43. Bölüm

Üvey abisinden hamile kaldı dedikoduları beni korkutmuyordu ama anlaşılan annem bu tür sözlere maruz kalmamı istemiyordu Ankara'ya gitmemiz için çok ısrar etti ama ben gitmek istemedim İstanbul'da doğup büyüdüm ve burada yaşamaya devam edeceğim kendi çocuğumu da burada dünyaya getirip burada büyüteceğim.

Ankara'ya gitmedik ama annem başka bir alternatif düşünmüştü şehrin öbür ucuna taşındık orada Yeni bir ev yeni bir hayat bizi bekliyordu bu evde birçok anım olmuştu onunla birlikte olduğum güne lanet olsun onun sevgisine katılıp her şeyi görmezden geldiğim güne de lanet olsun.

Annem bazen kendini suçluyor ben babana aldatmasaydım baban yeni bir insanla evlenmek zorunda kalmayacaktı O zaman da bunlar olmayacaktı bunun olacağını sen bilemezdin anne lütfen kendini suçlama dedim ama yine de o kendini suçlamaya devam ediyordu.

Annemden nefret edemeyanın bir anda sevgiye dönüşmüştü çünkü bu zor günlerimde beni hiç yalnız bırakmamıştı aynı zamanda Defne de yalnız bırakmamıştık hamile olduğumu ben annem Defne ve Çağatay dışında kimse bilmiyor.

Çağatay da sağ olsun çok yardımcı oldu Bir de arada ziyarete geliyor bazen beni hastaneye götürüyordu.

Yeni evimiz lüks bir sitenin 4. katındaki 8. daire idi. Benim karnım yavaş yavaş büyümeye başlamıştı aynaya baktığımda sanki yabancı bir insan vardı karşımda gözlerinin altında koyu halkaları olan vücudu tamamen çökmüş bir kız ama artık kendime iyi bakmak zorundaydım çünkü kendi canım her ne kadar umurumda olmasa da karnımda taşıdığım bebek tamamen günahsız onun bana ihtiyacı var.

Annem her ne kadar batuhan'ın çekip gitmesine ve beni hamile bırakmasına sinirli ol sana kendindeki bebek onun torunu olduğu için bana çok iyi bakıyordu.

Neredeyse her akşam ben uyumadan önce gelip elini karnıma koyuyor küçük torununu seviyordu.

Onun defne'nin ve çağatay'ın destekleri olmasa nasıl ayakta kalırım bilmiyorum Batuhan bana sırtını dönüp gitti ama sevdiklerim benimle birlikte yine de onu düşünmeden edemiyorum bir yanım hala aptal bir iyi niyet içerisinde acaba şu an ne durumda diye düşünmeden edemiyor.

Hamilelik benim için kolay geçmiyor annem bugün beni kadın doğum uzmanına götürdü o da baktı stresten üzüntüden uzak durmam gerektiğini söyledi annem eve dönene kadar beni azarladı ne dese gerçekten haklı.

Ben ise kendi aptallığımı üzülüyorum. Çünkü daha öncesinde batuhan'la birlikte olduğumuzda önlem almıştık hamile kalmam imkansızdı. Ama batuhan'dan eve sarhoş geldiği gece olanlar olmuştu. Ben ona engel olamamıştım ve içten içe onunla birlikte olmayı istemiştim her ne kadar sarhoş olsa da ben bundan zevk almıştım. Şimdi anca dizimi dövüp dururum.

Anneme bunu anlattığımda hamile olmasam kesin beni döverdi dövse de öldürse de haklı onun sözünü dinlememek yaptığım en büyük hataydı ve bu hata bana çok pahalıya mal oldu.

Şu an tek iyi olan şey annemin defne'nin ve çağatay'ın bitmeyen desteği ve yakında aramıza katılacak küçük bir bebek belki de bu bebek bize şans getirecek belki de bize mutluluk getirecek.

Bu hamilelik yüzünden üniversiteyi ertelemek zorunda kaldım 1 yıl sadece ama bir yıl sonra Bebek doğduktan ve birkaç aylık olduktan sonra dondurmuş olduğum kaydımı tekrar aktifleyeceğim annem ben seve seve bakarım dedi bakıcı da tutarız ben zaten her zaman okulda olmam okulum zaten uzun değil 2 yıllık O da aradan çıktı mı o zaman her şey daha iyi olur.

En azından ben öyle düşünüyorum Batuhan da ne yapıyorsa yapsın Allah belasını versin şerefsiz.

Kadın doğumdan sonra da AVM ye uğradık. Artık yavaştan bir şeyler almamız gerekiyordu ama ben cinsiyetini öğrenmek istemiyorum doğduktan sonra nasıl olsa öğreneceğiz.

Sadece birkaç parça küçük eşyalar aldık geri kalanını da artık ilerleyen zamanlarda alırız ama eşyadan çok benim psikolojimin artık düzelmesi gerekiyor çünkü bu psikolojiyle bir bebek büyütemem.

Neyse ki annem bana çünkü ben daha 18 yaşındayım. Birkaç ay sonra 19 olacağım bebeğim doğduğunda ise 20 yaşında falan olacağım annem bana annelik hakkında eminim birçok şey öğretir buna eminim.

Ama artık kendime gelmem gerekiyor üzerimdeki bu ağırlıktan kurtulup içimdeki yükü hafifletmem gerek.

Ve onun için artık bir şeyler yapma zamanım gelmişti. Sabahları hafif tempoda yürüyüş yapıyorum yogaya gidiyorum geçmişi asla ve asla aklıma getirmemeye çalışıyorum çünkü biliyorum ki aklıma geldikçe ben delirecek noktaya gelirim.

ARKADAŞLAR BİLİYORUM Kİ BU BÖLÜMLERDE BANA ÇOK KIZDINIZ AMA ARTIK ANLAMANIZ GEREKİYORDU BEN NORMAL BİR YAZAR DEĞİLİM HOŞUMA GİDİYOR BÖYLE HER ŞEYİ BERBAT EDİP SONRA DÜZELTMEK AMA MERAK ETMEYİN O DEMİN KÜFÜRLER SAVURDUĞUNUZDA TUTAN İLERLEYEN BÖLÜMLERDE İNANIN BANA ÇOK KÖTÜ ŞEYLER YAŞAYACAK BİR YAZARIMIZ BUNU HALLEDECEK EMİN OLUN.