BÖLÜM 32: BİZİM DÜĞÜNÜMÜZ

Efe ve Esma’nın nişanından sonra geçen birkaç hafta, herkes için fazlasıyla hızlı geçmişti.

Bir tarafta Derin ve Esma’nın hukuk bürosundaki yoğunluğu, diğer tarafta Alp, Emre ve Efe’nin şirket işleri derken günler birbirini kovalamıştı.

Ama sonunda beklenen gün gelmişti.

Efe ve Esma evleniyordu.

Düğün salonunun önüne daha akşam başlamadan yüzlerce araba gelmişti. İçerisi kalabalıktı. Aileler, akrabalar, arkadaşlar, iş çevresinden insanlar…

Herkes oradaydı.

Salonun ortasında kocaman bir dans pisti vardı. Tavandan sarkan ışıklar sürekli renk değiştiriyor, masaların üzerinde küçük çiçek aranjmanları duruyordu.

Müzik daha başlamadan bile içeride uğultu vardı.

Derin aynanın karşısında son kez kendine baktı.

Üzerinde lacivert, uzun, zarif bir elbise vardı. Elbisenin yırtmacı yürürken hafifçe hareket ediyor, üst kısmındaki detaylar elbiseye ayrı bir hava katıyordu.

Ceyda arkasından bakıp gülümsedi.

“Çok güzel olmuşsun.”

Derin saçını düzeltti.

“Abartma.”

“Abartmıyorum.”

Ceyda kendi kırmızı elbisesine baktı.

“Ben de fena değilim.”

Derin ona dönüp güldü.

“Sen de güzel olmuşsun.”

“Biliyorum.”

Derin kahkaha attı.

“Allah’ım, kendini övmekten hiç çekinmiyorsun.”

“Çekinmem.”

Tam o sırada kapı açıldı.

Esma içeri girdi.

Gelinliği üzerinde, yüzünde kocaman bir gülümseme vardı.

“Hazır mısınız?”

Derin bir anda ona sarıldı.

“Çok güzel olmuşsun!”

Esma gülerek,

“Ben hâlâ inanamıyorum,” dedi.

Ceyda da yanlarına geldi.

“Efe seni sonunda ikna etti.”

“Ben onu ikna ettim.”

“Tabii canım.”

Üçü birlikte güldüler.

Bir süre sonra dışarıdan müzik sesi gelmeye başladı.

Düğün başlamıştı.

---

Salona ilk girenler arasında Alp, Emre ve Efe'nin arkadaşları vardı.

Efe damatlığı içinde sürekli etrafa bakıyordu.

Emre omzuna dokundu.

“Rahatla oğlum.”

“Rahatım.”

“Beş dakikadır aynı yere bakıyorsun.”

“Heyecandan.”

Alp güldü.

“Evleneceksin tabii heyecanlanacaksın.”

Efe derin bir nefes aldı.

“Bugün benim hayatımın en güzel günü.”

Alp ona baktı.

“Öyle olsun.”

Tam o sırada salondaki ışıklar biraz kısıldı.

Herkesin dikkati giriş kapısına çevrildi.

Esma ve ailesi salona girdi.

Efe'nin yüzündeki gülümseme bir anda büyüdü.

Alkışlar yükseldi.

Ardından müzik değişti.

Derin de Ceyda'yla birlikte içeri girdi.

Alp'in bakışları istemsizce ona döndü.

Bir an hiçbir şey söylemedi.

Emre bunu fark etti.

“Ne oldu?”

Alp gözlerini Derin'den ayırmadan,

“Bir şey yok,” dedi.

Emre gülümsedi.

“Tabii.”

Alp ona ters ters baktı.

“Ne?”

“Hiç.”

Derin de o sırada Alp'i fark etmişti.

Göz göze geldiler.

Derin hafifçe gülümsedi.

Alp'in yüzünde de küçük bir tebessüm oluştu.

Yanına geldiğinde Derin,

“Yakışmış,” dedi.

