BÖLÜM 47:BİR SÜRPRİZ DAHA

Aradan birkaç ay geçmişti.

Esma'nın karnı artık iyice belirginleşmiş, doğum tarihi yaklaşmıştı. Efe ise gün geçtikçe daha fazla heyecanlanıyordu.

Evde bebeğin odası hazırlanmış, minik kıyafetler dolaba yerleştirilmişti.

Herkes doğumu bekliyordu.

Derin ise Esma'nın yanında olabilmek için bürosunu bir süreliğine kapatmaya karar vermişti.

“Bir süre çalışmayacağım.”

Alp kaşlarını kaldırdı.

“Emin misin?”

“Evet. Esma'nın doğumu çok yaklaştı. Hem biraz dinlenmek istiyorum.”

“İyi olur.”

“Sen de şirkete gidiyorsun.”

“Gitmem lazım.”

Derin yüzünü buruşturdu.

“Ben bütün gün evde yalnız kalacağım.”

Alp gülümsedi.

“Akşam geleceğim.”

“Ya geç gelirsen?”

“Gelirim.”

“Ya işin uzarsa?”

“Ararım.”

Derin kollarını bağladı.

“Hiç güvenmiyorum.”

Alp yanına gelip saçını düzeltti.

“Akşama görüşürüz.”

“Tamam.”

Ama Alp evden çıktıktan sonra Derin'in keyfi hiç yerinde değildi.

---

Öğlene doğru mutfağa gitti.

Bir şeyler hazırlamak istedi ama buzdolabını açtığı anda midesi hafifçe bulandı.

“Off…”

Elini karnına koyup birkaç saniye bekledi.

“Herhalde üşüttüm.”

Biraz su içti.

Sonra tekrar salona geçti.

Televizyonu açtı ama hiçbir şeye odaklanamadı.

Bir süre sonra yeniden midesi bulandı.

Bu kez mutfağa koştu.

Kusunca bir süre lavabonun başında bekledi.

“Ne oluyor bana?”

Yüzünü yıkadı.

“Galiba hastalandım.”

Yorgun hissediyordu.

Odaya gidip yatağa uzandı.

“Biraz uyuyayım. Geçer.”

Telefonunu sessize alıp gözlerini kapattı.

---

Saatler geçti.

Alp şirkette işlerini toparlamaya çalışıyordu ama aklı Derin'deydi.

Telefonunu çıkarıp aradı.

Cevap yoktu.

Bir süre sonra tekrar aradı.

Yine cevap yoktu.

“Derin?”

Üçüncü kez aradı.

Yine açılmadı.

Alp'in yüzündeki ifade değişti.

“Bir şey mi oldu?”

Emre yanına geldi.

“Ne oldu?”

“Derin telefonu açmıyor.”

“Belki uyuyordur.”

“Birkaç saattir ulaşamıyorum.”

Emre omzunu silkti.

“Git bak.”

Alp zaten kararını vermişti.

“Gidiyorum.”

---

Akşama doğru eve geldi.

Kapıyı açtığında ev sessizdi.

“Derin?”

Cevap gelmedi.

Odaya doğru yürüdü.

Kapıyı yavaşça açtı.

Derin yatağın içinde uyuyordu.

Alp rahat bir nefes aldı.

Yanına oturdu.

Saçlarını hafifçe düzeltti.

“Uyuyakalmışsın.”

Derin birkaç dakika sonra gözlerini açtı.

“Alp?”

“Buradayım.”

“Kaç oldu?”

“Akşam.”

Derin doğrulmaya çalıştı.

“Ben bütün gün uyumuşum.”

“Telefonunu neden açmadın?”

“Uyuyordum.”

Alp elini alnına götürdü.

“Ateşin yok.”

“Ben hastalandım sandım.”

“Neren ağrıyor?”

“Bir yerim ağrımıyor.”

Tam o sırada Derin'in yüzü değişti.

Bir anda yataktan kalkıp banyoya koştu.

Alp peşinden gitti.

“Derin, iyi misin?”

Derin tekrar kustu.

Alp kapının yanında bekledi.

Bir süre sonra Derin yüzünü yıkayıp dışarı çıktı.

Alp endişeyle baktı.

“Miden mi ağrıyor?”

Derin başını iki yana salladı.

“Bilmiyorum.”

“Başın?”

“Hayır.”

“Ne zamandır böyle?”

“Bugün başladı sanırım.”

Derin tekrar yatağa oturdu.

“Herhalde üşüttüm.”

Alp ona su uzattı.

“İç.”

Derin birkaç yudum aldı.

Tam o sırada Alp'in telefonu çaldı.

Efe arıyordu.

Alp hemen açtı.

“Efendim?”

Karşıdan Efe'nin telaşlı sesi geldi.

“Alp, hastaneye gelin!”

