6. Bölüm — Aynı Çatı Altında

Ormandaki eski evin içinde birkaç saniyelik sessizlik oldu.
Cihan'ın gözleri doğrudan Murat'ı buldu.
Murat, odanın köşesinde elleri bağlı hâlde oturuyordu.
"Cihan..."
Cihan hızla yanına gitti.
"İyi misin?"
Murat başını salladı.
"İyiyim."
Cihan bağlarını çözdü.
Baran da odadaki diğer adamları kontrol etti.
"Burada daha fazla kalamayız."
Cihan ayağa kalktı.
"Murat'ı çıkarın."
Murat ayağa kalkarken biraz sendeledi.
Cihan kolundan tuttu.
"Yavaş."
Murat başını salladı.
"Sağ ol."
Cihan cevap vermedi.
Onun için önemli olan Murat'ın sağ salim çıkmasıydı.
Dışarı çıktıklarında soğuk hava yüzlerine vurdu.
Baran etrafa baktı.
"Başka biri var mı?"
Cihan başını iki yana salladı.
"Yok."
Murat araca doğru yürüdü.
Tam binecekken Cihan'a döndü.
"Onlara hiçbir şey söylemedim."
Cihan'ın yüzünde kısa bir rahatlama belirdi.
"Doğru olanı yaptın."
Murat araca bindi.
Cihan kapıyı kapattı.
"Sen sınır kapısına dön."
Murat şaşırdı.
"Şimdi mi?"
"Evet."
"Ya yine gelirlerse?"
Cihan sakin bir şekilde cevap verdi.
"Bu kez hazırlıklı ol."
Murat başını salladı.
Sabah olduğunda Murat yeniden sınır kapısındaydı.
Her zamanki yerine geçti.
Kimse onun gece ne yaşadığını bilmiyordu.
Cihan'ın ailesi de hiçbir şeyden haberdar değildi.
Onlara göre Cihan'ın işleri sınır kapısında yürüttüğü sıradan işlerden ibaretti.
Murat da bu konuda tek kelime etmeyecekti.
Cihan ise sabah erkenden Kars merkeze gitti.
Şehrin merkezindeki büyük binanın önünde aracını durdurdu.
Burası Cihan'ın şirketinin ofisiydi.
Dışarıdan bakıldığında tamamen normal bir ticaret şirketiydi.
Cihan içeri girdi.
Çalışanlardan biri ayağa kalktı.
"Günaydın Cihan Bey."
"Günaydın."
Cihan doğrudan kendi odasına geçti.
Masasının üzerinde birkaç dosya vardı.
Bunların arasında Eftelya'nın daha önce incelediği dava dosyası da bulunuyordu.
Cihan dosyayı açtı.
Tam o sırada kapı çalındı.
"Gel."
Sekreter içeri girdi.
"Cihan Bey, avukat hanım geldi."
Cihan başını kaldırdı.
"Kim?"
"Eftelya Yıldıran."
Cihan birkaç saniye sessiz kaldı.
"İçeri gönder."
Kapı açıldı.
Eftelya elinde birkaç dosyayla içeri girdi.
Üzerinde sade ve şık bir avukat kıyafeti vardı.
Cihan ayağa kalktı.
"Hoş geldin."
"Teşekkür ederim."
Eftelya odadaki koltuğa oturdu.
Cihan karşısındaki sandalyeye geçti.
"Evrakları getirdim."
Eftelya dosyaları masaya bıraktı.
"Ben de bazı belgeleri inceledim."
Cihan dosyalara baktı.
"Her şey tamam mı?"
"Birkaç eksik belge var."
"Hangileri?"
Eftelya tek tek anlattı.
Cihan dikkatlice dinledi.
Sonunda başını salladı.
"Tamam. Onları bugün tamamlatırım."
Eftelya dosyasını kapattı.
"Bir de bir konu daha var."
Cihan ona baktı.
"Dinliyorum."
"Şirketinizde hukuk işleriyle ilgilenecek bir avukata ihtiyaç olduğunu söylediniz."
"Evet."
"Ben de kabul ettim."
Cihan kısa bir süre sustu.
"Yani burada çalışacaksın."
"Evet."
Eftelya'nın sesi sakindi.
"Avukat olarak."
Cihan başını salladı.
"Tamam."
İkisi birkaç saniye sessiz kaldı.
Aslında aynı ortamda daha önce de bulunmuşlardı.
Ama bu kez durum farklıydı.
Artık birbirlerini yalnızca aşiretlerin karşı tarafındaki insanlar olarak görmeleri mümkün değildi.
Her gün aynı binada karşılaşacaklardı.
Eftelya odasından çıktığında koridorda Rojda'yı gördü.
Rojda şaşkınlıkla ona baktı.
"Burada ne işin var?"
Eftelya gülümsedi.
"Çalışacağım."
"Burada mı?"
"Evet."
Rojda birkaç saniye şaşkın kaldı.
"Karahanların şirketinde mi?"
Eftelya başını salladı.
"Avukat olarak."
Rojda tam bir şey söyleyecekken koridorun diğer ucundan Baran geldi.
Baran, Rojda'yı görünce bir an durdu.
Rojda da ona baktı.
Baran'ın yüzündeki ifade bir anda değişti.
Ama hemen toparlandı.
"Merhaba."
Rojda gülümsedi.
"Merhaba."
Baran birkaç saniye daha ona baktıktan sonra Cihan'ın odasına doğru yürüdü.
Eftelya bunu fark etmişti.
Rojda ise fark etmemiş gibi davrandı.
Cihan odasında Baran'la konuşuyordu.
"Murat sınır kapısına döndü."
"İyi."
Baran başını salladı.
"Gece yaşananlardan sonra biraz dinlenmesi gerekirdi."
"İşi bırakmak istemedi."
Cihan pencereye doğru yürüdü.
"Ormandaki adamların kim olduğunu araştır."
Baran'ın yüzü ciddileşti.
"Tamam."
Kapıya doğru yöneldi.
Fakat çıkmadan önce Cihan'a baktı.
"Eftelya burada çalışacak."
Cihan başını çevirdi.
"Evet."
Baran hafifçe gülümsedi.
"İlginç olacak."
Cihan kaşlarını çattı.
"Nesi ilginç?"
"Hiç."
Baran odadan çıktı.
Koridorda Rojda'yı tekrar gördüğünde istemsizce gülümsedi.
Rojda ona baktı.
"Bir şey mi diyecektin?"
Baran hemen ciddileşti.
"Yok."
Ve yürüyüp gitti.
Rojda arkasından baktı.
"Garip."
Akşam olduğunda Eftelya masasındaki son dosyayı kapattı.
Ofiste neredeyse kimse kalmamıştı.
Çantasını aldı ve kapıya yöneldi.
Cihan da odasından çıkıyordu.
İkisi koridorda karşılaştı.
"Çıkıyor musun?" diye sordu Cihan.
"Evet."
"Yarın görüşürüz."
Eftelya başını salladı.
"Yarın görüşürüz."
Eftelya asansöre doğru yürüdü.
Cihan birkaç saniye arkasından baktı.
Sonra kendi kendine hiçbir anlam veremeden gözlerini kaçırdı.
Henüz birbirlerini tanımıyorlardı.
Henüz aralarında bir yakınlık yoktu.
Sadece aynı şirkette çalışan iki yabancıydılar.
Ama bundan sonra yolları, düşündüklerinden çok daha fazla kesişecekti.