46. Bölüm

Bir daha karşılaşmayız diye söylediğin yalana ben bile inanmamıştım ama batuhan'ın inandığını düşünüyorum.

Ben onun hayatıma bir daha girmesini istemiyorum ama bir yanımda onun tekrar geri gelmesini istiyor.

Ne yapacağım çok kararsızım annemin Batuhan konusundaki düşünceleri tamamen eksi yönde benim de aynı şekilde.

Ve aklıma takılan şey şu Batuhan daha önce mi gelmişti İstanbul'a yoksa yeni mi geldi daha önce gelmiş olsaydı acaba beni ziyaret eder miydi ya da karşılaşır mıydık içten içe onu görme isteğimi artıyor ama bunu yapamam onu göremem görmemem lazım.

Onunla tamamen bağlarımızı koparamam çünkü onun da benim de bizi birbirimize bağlayan bir şey var Ece.

Elinde sonunda öğrenecekti Ece'nin kendi kızı olduğunu o zaman ne olacak hiç bilemiyorum. Sahi Batuhan ece'yi öğrenirse ne olur?

Bana bunu niye söylemediğini bilmeye hakkım var gibisinden şeyler söylemez umarım. Çünkü o zor günde kaçıp gitmiş bir pisliğin teki tabii ki de ona söyleyemezdim.

Acaba ne için İstanbul'a döndü benim için olmadı kesin benim için olsaydı zaten bırakıp gitmezdi. Bazen aklında şu düşünce geçiyor beni bırakıp gittiği yerde bir başkası mı vardı acaba beni onun için mi terk etti öyle olsa o mektubu yazar mıydı yazardı tabii canım erkekler profesyonel yalancılardır.

Bu his beni içten içe tüketiyor yiyip bitiriyor ne yapsam hiç bilemiyorum tam unutmuştum derken neden tekrar karşıma çıktın ki.

"Dur tahmin edeyim batuhan'ı düşünüyorsun değil mi?"

"Hiç alakası yok anne"

"Kesin öyledir seni uyardığım zaman beni dinleseydin bugün bu haline olmazdın"

"Anne kaç kere söyleyeceğim tamam haklısın ama olan oldu yani zamanı geriye alamayız ayrıca ben sana bebeği aldıralım dediğimde sen izin vermedin"

"Ben böyle bir şeye izin vermezdim sen de asla yapamazdın çünkü sen masum bir bebeğin canına kıyacak kadar vicdansız değilsin"

"Elbette yapamazdım anne ama biliyorum ki sen olmasaydın da bugün bu halde olmayacaktım sen belki ailemizi başla dağıttın ama çok güzel toparladım bunun için sana ne kadar minnettar olduğumu bilemezsin"

Bu sözlerimin onu kızdıracağını düşünmüştüm ama ona olan minnetimi gerçekten görüyor olmalı ki beni hala küçük kızı gibi seviyor bazen başımı dizlerine yatırıp saçlarımı okşuyor şu durumda da en büyük destekçim ve en büyük akıl danışanım o.

"Ece'yi okuldan almaya gidecek misin işin varsa ben gideyim"

"Çağatay ve defne'ye akşam gel dedin ya hani ben de onlara söyledim almaları için"

"Madem gelecekler hadi kalk bana yardım et de yemek yapalım"

"Geliyorum"

Batuhan'ın terk edip gittiği günden beridir anneme hiç yalan söylemedim sadece ondan bir tane gerçeği gizledim. Batuhan'ın bana aldığı gümüş kalbi içinde Yakut olan kolye o hala bende onu normalde 1000 parçaya ayırıp çöpe atmam gerekiyordu ama ben tabii ki de kıyamadım O günden sonra boynuma hiç takmadım ama odamdaki çekmecenin en dip köşesinde duruyor.

Orada kalmaya da her zaman mahkum olacak batuhan'ın bana yaşattıklarının acısını o kolyeden çıkarmam biraz saçma ama başka bir şeyden çıkarırsam çok kişinin canı yanar.

Neden bilmiyorum ama sanki her adımımda Batuhan yanımda her an nefesi tenimde teninin sıcaklığı da içimde.

Öyle ki yemek yaparken yemek yerken uyurken yürürken hatta duş alırken bile her an sanki yanımda beni izliyor.

Ben sanırım farkında olmadan yıllarca onun anısı ile yaşamışım annem haklı ben onun için kendimi bitirirken o kendi hayatına çoktan odaklanmıştı beni hatırlamıyordu bile belki de.

