7

İyi okumalar...

"Efsun." Can'ın sesini sırtımdaki acıdan duyamamıştım bile.

Fena bir şekilde Ateş'in balkonundan aşağıya düşmüştüm. Ve sanırım belim kırılmıştı.

******************

Can hızla duvardan atlayıp yanıma gelince beni kaldırmak için dokundu ama kıpırdayamadım.

"Can belim." Dedim acı içinde.

Etrafına bakıp tekrar yanıma eğildi.

"Annemleri çağırıyorum.!" Dediğinde elimi kaldırıp kolundan tuttum.

"Bekle geçecek birazdan söyleme." Gözlerimden acıdan dolayı istemsizce yaşlar akıyordu.

"Efsun saçmalama kırılmış olabilir mi korkuyorum şu an hissediyor musun kırık mı sence." Yerde öylece yatıyordum.

"Bilmiyorum acıyor." Dediğimde o koluma bakıyordu.

Kanamıştı. Tamam çok kanıyordu bir yere vurmuştum.

"Bir kaldırmayı dene Can." İki kolumu kaldırıp ona uzattım.

"Anneni çağıralım lütfen." Dedi iki elimi tutarken.

Başımı olumsuz anlamda salladım.

Yavaşça kollarımdan çektiğinde inlemem bir oldu.

Belim fena bir şekilde ağrıyordu.

"Tamam bekleyelim biraz geçecek panik yapma." Dedim alnımdaki terleri silip.

"Bacağında kanıyor." Şort olduğu için açıktı bacaklarım ve bir şeyler kesmişti.

"Bacağım ağrımıyor belim." Dedim sessizce.

Ateş'in balkonundan düşmüştüm resmen.

Yaklaşık on on beş dakikadır buradaydık. Acısı biraz azalıyor gibiydi.

"Kucağıma alayım mı.?" Dedi başımı iki yana salladım.

"Gitmiş midir o kız rezil olacağım Can." Derken kararan gökyüzüne bakıyordum.

"Gidip bakayım mı.?" Ben onay verince hızla kalkıp kendi ön bahçelerine geçti.

Bacaklarımı kendime çekmek istedim ama pek başarılı olamadım.

Hareketsiz bir şekilde Can'ı beklerken sonunda koşarak gelmişti.

"Ablan ve Gamze yok..abimler annemler bir de Nil var bahçede oturuyorlar."

Derin bir nefes alıp yan dönmeye çalıştım.

Ağrı yavaş yavaş hafifliyordu ama arada kendini belli ediyordu.

"Kucağıma alıyorum ve annene söylüyoruz bacağındaki kanamada durmuyor." Yanıma eğilip kollarını bacaklarımdan geçirince acıdan ufak bir çığlık attım.

Havalanırken çok kötü bir şekilde canım acımıştı.

"Can kırık galiba çok kötü." Derken gözümden yaşlar akıyordu.

Ön bahçeye yaklaştığımız da gözyaşlarımı sildim.

Masadakiler görüş açıma girince herkese baktıktan sonra celladıma da baktım.

Masadakilerin konuşmasına katılmayıp öylece bizim bahçeye doğru bakıyordu.

Dalmış gibiydi.

"CAN.!" Sezen teyze çığlık atarak yerinden kalkınca herkes bize baktı.

Annem ve Sezen teyze koşarak gelince diğerleri de ayaklandı.

"Anne bir salona gelir misiniz." Dedi. Annemler bacaklarımı görmeden Can hızla salona doğru yürümeye başladı.

"Efsun.! Noluyor söyleyin.!" Annem titreyen sesiyle sordu.

"Bir şey olmuş bunlara Sezen." Dedi elini kalbine koymuş tekrardan devam ederken. Arkamızda olduğu için bakamıyordum.

Can beni koltuğa bıraktığında sesimin çıkmaması için dişlerimi kıracak şekilde sıkıyordum.

Derin bir nefes aldığımda annem ellerimi tuttu. Baştan aşağı bana bakıp bacağımı görünce eliyle ağzını kapatıp gözleri dolu dolu Sezen teyzeye baktı.

"Can çabuk ecza çantasını getir.! Çabuk.!" İkisi yanıma çökmüş diğerleri ayaktaydı.

"Noldu Efsun bir yerden mi düştün." Bu soruyu soran ve telaşla yanıma çöküp elimi tutan Nil'di.

Anneme baktım ama o sanki gözlerimden çektiğim acıyı anlamış gibi ağlamaya başladı.

"Siktiğimin yerinde düzgün duramıyorlar amına koyayım.!" Abim de bağırmıştı.

"Anne." Dediğimde sustular.

"Konuş delirtme beni Efsun.!" Dedi sinirli bir şekilde.

"Belim...kırılmış olabilir." Dememle kimseden çıt çıkmadı.

Annem şaşkınlıkla bana bakarken Sezen teyze hızla tshirtümü kaldırıp belime dokundu ama benden kopan acı dolu çığlıkla elleri olduğu yerde kaldı.

"Dokunma anne.!" Ateş konuşmuştu.

"Dokunma.!hastaneye gidelim." Dedi tekrardan telaşlı sesiyle.

