6. bölüm / 59
ÜVEY DEĞİLİZ6. Bölüm
Bölümler 59Şu an: 6. Bölüm
- 1 1. Bölüm929 kelime
- 2 2. Bölüm719 kelime
- 3 3. Bölüm974 kelime
- 4 4. Bölüm671 kelime
- 5 5. Bölüm538 kelime
- 6 6. Bölüm436 kelime · Okuduğun bölüm
- 7 7. Bölüm821 kelime
- 8 8. Bölüm575 kelime
- 9 9. Bölüm941 kelime
- 10 10. Bölüm527 kelime
- 11 11. Bölüm1.336 kelime
- 12 12. Bölüm601 kelime
- 13 13. Bölüm1.029 kelime
- 14 14. Bölüm489 kelime
- 15 15. Bölüm1.167 kelime
- 16 16. Bölüm348 kelime
- 17 17. Bölüm1.042 kelime
- 18 18. Bölüm539 kelime
- 19 19. Bölüm844 kelime
- 20 20. Bölüm827 kelime
- 21 21. Bölüm852 kelime
- 22 22. Bölüm713 kelime
- 23 23. Bölüm1.292 kelime
- 24 24. Bölüm1.311 kelime
- 25 25. Bölüm950 kelime
- 26 26. Bölüm1.070 kelime
- 27 27. Bölüm592 kelime
- 28 28. Bölüm1.409 kelime
- 29 29. Bölüm1.228 kelime
- 30 30. Bölüm882 kelime
- 31 31. Bölüm782 kelime
- 32 32. Bölüm737 kelime
- 33 33. Bölüm541 kelime
- 34 34. Bölüm705 kelime
- 35 35. Bölüm832 kelime
- 36 36. Bölüm727 kelime
- 37 37. Bölüm894 kelime
- 38 38. Bölüm706 kelime
- 39 39. Bölüm821 kelime
- 40 40. Bölüm747 kelime
- 41 41. Bölüm835 kelime
- 42 42. Bölüm1.424 kelime
- 43 43. Bölüm690 kelime
- 44 44. Bölüm940 kelime
- 45 45. Bölüm901 kelime
- 46 46. Bölüm1.026 kelime
- 47 47. Bölüm851 kelime
- 48 48. Bölüm1.084 kelime
- 49 49. Bölüm681 kelime
- 50 50. Bölüm1.467 kelime
- 51 51. Bölüm875 kelime
- 52 52. Bölüm968 kelime
- 53 53. Bölüm1.063 kelime
- 54 54. Bölüm1.139 kelime
- 55 55. Bölüm919 kelime
- 56 56. Bölüm1.103 kelime
- 57 57. Bölüm822 kelime
- 58 58. Bölüm1.752 kelime
- 59 59. Bölüm (final )1.710 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
AYNI BÖLÜM BATUHAN IN AĞZINDAN
Sabahın erken saatlerinden beri ayaktaydım.
Spor salonu her zamanki gibi doluydu. Ağırlık sesleri, koşu bantlarının ritmi, insanların nefes alışları… Hepsi artık benim için arka plan gürültüsüydü.
“Hocam bir set daha çıkar mı?”
“Çıkar, ama bu sefer düzgün form.”
Disiplin benim işimdi. Kendime de başkalarına da toleransım yoktu.
Ama bugün… kafam dağınıktı.
Sebebini biliyordum.
Yasemin.
Aslında onunla uğraşmak gibi bir niyetim yoktu. Aynı evde yaşıyoruz diye mecburen denk geliyoruz, o kadar.
Ama kız… insanın sinir uçlarıyla oynuyordu.
Akşamüstü son öğrencimi de gönderdikten sonra soyunma odasında bir süre tek başıma kaldım. Ellerimi lavaboya dayayıp aynaya baktım.
“Saçmalıyorsun,” dedim kendi kendime.
Umursamıyordum.
Umursamamam gerekiyordu.
Eve geldiğimde salondan sesler geliyordu.
Kemal ve annem oturuyordu. Yasemin de yanlarındaydı.
Tam içeri girerken konuşmasını duydum.
“Babacım bizim dans grubuna bardan teklif geldi bu gece sahneye çıkmamızı istiyorlar gidebilir miyim?”
Dans.
Bar.
Gece.
Kaşlarım istemsiz çatıldı.
“Her zamanki yer değil mi?” dedi kemal.
“Evet evet çınarlatı bar.”
İyi madem dedi.
İyi madem mi?
Ciddilerdi yani.
Hiçbir şey demeden içeri girdim. Sanki umurumda değilmiş gibi.
Ama içimde garip bir şey kıpırdadı.
Yasemin’in dans ettiğini ilk defa duyuyordum.
Ve nedense… görmek istedim.
Neden?
Merak.
Sadece merak.
Kanepeye oturdum ama konuşmaları dinlemeye devam ediyordum.
“3 yıldır profesyonel dans ediyorum ana dansçıyım”
Ana dansçı ha.
İstemsizce dudaklarımın kenarı kalktı.
Kendine güveni fazla.
Ya da gerçekten iyidir.
Bilmiyorum.
Ama öğrenebilirdim.
Yasemin odasına çıkıp hazırlanırken ben telefonumu çıkardım.
Birkaç saniye düşündüm.
Sonra aradım.
“Akşam boş musun?” dedim.
“Niye, plan mı var?” dedi.
“Var. Bara gidiyoruz.”
“Sen mi bara çağırıyorsun? Hayırdır?”
Gözlerim merdivenlere kaydı.
“Canım istedi,” dedim kısa keserek.
Ama gerçek şu ki…
Canım falan istememişti.
Ben sadece…
Onu sahnede görmek istiyordum.
Barın önüne geldiğimizde ortam çoktan dolmaya başlamıştı.
İçeri girdik.
Gözlerim istemsizce etrafı taradı.
Ve sonra…
Onu gördüm.
Sahne arkasında, grubuyla birlikte.
Hazırlanıyordu.
Bir an durdum.
Beklediğimden farklıydı.
Daha… ciddi.
Daha odaklanmış.
Bu sefer dudaklarımda oluşan gülümseme alaycı değildi.
Daha çok…
Meraklıydı.
Arkadaşlarla öne doğru geçtik.
Tam o sırada beni fark etti.
Direkt yanıma geldi.
“Senin burada ne işin var ha?”
Aynı.
Hep aynı agresif ton.
“Hopala, arkadaşlarımla eğlenmeye gelince de mi senden izin alıcam?”
Gözlerini devirdi.
“Ne tesadüf tam da benim sahneye çıkacağım yerde.”
İçimden güldüm.
Tesadüf mü?
Hiç sanmıyorum.
“Yani olamaz mı?” dedim.
O sahneye çıktığında…
Ben de yerime yaslandım.
Başta sadece izliyordum.
Sonra müzik başladı.
Ve…
Fikrimi değiştirdim.
Kız gerçekten iyiydi.
Hem de beklediğimden fazla.
Hareketleri netti, özgüvenliydi.
Ortada olması boşuna değildi.
Ama sonra…
Etrafındaki erkeklerin bakışlarını fark ettim.
Ve o an…
Çenem sıkıldı.
Hoşuma gitmedi.
Hiç gitmedi.
Dans bittiğinde herkes alkışlıyordu.
Ben de alkışladım.
Ama aklım başka bir yerdeydi.
Yasemin’de.
Ve ondan hoşlanıp hoşlanmadığımda değil…
Onu neden bu kadar dikkatle izlediğimde.
Bölüm etkileşimi