Alp ayağa kalktı.

“Ne oldu?”

“Esma'nın doğumu başladı!”

Alp'in gözleri büyüdü.

“Ne?”

“Çabuk gelin!”

Telefon kapandı.

Alp hemen Derin'e döndü.

“İyi misin?”

Derin bir anda ayağa kalktı.

“Esma doğuruyor.”

“Evet.”

“Ben de geliyorum.”

“Sen az önce—”

“Alp, kalk. Esma'nın yanında olacağız.”

Alp daha fazla itiraz etmedi.

“Tamam.”

---

Hastaneye vardıklarında herkes telaş içindeydi.

Efe doğumhanenin önünde bir ileri bir geri yürüyordu.

Hakan, Cemre, Murat, Aylin, Ceyda, Atlas ve Emre de oradaydı.

Derin hemen Efe'nin yanına gitti.

“Nasıl?”

Efe'nin gözleri dolmuştu.

“İçerideler.”

Derin onun elini tuttu.

“Her şey iyi olacak.”

Efe başını salladı.

“İnşallah.”

Bir süre sonra doğumhanenin içinden bebeğin ağlama sesi duyuldu.

Herkes bir anda sustu.

Efe'nin gözlerinden yaşlar süzüldü.

“Ben…”

Sesi titredi.

“Ben baba oldum.”

Cemre ona sarıldı.

“Gözün aydın.”

Efe ağlayarak güldü.

“Bir kızım oldu.”

Derin'in gözleri doldu.

Alp onun yanına geldi.

Derin bir anda ona sarıldı.

“Çok güzel…”

Alp de ona sarıldı.

“Evet.”

Derin'in yüzü bir anda değişti.

Alp hemen fark etti.

“Ne oldu?”

Derin cevap vermeden hızla uzaklaşıp kenara eğildi ve kustu.

Alp şaşkınlıkla arkasından baktı.

“Derin?”

Derin doğruldu.

“Bilmiyorum.”

“Yine mi?”

“Evet.”

Alp'in yüzü ciddileşti.

“Bir doktora gidelim.”

“Şimdi mi?”

“Evet.”

“Esma'yı görecektik.”

“Önce sen.”

Derin itiraz etmek istedi ama Alp çoktan hemşirelerden birine durumu anlatmaya başlamıştı.

---

Doktor onları muayene odasına aldı.

“Ne zamandır mide bulantınız ve kusmanız var?”

Derin düşündü.

“Bir haftadır.”

Alp hemen ona döndü.

“Bir hafta mı?”

Derin şaşkınlıkla baktı.

“Evet.”

“Hani bugün başlamıştı?”

“Ben bugün daha fazla olduğunu düşündüm.”

Alp ellerini iki yana açtı.

“Bir haftadır böyleymişsin ve bana söylemedin?”

“Ben de hastalandım sanıyordum.”

Doktor gülümsedi.

“Peki başka bir şikâyetiniz var mı?”

Derin başını salladı.

“Yok.”

Doktor birkaç kontrol yaptıktan sonra Derin'e baktı.

“Size bir test yapalım.”

Derin'in yüzü şaşkınlaştı.

“Test mi?”

“Evet.”

Bir süre sonra doktor sonuçlarla geri geldi.

Alp Derin'in yanında oturuyordu.

Doktor gülümsedi.

“Sonuçlarınız geldi.”

Derin heyecanla baktı.

“Ne çıktı?”

Doktor kısa bir süre sustu.

“Hamilesiniz.”

Derin'in gözleri büyüdü.

Alp de birkaç saniye konuşamadı.

“Ne?”

Doktor gülümseyerek tekrarladı.

“Hamilesiniz.”

Derin eliyle ağzını kapattı.

“Ben…”

Alp ona baktı.

Derin'in gözleri dolmaya başladı.

“Alp…”

Alp onun elini tuttu.

“Buradayım.”

Derin gözyaşlarının arasından gülümsedi.

“Biz…”

Sesi titredi.

“Biz anne baba mı olacağız?”

Alp'in yüzünde yavaşça bir gülümseme oluştu.

“Evet.”

Derin ağlamaya başladı.

Ama bu kez üzüntüden değildi.

Tam o sırada dışarıdan Efe'nin sesi duyuldu.

“Alp! Derin! Nerede kaldınız?”

Alp ile Derin birbirlerine baktılar.

Derin gözyaşlarını silip gülümsedi.

“Önce Esma'yı görelim.”

Alp başını salladı.

“Sonra?”

Derin elini onun eline daha sıkı kenetledi.

“Sonra herkese bir haberimiz var.”

Ve o gece…

Efe'nin kızı dünyaya gelirken,

Alp ve Derin de hayatlarının en büyük haberini öğrenmişti.

Onlar da anne ve baba olacaktı.