54. bölüm · Rüyalarda Benim Yerime Geçen
51. Geri Dönüş
Bölüm 51 – Geri Dönüş
Şatonun bahçesi her zamankinden daha sessizdi.Ne rüzgâr esiyordu…Ne de kuş sesleri duyuluyordu.Sanki bu dünya da vedalaşacağımızı biliyordu.Gerçek dünyadaki Aras yanıma geldi.“Dönmeye hazır mısın?”Bu kez hiç düşünmeden başımı salladım.“Sanırım…”“Biraz gerçek dünyada yaşamaya ihtiyacım var.”Rüyadaki Aras hafifçe gülümsedi.“Biz burada olacağız.”“Her zaman.”O “biz” derken Kamela’ya baktı.Kamela ise sessizce bana gülümsedi.Tam geçide doğru yürürken arkamdan seslendi.“Amelya.”Dönüp ona baktım.“Bir dakika.”Araslar birbirine bakarken Kamela beni şatonun taş duvarlarının arkasına götürdü.Kimsenin duyamayacağı kadar alçak bir sesle konuşmaya başladı.“Sana söylemem gereken bir şey var.”“Nedir?”“Kitabının anahtarı…”“…daha önce onu gördüm.”Kalbim hızlandı.“Nerede?”“Babanın oyuncakçısında.”Şaşkınlıkla yüzüne baktım.“Emin misin?”“Evet.”“Seni yıllarca yansımalardan izledim.”“O anahtarı da defalarca gördüm.”“Nasıl olur?”“Ben hiç görmedim.”Kamela hafifçe gülümsedi.“Çünkü o sıradan bir anahtar değil.”“Ne demek bu?”“O…”“…kendini saklıyor.”Kaşlarımı çattım.“Anlamadım.”“Aslında hep orada.”“Ama biri onu aramaya başladığında…”“…gözlerinin önünden kayboluyor.”“Nasıl yani?”“Raf değiştiriyor.”“Bazen eski bir müzik kutusunun içinde oluyor.”“Bazen bir oyuncağın anahtarı gibi görünüyor.”“Bazen de tamamen yok oluyor.”“Kimse onu gerçekten göremiyor.”“Ta ki…”“…o izin verene kadar.”Nefesimi tuttum.“O zaman nasıl bulacağım?”Kamela gözlerimin içine baktı.“Sen bulmayacaksın.”“Bir gün…”“…o seni bulacak.”Tam o sırada uzaktan Aras’ın sesi geldi.“Amelya!”Kamela bir adım geri çekildi.“Sakın bunu şimdilik kimseye söyleme.”“Aras’a bile mi?”Başını yavaşça salladı.“Özellikle ona.”“Neden?”“Çünkü bazı cevaplar…”“…erken öğrenilirse kader değişir.”Ne demek istediğini soracaktım.Ama çok geçti.Geçit yeniden açılmıştı.Gerçek dünyadaki Aras elini bana uzattı.“Gel.”Son kez Kamela’ya baktım.O her zamanki gibi sakindi.Ama gözlerinde ilk kez endişe vardı.Elimi Aras’ın eline bıraktım.Etrafımızı beyaz bir ışık sardı.Şato…Kamela…Rüyadaki Aras…Hepsi yavaş yavaş gözden kayboldu.Gözlerimi açtığımda odamdaydım.Sabah güneşi perde aralığından içeri süzülüyordu.Her şey yerli yerindeydi.Masam…Kitaplığım…Pencerem…Sanki hiç gitmemiştim.Tam yatağımdan kalkacakken cebimde sert bir şey hissettim.Şaşkınlıkla elimi cebime attım.İçinden küçük, gümüş renkli bir anahtar çıkacağını sandım.Ama…Avucumda duran şey yalnızca dolunay işlemeli kitabımdı.Kitap da benimle birlikte gerçek dünyaya gelmişti.
