27. Bölüm: Video

Beklemek...

Beklemek kim için zor?

Giden için mi? Kalan için mi?

Deniz Efe'ye sorarsanız kalan içi der. Geride kalan o olduğu için...

Yaklaşık 1 aydır Gökçe'yi görmüyor. Ve gün geçtikçe yokluğuna alışmayı beklerken aksine hiç alışamadı. Gün geçtikçe içindeki özlem daha da büyüyor.

Her gün ona aldığı bilekliği kullanarak birbirlerine yaşadıklarını inandırmaya çalışıyormuş gibi geliyor. Ama kimse şikayetçi değil. Çünkü tek tesellisi o bileklik ve Mercan. Mercanla vakit geçirmek iyi geliyor ona.

Hançer timi 1 aydır Diyarbakır'da. Ve iki gün önce gelen bir istihbarat sonucu Çoban'ın kampına yapacakları baskın öne alındı.

Nedeni tabii ki de gizli.

Karargahın bahçesindeki banklardan birine oturmuş kolundaki bileklikle oynayıp Gökçe'yi düşündüğü sırada önünde hissettiği hareketlilikle toparlandı Deniz Efe. Kafasını kaldırıp bakınca gelenin Kubilay olduğunu gördü. Kubilay, Oğuz'la beraber ilişkilerini bilen sayılı kişilerdendi.

"Hayırdır kara kara ne düşünüyorsun?" diye sordu Kubilay ellerini masanın üstünde birleştirdi.

Omuzlarını indirip kaldırdı Deniz Efe. Kafasını eğip tekrar bileklikle oynamaya başladı. "Bugün Gökçe'den haber alamadım."

"Nasıl haberleşiyorsunuz ki? Görevde o."

Alttan bir bakış attı Kubilay'a. "Görevde olduğunu sence ben bilmiyor muyum Kubilay?" diye söylendi. Kolunu havaya kaldırıp bilekliği gösterdi. "Bileklikle haberleşiyoruz."

"Bileklik?" dedi sorar gibi.

"Bileklikler birbirine bağlı. Birinin üstündeki tuşa basınca diğer bileklik titreşiyor." diye açıkladı. "Ve Gökçe de her gün en az bir kere basarak bana yaşadığını hissettiriyordu. Ama bugün hiç tepki yok. İçimde bir sıkıntı var."

"Hemen kötüyü getirme aklına. Hem baskını öne çektiler. Kavuşmanız yakındır."

Başını salladı sadece. "Biliyorum. Az kaldı." diye hafifçe tebessüm etti. Ama içinde hala bir sıkıntı vardı.

⚔️

Pars gittikten kısa süre sonra Çoban geri gelmişti aynı adamlarıyla.

Yanlarında da bir tane kamera vardı.

Gökçe "Kamera ne için?" diye sordu çatık kaşları arasından.

"Görürsün." dedi sadece Çoban.

Kamerayı tam Gökçe'nin önüne kurdular. Çobanda yanına geçti. "Başlatın kaydı."

"Selam TC. Askeriniz elimde. Ve askerinizi canlı bir şekilde istiyorsanız dediklerimi yapmanızı öneririm."

"Hayır sakin bu adamı dinlemeyin!" diye araya girdi Gökçe. "Gerekirse ölürüm ama sakin bu adamı dinlemeyin!" Başını iki yana salladı.

Sert bir tokat sesi ve yanağındaki sızlama konuşmasını böldü. "Dilin çok uzunmuş senin azıcık kesmek lazım." Elini adamına uzattı Çoban. Adam eline bir pense verdi. "Tırnaklardan başlayalım." diyerek arkasına geçti Gökçe'nin.

"Hah benim sesimi kesmek için daha fazlası ge-" diyordu ki sağ elinden gelen keskin ağrıyla dişlerini şiddetle sıktı. İnlememek için kendini zorladı ama çabaları sonuç vermedi. "Ahhğğ"

Tekrar Gökçe'nin yanına geçti Çoban. Pensede tuttuğu tırnağı Gökçe'nin önünde salladı. "1 gitti. 9 kaldı. Tamam mı devam mı?"

Gökçe yüzüne tükürdü ve "Ulan şerefsiz. Ben senin yanına bırakır mıyım bu yaptıklarını?" diye bağırdı.

"Sen bilirsin." dedi ve tekrar arkasına geçti.

Başka bir tırnağını tutup çekmeye başladı. "Aahhğğ" diye inledi. Acıdan dolayı gözleri dolmuştu. "Ulan 10 tırnağımı da çeksen. Ağzımdan laf alamazsın."

Tekrar yanına geçti. "Amacım ağzından laf almak değil." Eliyle kamerayı gösterdi. "Komutanlarına görsel şölen sunmak." Dişlerini sıktı Gökçe. "Kes kaydı."

Yerinde tepindi. "Ulan şeref yoksunu geri zekalı! Senin istediğin hiçbir şeyi yapmayacaklar! Bende burada her zaman istediğim gibi şehit olacağım!"

"O kadar kesin konuşma." dedi rahat bir tavırla.

"Ne demek istiyorsun?"

"Abin. Bence abin elimde ölmene izin vermez." Daha çok tepindi olduğu yerde. "Neyse hadi daha çok işimiz var. Kaydı abine göndereceğiz daha." dedi ve kamerayı orada bırakarak dışarıya çıktılar.

Kaydı şimdi herkes görecekti. Abisi Alparslan. Bütün Hançer Timi. En önemlisi Deniz Efe.

Plan hiç istediği gibi ilerlemiyordu.

"Allahım sen aklıma mukayyet ol."

----------------------------
Nasıl gidiyor?

biliyorum biliyorum kısa oldu ama yapacqak bişi yok.

Bölümü 2 kere silip baştan yazdım!

Lafı uzatmıyorum. (Çünkü ne diyebilirim bilmiyorum! HSHSHSHH)

SELAMETLE DOSTLAR!

Hayallerinizle kalın;)