"Anne." Dedim ona bakarak. Hala donmuş gibi bana bakıyordu.

"Ne demek kırıldı." İlk sessizce konuşup sonra bağırdı.

"NE DEMEK KIRILDI.!" Sezen teyze onun omzundan tutup yanımdan kaldırdığında yanıma abim ve Ateş çöktü.

Gözlerimi kapatmış acının geçmesini bekliyordum.

Can koşarak elinde bir çantayla gelince bacağıma bakmaya başladım. O yarayı hissetmiyordum bile.

"Ver Can ver siktim senin belanı.!" Ateş hırsla Can'dan çantayı aldığında gözlerimi açmıştım.

Abim kolumu çevirip arkasındaki kanayan yere bakıyordu.

"Nasıl becerdiniz lan bunu.!" İkisi de bağırıyordu.

"Kartal hastane, çabuk hastaneye gidiyoruz.." Annem konuştuktan sonra bana baktı annem.

"Hareket edebiliyor musun." Ben bir şey demeyince bağırdı.

"EFSUN.!" Sezen teyze koluna dokunuyordu ama annem fazla sinirliydi.

Başımı iki yana salladığımda annem ellerini saçlarından geçirip arkasını döndü.

"Delirtecek beni Sezen...BENİ DELİRTECEK BELİNİ KIRMIŞ." Hepimiz annemi dinliyorduk.

Nil gözlerinden akan yaşları silip abime döndü.

"Kartal hadi hastaneye gidelim bacağıda kanıyor." Sanki hepsi transa geçmişti.

Abim bana doğru kollarını uzatacağı zaman istemiyorum dedim.

Annem yine bağırdı.

"Al kucağına Kartal nasıl istemiyor söylesin bana.!"

"Dikkatli al Kartal." Dedi Ateş.

Ateş koşarak bahçe kapısından dışarıya çıkmıştı. Sanırım onun arabasıyla gidecektik.

Abim bir daha bana yaklaşıp kollarını bacaklarımdan geçirince refleks ve acıyla boynuna tutundum.

"Bir...iki...üç." Kaldırdığında ağzımdan çıkan çığlıkla başımı onun omzuna gömdüm.

"Siktir." Dedi bağırmamdan dolayı.

"Hadi Esin, Ateş arabayı çıkartmıştır gel." Annem kolumdan tutmuştu.

Ağlayarak abimin kucağındaki bana yaklaştı ve yanağımdan öpüp bir şeyler söyledi.

"Hadi anne.!" Abim konuşunca annem benden ayrılıp hızla Sezen teyzeyle beraber yürümeye başladı.

"Can sen de gel." Dediğimde başını salladı.

"Hala Can diyor." Sezen teyzeydi konuşan.

Abim hareket ettiğinde sıkıca gömleğinden tutunmuştum. Gözlerimi kapatmış acının geçmesini bekliyordum.

Annem ve Sezen teyze önden konuşarak gidiyorlardı. Yani Sezen teyze annemi sakinleştirmeye çalışıyordu.

"İyi misin." Dedi abim yürürken.

Cevap vermedim.

"Efsun nereden düştün." Dedi Nil'de.

İkisine de cevap vermedim.

Arabanın yanına geldiğimizde dikkatli bir şekilde koltuğa bırakıldım. Ateş'in kolunun bana uzanıp belimi sabitlediğini görünce gözlerimi kapattım.

Ateş daha sonra bir kaç adım geriye gitti şimdide abimin arkasında durmuş bana bakıyordu.

"Uzat ayağını." annem.

Bacaklarımı oynatamadığımda çenesi titreye tireye baktı.

"Seni mahvedeceğim şu hastaneye bir gidelim tamam mı annecim seni mahvedeceğim.!"

Dudaklarımı birbirine bastırdım.

Resmen balkondan düşmüştüm.

"Nereden düştü bu kız Can." Sezen teyze de dışarıda Can'ı sıkıştırıyordu.

Can cevap vermedi.

Abim öne geçtiğinde Ateş'te direksiyona geçti.

Annem ayak ucuma oturmuş bacağımı onun üstüne uzatmamı sağladı.

"Nereden düştün diyorum sana Efsun.!" Araba gitmeye başladığında Can ve Sezen teyzenin beraber geleceğini anlamıştım.

"Çitlere mi takıldın yine." Başımı olumsuz anlamda salladım.

Abimin telefonu çaldığında ilk anneme baktı sonra açtı.

"Sezen teyze." Dediğinde karşı tarafı dinledikten sonra şaşkınlıkla arkasına dönüp anneme bakmaya başladı.

"Tamam." Diyip kapattı. Arkasına dönüp bağırdı.

"Balkondan mı düştün lan sen.!" Abim de başlamıştı bağırmaya.

"Ne..ne balkonu..hangi balkon." Kadın şaşkınlıktan küçük dilini yutacaktı.

"NE BALKONU DİYORUM." Fazla sinirliydi annem.

"Can'ın balkonu." Dediğimde eliyle dudaklarını kapatıp diğer tarafa döndü. Abim hala önden bağırıyordu.

Araba o kadar hızlanmıştı ki ağaçları bile göremiyordum.

