzettim, oha anasını satayım. Biz kimlere düşmüşüz?” Telefonu sonlandırdıktan sonra benim hesapladığıma göre uzun bir süre duyduklarının etkisinden çıkamadı ve bomboş şekilde dışarıyı izledi.
“Erva, ne duydun la?” Elimi yüzüne doğru sallarken bakışlarını hiçbir yere çevirmiyor aynı duruyordu.
Endişelenmeye başladığımda yanağına hafifçe tokat geçirdim, geçirdiğim gibi elimi refleksle kavrayıp ters çevireceği sırada bastığım çığlıkla serbest bıraktı.
“Lan öküz müsün Erva sen? Yuh lan! Al kolumu sadakam olurdu sana..” Tuttuğu kolumu sıvazlarken oflayarak bana baktı.
“Ay bacım çok özür dilerim, bir an meslek şeyine geçtim. Dalmışım da..” Alay ve imayla karışık yüz ifadesi yaptığımda çayları hâlâ içmediğimizi fark ettim ve tek seferde içtiğim gibi bitirdim.
“Neye daldın?” Sorduğum sorudan sonra gözlerimle çayı içmesini işaret ettiğimde, içmeden ayaklandı.
Pardon?

Bizim otobüsün kalkış saatini geldiği için otobüsün arka kapısından çıkarken, Erva beni çekiştirerek koltuğa fırlatır gibi attı., “Sıçarım şimdi sana hee, ne bu bee hiçbir bok anlatmaz, saldırır fırlatır..” diye yükseldiğimde kolunu sertçe kavradım. “Sen benimle ne geçiriyorsun?” Hâlâ ağzını bıçak açmazken gözlerim Yunus'un varlığını kestiği an istemsizce gözlerim ona kayıyordu.
Erva yakamdan tutup kulağıma fısıldayarak duyduklarını bir bir anlattı.
“Bu Halil komiserin soyadı Sarıtaş idi, Yunus Sarıtaş ile öz kardeşlermiş.” Gözlerim olayın şokuyla titrerken yüzümü buruşturdum.
Pardon, ne?
Sessiz kalmak istediğimde kazanın nasıl olduğunu da anlatmaya başladı.
“Adana yolunda bariyere çarpmış, neyseki sadece kolundaki kas zedelenmiş. Gözüne de bir civa mı ne sıçramış sanırım..” Son söylediğiyle aklıma Yunus'un gözü ve onun kardeş oldukları geldi.
“Sen benim soy ağacımı mı araştırıyorsun bacı?” Arkamdan içimi titreten sesi duyduğum gibi korkudan damağımı tutmak zorunda kalmıştım.
Erva kafasını arkaya çevirip net bir şekilde konuştu. “Senin kardeşin benim çocuk polis şubesinde komiserim oluyor birader, onun kaza haberi kuşlar tarafından ulaştı da.. Gerçi sen daha iyi bilirsin.” Yunus'un bakışları duyduklarıyla şaşkınlık geçirirken öksürdü.
“Senin komiserin vay bee, ne yanıktır sana. Çok sever o böyle tipleri. Ama şöyle bir sorun var ki, o benim kardeşim falan değil. Kan bağımız olabilir ama yüzüne bakmam, bana yaptıklarından dolayı.” Her konuşmasının sonunda ya da başında benimle göz teması kurduğu an kalbim çarpıntı yapıyordu.
“Anan sevsin o tipleri senin yaarr…” Konuşmasının devamını duymak istemediğim için elimle ağzını kapatmak zorunda kaldım.
Çaresizce gözlerime bakarken zoraki gülümseyle Yunus'a bakmak zorunda kaldım, çünkü sürekli onun radarındaydı beynim.

Elime tükürerek kurtulmayı başardığında Erva'nın Yunus'a tiksinerek bakışını yakaladım.
“Senin sol gözüne kim ne yaptı lan, ne izi o harbiden?” Konuyu her zaman yaptığı gibi dönüşü olmayan yollara sokarken hâlinden memnundu.
“Kimin yaptığını söylersem Gökyüzü’m rahatsız olur, takma sen beni kafana.” Saliyelik anda telefonuma bakayım dedim ve duyduğum sözle Erva'nın kısılan gözleri benimle Yunus'un arasında gidip geliyordu.
Yine Gökyüzü’m demişti..
Bilerek yapıyordu işte.
“Yunus sen benim bacıma çok pis koşuyorsun haa haberin olsun, yakanı bırakmam.”
Kaşlarım rahatsızca çatılırken kaşlarımın altından dudağımı büzerek ikisine de baktım.