8. Bölüm — Uyarı

Sadakat, Cihan'ın karşısında sessizce oturuyordu.
Cihan ise annesinin neden bu kadar endişelendiğini anlamaya çalışıyordu.
"Anne," dedi sakin bir sesle, "Eftelya burada sadece işini yapıyor."
Sadakat başını iki yana salladı.
"Ben onun avukat olmasına karşı değilim."
"Öyleyse?"
"Soyadına karşıyım."
Cihan bir süre sustu.
"Yıldıran olması onun suç değil."
Sadakat oğlunun sözleri karşısında cevap vermedi.
Cihan devam etti.
"Ben onunla herhangi bir aşiret meselesi konuşmuyorum."
"Umarım."
Cihan annesine baktı.
"Merak etme. İşimi biliyorum."
Sadakat ayağa kalktı.
"Ben sadece oğlumu korumaya çalışıyorum."
Cihan'ın yüzündeki sertlik biraz yumuşadı.
"Biliyorum."
Sadakat çıkmak üzereyken Cihan'ın omzuna dokundu.
"Dikkatli ol."
"Olacağım."
Sadakat şirketten ayrıldı.
Cihan ise bir süre arkasından baktı.
Bir saat sonra Eftelya ofise geldi.
Elindeki dosyaları masasına bıraktı ve bilgisayarını açtı.
İlk gün olmasına rağmen çalışmaya başlamıştı.
Cihan koridordan geçerken Eftelya'yı gördü.
Bir an durdu.
Eftelya başını kaldırdı.
"Günaydın."
"Günaydın."
Cihan birkaç saniye bekledi.
"İşe alışabildin mi?"
"Şimdilik."
"Bir sorun olursa söyle."
Eftelya başını salladı.
"Olur."
Cihan yürüyüp gitti.
Eftelya arkasından baktı.
Sonra tekrar dosyasına döndü.
Onun için Cihan hâlâ patronuydu.
Başka bir şey değildi.
Öğle saatlerinde Baran ofise geldi.
Cihan'ın odasına girdi.
"Murat'tan haber var."
Cihan başını kaldırdı.
"Ne diyor?"
"Sınır kapısında sorun yokmuş."
"İyi."
Baran birkaç saniye sustu.
Sonra sanki konu önemsizmiş gibi sordu:
"Rojda burada mı?"
Cihan ona baktı.
"Rojda mı?"
Baran hemen toparlandı.
"Yani... Eftelya'nın yanında biri var mı diye sordum."
Cihan hafifçe kaşını kaldırdı.
"Rojda şirkette çalışmıyor."
"Tamam."
Baran arkasını dönüp çıkmak üzereyken Cihan seslendi.
"Baran."
"Efendim?"
"Bir şey mi var?"
"Yok."
Baran odadan çıktı.
Cihan onun arkasından birkaç saniye baktı.
Baran'ın bir şey sakladığını anlamıştı.
Ama üzerine gitmedi.
Akşamüstü Eftelya, Cihan'ın odasına bir dosyayla geldi.
"Bu dosyayı imzalamanız gerekiyor."
Cihan dosyayı aldı.
"Tamam."
Eftelya bekledi.
Cihan belgeleri incelerken bir noktada durdu.
"Burada bir tarih yanlış."
Eftelya dosyaya baktı.
Gerçekten de küçük bir hata vardı.
"Gözümden kaçmış."
Cihan dosyayı ona uzattı.
"Olur böyle."
Eftelya dosyayı aldı.
"Teşekkür ederim."
Tam çıkacakken Cihan'ın telefonu çaldı.
Cihan telefona baktı.
Arayan Murat'tı.
"Evet?"
Murat'ın sesi ciddi geliyordu.
"Cihan Bey, sınır kapısında garip bir durum var."
Cihan'ın yüzü değişti.
"Ne oldu?"
"Bir araç var. Evrakları düzgün ama..."
Murat sustu.
Cihan ayağa kalktı.
"Ama ne?"
"İçinden bir şey çıkmasından şüpheleniyoruz."
Cihan ceketini aldı.
"Aracı beklet. Ben geliyorum."
Telefonu kapattı.
Eftelya kapının yanında duruyordu.
Cihan ona baktı.
"Bir sorun mu var?" diye sordu Eftelya.
"İş."
Cihan kapıya yöneldi.
Eftelya yalnızca başını salladı.
"Kolay gelsin."
Cihan kısa bir süre durdu.
"Teşekkürler."
Ve çıktı.
Eftelya arkasından bakarken Cihan'ın işinin düşündüğünden daha yoğun olduğunu fark etti.
Ama henüz onun hayatındaki sırların hiçbirinden haberi yoktu.
Cihan ise şirketten çıkarken aklında tek bir şey vardı:
Sınır kapısındaki araç.