Bugün de tamamen vicdani olarak bekledi orada ya da belki de başına bir şey gelmesin diye sonuçta kaza yapsaydı hapse bile girebilirdi.

Batuhan hakkında tek bir iyi düşünce bile geçmek istemiyor sanki aklımdan o yüzden onunla ilgili herhangi iyi bir düşünce geldiğinde hemen onun kötüleyecek misiniz buluyorum hiçbir şey bulamasam da onun beni nasıl bir mal gibi ortada bıraktığı geliyor aklıma Zaten onun öfkesi ve nefreti bütün her şeye yetiyor.

Biz yemekleri bitirdiğimizde Çağatay ve Defne de gelmişti bu bizim klasiğimiz haline gelmişti neredeyse her gün beraberdik bazen kahvaltılarda bazen akşam yemeklerinde.

Ece geldiğinde tabii ki de çağatay'dan ayrılmak istemedi oyuncaklarını serdi çağatay'ın önüne çağatay'ın varlığına gerçekten minnettarım çünkü kızımın o baba eksikliği hiç kapanmayacak olsa da çağatay'ın hayatımızda olması ve ona en iyi şekilde deyim yerindeyse bir korumacı gibi davranması çok hoşuma gidiyor.

Çağatay bir yandan Ece ile oynuyor bir yandan da duyduğu dedikoduları bize yetiştiriyor tabii en son söylediği dedikodu pek hoşumuza gitmemişti.

"Yasemin hani batuhan'la bir daha görüşmemi daha doğrusu karşılaşmamayı düşünüyordun ya"

"Evet kararım hala kesin umarım bir daha yüzünü görmem"

"Ha işte orası biraz zor"

"O niyeymiş?"

"Hemen karşıdaki spor salonunu biliyorsun değil mi?"

"Elbette biliyorum tam evimizin karşısında"

"Ha işte o spor salonunun yeni sahibi Batuhan"

"Ne Yok daha neler"

"Sana yemin ederim ki ben de bugün öğrendim hem de tesadüfen oraya giden bir arkadaşım söyledi orada spor hocalığına başlayacakmış"

"Koca İstanbul'da başka yer mi kalmamış"

"Onu da artık batuhan'a sorarsın"

Ben gerçekten bu sefer sinirlenmiştim ne yapmaya çalışıyorsun anlamıyorum ki tesadüfen mi geldi buraya yoksa biliyor muydu saçmalama Yasemin her şeyi de kendinle bağdaştırmak zorunda değilsin tabii ki de tesadüftür.

"Gitti ayrı bir dert geldi ayrı bir dert"

Dedi Defne dişlerini gıcırdatarak o benden daha sinirli görünüyordu.

"Bu çocuğun hayaleti hiçbir zaman hayatımızdan çıkmayacak mı?"

Diye bakayım bana bakarak sordu annem. Bu sorunun cevabını bilmediğim için elbette ki bir şey söyleyemezdim ama benim onu hayatıma almak gibi bir niyetim yoktu tekrar aynı şeyleri yaşamak istemiyorum sonuçta bir kere yapan bir daha yapar bu ister ihanet olsun ister bırakıp gitmek olsun.

Beni kandırıp kullandı cinsel ihtiyacını giderip bir köşeye fırlattı ben de mal gibi inandım ah gerizekalı Yasemin.

Yemekte tadımız iyice kaçmıştı ama bu tür konuların bize zarar vermemesi gerekiyordu O yüzden konuyu değiştirdim başka başka yerlerden bir şeyler bularak biraz ortamın havasını değiştirmeye çalıştım ama benim bunu yapmama gerek yok. Sağ olsun benim tatlı kızım ortamın gergin havasını en mükemmel şekilde dağıtıyor.

Bazen düşünüyorum O olmasa ben kesinlikle toparlanamazdım hatta kendime zarar bile verebilirdim üstelik bunu bir tane erkek için yapacaktım değer miydi tabii ki de değmezdi.

(Bu arada arkadaşlar yazarımızdan ufak bir tavsiye ne olursa olsun bir tane erkek için üzülmeyin kendinize zarar vermeyi de hiç düşünmeyin erkekler gereksiz varlıklardır yani kimse kalıcı değil bu dünyada herkes geçici kimseye bağlanmayın sizi gerçekten hak eden insanlara odaklanın)

(Bu arada ben bugün bir tane çocukla konuştum her şey çok güzel gidiyordu tam böyle flört olacaktık gibi burcun ne dedi ikizler dedim olmaz ben ikizler burcu ile yapamam falan dedi. Ben de dedim ki defol git o zaman ben onu kaybetmedim kesinlikle O beni kaybetti)