6. bölüm · YARIM KALAN MEKTUPLAR

SESSİZ TANIK

G. ELİF YAĞMUR

Ertesi sabah Elif'in telefonu çaldı. Arayan numara kayıtlı değildi.

"Elif?"

"Buyurun?"

Karşı taraftaki yaşlı kadın birkaç saniye sustu.

"Ben... Şermin Teyze. Beni hatırlamıyor olabilirsin. Eskiden mahallenizde oturuyordum."

Elif kaşlarını çattı.

İsim tanıdık geliyordu ama yüzünü çıkaramıyordu.

"Size söylemem gereken bir şey var," dedi kadın. "Yıllardır sustum. Ama artık daha fazla susamayacağım."

"Neyle ilgili?"

"14 Ekim gecesi."

Elif'in nefesi kesildi.

"Bugün saat üçte, eski çay bahçesinde buluşalım. Sakın kimseye söyleme."

Telefon kapandı.

Saat tam üçte Elif çay bahçesine ulaştı.

Masaların çoğu boştu.

Köşede oturan yaşlı kadın ayağa kalktı.

"Hoş geldin, kızım."

Şermin Teyze'nin elleri titriyordu.

Çantasından eski bir gazete kupürü çıkardı.

Kupürün başlığında şu yazıyordu:

"Gençlerin karıştığı trafik kazası: Bir kişi ağır yaralandı."