Annem ağlamaya başlamıştı.

"Biliyordum bunların bir şey yapacağını amına koyayım biliyordum ama bu kadar aptal değillerdir dedim." Abim Kendi kendine konuşuyordu.

Canımın acısından cevap veremiyordum hiçbirine.

Sesim çıkmasın diye parmağımı büküp dişlerimin arasına alıp ısırdım. Böyle bir acı yoktu gerçekten.

Kalçamdan belime ağrısı vuruyordu. Sanki birisi çekiçle vuruyordu.

Annemin ağlama sesleri dışında kimseden ses çıkmıyordu. Hastaneye geldiğimizde Ateş hızlı bir şekilde inip direkt benim kapımı açtı.

Göz göze geldiğimizde gözleri acıyla kapanıp tekrar açıldı. Yüzüm berbat olmalıydı.

"Dikkatli almaya çalışacağım." Kollarını uzattığında hızla beni kucağına aldı.

Ellerim ensesinde gözlerimi kapatmış acının geçmesini bekliyordum.

Bizim eve yakın olan hastaneye gelmiştik doktorumuz buradaydı.

"İyi misin." Ateş hızla önüne bakarak yürüyordu.

Sesimi çıkartamadım.

"Hangi balkondan düştün Efsun." Dedi soluğu kulağıma çarparken.

"Can'ın." Dedim sessizce.

Hastaneye giriş yapmıştık bile. Yolda abim Cahit amcayı aradığı için hızla onun yanına gidiyorduk.

Ateş'in boynundaki damarlar sinirden çıkmış gibi duruyordu. Dişlerini sıkıyordu.

Cahit amca bizi kapıda karşıladığında arkadan annem ve Sezen teyzenin seslerini duyuyordum.

Abim bizden önce odaya girmişti bile.

"Can." Dedim arkamı dönmeye çalışarak.

"Sus Efsun.!" Ateş neredeyse bağırmıştı.

"Burdayım." Arkadan Can'ın sesini duymamla rahatladım.

"Kes lan sesini.!" Ateş bu sefer daha yüksek bağırmıştı.

Beni yavaşça sedyeye bırakacağı zaman Cahit amca konuştu.

"Mr a alalım direkt Ateş yan odaya götürür müsün." Benim ne kadar acı çektiğimi anlamış gibi iki iş yaptırmamıştı Cahit amca.

Hızla yan odaya geçip Mr çekildiğinde Ateş beni odaya taşıyıp sedyeye bırakmış ve yanımda durmuştu.

Cahit amca bilgisayardan sonuçlarıma bakıyordu.

"İttiniz mi birbirinizi Can." Sezen teyze Can'ı sorguya çekiyordu.

Ateş'in bana dönen bakışlarını hissettim ama ona bakmadım. Abim ve ikisi sürekli bana bakıyordu.

Birinin telefonu çaldığında biraz kıpırdanmıştım.

"Kemik çatlamış." Cahit amcanın konuşması odadaki tüm sesleri kesti.

Siktir.

Gerçekten siktir.

Annem elleriyle yüzünü kapatmış sarsılarak ağlıyordu.

Sezen teyze de onu sırtını okşayarak bana bakıyordu. Gözleri dolu dolu olmuştu onun da.

"Siktir." Dedi Can.

Ateş onun yanına yürümeye başladığında müdahale etmek için hafif kalktım ama inleyerek geri yatmam bir oldu. Ateş hemen arkasını dönüp bana bakmıştı.

Abim elini koluma atınca yüzümü ellerimle kapattım. Bel kemiğim çatlamıştı.

"Bir kaç hafta dikkatli hareket etmen gerekiyor Efsun...şuradaki kemikte hafif çatlak var onun dışında şu an ki acı ezildiği için oluyor...belin ezilmiş sana hemen bir serum yapacağım ağrı kesici de verilecek ama beline bir kaç hafta dikkat et yoracak şeyler yapma ya da riskli hareketlerden kaçın bir şey yapamıyorum çatlak olduğu için." Kimse konuşmuyordu.

Başımı arkaya atıp tavana bakmaya başladım.

Odanın kapısı aniden açıldığında gelene kafamı eğip baktım.

Babam nefes nefese odaya girmişti.

"Efsun.!" Hızla yanıma gelip dizlerinin üstüne çöktü.

"Noldu babam, iyi misin Efsun'um." Babamı görünce kendimi daha fazla tutamayıp ağlamaya başladığımda bana dikkatli bir şekilde sarıldı.

"Baba." Dedim kollarımı ona dolarken.

"Ağlama bir tanem...balkondan mı düştün Efsun." Başımı salladım.

Babam Cahit amcaya döndü.

"Kırık var mı.?" Diye sordu.

"Yok çok şükür çatlak var yapması gerekenleri söyledim bir kaç gün ağrısı olur sonra geçer Cihan." Babam sıkıntıyla bana döndü.

Önüme gelen saçlarımı çektiğinde annemde yanımıza geldi.

Babamın omzuna tutunmuş bana bakıyordu.

"Eve gidelim benden çekeceğin var Efsun." Annem konuştuktan sonra burnumu çektim. Babam da gözyaşlarımı siliyordu.

