15. Bölüm

Ben nerde hata yaptım anlamıyorum ki o bana sordu ben de ona neden böyle tepki verdi anlamış değilim iki dakika insan gibi konuşmayalım zaten.

Neyse çokta üstelemedim belli ki o da zor şeyler yaşamış.

Üst kata çıkmadım o da inmedi kitabıma odaklandım ama aklıma onun kitap okurken omzumda uyuya kalması geldikçe dikkatim dağılıyor.

Bütün bu düşünceler beynimden akıp giderken kapının açılma sesi geldi. Babam ve Füsun döndüler nihayet.

Babam beni bu saatte hâlâ ayakta görünce şaşırdı tabii.

"Daha yatmadın mı sen?"

"Uyku tutmadı ben de belki geceniz nasıl geçti bana anlatırsınız diye bekledim"

Füsun un yüzünde hafif bir tebessüm oluştu babam da bıyık altından sırıtıyordu.

"Ben duş alıcam ama Füsun sana anlatır ha dersin?"

"Bana uyar dedikodu yapıcak biri lazımdı zaten"

Diye gülüyor Füsun. Babam odasına gitti Füsun da yanıma oturdu.

"Sen söyleyeceklerini bir araya getirene kadar ben de ikimize kahve yapıyorum orta şekerliydi değil mi?"

"Dikkatinden de kaçmamış bakıyorum"

"Kaçar mı hiç hemen geliyorum"

Mutfağa gidip ikimize de kahve yaptım bakalım nasıl geçmiş.

"Dur anlatmadan önce bu kolyeyi sana babam mı aldı?"

Eli boyundaki kolyeye gitti kocaman bir gülümseme yayıldı yüzüne.

"Evet kemal aldı"
Dedi gözleri parlayarak. İkisi adına tuhaf bir şekilde mutluyum bazen kıskanıyorum ama sonra aklıma babamın bu mutluluğu hak ettiği geliyor.

Füsun la uzun uzun konuşruduk ama yorgun olduğu belliydi o yüzden çok tutmadım yarın nasıl olsa anlatır. Tuhaf ama onu annemden daha yakın görüyorum kendime.

Üst kata çıktım banyo nun ışığı açık olduğuna göre Batuhan orda neyse benim zaten banyo da bir işim yok. Defne yarın için buluşalım diye mesaj atmış tamam diye cevap verip yatağıma geçtim.

Sanırım sabah en geç uyanan bendim. Herkes çoktan kahvaltı yapmıştı Batuhan etrafta yoktu neden gözlerim istemsizce sürekli onu arıyor.

Anlam veremediğim bir çok şey var aslında örneğin dün akşam kitap okurken bana aşırı yakın olmasının beni içten içe mutlu ettiği. Yemek yerken sürekli olarak bana bakıyor olması bazen yakın fiziksel temasta bulununca hoşuma gitmesi .

Kendine gel Yasemin kendine gel lütfen hem dün akşam belki de iyi anlaşmamız için bir fırsattı ama o istemedi benim de umrumda değil zaten.

Babama defne ile buluşucam deyip evden çıktım. Kafede buluştuk bana sürekli Batuhan ı soruyor tam sırası onun hakkında kafama takılanları defne ye sorabilirim.

"Ya sana bir şey sorucam defne"

"Tabii seni dinliyorum "

"Dün akşam biz Batuhan la ilk defa iyi anlaştık"

"Hadi be nasıl oldu bu?"

"Ne bileyim geldi kitabını ben de okumak istiyorum dedi tamam dedim yanıma oturup okudu biraz sonra uyuya kaldı birlikte yemek yedik sonra annen ve baban neden boşandılar diye sordu anlattım. Ben de ona sordum bir şeyler geveledi sonra birden kalkıp gitti"

"Neden böyle bir şey yaptı ki?"

"Ya babasını sevmiyor ve babası annesine ve ona şiddet uygulamış bu da onda tramva olmuş olabilir bilmiyorum ilk defa ona bu gözle baktım ve üzüldüm"

"Sanırım sen biraz ön yargılı davrandın"

"Evet ama benim ne suçum var ki ben nereden bilebilirdim ki?"

"Sen de haklısın peki dün akşam dan sonra hiç konuştunuz mu?"

"Hayır zaten bu sabah da görmedim"

"Neyse ya o illa sana bulaşır zaten takma o çoktan aşmış bütün yaşadıklarını"

Bir şey demedim gerçekten bu konuları konuşmak istemediğine göre demek ki gerçekten çoktan aşmış bunları.

Defne ile bir kaç saat takıldık sonra eve döndüm.

Salona geçtiğimde Füsun endişeli görünüyordu elinde telefon bir sağa bir sola gidip geliyordu.

"Bir sorun mu var " dedim.

"Batuhan a sabahtan beridir ulaşamıyorum "

"Çıkar bir yerden canım kaç yaşında adam bu kadar evham yapmasan mı". Diye biraz ortamı sakinleştirmek istedi babam.

