Sonsöz — KIRKOCAK

Bölümler 33Şu an: Sonsöz

KIRKOCAK benim ilk kitabım.

Bu yüzden bu kitabın benim için yalnızca bir hikâye olmadığını düşünüyorum. Aynı zamanda yazmayı öğrenirken geçtiğim yolun da bir parçası. Bazı cümleleri defalarca değiştirdim, bazı sahneleri tamamen silip yeniden kurdum. Bazen yazdığım şeyden çok emindim, birkaç gün sonra dönüp baktığımda ise her şeyi baştan yapmak istedim.

Hâlâ öğreniyorum.

Karakter kurmayı, atmosferi doğru yerde yoğunlaştırmayı, bir sahneyi ne zaman uzatmam ya da ne zaman bitirmem gerektiğini… En önemlisi de anlatmak istediğim şeyi okurun önüne fazla açıklamadan bırakabilmeyi öğrenmeye çalışıyorum.

Bu nedenle KIRKOCAK’ın kusursuz olduğunu söyleyemem. Zaten ilk kitabımdan beklediğim şey de kusursuzluk değildi. Benim için asıl mesele, başladığım bir hikâyenin sonuna kadar gidebilmek ve kafamda yaşayan bu dünyayı başka insanların da görebileceği bir hâle getirebilmekti.

Eğer buraya kadar geldiyseniz, Salih’le birlikte o yolları yürüdünüz, Elif’in kapının öte tarafında beklediği zamanı gördünüz, Saniye’yi, Gönül’ü, Derya’yı, Pakize’yi, Nihat’ı ve Kırkocak’ın taşıdığı bütün o eski yükleri bir süreliğine siz de taşıdınız.

Bunun benim için gerçekten büyük bir karşılığı var.

Kitabı okurken sevdiğiniz yerler kadar eksik bulduğunuz yerleri de duymak isterim. Çünkü yazmaya devam etmek ve her yeni eserde biraz daha iyi olmak istiyorum. Yapıcı eleştirilerin, bir sonraki hikâyemde bugün göremediğim şeyleri görmeme yardım edeceğine inanıyorum.

KIRKOCAK ilk kitabım olabilir.

Ama son kitabım olmasını istemiyorum.

Bu hikâyeye zaman ayırdığınız, sayfalar arasında kaldığınız ve son cümleye kadar geldiğiniz için teşekkür ederim.

Belki başka bir hikâyede, başka bir kapının önünde yeniden karşılaşırız.
— Mert Merkit

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.