Odadan bir kaç kişi çıktığında çıkanlara baktım.

Sezen teyze vardı sadece.

Gözlerim kocaman açıldı.

Abim ve Ateş Can'ı konuşturmak için dışarı çıkartmışlardı.

Cahit amca serum için damar yolu açtığında gözlerimi kapattım.

"Bir kaç dakikaya ağrısı azalacak merak etme verdiğim ilaçları her gün kullan Efsun ve yatış pozisyonunda gösterdiğim şekilde olacak." Onayladım Cahit amcayı.

O odadan çıktığında annemler ve Sezen teyze kalmıştık.

"Niye böyle şeyler yapıyorsun Efsun sen beni öldürmek mi istiyorsun kızım yüreğim ağzıma geliyor sürekli niye yerinizde durmuyorsunuz." Annem kızma moduna geçmişti.

Benim de ağrılarım yavaş yavaş geçiyordu.

Biraz kıpırdandım ama acım o kadar fazla olmamıştı.

Bu nasıl bir şeydi.

Normalde alçıya alınıyor diye biliyorum ama sanırım belim olduğu için alınmamıştı.

Hastanede bir kaç saat daha durduktan sonra tam çıkacakken odaya Ateş ve abim geldi.

İkisi de bana kötü kötü bakmaya başladıklarında kaşlarım istemsizce çatıldı.

"Noluyor Kartal.!" Babamda fark etmişti bakışlarını.

Abim bana iğrenç bir şekilde bakıyordu.

"Noldu yine." Dedim.

Ateş ellerini yumruk yapmış başka tarafa bakıyordu.

Sonra zaten bir şey söylemeden sinirle odadan çıktı.

"Sen gerçekten rezilsin ya." Abim konuşunca babam ayağa kalkıp yanına gitti.

"KES LAN NOLUYOR SÖYLE." Bağırmıştı.

Abim babama dönüp güldü.

"Aç telefonu haberleri oku kızının rezilliğini gör." Hızla Ateş gibi o da odadan çıktı.

Babam telefonunu eline aldığında odak noktam onun yüzüydü.

Bir şeyler okuduktan sonra kaşları çatılmış bir şekilde telefona baktı. Sonra bana döndü. Ama sinirli bakmıyordu.

"Haberini yapmışlar bir çocukla." Yanıma gelip telefonu bana uzattı.

@MAGAZİNMAG:
YILIN BOMBA HABERİNİ İLK BEN PAYLAŞMAK İSTEDİM. EFSUN GEDİZ VE ALP ÇOBAN GEÇTİĞİMİZ GÜNLERDE SAHİLDE AŞKA GELMİŞLER. İKİLİNİN BİR KAÇ AYDIR İLİŞKİSİ OLDUĞU KONUŞULUYOR AMA İKİ TARAFTA HENÜZ BİR AÇIKLAMA YAPMADI SİZCE YAKIŞIYORLAR MI.?

387.027 beğenme 55.627 yorum

@instagramkullanıcısı: OHA
@instagramkullanıcısı: Lan Alp yeni ayrıldı sevgilisinden nasıl yani
@instagramkullanıcısı: Oha Ateş'i çabuk unutmuş (2 yıl)
@instagramkullanıcısı: Efsun aşkıma yeni aşklar yakışır
@instagramkullanıcısı: Lan Alp Sena ile beraberdi ayrılmışlar mı.?
@instagramkullanıcısı: Oha lan bu ne hız Alp
@instagramkullanıcısı: Şokum
@instagramkullanıcısı: Bir de öpüşün amk
@instagramkullanıcısı: çocuk neden büyülenmiş gibi bakıyor
@instagramkullanıcısı: Efsunun poposu peki buna nasıl sahip olurum amk
@instagramkullanıcısı: Bomba haber cidden
@instagramkullanıcısı: Lan o takılar ne görgüsüz
@instagramkullanıcısı: Lan harbi efsun bu zayıflıktan tanıdım.
@instagramkullanıcısı: Mayo çok güzel içindeki daha güzel
@instagramkullanıcısı: Sırf Ateş Gamze ile beraber diye yapmıyorsa bir şey bilmiyorum
@instagramkullanıcısı: Biraz Edep be kızım
@instagramkullanıcısı: Lan öpüşüyorlar resmen
@instagramkullanıcısı: Gamze daha güzel
@instagramkullanıcısı: Kudurmuş bu kız aq
@instagramkullanıcısı: Götü süper

"Reklam çekimi baba." Dedim rahatlamış bir şekilde. Bir şey olduğunu sanmıştım.

Yerimden doğrulup telefonuma uzandım.

Babama reklamda çekilen fotoğrafları gösterdim. Çekim ekibini oradaki bazı fotoğrafları Can'ı hepsini gösterdim.

Başımın üstünden öptü.

"Böyle bir şey olduğunda bana söyle Efsun." Başımı salladım.

"Fotoğrafları abine göstereceğim atar mısın.?"

Acı bir tebessüm ile olumsuz anlamda başımı salladım.

"Kimseye bir şey kanıtlamak zorunda değilim baba isteyen istediğine inansın çok yoruldum." Dedim.

