51. Bölüm

Akşam Batuhan ece'yi getirdiğinde yüzünü görmemek için kapıdan almadım kızımı ece salona geldiğinde eli kolu doluydu pahalı hediyeler alarak mı kızına babalık yapıcaksın Batuhan?

"Aşkım nasıl geçti bakalım günün?"

"Çok güzel geçti anne babam bana bir sürü oyuncak aldı beni luna parka götürdü salıncakta salladı sonra da prenses filmine götürdü pizza aldı bana"

"Ya sevdin mi sen babanı?"

"Çok sevdim anne keşke hiç hastalanmasyadı da hep bizimle kalsaydı"

"Ama artık geldi öyle değil mi?"

"Evet hem babam dedi ki bir kaç gün sonra hepimiz aynı evde yaşicakmışız sen ben babam çok güzel bir aile olacakmışız"

Annemle bir birbirimize baktık Batuhan ın planı Ece yi ikna edip bize karşı kullanmaktı.

"Eee hadi annecim sen elini yüzünü bir yıka sonra aldıklarına bakarız olur mu?"

"Olur anne"

"Hadi koş bakalım"

Ece banyoya gider gitmez annem bakışlarını bana dikti.

"Anne bana öyle bakma "

"O adamla evleniceksin yani öyle mi?"

"Başka çarem mi var anne kızımı alıcak benden"

"Mahkeme Ece yi Batuhan a vermez "

"Bir yolunu bulur o hem ece için güzel bir aileyi hak ediyor fedakarlık yapmam gerekiyor anne anneler böyle yapar tıpkı senin gibi "

"Ah bebeğim sen daha kendin çocuksun bir de anne mi oldun"

Diyerek bana sarıldı pazartesi günü hem benden hem de ece den ayrılmak ona çok zor gelicek annem buna nasıl dayanacak asıl ben buna nasıl dayanacam.

Ece nin ağzından bir türlü düşmedi Batuhan babam şöyle babam böyle diyemedim ki baban aşağılık birinin önünde gideni diye.

Batuhan verdiği sözü tuttu hiç bir şekilde gözüme görünmedi aramadı da herhangi bir iletişim olmadı aramızda.

Pazartesi sabahı evimizde derin bir hüzün vardı hele annem ağlamamak için kendini zor tutuyordu. Ve o an geldi kapı zili çaldı defne ben bakarm diye kapıya gitti.

Batuhan yüzünde zafer kazanmış gibi bir ifadeyle salona geldi ece koşarak yanına gitti Batuhan ece yi kucaklayıp havaya kaldırdı.

Biraz ece ile ilgilendikten sonra sıra bize gelmişti.

"Yüz ifadenizden de anlıyorum ki teklifimi kabul etmişsiniz?"

"Ya ne yapıcaktım aptal "

"Kötü söze gerek yok cevabının evet olacağını bildiğim için nikah işini ayarlamıştım bir an önce gidelim."

Annem o manzarayı görmemek hem de bizim eşyalarımızı dönene kadar hazırlamak için gelmedi ben Defne Batuhan Çağatay ve ece gitti yol üstünde kuaföre uğrayıp beyaz bir elbise giyip saç makyaj halletim ondan sonra da nikah dairesine gittik.

O masaya oturduğumda neden bu kadar mutsuz hissetim ki ben Batuhan ı hâlâ çok seviyorum ama onun bu yaptıkları yenilir yutulur cinsten değil.

Ben o eveti dediğim de ve sonrasında o imzayı attığımda artık yasemin karayel olmuştum Batuhan ın karısı. Böyle hayal etmemiştim.

Nikahtan sonra hemen eve döndük annem eşyalarımızı toplamıştı sanırım en zor veda bu olacaktı annem benim yanımdaydı hep çıkmadan elimi tuttu sımsıkı ikinici bir evin var unutma dedi ne zaman kendime ait bir evim olucak ki benim.

Annemi defne ve Çağatay a emanet ettim inanamıyorum ya şehrin öteki ucunda ev almış bir de sırf annemden uzak olayım diye.

Geçen her bir kilometre de yeni evimiz olacak o dört duvara biraz daha yaklaşıyorduk içimdeki huzursuzluk kar be kat artıyordu.

Ve nihayet geldi bahçeli iki katlı villaları andıran küçük bir ev oldukça hoş ve güzel ayrıca bakımlı da bir ev yeni olduğu her halinden belliydi.

"Evet geldik yeni evimiz nasıl beğendiniz mi?"

Ben hiç konuşmadım ama o bir şey söylerim umuduyla bakıyordu yüzüme.

"Bahçesi de var baba çok güzel"

"Tabikide prensesim daha neler var hadi in bakalım bir an önce göstereyim sana"

Beni içimde gram heyecan olmadığı için onlardan sonra indim arabadan ne ev ne bahçe ne de bu evlilik o kadar boş geliyor ki gözüme sadece kızım için katlanıyorum bütün bunlara.

Ben çok sonradan girdim eve dayanmış döşenmiş şerefsiz zevki de çok iyi Allah kahretsin ki.

"Anne benim odam çok güzel"

"Öyle mi bana da gösterirmisin?"

"Gel göstereyim anne"

Elimden tutup kendi odasına götürdü gerçekten de onun yaşındaki bir kız için çok güzel bir odaydı isteyebileceği her şey var burda onu mutlu görmek bana teselli oluyor.

"O zaman eşyalarını yerleştirelim mi ha ne dersin?"

"Olur "

Eşyaları yaklaşık yarım saat içinde yerleştirdim o karmaşanın içinde bir de gidip oyun kurmuş kendine beni de dahil etmiş.

"Hayatım senin valizini odamıza çıkardım"

Bunu duyunca derin bir sabır çektim .

"Annecim sen oyna ben hemen geliyorum "

Diyerek oda dan çıktım Batuhanı da arkamdan sürükledim.

"Sen ne yapmaya çalışıyorsun?"

" Bir şeyleri düzeltmeye çalışıyorum"

" Ben seninle aynı oda da kalmam "

"Valla kalıckasın çünkü başka çaren yok daha önce de aynı yatakta uyuduk ve hiç de şikayetçi değildin"

"O zamanki aklıma tüküreyim bana dokunmana izin verdiğim her güne lanet olsun"

Dedim ve tekrar Ece nin yanına gittim akşam ben çok yorgun olduğum için onlarla dışarıya yemek yemeye gitmedim .

Geceliklerimi giyerken döndüler gidip ece yi yatırdım sonra da tekrar odaya geçtim.

"Hadi çıkıyorsun bu odadan"

"Hayır çıkmıyorum "

İyi ben çıkarım o zaman"

"Hayır sen de çıkmazsın"

Ben kapıya yönelmeden Batuhan koşarak kapıyı kapattı üstüne bir de kilitledi şaka mısın sen.

"Tam sana göre basit ve ucuz hareketler"

Yatağın köşesine oturup elime krem sürmeye başladım yavaşça geldi yanıma hiç utanmadan bir de belime sarıldı arkadan.

Bir hışımla kalktım ayağa.

"Çek ellerini üzerimden sakın bir daha bana dokunmaya kalkma"

"Dokunurum karım değilmisin?"

"O kağıt parçasının benim için hiç bir önemi yok sen de boş hayallere kapılma "

Son sözüm bu hele bir daha bana dokun gör bak o zaman ne olur.