99. bölüm / 112

96. Kız Kardeş

Bölümler 112Şu an: 96. Kız Kardeş

Bölüm 96 – Kız Kardeş
Geçitte geçirdiğim geceler artık eskisi kadar yalnız değildi.Çünkü artık Kamela vardı.Ve o gece, ilk kez ona hiç düşünmeden gülümsedim.“Bugün hiçbir anahtar aramayacağız.”Kamela şaşkınlıkla başını eğdi.“Peki ne yapacağız?”Elini tuttum.“Bugün sadece kardeş olacağız.”Sözlerimi duyunca gözleri büyüdü.“Kardeş…”Sanki bu kelimeyi ilk kez biri onun için söylemişti.“Ben…”“…hiç kardeşim olmadı.”Gülümsedim.“Benim de kız kardeşim hiç olmadı.”“Demek artık oldu.”Kamela’nın gözleri doldu.Sonra usulca başını salladı.“Artık oldu.”İlk durağımız şatonun mutfağıydı.“Gerçek dünyada annemle bazen pasta yapardık.”Kamela merakla bana baktı.“Pasta mı?”“Bugün sana öğreteceğim.”Malzemeleri karıştırmaya başladık.İlk dakikalarda her şey yolundaydı.Sonra un torbasını aynı anda tutmaya çalışınca…Koca torba havaya uçtu.Bembeyaz un bulutu mutfağı kapladı.Kamela’nın saçları…Benim yüzüm…Masalar…Her yer un olmuştu.Birbirimize baktık.Ve aynı anda kahkahalara boğulduk.Tam o sırada kapı açıldı.Rüyadaki Aras içeri girdi.Bizi görünce olduğu yerde kaldı.Mutfağın her yanı un içindeydi.Kamela’nın burnunun ucunda bile un vardı.Aras kahkaha atmamak için kendini zor tuttu.“Ben…”“…hiçbir şey görmedim.”Dedi ve gülerek kapıyı kapattı.Pastamız biraz yamuk olmuştu.Bir tarafı çökmüştü.Üzeri de eğriydi.Ama ikimiz de dünyanın en güzel pastasını yapmışız gibi gururla yedik.Kamela ilk lokmayı alınca gözleri parladı.“Bu…”“…gerçekten çok güzel.”“Çünkü birlikte yaptık.”Sonra şatonun çarşısına gittik.Rengârenk elbiseler denedik.Kamela hayatında ilk kez aynanın karşısında dönerek gülüyordu.“Bu bana yakıştı mı?”“Hem de çok.”“Ya bu?”“O da.”“Ya bu?”“Kamela…”“Hepsi sana yakışıyor.”İkimiz yine gülmeye başladık.Daha sonra şehrin dışındaki çayıra gittik.Orada otlayan inekleri görünce koşa koşa yanlarına gittim.“Bak!”“Onlardan korkma.”Kamela önce çekindi.Sonra elini uzattı.İnek burnuyla avucuna dokununca çocuk gibi kahkaha attı.“Çok tatlı!”İlk kez onu bu kadar mutlu görüyordum.Kasabanın meydanında küçük çocuklar oyun oynuyordu.Yanımızdaki yüz boyalarını görünce bize koştular.Bir süre sonra hepimiz yerde oturmuş birbirimizin yüzüne renkli desenler çiziyorduk.Kamela’nın yanağına küçük bir dolunay çizdim.O da benim burnuma beyaz bir yıldız yaptı.Çocuklar kahkahalarla etrafımızda koşuyordu.Akşam üzeri bütün şekerci dükkânını dolaştık.Renk renk şekerlemeler aldık.Pamuk şeker…Karamelli elmalar…Tarçınlı kurabiyeler…Kamela her lokmada yeni bir şey keşfeden çocuk gibi mutlu oluyordu.Gece olduğunda kasabanın meydanında açık hava sineması kuruldu.İkimiz aynı battaniyenin altına oturduk.Filmi izlemekten çok birbirimizin komik tepkilerine güldük.Bir ara başını omzuma yasladı.Sessizce fısıldadı.“Bugün…”“…hayatımın en güzel günüydü.”Ben de başımı onun başına yasladım.“Benim de.”Biraz uzakta, eski bir ağacın gölgesinde rüyadaki Aras bizi sessizce izliyordu.Yüzünde uzun zamandır görülmeyen bir tebessüm vardı.Kendi kendine fısıldadı:“Demek Kamela’nın ihtiyacı olan şey…”“…bir seçim değilmiş.”“…Bir kız kardeşmiş.”Gökyüzündeki iki dolunay aynı anda parladı.Ve Geçit…İlk kez hiçbir sınav hazırlamadan, yalnızca iki kız kardeşin kahkahalarını dinledi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

5okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.