Babam bana destek olmak ister gibi sarıldığında kapı açılmıştı.

Annemdi.

Yani annem ve Sezen teyze.

Suratı asıktı ikisinin de.

"Reklam çekimi." Dediğim an ikisi de birbirine baktı.

Telefonumu annemlere uzatıp kaydırmalarını söyledim. İkisi de fotoğraflara baktılar.

"Sevgilin var sandım Efsun." Dedi annem.

Gülümsedim.

"Varya zaten anne üç dört tane sevgilim var benim baksana." Telefonu bana uzatmıştı.

"Tamam Esin hadi kızı oyalama eve geçelim dinlensin Efsun." Ayağa kalktım. Biraz daha iyiydim.

Hep beraber odadan çıktığımızda koridorda kimse yoktu.

"Can nerede." Dedim Sezen teyzeye.

"O Ateşlerle eve geçti...yani Ateş yanında götürdü." Haberlerden sonra kalmamışlardı yanımda.

Bu kadardı işte onların yardımı. İlgileri bu kadardı. Hakkımda kötü bir haber çıkana kadardı.

Gülümsedim.

Hatta sesli bir şekilde güldüm.

Babamla beraber hızlıca çıkışa yürüdük. Çıkış yaptığımız an etrafımız sarılmıştı.

"Efsun hanım geçmiş olsun." Cevap vermeden arabaya doğru yürüyordum. Babam birinin bana çarpmaması için yol açıyordu.

"Cihan bey kızınızın Alp bey ile olan birlikteliği hakkında bir yorum yapacak mısınız.?" Babam sinirleniyordu ama bana hemen arabanın kapısını açtı.

"Efsun Hanım ilişkiniz ne kadardır devam ediyor efendim."

Babam kapımı kapatmıştı. Yanıma Sezen teyze oturduğunda annemde öne geçmişti.

Hızla hastaneden çıktık.

Yolda kimsenin ağzını bıçak açmadı. Sadece annem arada arkasını dönüp nasıl olduğumu soruyordu.

Daha iyiydim.

Derin bir iç çekip gözlerimi kapattım. Başım cama yaslıydı. Sezen teyze yolda Kıraç amca ile konuştu. Sanırım gece bir yere gideceğini söylemişti.

Bahçeye giriş yaptığımızda araba durur durmaz indim.

Eve doğru yürüdüm ama bahçede olan üçlüye gözüm kaymıştı.

Abim, ablam ve Ateş.

Masada oturmuş içki ve sigara içiyorlardı. Ateş'in elinde viski bardağı vardı.

Hızla kafasına dikiyordu. Ondan bakışlarımı çekip odama doğru yürümeye başladım.

Can'ı zorla eve getirmişti geri zekalılar. Hırsla odamın kapısını açıp çarptığımda yatağımın üstünde uzanan Can ile gülümsedim.

Hemen ayağa kalkıp bana sarıldı.

"İyi misin lan." Dedi hemen.

"İyiyim." Dedim.

"Efsun o ikisi belamı sikti benim." Yatağa oturduk.

"Noldu." Dedim ceketimi yere atarken.

"Benim balkonumdan düştüğüne inanmadılar kamera kayıtlarını hep beraber izlediler." Tepki vermedim.

"Abimin balkonundan düştüğünü ve bizim odayı karıştırdığımızı gördüler...Sana masaj yaptığım yerde gülme krizine girdiğim için beni odadan attılar." Ben de hafifçe güldüm.

Başımı omzuna koydum.

"Haberleri görünce abim kudurdu...Kartal abi de boş boş konuştu hakaret etti." Gözlerimi kapattım.

Ederdi.

Yapardı biliyorum.

"Başka." Dedim.

"Kartal abi abime gerçek yüzünü gör gibi şeyler söyleyip durdu." Yine tepki vermedim.

Canımdan çok sevdiğim abim bunları söylüyordu. Abim şu an canını ver dese verirdim.

Eskiden.

Şu an gram sevmiyordum piçi.

Hımmmm

Dudaklarımı birbirine bastırdım.

"Yalan haber yapanları sikeyim gel postları paylaşalım erken paylaş ne olacak ki." Dedi.

"Yok." Dedim ağlak sesimle.

"Bir iki güne zaten paylaşırlar çekimleri kamera arkasını göt ederiz canını sıkma." Bir kolumla ona sarıldım.

"Boşver gerçekten sorun yok." Dedim sessizce.

Saçlarımı okşadı.

"Seni üzenleri de sikeyim." Güldüm.

"Bağışıklık kazandım artık işlemiyor boşver."

"DÜZGÜN KONUŞACAKSIN LAN İT.!" Babamın kükremesiyle hızla Can'ın omzundan kalktım.

Odadan çıkıp merdivenlerden baktım.

"Kızın kaşar değil mi yani.!" Abimin söylediğiyle Can koluma girdi.

Sıkı sıkı merdivenlerin tırabzanına tutunuyordum.

Babam sanırım abime vurmuştu.

"Siktir git şurdan...bir daha Efsun'a kötü bir söz ettiğini duyarsam seni dayak manyağı yaparım Kartal.!"

Annemin de seslerini duyuyordum ama anlayamıyordum.

