64. bölüm / 112

61. Seni Koruyacağım

Rüyalarda Benim Yerime GeçenYazar: Dolunayın Kızı

Bölümler 112Şu an: 61. Seni Koruyacağım

Bölüm 61 – Seni Koruyacağım
(Aras’ın Anlatımı)Masamın çekmecesini açtım.Yıllardır kimsenin dokunmadığı eski bir fotoğraf albümü duruyordu.Sayfaları yavaşça çevirdim.En arkadaki şeffaf cebin içinde tek bir fotoğraf vardı.Gülümsedim.“Demek hâlâ buradasın.”Fotoğrafı elime aldım.Sekiz yaşındaki ben…Ve biraz ileride, oyuncakçı dükkânının önünde duran küçük bir kız.Sekiz yaşındaki Amelya.Fotoğrafı çeken kişi bizi yan yana çektiğini sanıyordu.Oysa aramızda birkaç metre vardı.Belki de o yüzden bu fotoğrafı kimse önemsememişti.Ama ben…Her doğum günümde onu çıkarıp tekrar bakmıştım.O günü hâlâ dün gibi hatırlıyorum.Babam beni oyuncakçıya götürmüştü.Canım sıkkındı.İnsanlarla konuşmayı pek sevmezdim.Sonra dükkânın önünde küçük bir kız gördüm.Elinde kırılmış bir oyuncak ayı vardı.Ayıyı tamir etmeye çalışıyordu.Yapamıyordu.Ama yine de vazgeçmiyordu.İlk dikkatimi çeken güzelliği değildi.İnatçılığıydı.Sonra bir çocuk gelip ayıyla dalga geçmişti.O ise sadece gülümsemişti.Ağlamamıştı.İşte…Sanırım her şey o anda başladı.Babam fotoğraf çektirmek istemişti.Ben istememiştim.Tam objektife bakarken gözüm yine ona kaymıştı.Fotoğraf çekildiği an…Kendi kendime tek bir cümle kurmuştum.Kimse duymamıştı.Ben bile yıllarca unuttuğumu sanmıştım.Fotoğrafa bakarken fısıldadım.“Seni koruyacağım.”Sekiz yaşındaki bir çocuğun verdiği söz…Yıllarca aklımdan hiç çıkmamıştı.Bazen düşünüyorum.Kamela da Amelya gibi görünüyor.Aynı yüz…Aynı gözler…Aynı gülüş…Ama hiçbir zaman aynı insan olmadılar.Ben hiçbir zaman bir yüze âşık olmadım.Amelya’nın…Kırık oyuncakları çöpe atmayışına…Babasına sarılışına…Kerem’e kızıp beş dakika sonra özür dileyişine…Herkes onu görmezden gelirken bile kimseye kötü davranmayışına…Âşık oldum.Bunların hiçbiri Kamela değildi.Bunların hepsi…Amelya’ydı.Son günlerde sık sık düşünüyorum.Onu koruyabildim mi?Çatıda…Evet.Ama ondan önce?Yıllarca onu uzaktan izledim.Kötü davrandım.Benden nefret etsin istedim.Çünkü yaklaşırsa tehlikeye gireceğini sanıyordum.Oysa…En çok canını acıtan kişi yine ben olmuştum.Fotoğrafı yeniden elime aldım.Sekiz yaşındaki bana baktım.Gülümsüyordu.Sanki bana hesap soruyordu.“Verdiğin sözü tuttun mu?”Derin bir nefes aldım.Fotoğrafı göğsüme bastırdım.“Henüz değil.”“Ama söz veriyorum…”“Bu kez gerçekten başaracağım.”Çünkü o gün oyuncakçıda verdiğim söz…Hâlâ geçerliydi.Seni koruyacağım, Amelya. Ne pahasına olursa olsun.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

6okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.