Alp baştan aşağı ona baktı.

“Sen de.”

“Bu kadar mı?”

“Ne söylememi bekliyorsun?”

Derin kaşlarını kaldırdı.

“Bilmem.”

Alp biraz yaklaşıp,

“Çok güzel olmuşsun,” dedi.

Derin'in yüzünde hemen bir gülümseme oluştu.

“Şimdi oldu.”

Tam o sırada Efe'nin sesi duyuldu.

“Herkes piste!”

Müzik yükseldi.

İlk dans Esma ve Efe'ye aitti.

Herkes alkışlarla onları izlerken Derin ve Alp biraz geride durmuştu.

Bir süre sonra Derin elini uzattı.

“Dans?”

Alp elini tuttu.

“Olur.”

Birlikte piste çıktılar.

Müzik devam ederken Derin ve Alp karşılıklı dans etmeye başladılar.

Derin gülerken Alp onu izliyordu.

“Ne bakıyorsun?”

“Bakıyorum.”

“Neye?”

“Mutlu olmana.”

Derin bir an sustu.

Sonra gülümsedi.

“Sen de mutlusun.”

“Evet.”

“Niye?”

Alp hiç düşünmeden,

“Sen buradasın.”

Derin başını hafifçe yana eğdi.

“Başka?”

“Efe evleniyor.”

“Başka?”

Alp güldü.

“Çok soru soruyorsun.”

“Cevap ver.”

“Sonra.”

Derin tam cevap verecekken biri yanlarına yaklaştı.

“Derin!”

Derin arkasını döndü.

Karşısında genç bir adam vardı.

“Ahmet?”

Ahmet gülümseyerek,

“Sonunda seni buldum,” dedi.

Derin şaşırdı.

“Sen de mi geldin?”

“Esma'nın düğünü. Gelmez miyim?”

Ahmet'le konuşmaya başladılar.

Alp birkaç saniye onları izledi.

Sonra Efe'nin yanına gitti.

“Kim bu?”

Efe omuz silkti.

“Esma'nın kuzenlerinden biri galiba.”

Alp tekrar Derin'e baktı.

Ahmet bir şey söylemiş, Derin de gülmüştü.

Alp'in yüzündeki gülümseme yavaş yavaş kayboldu.

Efe bunu fark etti.

“Ne oldu?”

“Bir şey yok.”

“Alp…”

“Bir şey yok dedim.”

Efe gülmeye başladı.

“Tamam, tamam.”

Birkaç dakika sonra Alp daha fazla dayanamadı.

Efe'nin yanından ayrılıp Derin'in yanına gitti.

Ahmet tam bir şey anlatıyordu ki Alp yanlarına geldi.

Derin onu görünce gülümsedi.

“Alp.”

Ahmet de Alp'e baktı.

Derin bir anda,

“Biz sizi tanıştırmadık galiba,” dedi.

Ahmet elini uzattı.

“Ahmet.”

Alp elini sıktı.

“Alp.”

Ahmet Derin'e dönüp,

“Senin sevgilin mi?” diye soracak gibi oldu ama önce Derin'e baktı.

Derin gülümsedi.

“Evet.”

Alp'in bakışları bir anda Derin'e döndü.

Derin bunu fark edince güldü.

Ahmet,

“Demek sevgilin,” dedi.

Derin başını salladı.

“Evet.”

Alp'in yüzünde belli belirsiz bir mutluluk oluştu.

Ahmet,

“Esma bahsetmişti ama ben hiç görmemiştim.”

Alp sakin bir şekilde,

“Benden bahsetmiştir.”

Ahmet Derin'e baktı.

“İyi anlaşmışsınız.”

Derin gülerek,

“Bazen.”

Alp kaşını kaldırdı.

“Bazen mi?”

“Bazen.”

“Güzel.”

Derin ona bakıp güldü.

“Ne oldu?”

“Bir şey olmadı.”

“Oldu.”