"Hadi odaya gidelim Efsun." Can'ı dinlemeden merdivene oturdum.

"Hep bunu yapıyorsun.! O kız için bizi harcıyorsun...pişman olacaksın baba.!"

Gözlerimi kapattım.

"Siktir git diyorum elimde kalacaksın lan.!" Diyordu babam.

Sezen teyze ve annem babamı sakinleştirmeye çalışıyordu.

Sezen teyze gitmemiş miydi.

"Kızın o çocuğu da aldatınca anlarsın ne demek istediğimi baba ama geç olacak unutma bunu." Abim gerçekten çok değişmişti.

Bana bu kadar kinleneceği ne yapmıştım ona.

Gerçekten ne yapmıştım bu kadar.

Merdivenlerden duyduğumuz ayak sesleriyle hemen odaya geçtik.

Yatağa uzandığımda Can'da makyaj masamdaki pufa oturmuştu.

"Bu piç ya siktir et şunu." Dedi eline bir tane fırça alarak.

Fırçayı yüzüne götürüp sürdüğünde gülümsedim.

"Şu telefonuna da bir bak lan beynimi sikti bildirimleri." Sürekli bildirim geliyordu ama elime almıyordum.

Biraz uzanıp ekranı açtığımda instagramdan gelen bildirimleri gördüm.

Hastane çıkışı haberimi yapmışlardı. Bunlardan da sıkılmıştım artık.

@GAZETEMAGAZİN:
EFSUN GEDİZ HABERLERDEN SONRA İLK KEZ HASTANEDEN ÇIKIŞ YAPARKEN GÖRÜNTÜLENDİ. KENDİSİNE SORULAN HİÇBİR SORUYA YANIT VERMEDEN HIZLA HASTANEDEN ÇIKIŞ YAPTI. BU ARADA GEDİZ'İN BELİNİN ÇATLADIĞINA DAİR BİR İDDİA VARDI HASTANEDEN ÇIKMASI İLE DOĞRULANMIŞ OLDU GEÇMİŞ OLSUN DİYELİM EFSUN GEDİZ'E.

219.929 beğenme 21.072 yorum

@instagramkullanıcısı: Geçmiş olsun aşkıma
@instagramkullanıcısı: Yalanlamamış yani doğru mu
@instagramkullanıcısı: lan sevgili mi Alp'le.
@instagramkullanıcısı: Bu kız O her gün birisiyle anılıyor
@instagramkullanıcısı: Morali bozuk amk
@instagramkullanıcısı: Yine çok güzel
@instagramkullanıcısı: Ateş ve ikisi ayrı ayrı insanlarla beraberler ben üzülüyorum burada amk
@instagramkullanıcısı: Aldatmam dedin aldattın.
@instagramkullanıcısı: Kız ağlayacak gibi duruyor lan
@instagramkullanıcısı: Ah ah
@instagramkullanıcısı: Ulan efsun Alp tam bir piç sana hayır gelmez
@instagramkullanıcısı: Ateş'i sevmiyor musun konuşşş
@instagramkullanıcısı: Ben sizi farklı sanmıştım zalimin kızı
@instagramkullanıcısı: İlk defa giyinik
@instagramkullanıcısı: Ay nazar etmişler aşkıma.
@instagramkullanıcısı: Kaşşşş..
@instagramkullanıcısı: Gamze daha güzel kudur
@instagramkullanıcısı: Seni yerim kızz

O kadar boş yorumlar vardı ki.

Telefonu hızla yatağa doğru attım. Odamın kapısı açıldığında annem ve Sezen teyzeyi kapıda gördüm.

"Efsun iyi misin kuzum." Sezen teyzeye gülümsedim.

"İyi gibiyim ilaçlar iyi geldi." Dememle yanıma gelip saçlarımın üstünden öptü.

"Ödümüz koptu kızım niye böyle şeyler yapıyorsunuz Efsun kalbimize inecek kızım." Kızım. Sezen teyze için ben onun kızıydım.

Kendi çocuklarından ayırt etmiyordu beni.

Bunu yalandan değil gerçekten yapıyordu. Can ile beni hiç ayırmıyordu. Tabii ki kalbinde kendi çocuğunun yeri ayrı ama ben bunu hiç hissetmemiştim.

Ateş'in ailesindekileri çok seviyordum.

Kapıda gördüğüm Fatma teyze ile hemen elindeki tepsiye baktım. Yemek getirmişti.

"Gel Fatma." Dedi annem yatakta yer açarken.

"Aşağıda sofra hazırlanıyor eğer geleceksen gel Efsun, Can'da yemek yesin annecim." Can ben inmedikçe inmezdi.

Annem son cümleyi sessizce söylemişti.

"Can sıkıldım aşağıya inelim yemek yeriz doymadım ben akşam." Doğruydu. Gamzenin olduğu sofrada yemek yiyememiştim.

Can önce itiraz etse de hep beraber onu ikna etmiştik. Bir koluma annem bir koluma Sezen teyze girmiş merdivenlerden dikkatlice iniyordum.

Abim ve Ateş'te mi sofrada olacaktı hiçbir fikrim yoktu.