"Füsun abla sakin ol dur şimdi ararız"

Aradım ama telefonu kapalıydı. Kim bilir kaç saat ulaşmaya çalıştık ama olmadı.

"Füsun abla nereye gider ne yapar ne bileyim nerelerde takılır?"

"Ya gidebileceği bir sürü yer var ama bu kadar habersiz bırakmamıştı beni"

O anda aklıma Batuhan ın arkadaşı kerem geldi onun yanındadır belki.

"Batuhan ın bir arkadaşı var kerem diye belki onun yanındadır numarası var mı sende?"

"Doğru bu benim aklıma gelmedi ama şarjım bitiyor"

"Sen numarayı ver ben ararım"

Numarayı alıp aradım bir iki çalıştan sonra açıldı.

"Alo?"

"Alo Kerem benim yasemin"

"Tanıdım seni yasemin bir sorun mu var?"

"Şey Batuhan a ulaşamıyoruz da acaba seninle birlikte mi bak Füsun abla çok endişeleniyor "

"Benimle değil ben de ona ulaşmaya çalışıyorum sabahtan beridir"

"Peki nereye gider bir fikrin var mı?"

"Aslında aklıma bir yer geliyor ama benim şimdi eve gitmem gerek sana konum atsam sen gider misin oraya?"

"Giderim giderim tabii at bana konumu"

"Tamamdır atıyorum şimdi "

Ben konumu beklerken Füsun da iyice endişelenmişti çünkü hava kararmak üzereydi.

"Bak gidip bulucam onu tamam mı sakin ol baba sen de Füsun ablayla kal"

"Ben de gelicem " dedi Füsun bu halde gelemezdi tek başına da bırakmazdım.

"Hemen gidip gelicem merak etme "

"Sen git kızım ben Füsun u sakinleştiririm dikkat et ama haber ver mutlaka."

"Tamam tamam "

Taksi çağırıp gönderilen konuma gittim. Bu saatte bu sahilde işi olmaz ya herhalde.

Hava nerdeyse kararmıştı ayrıca soğuktu da etrafta bir kaç kişi vardı sadece biraz bakındım burda ne işi olur ki.

Tam pes edip dönücektim ki gördüm onu kumların üzerine oturmuş boş gözlerle denizi seyrediyordu.

Yanına gittim bir tuhaftı geldiğimi farketmişti.

"Batuhan nerdesin sen Sabahtan beridir annen çok merak etti hem bu havada burda ne işin var hadi gidelim "

Cevap yok yüzüme bakmadı bile ne oluyor buna.

"Hey kime diyorum iyi misin sen ?"

Bana doğru baktı bakışları bile tuhaftı.

"Senin ne işin var burda?"

"Seni arıyorum telefonun da kapalı "

"Git başımdan "

"En azından anneni arayıp iyi olduğunu söyle kadıncağız meraktan delirdi."

"Sana git başımdan dedim rahat bırak beni"

"Sen deli misin merak ettim seni diyorum"

"Beni merak falan etme kafama eserse zaten be haber veririm "

Bu ne şimdi.

"Ne diyorsun sen ya hadi gidelim çok soğuk"

"Sen git beni rahat bırak beni merak etme beni merak edicek en son insan bile değilsin git kendi hayal dünyanda yaşamaya devam et"

"İyice saçmaladın sen"

"Sana git diyorum"

Son sözlerinde sesi oldukça yüksek çıktı resmen bağırdı bana bu kadarı da fazla.

"Git artık tamam mı o mükemmel yasemin olmak için beni rahat bırak"

"Sen bir düzgün konuş artık seni bulucam diye onca yol geldim aradım merak ettim karşılığı bu mu"

"Bana böyle ucuz oyunlarla gelme amacın ne senin ilgi odağı olmak mı"

Eh bu kadar da fazla ama ben onun için neler yaptım onun söylediklerrne bak. Gözlerim doldu.

"İyi ne halin varsa gör "

Dedim arkamı dönüp giderken son bir şey daha söylemem geriyordu ama.

"Ben... Ben bu gün senin hakkında yanlış düşündüğümü ön yargıları olduğumu sanarak vicdanımı sorguladım ama görüyorum ki sen tam da düşündüğüm gibi birisin kibirli egoist Batuhan başka bir şey değil"

Son sözlerimi de söyleyip gittim taksiye binip eve döndüm onun söyledikleri neden bu kadar kafama takıldı neden bu kadar kalbimi kırdı anlamadım.

Eve döndüğümde Füsun merakla baktı yüzüme onlara bir şey çaktırmadım tabi.

"Şey ordaydı şarjı bitmiş de ondan haber verememiş bir yere uğrayıp dönücem dedi"

Füsun derin bir oh çekti gelip bana sarıldı.

"Teşekkür ederim seni de çok yorudm"

"Olur mu öyle şey üzülme artık"

Dedim ve odama çıktım mal herif iyi niyet de yaramıyor buna.