Mississippi'de Hayat kitap kapağı

26. bölüm / 63

Bölüm 25 — Cairo’dan Hickman’a

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 63Şu an: Bölüm 25 — Cairo’dan Hickman’a
  1. 1 Ulusun Gövdesi208 kelime
  2. 2 Bölüm 1 — Nehir ve Tarihi1.521 kelime
  3. 3 Bölüm 2 — Nehir ve Kaşifleri1.327 kelime
  4. 4 Bölüm 3 — Geçmişten Freskler3.882 kelime
  5. 5 4. Bölüm — Çocukların Hırsı1.189 kelime
  6. 6 Bölüm 5 — Çırak Kılavuz Olmak İstiyorum1.061 kelime
  7. 7 Bölüm 6 — Bir Çırak Kılavuzun Deneyimi1.877 kelime
  8. 8 7. Bölüm — Gözü Pek Bir Eylem1.605 kelime
  9. 9 8. Bölüm — İçinden Çıkılmaz Dersler1.586 kelime
  10. 10 9. Bölüm — Bitmeyen Şaşkınlıklar1.662 kelime
  11. 11 10. Bölüm — Eğitimimi Tamamlarken1.440 kelime
  12. 12 11. Bölüm — Irmak Kabarmaya Başlıyor1.722 kelime
  13. 13 12. Bölüm — İskandil1.575 kelime
  14. 14 13. Bölüm — Bir Kılavuzun Gereksinimleri2.067 kelime
  15. 15 14. Bölüm — Kılavuzluğun Rütbesi ve İtibarı1.576 kelime
  16. 16 15. Bölüm — Kılavuzların Tekeli2.799 kelime
  17. 17 16. Bölüm — Yarış Günleri1.344 kelime
  18. 18 17. Bölüm — Kestirme Kanallar ve Stephen1.958 kelime
  19. 19 Bölüm 18 — Birkaç Ek Ders Alıyorum1.309 kelime
  20. 20 19. Bölüm — Brown'la Karşılıklı İltifatlarımız929 kelime
  21. 21 20. Bölüm — Bir Felaket1.431 kelime
  22. 22 21. Bölüm — Biyografimden Bir Kesit141 kelime
  23. 23 22. Bölüm — Asıl Konuma Geri Dönüyorum1.943 kelime
  24. 24 23. Bölüm — Kimliğimi Gizleyerek Yolculuk733 kelime
  25. 25 24. Bölüm — Kimliğim Ortaya Çıkıyor1.366 kelime
  26. 26 Bölüm 25 — Cairo’dan Hickman’a1.476 kelime · Okuduğun bölüm
  27. 27 Bölüm 26 — Ateş Altında123 kelime
  28. 28 Kılavuzun İlk Savaşı1.533 kelime
  29. 29 Bölüm 27 — Dışarıdan Gelen Bazı Şeyler1.194 kelime
  30. 30 28. Bölüm — Mumford Amca Yük Boşaltıyor2.073 kelime
  31. 31 29. Bölüm — Birkaç Örnek Tuğla2.189 kelime
  32. 32 30. Bölüm — Yol Üstünden İzlenimler1.982 kelime
  33. 33 Bölüm 31 — Bir Başparmak İzi ve Sonrasında Olanlar3.486 kelime
  34. 34 Bölüm 32 — Bir Servetin Elden Çıkarılması960 kelime
  35. 35 33. Bölüm — İkramlar ve Ahlak1.144 kelime
  36. 36 34. Bölüm — Uçuk Hikâyeler428 kelime
  37. 37 35. Bölüm — Karışıklık Sırasında Vicksburg1.992 kelime
  38. 38 36. Bölüm — Profesörün Hikâyesi1.449 kelime
  39. 39 37. Bölüm200 kelime
  40. 40 38. Bölüm — Güzel Ev1.443 kelime
  41. 41 39. Bölüm — İmalathaneler ve Alçaklar1.335 kelime
  42. 42 40. Bölüm — Şatolar ve Kültür1.412 kelime
  43. 43 41. Bölüm — Güney'in Metropolü898 kelime
  44. 44 42. Bölüm — Sağlık ve Duygusallık904 kelime
  45. 45 43. Bölüm — Gömme Sanatı879 kelime
  46. 46 44. Bölüm — Şehir Manzaraları1.578 kelime
  47. 47 45. Bölüm — Güney'de Spor1.951 kelime
  48. 48 46. Bölüm — Büyüler ve Büyücüler970 kelime
  49. 49 47. Bölüm — Uncle Remus ve Bay Cable543 kelime
  50. 50 48. Bölüm — Şeker ve Posta Ücreti1.506 kelime
  51. 51 Bölüm 49 — Kılavuzluk Yaşamından Kesitler1.290 kelime
  52. 52 50. Bölüm1.198 kelime
  53. 53 51. Bölüm — Anılar1.612 kelime
  54. 54 52. Bölüm — Yakan Bir Damga2.898 kelime
  55. 55 53. Bölüm — Çocukluk Yuvam1.244 kelime
  56. 56 54. Bölüm — Geçmiş ve Bugün1.861 kelime
  57. 57 55. Bölüm — Bir Kan Davası ve Başka Şeyler1.364 kelime
  58. 58 56. Bölüm — Bir Hukuk Meselesi1.193 kelime
  59. 59 57. Bölüm — Bir Başmelek1.419 kelime
  60. 60 58. Bölüm — Yukarı Irmak’ta1.514 kelime
  61. 61 59. Bölüm — Efsaneler ve Manzaralar1.667 kelime
  62. 62 60. Bölüm — Düşünceler ve Sonuçlar1.839 kelime
  63. 63 Ek8.314 kelime

