İMKANSIZ GERÇEK

Elif'in söylediği isim odanın içinde yankılandı.

"Babam..."

Mert ve Zeynep şaşkınlıkla birbirlerine baktılar.

"Elif, emin misin?" diye sordu Mert.

Elif gözlerini ekrandan ayırmadan cevap verdi.

"Yüzü tam seçilmiyor... Ama bana çok benziyor."

Zeynep videoyu durdurup görüntüyü büyüttü.

Piksel piksel incelenen görüntüde sürücünün yüzü hâlâ net değildi. Ancak sağ elindeki siyah yüzük seçilebiliyordu.

Mert bir anda ayağa kalktı.

"Dur!"

"N'oldu?"

"O yüzüğü daha önce gördüm."

"Nerede?"

"Eren'in videosunda."

Hemen ilk kaseti tekrar açtılar.

Videonun başındaki görüntülerde Eren kamerayı çevirirken, birkaç saniyeliğine uzakta duran siyah bir araba görünüyordu.

Arabanın yanında biri telefonla konuşuyordu.

Elini kaldırdığı anda aynı siyah yüzük parladı.

Demek ki biri...

Onları o geceden önce de izliyordu.

Elif eve döndüğünde annesi salonda eski fotoğraf albümlerine bakıyordu.

"Gel kızım."

"Ne yapıyorsun?"

"Eski anıları topluyordum."

Elif albümün sayfalarını çevirmeye başladı.

Bir fotoğrafta babası, annesi ve kendisi vardı.

Babasının sağ eline baktı.

Hiç yüzük takmıyordu.

Bir sonraki fotoğraf...

Yine yoktu.

Elif'in içinde küçük de olsa bir umut doğdu.

"Belki de videodaki kişi babam değildir."

Tam albümü kapatacakken arkasına sıkışmış eski bir fotoğraf yere düştü.

Fotoğrafta babası genç bir adamla omuz omuza gülümsüyordu.

Elif daha önce bu adamı hiç görmemişti.

Fotoğrafın arkasında tek bir cümle yazıyordu:

"Kardeşim Kemal ile..."

Elif şaşkınlıkla annesine döndü.

"Anne..."

"Babamın kardeşi mi varmış?"

Annesi bir anda sessizleşti.

Gözleri doldu.

"Bu konuyu hiç açmak istememiştik."

"Neden?"

"Çünkü yıllar önce aileniz dağıldı. Baban, kardeşi Kemal'le bir daha hiç konuşmadı."

"Peki şimdi nerede?"

Annesi yavaşça başını eğdi.

"Bilmiyorum..."

Tam o anda kapı zili çaldı.

Elif kapıyı açtı.

Kapının önünde siyah bir zarf duruyordu.

İçinde tek bir anahtar ve kısa bir not vardı.

"Kemal'i bulmak istiyorsan, tren garındaki emanet dolabını aç."

Altında yine o tanıdık sembol vardı.

🌙 Yarım Ay

Elif anahtarı avucunda sıktı.

Belki de yıllardır peşinde oldukları sır...

Onu hiç tanımadığı bir amcaya götürecekti