41. Bölüm

Bir buçuk aydan fazla olmuştu babam ve Füsun öleli Batuhan bir türlü toparlanamıyordu sürekli dağıtıyor gece geç saatlerde eve geliyor çoğu zaman da sarhoş oluyordu onun bu kadar çökeceğini hiç düşünmemiştim ben bile ondan daha güçlü görünüyordum.

Bu halleri beni rahatsız etmeye yetmişti hatta artmıştıda. Sözde her zaman yan yana olacak birbirimize destek olacaktık onun desteğinden çok annemin arkadaşlarımın desteğini gördüm O ise doğru düzgün eve bile uğramıyor onunla ilgili haberleri ancak kerem'den alabiliyorum Kerem sürekli ona göz kulak olmak zorunda çünkü kendisine zarar vermesinden korkuyor sadece o değil ben de çok korkuyorum.

Annem bütün gün benimleydi o da doğru düzgün evine uğramıyor aklı hep bende kaç kere beni kendi yanına almayı teklif etti ama kabul etmedim 18 yaşından küçük olsaydım polis zoruyla beni yanına alacağından emindim. Batuhan'ın sürekli dışarıda olmasına sinirleniyor ona bu kadar bağlı olmama da öfkeleniyordu.

"Bak bugün yine yok hani her zaman yan yana olup birbirinize destek olacaktınız?"

"Annem lütfen batuhan'ı bana kötülemeyi bırak zor bir dönemden geçiyor"

"Sen de çok zor bir dönemden geçiyorsun bencillik edip seni kendi yanında tutmak istiyor ama sana destek olmuyor"

"Anne onun benden başka kimsesi yok benim en azından annem var sen varsın"

"Sana inat etme diyorum gel bana yerleş ömrünün sonuna kadar bu evde batuhan'ın geleceği saati bekleyemezsin"

"Anne ya ben gidersem Batuhan tek başına ne yapacak en azından bu evde olduğumu bilmek ve akşam eve geldiğinde beni görmek onu mutlu ediyor"

"Mutlu mu ediyor eve geldiği gibi yüzüne bile bakmadan odasına çıkıyor"

"Bak bu zor günleri atlatıp çok mutlu olduğumuz günleri görünce iyi ki de seni yanıma almamışım onunla kalıp ona destek olmuşum diyeceksin"

"Sen bu çocukta ne buldun bu kadar anlamıyorum ki aşktan gözün kör olmuş senin aç gözünü"

"Anne ben batuhan'ı çok seviyorum ondan ayrılamam onsuz yaşayamam"

"Neler diyorsun sen kendi kızımı tanıyamıyorum artık daha öncesinde hayatına girmek isteyen bir sürü mükemmel erkek oldu ama sen hepsini elinin tersiyle ittin hiçbirine bağlı bile kalmadın"

"Batuhan farklı çünkü anne"

"Farklı çünkü onunla birlikte oldun onunla yattın"

"Öyle değil işte anne sen de biliyorsun"

"Bak mithat'la yakında boşanıyoruz"

"Sen ciddi misin uğuruna beni ve babanı terk ettin adamla iki buçuk yılda hemen boşanıyor musun?"

"Bak konumuz bu değil mithat'la boşanma sebebimiz çok daha farklı bir şey Mithat bana boşanırken yüklü miktarda bir nafaka ev araba ve bir tane de iş yeri verecek"

Mithat'ın bu kadar zengin olduğunu bilmiyordum ben sadece pavyonu var diye düşünüyorum anneme bunları verdiyse kim bilir kendi serveti ne kadar daha fazladır.

"E yani bundan bana ne"

"Ben İstanbul'dan tamamen ayrılıp Ankara'ya gitmeyi düşünüyorum ve senin de yanıma alacağım hemen hayır deme söyleyeceklerimi bir dinle"

"Ne olursa olsun ben buradan ve batuhan'dan ayrılmayacağım"

"Bak şurada üniversiteye başlamana toplasan 3 hafta kalmamıştır ve sen bırak üniversiteye başlamayı dışarı çıkacak psikolojiye bile hazır değilsin seni alıp buralardan götüreceğim Batuhan düzeldiğinde sen üniversiteye başladığında Batuhan senin üniversite masraflarını karşılayamaz. Sen de böyle bir şeyi kabul etmezsin ben sana elimden geldiğince destek olurum ama senin yanımda istiyorum kızım sana yapmadığım anneliği şimdi yapmama izin ver hem Batuhan seni her gün gördükçe iyileşemeyecek sen pencere önlerinde onun geleceği saati beklemeye devam mı edeceksin kendine bu işkenceyi çektirecek misin gerçekten bak seni tanıyorum geleceğin için her şeyini verirsin Ankara'ya gideriz okulun bittikten sonra sana bir dans kulübü veya dans kursu açarız ben o parayı tek başıma imkanı yok bitiremem ve o paranın tamamını senin hakkın olduğunu düşünüyorum lütfen iyi düşün kızım"

"Düşünecek bir şey yok anne ben batuhan'dan vazgeçemem"

"Ben şimdi eve gidiyorum sen de lütfen yemeğini ye ve bunları düşün çok iyi düşün ama sen bunu kendin için değil Batuhan için yapıyorsun birbirinizden ayrı kaldığınız sürece iyileşmeniz daha hızlı olacak ve inan bana o hayatını düzene sokacak"

Annemin son sözleri beynimde yankılanırken bunun saçma olduğunu düşünüyordum ama bir yandan da haklı olduğunu biliyordum batuhan'dan vazgeçemem onun benimle Ankara'ya gelmesini de isteyemem psikolojisi darmadağın durumda zaten ne yapacağımı hiç bilmiyorum.

Saat gece 1'e geliyor ve Batuhan hala evde değil.
Arıyorum ama telefonu kapalı biraz daha gelmese polisi haber vereceğim gerçekten polise haber vereceğim.

Tam polisile haber veriyordum ki kapı açıldı. Hemen batuhan'ın yanına gittim tahmin ettim gibi yine sarhoş. Ayakta duracak hali yok hemen omzuna girdim zar zor onu kanepeye oturttum.

"Bu kaçıncı Batuhan her gece ya da böyle sarhoş mu geleceksin artık biraz toparlanman gerekiyor'

"Ne yaşıyorum hiç farkında değilsin"

"Farkındayım ve sana elimden geldiğince destek oluyorum ama unuttuğum bir şey var benim de babam öldü ve sen bana söz verdin birbirimize destek olacağız diye ama senin eve geldiğin yok bütün gün beni düşünmüyorsun bile"

"Yasemin başlama yine lütfen başımı çatlamak üzere"

"Şu haline bak ayakta bile duramıyorsun konuşmakta bile zorluk çekiyorsun"

"Bunları yarın sabah konuşuruz gerçekten felaket bir durumdayım"

Daha fazla konuşmadan yukarı çıktı bu mu gerçekten benim sevdiğim Batuhan olamaz bu yaptığı bencillikten başka bir şey değil Kerem olmasa öldü mü kaldı mı haberin bile olmayacak telefonlarımı dahi açmayan bu adam benim sevdiğim adam olamaz.

Birden aklıma annem geldi bana bütün gün pencerenin önünde o sarhoş ayyaşın gelmesini bekleyeceksin dedi sözlerin ne kadar canımı incitse de bir o kadar da haklı olduğunun farkındayım.