Bölüm 25
Cairo’dan Hickman’a

ST. LOUIS’TEN Cairo’ya kadar olan iki yüz millik manzara değişken ve güzeldir. Tepeler artık baharın taze yapraklarına bürünmüştü; aralarından akan geniş nehir için görkemli, yaraşır bir çerçeve oluşturuyorlardı. Yolculuğumuz güzel bir esinti ve güneş ışığıyla, kusursuz bir günde umut verici biçimde başladı; vapurumuz da milleri tatmin edici bir hızla geride bırakıyordu.

Illinois’teki Chester’da bir demiryoluna rastladık; Chester’da artık bir cezaevi de var, şehir başka bakımlardan da ilerliyor. Grand Tower’da da bir demiryolu vardı; Cape Girardeau’da da bir tane daha. İlk kasaba adını nehrin Missouri yakasında sudan yükselen, kocaman, basık bir kaya sütunundan alıyor; doğanın hayal gücüyle yarattığı bu eser bölgenin en güzel manzara öğelerinden biri. Yakınında ya da uzağında başka komşuları da var: belki başka hiçbirinin fırınına benzemediği için böyle adlandırılan Şeytan’ın Ekmek Fırını; bir de Şeytan’ın Çay Masası. İkincisi, üstündeki şarap kadehi biçimli gövdesi giderek incelen, nehrin elli altmış fit yukarısında, çiçekli ve çelenklerle donanmış bir uçurumun yanında duran, geniş ve düz yüzeyli bir kaya kütlesi. Şeytanın da Hristiyanın da çay masası diye kullanabileceği kadar masa gibi. Nehrin aşağılarında Şeytan’ın Dirseği, Şeytan’ın Yarış Pisti ve şu an aklıma gelmeyen daha nice mülkü var.