Biz indiğimizde salondaki masa hazırlanıyordu. Bahçeye doğru yürüyünce herkesin orada oturduğunu gördüm.

Kıraç amca ve babam biraz ileride konuşuyorlardı.

"Gel Efso." Can hemen abim ve Ateş'e uzak bir yerden sandalyeyi çekmişti.

Masanın en ucuna oturdum.

Onlar diğer ucundalardı.

İkisi hatta ablamda olaya dahil gibi görünüyordu üçü konuşuyorlardı.

Beyinsizler.

"Rahat mısın ağrın yok değil mi Efsun doğruyu söyle annecim." Anneme gülümseyip elini tuttum.

"Süperim şu an sen otur aşkım." Dediğimde yanağımdan sertçe öptü.

Yüksek bir ses çıkınca güldüm.

Boynumdanda öpünce gıdıklandığım için kıkırdayıp başımı sağa doğru yatırdım.

"Mis kokulum." Dedi ve yerine geçti.

Seviyordum annemi. Çok seviyordum.

Ateş'lerin olduğu tarafa hiç bakmadım ama masadan kalkacakları sırada Sezen teyze izin vermemişti.

Benimle aynı ortamda durmak istemiyorlardı sanırım.

Biz Can'la bir kaç habere bakarken abim sandalyesinden kalkıp benim yanıma doğru gelmeye başladı.

Telefonunu önüme fırlatınca annemlerde hemen kalktı hatta babamlarda buraya doğru geliyorlardı.

"Sen gerçekten kendini aşmışsın gizli gizli yaparsın dedim ama senin kimseden bir çekincen yok anlaşılan hala aynı kaşarlığa devam." Can ayağa kalkıp abime bağırdı.

"Düzgün konuş Kartal abi.!" Abim Can'ın omzuna elini sertçe bastırdı. Can'ın canını yakmıştı. Hala da sıkmaya devam ediyordu.

"Sen Sus.!" Bağırmıştı Can'a.

"Kartal geç lan yerine elini kırdırtma bana dallama.!" Babam hızla abimin kolunu Can'dan çektiğinde ben ayağa kalkıp Can'a yaklaştım ve ona sıkıca sarıldım.

"Acıdı mı.?" Dedim sessizce.

Şu an arkamızdan ses gelmiyordu.

Can dikkatlice kollarını bana doladığında yüzümü boynuna gömmüştüm.

"Acımadı Efsun sorun yok." Başımı iki yana olumsuzca sallayıp ondan ayrıldım.

Nefretle arkamı dönüp abime doğru adımladım. Babam yanındaydı ama ellerimi yumruk yapıp göğüsüne sertçe vurdum.

"Bir daha Can'a dokunursan senin ağzına sıçarım.!"

"Şerefsiz piç.!" Babam beni ayırmaya çalışıyordu ama ben bu seferde ayaklarımla ona tekme atmaya çalışıyordum. Öylece durmuş bana bakıyordu.

"ELİN BİR DAHA ARKADAŞIMA DOKUNSUN BAK BEN SENİ NE YAPIYORUM PİÇ.!" Sesim neredeyse tüm sitede yankılanıyordu.

Can'da babamın kollarında olmama rağmen elimden tutuyordu.

"Tamam Efsun yeni çıktık hastaneden bir şey olacak zorlama belini sakinleş." Babamı duymuyordum bile.

Abim şaşkındı.

Belki de gözlerine ilk kez bu kadar nefretle baktığım içindi bu şaşkınlığı.

Bana istediği her şeyi söyleyebilirdi. Ben onu zaten silmiştim ama Can'a kimse bir şey diyemezdi.

O benim Can'ım.

Benim tek kardeşim, tek arkadaşım. Hayatta güvendiğim kişilerin başındaydı Can.

Ona zarar veremezdi.

Bir şey diyemezdi.

"Bana istediğini söyle.! İstediğin her şeyi yap umrumda bile değilsin ama bir daha Can'a ufak bir temasın olsun, seni öldürürüm Kartal.!"

Nefes nefeseydim.

"Kaşarım.! Alp sevgilim. Ali, Ahmet, Mehmet hepsi sevgilim SANA NE.!"

"Eğer bir daha bana kaşar dersen senin belanı sikerim.!" Hayatımda ilk defa herkesin içinde bu kadar çok küfür ediyordum.

"Kıraç Efsun'u tutar mısın." Babamın beni tutan elleri gevşeyince abime atılmaya çalıştım ama bu sefer de Kıraç amca sıkıca tuttu.

Babam abimin yakalarından tutup kafa attığında abim geriye doğru sendeledi ama tepki vermedi.

Hala bana bakıyordu.

Ben de nefes nefese bir halde göğüsüm inip kalkarken ona bakıyordum.

"Dilinin iflahını kuruturum Kartal.!" Babam da bağırmıştı.

"Bir daha kızıma öyle bir cümle kur evden atarım lan seni kendine gel. KARDEŞSİNİZ LAN SİZ KARDEŞ AYNI KAN AYNI KARINDANSINIZ İT.!" Kimseden ses çıkmıyordu.

"Sizinle kardeş olduğum güne lanet olsun. Keşke ölseydim de sizinle kar.."

