95. bölüm / 112

92. Aynı Kader

Rüyalarda Benim Yerime GeçenYazar: Dolunayın Kızı

Bölümler 112Şu an: 92. Aynı Kader

Bölüm 92 – Aynı Kader
Rüyadaki Aras’ın anlattıkları gece boyunca zihnimde dönüp durdu.O da bir zamanlar benim gibi seçilmişti.Babam da…Şimdi sıra bendeydi.Peki…Kamela?Ertesi gece geçide geldiğimde Kamela şatonun kütüphanesindeydi.Yüksek rafların arasında eski kitapları inceliyordu.Beni görünce kitabı kapattı.“Bugün yüzün çok düşünceli.”Yanına oturdum.“Aklıma bir şey takıldı.”“Sor.”“Aras da seçilmiş.”“Babam da.”“Ben de.”Bir an duraksadım.“Ya sen?”Kamela’nın yüzündeki ifade bir anda değişti.İlk kez böyle bir soru beklemiyormuş gibiydi.Uzun süre konuşmadı.Sonunda sessizce başını iki yana salladı.“Hayır.”“Ben hiç seçilmedim.”Şaşkınlıkla ona baktım.“Ama…”“Sen de bu dünyada yaşıyorsun.”“Aras’la aynı yerde büyüdün.”“Evet.”“Ama Geçit hiçbir zaman bana iki taş uzatmadı.”“Hiçbir zaman.”“Hiç mi?”Gülümsedi.Ama bu gülümsemede büyük bir hüzün vardı.“Çocukken her gece beklerdim.”“Belki bugün beni çağırır.”“Belki yarın.”“Belki bir gün.”Raflardan birine baktı.“Sonra büyüdüm.”“Ve anladım.”“Geçit beni hiçbir zaman seçmeyecekti.”İçim burkuldu.“Neden?”“Bilmiyorum.”“Belki kader.”“Belki kurallar.”“Belki de…”“…ben hiçbir zaman iki dünyanın arasında kalmadım.”Tam o sırada rüyadaki Aras içeri girdi.İkimize de baktı.“Onu suçlama.”“Suçlamıyorum.”Aras yavaşça Kamela’nın yanına geldi.“Geçit seçim hakkını herkese vermez.”“Sadece…”“…iki dünyanın da çağırdığı insanlara verir.”“Ben çağrıldım.”“Amelya çağrıldı.”“Amelya’nın babası çağrıldı.”Sonra Kamela’ya baktı.“Sen ise…”“…hep bu dünyanın bir parçasıydın.”Kamela hafifçe başını eğdi.“Eskiden buna çok kızıyordum.”“Amelya’yı kıskanmamın sebeplerinden biri de buydu.”“Biri geldi.”“Ve daha ilk gününde…”“…benim yıllardır beklediğim şeyi yaşadı.”Sessizlik çöktü.Ben onun elini tuttum.“Bu haksızlık.”Kamela bana baktı.“Belki.”“Ama artık buna kızmıyorum.”“Neden?”Çünkü…”“…sen geldin.”“Ve ilk kez bu dünyada yalnız olmadığımı hissettim.”Rüyadaki Aras hafifçe gülümsedi.“Aslında…”“…belki de Geçit hiç yanılmadı.”İkimiz de ona döndük.“Ne demek istiyorsun?”“Belki Kamela’nın seçimi…”“…hiçbir zaman iki dünya arasında değildi.”“Belki onun kaderi…”“…bir gün seçilen kişinin kaderine bağlanmaktı.”Kamela şaşkınlıkla ona baktı.“Benim kaderim…”“…Amelya mı?”Aras başını salladı.“Belki de bu yüzden yollarınız kesişti.”O anda kitap kendi kendine açıldı.Sayfalar ağır ağır çevrildi.Yeni bir cümle belirdi.“Bazıları seçim yapar.”Hemen altına ikinci satır oluştu.“Bazıları ise… seçimin kendisi olur.”Kamela yazıya uzun süre baktı.İçinde ilk kez küçük bir umut filizlenmiş gibiydi.Ben ise o cümleyi okurken farkında olmadan gülümsedim.Çünkü içimde ilk kez şu his doğmuştu:Belki de…Geçit’in yazdığı kader henüz tamamlanmamıştı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

4okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.