Grand Tower kasabası eski zamanlara göre belli ki daha hareketliydi ama şurada burada onarıma, bir de baştan aşağı yeni bir badana katına ihtiyaç duyuyordu. Yine de eski badanasını bir kez daha görmek hoşuma gitti. İkinci kaptanımız ‘Amca’ Mumford, kasabanın yüksek sulardan zarar gördüğünü, bu yüzden şu sıralar en iyi hâlinde görünmediğini söyledi. Ama kendini badamayla harap etmesinin şaşırtıcı olmadığını da ekledi; çünkü Batı’nın başka hiçbir yerinde burada olduğu kadar çok ve bu kadar kaliteli kireç üretilmiyormuş. Ardından şöyle dedi: “Bir süt çiftliğinde kahvene koyacak süt, şeker plantasyonunda da şeker bulamazsın; kireç kasabasına badana aramaya gitmek akla aykırıdır.” Kendi tecrübemden ilk iki şeyin doğru olduğunu biliyordum; şekerleme satanların şekerleme yemeyi sevmediğini de. Bu yüzden Mumford Amca’nın son gözlemi inandırıcı gelmişti: “Kireç üretenler badana yapmaktan çok dine yönelir.” Mumford Amca ayrıca Grand Tower’ın büyük bir kömürleme merkezi ve gelişen bir kasaba olduğunu söyledi.

Cape Girardeau bir yamaca kurulmuş ve güzel bir görünüşe sahip. Kasabanın nehir kıyısındaki eteğinde erkek çocuklar için büyük bir Cizvit okulu var. Mumford Amca, bu okulun Missouri’deki benzer kurumların hepsi kadar titiz eğitim vermesiyle tanındığını söyledi! Daha yukarıda, havadar bir tepede başka bir kolej vardı; yeni, aydınlık bir yapıydı, kuleleri ve sivri çatılarıyla kendine özgü, resim gibi bir görünüşü vardı. Her türlü sosluk ve sirkelik tamamlanmış, devasa bir çeşnilik gibiydi. Mumford Amca, Cape Girardeau’nun Missouri’nin Atina’sı olduğunu, az önce sözünü ettiklerinin dışında da birkaç kolej bulunduğunu söyledi; hepsi de şu ya da bu türden bir dini temele dayanıyormuş. Dikkatimi, kasabanın “güçlü ve her yere sinmiş dindar görünüşüne” çekti ama aynı eğimde duran ve aynı tür tuğladan yapılmış öteki tepe kasabalarından daha dindar göründüğünü seçemedim. Taraf tutmak çoğu zaman insana gerçekte olmayan şeyleri gördürür.

Mumford Amca otuz yıldır nehirde ikinci kaptanlık yapıyor. Pratik aklı ve soğukkanlılığı olan biri; gözlem yapmış, türlü türlü deneyim edinmiş, fikir sahibi. Ayrıca yaradılışında belli belirsiz bir şiir damarı, rahat bir konuşma yeteneği, kalın bir homurtulu ses ve görevinin gereği manevi bir destek bulması gerektiğinde başvurabileceği bir iki küfrü var. Eski zamanların o mübarek ikinci kaptanlarından; iş başa düştüğünde ağır ağır küfrede küfrede dolaşır. Bu hâli, eski vapur adamının yüreğini bir daha dönmeyecek geçmiş günlere duyduğu tatlı, yumuşak özlemle doldurur. “Hadi kalk oradan! Bütün gün mü uğraşacaksın? Gemiye yazılmadan önce arka bacakların felç oldu diye niye söylemedin?”

Mumford mürettebata karşı kararlı; nazik ve adil ama tavizsiz. Bu yüzden adamları onu seviyor, yanında kalıyor. Hâlâ eski kuşaktan ikinci kaptanların bol giysilerini giyiyor ama bir sonraki seferinde Anchor Line onu üniformaya sokacak: hattın bütün subaylarıyla birlikte, pirinç düğmeli, şık, lacivert bir denizci üniforması giyecek. O zaman şimdiki hâlinden bambaşka bir manzara olacak.

Mississippi’de üniforma! Şaşkınlık bakımından bütün öteki değişiklikleri bir araya getirsen bundan fazlası olmaz. Bir başka şaşırtıcı şey de bunun elli yıl önce yapılmamış olması. Öylesine akla uygun ki, insan daha önce düşünülmüş olmasını bekler. Orada elli yıldır yardıma ve bilgiye ihtiyaç duyan saf yolcular ikinci kaptanı aşçı, kaptanı berber sanıyordu; üstelik bu yüzden kendilerine pek kaba davranılıyordu. Ama artık dertleri sona erdi. Giysi reformu döneminin sağladığı bir başka avantaj da tekne personelinin görünüşünün büyük ölçüde iyileşmesi.