“Yok.”

Ahmet ikisini izleyip gülümsedi.

“Ben sizi yalnız bırakayım.”

Derin,

“Tamam,” dedi.

Ahmet uzaklaşırken Derin Alp'e döndü.

“Ne oldu?”

“Hiç.”

“Yüzünden belli.”

Alp,

“Sevgilin olduğumu söylemen hoşuma gitti,” dedi.

Derin'in yüzü yumuşadı.

“Öyle zaten.”

“Biliyorum.”

“Eee?”

“İyi hissettirdi.”

Derin gülümsedi.

“Mutlu oldun yani?”

Alp başını salladı.

“Oldum.”

---

O sırada salonun diğer tarafında Ceyda tek başına duruyordu.

Derin ona doğru bakarken bir şeyi fark etti.

Atlas.

Atlas, Ceyda'nın yanından bir an bile ayrılmıyordu.

Derin kaşlarını çattı.

“Bir dakika…”

Alp,

“Ne oldu?”

“Ceyda'ya bak.”

Alp baktı.

“Atlas.”

“İki haftadır böyleler.”

“Nasıl?”

“Yanından ayrılmıyor.”

Alp omuz silkti.

“Belki normaldir.”

“Hayır.”

Derin gözlerini kıstı.

“Bir şey var.”

Tam o sırada Ceyda onlara doğru geldi.

Derin hemen sordu.

“Ceyda.”

“Efendim?”

“Atlas'la aranızda bir şey mi var?”

Ceyda bir anda sustu.

Derin'in gözleri büyüdü.

“Var.”

Alp de şaşırdı.

“Ne?”

Ceyda gülmeye başladı.

“İki haftadır sevgiliyiz.”

Derin'in ağzı açık kaldı.

“NE?”

Ceyda kahkaha attı.

“Bağırma!”

“İki haftadır mı?”

“Evet.”

“Ve bana söylemedin?”

“Söyleyecektim.”

“Ne zaman?”

“Fırsat olmadı.”

Derin ellerini beline koydu.

“İki haftada hiç mi fırsat olmadı?”

Ceyda gülerek,

“Olmadı.”

Atlas da yanlarına geldi.

“Sonunda söylediniz.”

Derin ona döndü.

“Sen de biliyor muydun?”

Atlas başını salladı.

“Biliyordum.”

“Benden sakladınız yani?”

Ceyda,

“Hayır, saklamadık. Sadece söylemeye fırsat bulamadık.”

Derin gözlerini devirdi.

“Benim arkadaşım sevgili oluyor, ben son öğreniyorum.”

Alp hafifçe güldü.

“Bana tanıdık geldi.”

Derin ona baktı.

“Ne demek o?”

“Hiç.”

Ceyda ikisine bakıp,

“Bakın, siz de aynı şeyi yaptınız.”

Derin ve Alp aynı anda,

“Biz ne yaptık?”

Ceyda güldü.

“Hiç.”

---

Gece ilerledikçe düğün daha da hareketlendi.

Müzikler değişti.

Herkes piste çıktı.

Murat en önde oynuyor, Hakan ise biraz geriden onu izliyordu.

Murat bir ara Hakan'ın yanına gelip,

“Haydi Hakan, kalk.”

“Ben oynamam.”

“Niye?”

“Ben yaşlandım.”

Murat kahkaha attı.

“Daha dün gibi oğlumuzun düğününde oynayacağız diyordun.”

Hakan hemen baktı.

“Benim oğlumun değil, Efe'nin düğünü.”

“Bugün Efe. Yarın kim bilir.”

Hakan gözlerini kıstı.

“Murat.”

Murat güldü.

“Tamam tamam.”

Bir süre sonra herkes tekrar piste doluştu.

Derin de Ceyda'yla birlikte oynuyordu.

Alp uzaktan onu izliyordu.

Efe yanına gelip,

“Mutlu musun?” diye sordu.

Alp başını salladı.

“Evet.”