"EFSUN KES SESİNİ.!" Babam bu sefer bana dönerek haykırmıştı.

Ateş'e bakmadım ama bana baktığını hissedebiliyordum.

Elim ayağım titriyordu sinirden. Daha yeni hastaneden çıkmıştım ve gece gece yaşadığım olaya bak.

"Esin bir şey şey söyle şu çocuklara.!" Top anneme gelmişti. Gözleri dolu dolu bana bakıyordu.

"Hataydı." Dedim anneme bakarak.

"Gelmem hataydı anne." Sesim bu sefer kısık çıkıyordu. Annem elini dudaklarının üstüne koyup hıçkırdığında sustum.

"Gideceğim ben." Dediğimde babam masadaki sandalyeyi alıp fırlattı.

Diğerini de alıp masanın üstüne vurarak parçaladı.

"ODANA ÇIK EFSUN.!" İlk defa bana bu kadar çok bağırıyordu.

"Hadi Efsun gel." Can kolumu bir saniye bırakmamıştı.

Elimi abime uzattım.

"Allah belanı versin abi." Bir kaç adım atıp ayaklarının dibine doğru tükürdüğümde Sezen teyzeden şaşkınlık sesleri duyuldu.

Ablama kaydı gözlerim. Abimin arkasında kolundan tutmuş korkuyla etrafa bakıyordu.

"Tükürüğümü bile hak etmiyorsunuz siz nefret ediyorum kardeş olmamızdan." Bunları Kıraç amca babamı uzaklaştırdığı için rahatça söyleyebiliyordum.

Ateş'e döndüğümde bana baktığını gördüm. Alnındaki damarları çıkmış dişlerini sıkıyordu.

"Ateş...Allah senin de belanı versin." Biraz yanına doğru yürüdüm.

"Aldattım...Alp'le...Kaya'yla, daha bir sürü kişiyle al.."

"Sus." Dedi benim duyacağım kadar bir sesle.

Gülümsedim.

"İsimlerini bile hatırlayamıyorum Ateş o kadar çok ki hepsiyle de yattım. Aldatt.."

"EFSUN SUS LAN KES SESİNİ KES.!" Sesi bugün bağıran herkesten daha çok çıkınca gözlerimi kapattım. Yüzüme doğru haykırmıştı.

"SUS.!" Elini saçlarından geçirip arkasını döndü.

Babam tekrar buraya doğru yürümeye başlayınca içeriye doğru ilerlemeye başladım.

Arkamı dönüp gülümsedim.

"Kaya size az bile yapıyor.!" Ateş tekrar arkasını dönüp bana baktı.

Şu an o kadar sinirli duruyordu ki.

Durmuyordu.

Fena bir şekilde sinirliydi.

"Sustur şunu Can.!" Ablam, Ateş'in halini görünce konuşmuştu. Gözlerimi anneme kaydı. Sandalyeye oturmuş ağlıyordu.

Ateş'e son kez baktım ve önüme dönüp başımı iki yana doğru salladım. Başım dönüyordu.

Can'a sıkı sıkı tutunup odama doğru çıkmaya başladım.

Aptal bir magazin haberi yüzünden bu hale gelmiştik.

Düzelteyim. İnandıkları için bu hale sürekli gelecektik.

Aldattığımı söyleyen onlar değil miydi.? Haberim çıkan insanları görünce bu kadar nefret kusmaları niyeydi.

Ateş hayatına bakıyorsa ben de bakıyordum.

"Ortalığın amına koydun Efsun." Odanın kapısını açarken konuşmuştu Can.

Aşağıdan bağırma çağırma sesleri geliyordu.

Birileri bir şeyleri fırlatıyordu.

Yatağa oturup gözlerimi kapattım. Ağlamıyordum.

Suçlu olan ben değilim ağlamayacağım.

Bunları düşünüyordum ama gözlerim dolunca yaşların akmasına engel olamadım.

İnsan sadece suçlu olunca mı ağlardı. Hayır.!

Sinirimden. Ailemdeki huzursuzluktan dolayı ağlıyordum.

Abimden, ablamdan dolayı ağlıyordum.

Yanımda sadece Can'ın olmasından ağlıyordum.

Hıçkırıklarım sesli bir hal alınca Can yanıma oturup beni dikkatlice sarmaladı.

Ona sarılmış bir şekilde ağlıyordum.

"GİR BAK LAN HABERE EFSUN LAN EFSUN KARDEŞİN O SENİN İT REKLAM ÇEKİMİNİN FOTOĞRAFLARI ATILMIŞ PİÇ.!" Babamın sesini benim odamdan bile duyuyorduk.

"Ne fotoğrafı." Dedim ağlamalarımın arasında.

"Bakalım mı.?" Dediğinde başımı salladım. Ağlamam biraz durmuştu.

Can eline telefonu alıp bakınmaya başlamıştı.

"Marka kamera arkası fotoğrafları paylaşmış." Beraber fotoğraflara bakmaya başladık.

@versace:YENİ SEZON...Efsun'lu Sezon.
Çekim: @alihansoyturk
Makyöz: @neslihanisik
Kameraman: @sadisencar:
Model: @efsungediz