Cape Girardeau’nun altındaki virajdan aşağı dümen tuttuk. Eskiden buraya “Dümencinin Virajı” derlerdi; hep kolay geçilir, suyu bol olurdu. Yukarı Nehir’de, su alçakken yeni bir çırak kılavuzun tekneyi geçirmesine izin verilen neredeyse tek yerdi.

Grand Chain’in başındaki Thebes ile eteğindeki Commerce, belirgin biçimde değişmedikleri için kolayca hatırlanacak kasabalardı. Grand Chain de değişmemişti; doğası gereği değişemezdi. Kötü gecelerde vapurları yakalayıp batırmak için ustalıkla dizilmiş batık kayalardan oluşan bir zincirdi. Orada gözden uzak, pek çok vapur cesedi yatıyor; aralarında ilk dostum Paul Jones da var. Tarihçi, yani Mumford Amca, onun tabanını parçalayıp bir kap gibi battığını anlattı. Gemide boz bir kısrakla bir vaiz varmış. Bana kalırsa bu, kazayı yeterince açıklıyordu; elbette Mumford da öyle düşünüyordu ve şunu ekledi—

“Ama böyle şeylere dudak bükecek ve hurafe diyecek cahil insanlar çoktur. Şunu hep fark edersiniz: Onlar boz bir kısrakla bir vaizle birlikte yolculuk etmemiş kişilerdir. Ben bir keresinde ikisiyle birlikte nehirden aşağı indim. Bloody Island’da karaya oturduk; Hanging Dog’da karaya oturduk; aynı Commerce’in hemen aşağısında karaya oturduk; Beaver Dam Kayası’na sarsıla sarsıla çarptık; Goose Island’ın arkasındaki ‘Mezarlık’ta en kötü akıntı kırılmalarından birine girdik; kavgada bir yükleme işçisi öldürüldü; kazan yaktık; şaft kırdık; bir baca çöktü; ambara dokuz fit suyla Cairo’ya girdik—belki daha çoktu, belki daha az. Dün olmuş gibi hatırlıyorum. Adamlar korkudan akıllarını yitirmişti. Kasaba görünür görünmez kısrağı maviye boyadılar, vaizi de denize attılar; yoksa hiç varamazdık. Vaizi sudan çıkarıp kurtardılar. Suçun kendisinde olduğunu kabul etti. Her şeyi dün olmuş gibi hatırlıyorum.”

Vaizle boz kısrağın bu birlikteliğinin felaket doğurması tuhaf ve ilk bakışta inanılmaz görünüyor; ama olgu o kadar çürütülemez kanıtlarla destekleniyor ki, kuşkulanmak akla hakaret olur. Ben de bir kaptanın, çok sayıda dostu tarafından yanına boz kısrakla vaiz almaması için uyarıldığı hâlde, söylenenlere aldırmayıp kararında direttiği bir olayı hatırlıyorum. Aynı gün—belki ertesi gündü, öyle diyenler var ama ben aynı gün olduğunu düşünüyorum—sarhoş oldu, ambar ağzından aşağı düştü ve cesedi evine götürüldü. Bu kelimesi kelimesine doğrudur.

Hat Adası’ndan artık eser kalmadı; en ufak parçasına kadar yıkanıp gitmiş. Nehrin hangi bölümünde bulunduğunu bile hatırlamıyorum; yalnızca St. Louis ile Cairo arasında bir yerlerde olduğunu biliyorum. Eski zamanlarda Hat Adası’nın çevresi baştan başa tehlikeli bir bölgeydi. Orada, Illinois kıyısında yaşayan bir çiftçi, evinden görebildiği mesafede yirmi dokuz vapurun kemiklerinin sıralandığını söylemişti. St. Louis ile Cairo arasında vapur enkazı ortalama mil başına bir tane düşüyordu; toplam iki yüz enkaz.