“Derin yüzünden mi?”

Alp ona baktı.

“Bugün senin düğünün.”

“Benim de gözüm var kardeşim.”

Alp güldü.

“Tamam.”

Efe omzuna vurdu.

“Bir gün sıra sende.”

Alp pistte Derin'e baktı.

Derin o sırada gülüyordu.

Alp'in yüzünde küçük bir tebessüm oluştu.

“Belli olmaz.”

Efe güldü.

“Belli belli.”

---

Gece yarısına doğru Esma ve Efe'nin pastası geldi.

Herkes etraflarında toplandı.

Fotoğraflar çekildi.

Kahkahalar yükseldi.

Esma pastadan küçük bir parça alıp Efe'ye uzattı.

Efe de gülerek yedi.

Derin alkışladı.

“Çok tatlısınız!”

Ceyda,

“Darısı…”

deyip Derin'e baktı.

Derin hemen,

“Sus.”

Ceyda güldü.

Alp de duyup Derin'e baktı.

“Ne oldu?”

“Hiç.”

“Ceyda ne dedi?”

“Hiçbir şey.”

Ceyda uzaktan bağırdı.

“Ben bir şey demedim!”

Derin ona ters ters baktı.

Herkes gülmeye başladı.

Bir süre sonra müzik yeniden başladı.

Derin bu kez Alp'in yanına gitti.

“Dans edelim mi?”

Alp elini uzattı.

“Edelim.”

Pistin ortasına çıktılar.

Derin gülümseyerek,

“Bugün çok mutlusun.”

Alp,

“Evet.”

“Niye?”

“Bilmiyor musun?”

Derin başını salladı.

Alp kısa bir sessizlikten sonra,

“Senin sevgilim olduğunu herkes biliyor artık,” dedi.

Derin güldü.

“Bundan mı mutlusun?”

“Biraz.”

“Çocuk gibisin.”

“Olabilir.”

Derin başını salladı.

“Hiç değişmeyeceksin.”

Alp ona bakıp,

“Sen de değişme,” dedi.

Derin gülümsedi.

“Değişmem.”

Salonun bir köşesinde Hakan onları görmüştü.

Yüzü hemen değişti.

Murat yanına gelip onun baktığı yere baktı.

“Ne oldu?”

Hakan derin bir nefes aldı.

“Yine pistteler.”

Murat kahkaha attı.

“Eee?”

“Ne eeesi?”

“Sevgililer.”

Hakan gözlerini kapattı.

“Ben buna alışamayacağım.”

Murat omzuna vurdu.

“Alışırsın.”

Hakan iç çekti.

“İnşallah.”

Pistin ortasında Derin ve Alp dans etmeye devam ederken çevrelerinde herkes eğleniyordu.

Esma ve Efe artık evliydi.

Ceyda ve Atlas iki haftadır sakladıkları ilişkilerini sonunda açıklamıştı.

Derin ve Alp ise birbirlerinin yanında, kalabalığın içinde bile kendi küçük dünyalarını kurmuşlardı.

Gece sona yaklaşırken herkes yorulmuştu ama kimsenin yüzündeki gülümseme kaybolmamıştı.

Derin başını kaldırıp salona baktı.

Ailesi oradaydı.

Arkadaşları oradaydı.

Sevdiği insanlar yanındaydı.

Ve yanında Alp vardı.

Alp de ona bakıyordu.

Derin gülümsedi.

“Güzel bir gece oldu.”

Alp başını salladı.

“Oldu.”

“Bir gün bizim de böyle bir gecemiz olur mu?”

Alp bir an sustu.

Sonra sadece gülümsedi.

“Bir gün.”

Derin de gülümseyerek başını salladı.

“Bir gün.”

Ve o gece, herkes düğünden mutlu bir şekilde ayrılırken, hiç kimse önlerinde duran günlerin neler getireceğini bilmiyordu.

Ama ilk defa uzun zamandır…

Her şey yolunda gibiydi.