Commerce’in aşağısında büyük değişiklikleri fark edebiliyordum. Beaver Dam Kayası artık nehrin ortasındaydı ve devasa bir akıntı kırılması yaratıyordu; eskiden kıyıya yakın olur, tekneler dışından geçerdi. Vaktiyle nehrin ortalarında uzakta duran büyük bir ada Missouri kıyısına çekilmiş; tekneler artık yanına yaklaşmıyordu. Jacket Pattern denen ada şimdi bir takoz kadar küçülmüş ve yakında yok olacakmış. Goose Island, bir vapur büyüklüğündeki küçük bir parça dışında tümüyle gitmişti. Sayısız enkazın arasından eskiden yavaş ve dikkatle yol bulduğumuz tehlikeli “Mezarlık”, artık kanaldan çok uzaktaydı ve kimseyi korkutmuyordu. Eskiden İki Kız Kardeş denen adalardan biri tümüyle kaybolmuştu; öteki, vaktiyle Illinois kıyısına yakın dururken şimdi bir mil uzakta, Missouri tarafındaydı. Kıyıya bitişmiş, aradaki sınırı görmek keskin bir göz istiyor; ama hâlâ Illinois toprağı ve üzerinde yaşayanlar karşıya geçmek, Illinois yollarında çalışmak ve Illinois vergilerini ödemek zorunda: tuhaf iş doğrusu!

Nehrin ağzına yakın birkaç ada yok olmuş, sulara kapılmıştı. Cairo hâlâ yerindeydi; üzerinde durduğu uzun, düz burunun öteki ucundan rahatça görünüyordu ama oraya varmak için vapurla uzun bir dolambaç yapmak zorunda kaldık. “Yukarı Nehir”den çıkıp Ohio’nun taşkın sularıyla buluşurken gece çöktü. Kaygısızca ilerledik; çünkü eskiden yolun tam ortasında duran gizli kaya akıntıyla çok yukarı sürüklenip kanaldan çıkmıştı. Daha doğrusu, Missouri burnundan yaklaşık bir ilçelik toprak nehre karışmış, Cairo burnu da buna karşılık aşağı doğru büyüyüp uzun toprak diline eklenmişti. Mississippi adil ve hakkaniyetli bir nehirdir; bir adamın çiftliğini denize yuvarlarken komşusuna aynı büyüklükte yeni bir çiftlik kurmayı asla ihmal etmez. Böylece kırgınlıkların önüne geçer.

Cairo’ya girerken, düdüğümüze aldırmayan ve sonra başımızın önünden geçmeye çalışan bir vapuru az kalsın öldürüyorduk. Güçlü bir geri manevrayla onu kurtardık; bu büyük bir kayıptı, çünkü iyi edebiyat malzemesi olacaktı.

Cairo artık canlı bir kasaba; sağlam yapılarla kurulmuş ve eski hâliyle, Bay Dickens’ın tasvirinde görülen görünüşü arasında belirgin bir karşıtlık oluşturan kentli bir havası var. Ne var ki, en son gördüğümde tuğla binalar yükselmeye başlamıştı—Albay (şimdiki General) Grant ilk komutasını orada eğitirken. Mumford Amca, kütüphanelerin ve pazar okullarının da, tuğla ustaları kadar Cairo’ya yarar sağladığını söylüyor. Cairo’nun demiryolu ve nehir ticareti çok canlı; iki büyük nehrin kavşağındaki konumu öylesine elverişli ki gelişmemesi neredeyse imkânsız.

Sabah kalktığımda Columbus, Kentucky’yi geçmiş, güzel bir tepenin üzerine kurulmuş hoş bir kasaba olan Hickman’a yaklaşıyorduk. Hickman zengin bir tütün bölgesinde bulunuyor ve eskiden bu üründen büyük kazanç sağlayan canlı bir ticaret yürütüyordu. Geniş bir bölgeden gelen tütün depolarında toplanıp vapurlarla gönderiliyordu. Ama Mumford Amca, bu ticareti biraz daha kolaylaştırmak için demiryolu yaptıklarını, demiryolunun işi yanlış yönde kolaylaştırdığını düşünüyor: “Ticaretin büyük kısmını kapılarına toplamadan, hat boyunca kapıp götürdü.”

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…